အပိုင်း ( ၄၀ ) - အထီးကျန်ခြင်း
“မယုံနိုင်စရာပဲ… ဒါက ရှာရင်းဂန်ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ပေါ့လေ”
“ကောင်းလိုက်တာ။ ရှစ်မြီး သောင်းကျန်းတဲ့ ဘေးဒုက္ခက ဒီလောက်အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ နောက်ဆို ဒီကိစ္စအတွက် သောကရောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့”
“လျှပ်စစ်ပုန်းရွာကတော့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုကို ရလိုက်တာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ကိုနိုဟာရွာဆီ တကူးတက ကျေးဇူးတင်စာတောင် ရေးပေးလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတယ်”
“ဟားဟားဟားဟား…”
ယူဇူရုနှင့် ဂယူကီတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း၌ အတန်ကြာ စကားပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ပြင်ပလောကတွင် ထိုအခြေအနေသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းသာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်ပုန်းနင်ဂျာများ၏ အမြင်တွင် ယူဇူရုသည် ရှစ်မြီး၏ နှာခေါင်းထက်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိသွားပြီး “ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း” ဟု တစ်ခွန်းသာ ဆိုလိုက်ရာ ဧရာမ အမြီးကောင်ကြီးသည် ကေလာဘီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အိန္ဒြေရရ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်မှုမျိုးသည် ရွာသမိုင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပါ။ တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲကိုယ်တိုင် အကြိမ်တိုင်း၌ ရှစ်မြီးကို အင်အားကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းမှသာ မနည်းပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲအတွင်း အမြီးကောင်က တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းပကားကြီးများကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် ရွာအနေဖြင့် ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခု… ယူဇူရုသည် ထိုဘေးဒုက္ခကို လွယ်ကူသက်သာစွာဖြင့် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရာ အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားကြသော လျှပ်စစ်ပုန်းနင်ဂျာများအားလုံး အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိကြတော့သည်။
ယူဇူရု လှမ်းလျှောက်လာသောအခါ အေသည် မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “မင်း ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်လိုက်တာလဲ”
ယူဇူရုက မိမိ၏ မျက်ဝန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ “ဒီမျက်လုံးတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိဘူး။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကူးပုံဖော်မှုတွေထက် အဆင်ပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်”
ယခင်က ယူဇူရုနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော မှတ်ဉာဏ်များက အေ၏ ဦးနှောက်အတွင်း တဖျတ်ဖျတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထန်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဤလူငယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အဘယ်ကြောင့် အလျှော့ပေးခဲ့ရသည်ဆိုခြင်းကို သူ ယခုမှ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ထိုမန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန် မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားများ ပုန်းကွယ်နေသေးသည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲသည် သားဖြစ်သူကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ရင်း ယူဇူရု၏ ပခုံးကို အားရပါးရ ပုတ်လိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုကောင်းကြီး။ မင်း ရှိနေမှတော့ နောက်ဆို တို့တွေ အမြီးကောင်တွေ သောင်းကျန်းမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”
ယူဇူရုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ “လော့ဒ် တတိယမြောက်… ငါက ကေလာဘီကို အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်ပေးနေလို့ မရဘူး။ သောင်းကျန်းမှုကို တားဆီးချင်တယ်ဆိုရင် စွမ်းအားနဲ့ ဖိနှိပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းက မလုံလောက်ပါဘူး”
“ဘီကို အရံအတားထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်မထားဘဲ ရံဖန်ရံခါ အပြင်ထွက်ပြီး တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ အမြီးကောင်ကို လက်နက်တစ်ခုလို သဘောမထားဘဲ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ဦးလို ဆက်ဆံပေးတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲက အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့… အခြားရွာတွေက ဂျင်ချူရီကီ ရွာပြင်ထွက်နေတာကို သိသွားရင် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ကြုံရလိမ့်မယ်”
“သူနဲ့အတူ အေကို လွှတ်လိုက်လေ။ သူတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးကိုမဆို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ”
အတန်ငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အကြံအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ကေလာဘီကို အေနဲ့အတူ အပြင်တာဝန်တွေ လိုက်ပါဆောင်ရွက်ခွင့် ပြုမယ်”
“ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် အန်ဘုနှစ်ဖွဲ့ကိုတော့ အနီးကပ် လွှတ်ထားရလိမ့်မယ်”
“မင်း အဆင်ပြေသလိုသာ စီမံပါ” ယူဇူရုက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့… တို့အူချီဟာရဲ့ နင်ဂဂျူဆုတွေနဲ့ အူဇုမာကီရဲ့ ချိတ်ပိတ်အတတ်ပညာတွေကို မှတ်တမ်းတင်တာ ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ နောက်မှ မိတ္တူတွေကို လာပို့ပေးခိုင်းလိုက်မယ်”
“ဒီထက် ပိုမိုခိုင်ခံ့တဲ့ ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်တွေကို အသုံးပြုလိုက်ရင် အမြီးကောင်တွေ သောင်းကျန်းမှုကို ပိုပြီး ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မယ်”
တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ “အလွန်ကောင်းတာပေါ့။ ငါ လူတွေကို ချက်ချင်း အဆင်သင့် ပြင်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ တို့လျှပ်စစ်ပုန်းရွာရဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာ မှတ်တမ်းတွေကိုလည်း ဒီနေ့ပဲ မင်းတို့ ခြံဝင်းထဲ အရောက်ပို့ပေးစေရမယ်”
“ကောင်းပြီ”
ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားပွင့်လင်းသည့် စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် ယူဇူရုအနေဖြင့် လျှပ်စစ်ပုန်းရွာကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင် ကိုနိုဟာရွာတွင် ရှိစဉ်က ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်သည် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော တားမြစ်အတတ်ပညာများနှင့် လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ဝှက်ဖွက်ထားလေ့ရှိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မျှဝေပေးလိုခြင်း မရှိပါ။ ကျောက်ပုန်းရွာမှ အိုနိုကီသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သဲပုန်းရွာကို… သူ စိတ်ဝင်စားခြင်းပင် မရှိပါ။
“ကဲ… ဒါဆိုရင် သောက်ကြတာပေါ့”
“ငါက အသက်မပြည့်သေးဘူးလေ။ ပြီးတော့ နင်ဂျာတွေ ရှောင်ကြဉ်ရမယ့် တားမြစ်ချက် သုံးခုကလည်း ရှိသေးတယ်…”
“အဲဒီ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တားမြစ်ချက် သုံးခုကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တို့နေရာမှာ ဒါတွေကို အရေးမစိုက်ဘူး။ ဒီနေ့ညတော့ အားရပါးရ သောက်ကြတာပေါ့။ အေ… မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ဦး”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ”
တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲ၏ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ယူဇူရုသည် ကူရှီနာကိုသာ မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ရတော့သည်။ “ကူရှီနာ… မီကိုတိုကို ငါ့ကိုယ်စား ပြောပြပေးလိုက်ပါဦး”
ကူရှီနာက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ယူဇူရုသည် အမြဲတမ်း အတောက်ပဆုံး လင်းလက်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ရင်ထဲတွင်လည်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ကိုနိုဟာရွာမှ ထွက်ခွာမလာခဲ့ဘဲ စစ်မှန်သော ဂျင်ချူရီကီတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမ၏ ဘဝသည် ယခု ကေလာဘီထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေလိမ့်မည်။ ယခု သူမသည် မည်သူ့၏ အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်ခြင်းမျှ မခံရဘဲ မိမိအလိုရှိရာ တာဝန်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆောင်ရွက်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
‘ယူဇူရုနဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့တာက ငါ့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး ကံကောင်းခြင်းပဲ’
သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော အူချီဟာ အိုဘီတိုသည်လည်း မျက်မှန်ကို အသာအယာ ပင့်လိုက်ရင်း မျက်ဝန်းများ တောက်ပလျက် ရှိနေသည်။ “ဝါး… အစ်ကို ယူဇူရုက တကယ့်ကို ခန့်ညားလွန်းတယ်။ သူက ငါ့အိပ်မက်ထဲက ပုံစံအတိုင်းပဲ”
“အစ်မ ကူရှီနာ… နောင်ကျရင် အစ်မနဲ့ အစ်ကို ယူဇူရုတို့ အတူတူ အိပ်စက်တဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့အတွက် စကားကောင်းလေးတွေ ပြောပေးပါဦးနော်။ အစ်ကို ယူဇူရုဆီကနေ အတတ်ပညာအချို့ သင်ယူချင်လို့ပါ”
ထိုစကားကြောင့် ကူရှီနာ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နားရွက်များအထိ ရဲရဲနီသွားခဲ့ရသည်။ သူမက အိုဘီတို၏ နားရွက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။ “ဒီကောင်စုတ်လေး… ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ငါနဲ့အတူ မီကိုတိုဆီကို လိုက်ခဲ့စမ်း”
“အား… နာတယ်… နာတယ်။ အစ်မ ကူရှီနာ… ငါ့ကို အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး။ အဘွားနဲ့အတူ တောင်တက်ဖို့ ကတိပေးထားလို့ပါ…”
၎င်းတို့နှစ်ဦး လမ်းမထက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးနောက် လျှပ်စစ်ပုန်းရွာ၏ အန်ဘူနင်ဂျာများသည် ကေလာဘီ၏ ဘေးနားသို့ လျင်မြန်စွာ စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ အတန်ကြာမှသာ ဘီသည် နိုးတုန်လာခဲ့ပြီး မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ “အား… နာလိုက်တာ…”
“သခင်လေး ဘီ… စောစောက မင်း ထိန်းချုပ်မှု တစ်ခါထပ်ပြီး လွတ်သွားခဲ့ပြန်ပြီ” အန်ဘူနင်ဂျာတစ်ဦးက တည်ကြည်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ “မင်းကြောင့် ရွာအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကြုံရတော့မလို့။ အကယ်လို့ လော့ဒ် ယူဇူရုကသာ မတားဆီးပေးခဲ့ရင် မင်း တစ်ခါထပ်ပြီး ပိတ်လှောင်ခံရလိမ့်မယ်။ ရွာသူရွာသားတွေလည်း မင်းအပေါ် စိတ်ပျက်ကြလိမ့်မယ်”
၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ကွာဟချက်များကို မြင်သောအခါ ဘီက ထရပ်လိုက်ရင်း သူ၏ လက်မောင်းများကို စည်းချက်ကျကျ လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။
“ယို… ရှစ်မြီးရဲ့ စွမ်းအားက လျှပ်စစ်ပုန်းကို ပိုပြီး တိုးတက်စေတာ။ တို့ရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေကို မင်းတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြတာက မင်းတို့ရဲ့ အားနည်းမှုကြောင့်သာ။ ဒီနေ့တော့ ဦးလေးဘီရဲ့ ကဗျာသံကို နားထောင်လိုက်စမ်းပါ။ မင်းတို့တွေ ဆက်ပြီး ဆူညံနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို ရေကန်ထဲ ပစ်ချလိုက်ရလိမ့်မယ်”
“ဘာကောင်တွေလဲ။ မိုက်မဲတဲ့ကောင်တွေ”
သူ၏ ကဗျာရွတ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကေလာဘီသည် တစ်ပတ်လှည့်ကာ လူတိုင်းကို လက်ဟန်ခြေဟန် ပြသလိုက်ရင်း ခန့်ညားစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။ အကယ်၍ မင်းတို့ ငါ့ကို သဘောမကျဘူးဆိုရင်လည်း ငါ မင်းတို့ကို အဖက်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟင်း။
ညနက်ပိုင်း အချိန်။
အယ်လ်ကိုဟော နံစော်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ယူဇူရုသည် မိမိ၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲနှင့် အေတို့ သားအဖနှစ်ဦးသည် တကယ့်ကိုပဲ နွားသိုးကြီးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ သောက်နိုင်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကာမူအိစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အရက်များကို တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပါက ထိုလူကြီးများ၏ လက်ချက်ဖြင့် မူးမှောက်သွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ သူက ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
သူ၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် တံခါးကို မဖွင့်ရသေးမီမှာ အူချီဟာ မီကိုတိုသည် ဘေးဘက်မှ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ “ယူဇူရု… ငါ မင်းအတွက် အရက်နာကျေဟင်းချို ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ မအိပ်ခင် ဒါလေး သောက်လိုက်ဦးနော်”
သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ပူပြင်းလှသည့် ဟင်းချိုခွက်ကလေးကို ကြည့်ရင်း ယူဇူရု၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ရသည်။ “မီကိုတို… ဒီလောက်အထိ အေးစက်လှတဲ့ ရာသီဥတုမှာ ငါ့ကို တကူးတက စောင့်နေခဲ့တာလား”
မီကိုတိုက ခေါင်းလေးကို ငုံ့လိုက်သည်။ “မင်း အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အရက်သောက်နေရတယ်လို့ ကူရှီနာက ပြောပြလို့ပါ။ မင်း ခန္ဓာကိုယ် နေမကောင်းဖြစ်မှာ စိုးရိမ်လို့ စောင့်နေတာပါ”
တကယ့်ကိုပဲ ပြည့်စုံလှသော ဇနီးကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရေအလား အေးချမ်းလှသော မီကိုတိုကို ကြည့်ရင်း ယူဇူရု၏ ရင်ထဲတွင် အလိုလို ဆန္ဒအချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။ “မီကိုတို… ငါ အခု ခန္ဓာကိုယ်က သိပ်ပြီး နေလို့မကောင်းဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ငါ့ကို အခန်းထဲအထိ လိုက်ပို့ပေးပါလား”
“အင်… ဒါက သိပ်ပြီးတော့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်…”
“ဘာဖြစ်လို့ မသင့်တော်ရမှာလဲ။ ငါ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး”
“ဒါက ဘာဖြစ်လို့ မကောင်းရမှာလဲ။ ငါ အမှန်တကယ် ဘာမှမလုပ်ပါဘူး”
“အဲဒါက…” သူမ၏ လက်ညှိုးညွှန်ပြရာ ဦးတည်ချက်သို့ ယူဇူရု လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အူချီဟာ လီဟွာ၏ တည်တင်းနေသော မျက်နှာထားကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
“စီနီယာ လီဟွာ… မင်း အခုထိ မအိပ်သေးဘူးလား”
လီဟွာက မိမိ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရှိနေသော မီးဖိုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ငါ မီးမွေးနေတာ”
“မီကိုတို… အထဲဝင်တော့”
“ကောင်းပါပြီ…”
ဂျိန်း။
ပိတ်သွားခဲ့သော တံခါးချပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ယူဇူရုက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မိမိ၏ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်မိလိုက်တော့သည်။ အချိန်တွေ မြန်မြန်ကုန်လွန်သွားရင် ကောင်းမှာပဲ။ ငါ အမြန်ဆုံး လူကြီးဖြစ်ချင်ပြီ။