အပိုင်း ( ၂၀ ) - လေငြိမ်ပြီး လဆန်းချိန်

လေငြိမ်ပြီး လဆန်းချိန်သည် လူသတ်မီးရှို့ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

အူချီဟာ ယူဇူရုသည် ကောင်းကင်ယံမှ လမင်းကို မော့ကြည့်ရင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ခရုပတ်ပုံစံ မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ဤမျက်နှာဖုံး၏ ဒီဇိုင်းမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် အူချီဟာ အိုဘီတို ဝတ်ဆင်မည့် ပုံစံနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ယခုမျက်နှာဖုံးတွင် မျက်လုံးပေါက်နှစ်ခု ပါရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝတ်စုံလဲလှယ်ပြီး လက်နက်များ အဆင်သင့်ဖြစ်သည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ဟန်သည် အခန်းအတွင်းမှနေ၍ သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

အူချီဟာပိုင်နက်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ရှိသော အထပ်မြင့်တိုက်ခန်းတစ်ခုဆီ၌ ဖြစ်သည်။

ငါးထပ်မြောက် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းတစ်ခုသည် ညဉ့်အမှောင်ထုအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အခန်းတွင်း၌ တာဝန်ချိန်ပြီးဆုံး၍ အနားယူနေသော အန်ဘူနင်ဂျာတစ်ဦးက အူချီဟာပိုင်နက်အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်း၏ ထောင့်ဖြတ်တည်နေရာကို ချိန်ညှိနေသည်။

"ဟူး... သမ်းလိုက်တာ။"

"ဒီအူချီဟာတွေက တကယ့်ကို အလုပ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အန်ဘူအဖွဲ့ဝင် အမြောက်အမြားကို ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အလဟဿ အသုံးချနေရတာလဲ။ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဝိုင်းဖမ်းလိုက်ရင် ပိုပြီးတော့ မလွယ်ကူဘူးလား။"

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ကူနိုင်းဓားကို သေသေချာချာ တိုက်ချွတ်နေသော သူ၏အဖော်က တိုးညှင်းပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"အလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်စမ်း။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သေချာကြည့်ထား၊ အာရုံမလွင့်စေနဲ့။"

"မင်းကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အတည်ပေါက် ဖြစ်နေရတာလဲ။" သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အခုအချိန်မှာ အူချီဟာတွေဆိုတာ ခြံလှောင်ထားတဲ့ ခွေးတွေလို ဖြစ်နေပါပြီ။ အကယ်၍ ဟိုကာဂဲမင်းကြီးသာ အမိန့်ပေးလိုက်ရင် ငါကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး ပြေးဝင်ပြီး အချို့ကို သတ်ပစ်ဦးမှာ။ စဉ်းစားမိရုံနဲ့တင် ရယ်ချင်စရာကြီး။ ဟားဟား။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ရယ်မောနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်သံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"ဟေ့ကောင်။" သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက် တိတ်ဆိတ်သွားရတာလဲ။ ငါပြောတာ မရယ်ရဘူးလား..."

သူ၏ စကားလုံးများသည် လည်ချောင်းဝတွင်တင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေသည်မသိရသော ခရုပတ်မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အခန်းတွင်း၌ မတ်တတ်ရပ်လျက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူမှာ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာက ရယ်စရာကောင်းလို့လဲ။" မျက်နှာဖုံးစွန့်ထားသူက တိုးညှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကိုနိုဟာရွာကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ပြက်ရယ်ပြုရတာ ဘာများ သဘောကျစရာ ရှိလို့လဲ။"

ညင်သာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအသံသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ကျန်ရစ်သော အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်သည် မိမိ၏ ခြေလက်များ အားအင်ချိနဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသူစိမ်း၏ မျက်ဝန်းများသည် သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သော ကနုတ်ပုံစံများက စုန်းစုန်းတောက် တောက်ပနေလျက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကို ဝင်လာတာလဲ။'

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်လှသော အတားအဆီး ချိတ်ပိတ်မှုများကို ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်ကောင်တစ်ကောင်မျှ သတိမပြုမိဘဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ဤလူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင်အာရုံမခံမိခဲ့ကြပါ။

စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်သည် အချက်ပေးစနစ်ကို နှိုးဆော်ရန် လက်ကွက်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ပထမဆုံး လက်ကွက်မပြီးဆုံးမီမှာ သူ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်သွားခဲ့တော့သည်။

"ကာမူအိ။"

ထိုတိုးညှင်းသော ရေရွတ်သံသည် အမှောင်ထုက သူ့ကို လုံးဝဝါးမြိုမသွားမီ နောက်ဆုံး ကြားလိုက်ရသော အသံ ဖြစ်သည်။

နာကာနတ်ကွန်း။

မြေအောက်၌ တည်ရှိသော လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်းတွင် အူချီဟာမျိုးနွယ်စုဝင် ဆယ့်ငါးဦးထက်မနည်းသည် တင်းမာလှသော တိတ်ဆိတ်မှုများနှင့်အတူ ထိုင်နေကြသည်။ အူချီဟာ တာရိုးက လူအုပ်ကို ငြိမ်သက်ရန် အချက်ပြလျက် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

အူချီဟာ လီဟော်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလောက်အထိ ရုတ်ချည်း ဆင့်ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာများလဲခင်ဗျာ။"

တာရိုးက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီအစည်းအဝေးက တို့အူချီဟာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေတယ်။ ငါတို့ လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းကြောင်းကို ဆွေးနွေးဖို့ လူတိုင်းကို ဒီနေရာဆီ ခေါ်ယူလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။"

လူတိုင်းက အသက်ရှူသံများ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ကြရသည်။ အူချီဟာမျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ် ဟုတ်စပ်။ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ရလောက်အောင် ဘာကိစ္စများ ရှိနေပါသနည်း။ မည်သူမျှ မေးမြန်းခြင်း မပြုရသေးမီမှာ အူချီဟာ ယူဇူရု၏ ကိုယ်ဟန်သည် အခန်း၏ ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... ကိုင်တွယ်စရာ ကိစ္စအချို့ ရှိနေလို့ပါ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" တာရိုးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မင်း စတင်နိုင်ပါပြီ။"

ယူဇူရုက အချိန်ဆွဲမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ဆိုလိုက်သည်။

"တတိယမြောက် ဟိုကာဂဲက တို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကိုးမြီးအကောင်ရဲ့ ဂျင်ချူရီကီနားကို ချဉ်းကပ်ခွင့် ပိတ်ပင်ထားတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း ကြားသိပြီးဖြစ်မှာပါ။ သူပေးတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့ တို့ရဲ့ ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးတွေက သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာပဲ ဖြစ်တယ်။"

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က အချက်တစ်ခုကို သက်သေပြနေတယ်... အဲဒါကတော့ ရွာရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေက တို့အပေါ်မှာ နည်းနည်းမျှ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူးဆိုတာပဲ။"

"အူချီဟာတွေက အခုအချိန်မှာ အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ အစွန်းဖျားမှာ ရပ်တည်နေရပြီ။"

"တို့တွေအနေနဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာမှာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။"

အခန်းတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဟီရုဇန်၏ အမိန့်အပေါ် လူအများက မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤမျှအထိ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးတောခဲ့ကြပေ။

အူချီဟာ ယာရှိရိုက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယူဇူရု... မင်း စကားတွေက လွန်လွန်းနေပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မာဒါရာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ဟိုကာဂဲဘက်က အခုလို သတိထားတာက သဘာဝကျပါတယ်။"

ယူဇူရု၏ အကြည့်က သူခေါ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ခရုပတ်ပုံစံ မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့တော့သည်။ လူအများထံမှ အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ တာရိုးနှင့် ဖူဂါကူတို့လျှင် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"ယူဇူရု... မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက..."

"မှန်ပါတယ်" သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန်... တို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အစွမ်းသတ္တိပဲ ဖြစ်တယ်။"

စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ ကာလသည် လွန်ခဲလှသည်မဟုတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော မျက်လုံးမျိုးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ဖူးသူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ဤသည်မှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ခေတ်ကာလကို အဆုံးသတ်ပေးခဲ့သည့် အစွမ်းဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က အူချီဟာ မာဒါရာ ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ယူဇူရုသည် ထိုစွမ်းအားကို ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ မျက်စိအမြင်အာရုံ စွမ်းအားက ငါ့ထက် ဘာလို့ ပိုပြီး ပြင်းထန်နေရတာလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပါဘူး" ဖူဂါကူက အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းက မန်ဂေခရိုကို နိုးထပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး။"

ယူဇူရု၏ ရှာရင်းဂန်သည် မိမိထက် ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ သာလွန်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ ယခုမှသာ အဖြေရတော့သည်။

လီဟော်က တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မြိုချလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ယူဇူရု... မင်း ဒါကို ဘယ်တုန်းက နိုးထခဲ့တာလဲ။"

"အူချီဟာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဖြစ်တယ်။"

ယူဇူရုက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လတ်တလောတွင် သူ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သတိမေ့မြောနေသည့် အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်သည် လေထုထဲမှနေ၍ ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ဂန်ဂျူဆု ပညာရပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဆာရုတိုဘီ ဟီရုဇန်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုကို စောင့်ကြည့်ရန် စေခန့်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ဝန်ခံပြောကြားလိုက်တော့သည်။ ယူဇူရုသည် စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုသူ၏ လည်ပင်းကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့အားလုံးသည် လူသတ်ခြင်းနှင့် စိမ်းသက်သူများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ယခုအခြေအနေက ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ သူသည် ဟိုကာဂဲ၏ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံ ဖြစ်သော အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ကွပ်မျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သစ္စာဖောက်မှုပဲ ဖြစ်သည်။

ယာရှိရိုက တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော လေသံဖြင့် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဆိုလိုက်သည်။

"ယူဇူရု... မင်း လုပ်ရပ်က တို့တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးကို သေတွင်းထဲ မောင်းနှင်နေတာပဲ။"

ယူဇူရုက ဖူဂါကူထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ရာ ဖူဂါကူက ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

"ယာရှိရိုက ရှေးရိုးစွဲအုပ်စုရဲ့ အမာခံတစ်ယောက်ပဲ။ သူက အမြဲတမ်း ဟိုကာဂဲရဲ့ အာဏာအောက်မှာ ခေါင်းငုံ့ဖို့ပဲ တွန်းအားပေးနေခဲ့တာ။"

ယူဇူရုက ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ယာရှိရို၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး" သူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "အူချီဟာမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ကွဲပြားနေတဲ့ အသံတွေကို ဆက်ပြီးတော့ လက်ခံထားဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ခေတ်ဟောင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကတော့ အမှောင်ထုထဲမှာပဲ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသင့်ပါတယ်။"

ခွပ်။

ယာရှိရိုအနေဖြင့် ခုခံရန် အချိန်မရရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ လည်ပင်းရိုးသည် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုအလား ကျိုးကြေသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျန်ရစ်သူအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အေးခဲသွားခဲ့ကြရသည်။ ပထမဦးစွာ ယူဇူရုသည် မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့၏ တပ်စုမှူးတစ်ဦးကို လူအများရှေ့မှောက်တွင် ကွပ်မျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တာရိုးနှင့် ဖူဂါကူတို့သည်လည်း သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်တည်လျက်ရှိပြီး မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ ပြုလုပ်ခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အညံ့ခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

ရှည်လျားပြီး လေးလံလှသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် လီဟော်က တုန်ရီနေသော လေသံဖြင့် နောက်ဆုံး၌ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယူဇူရု... မင်း အတိအကျ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။"

ယူဇူရုသည် ယာရှိရို၏ ရုပ်အလောင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဒီလို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့တဲ့ ရွာမျိုးကို စိတ်ကုန်လှပြီ။ တို့အူချီဟာတွေအတွက် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ငါကိုယ်တိုင် ဖောက်လုပ်ပေးမယ်။ ငါနဲ့အတူ ရပ်တည်မယ့်သူက ဘယ်သူလဲ... ငါ့ကို ဆန့်ကျင်မယ့်သူကကော ဘယ်သူလဲ။"