အပိုင်း ( ၁၉ ) - လက်သီးမာမာ ၊ စကားပြင်းပြင်း

လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်က။

ကုန်းဟွာတစ်ရွာလုံးတွင် အချက်အပြုတ်အတတ်ပညာ ထူးကဲလှသည်ဟု ကျော်ကြားသော ရှီဝီမိယ စားသောက်ဆိုင်လေးသည် ဆိုင်အကျယ်အဝန်း သေးငယ်သော်လည်း အမြဲတမ်း လူပြည့်လျှံနေလေ့ရှိသည်။ ဆိုင်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကောလာဟလများအရ ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူ အူချီဟာ ယုရီကိုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူမသည် ရှာရင်းဂန်မျက်လုံး၏ တိကျလှသော အာရုံခံစားမှုကို မိမိ၏ ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အနှိုင်းမဲ့အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟင်းလျာတိုင်းကို သူမကိုယ်တိုင် စီမံချက်ပြုတ်ရသဖြင့် ဆိုင်ကို ညနေပိုင်းတွင်သာ ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိရာ ယခုကဲ့သို့ ညစာစားသုံးချိန်တွင် ဆိုင်အတွင်းရှိ ထိုင်ခုံတိုင်း၌ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် စားသောက်သူများ၏ စကားပြောသံများနှင့် ပန်းကန်ခွက်ယောက်သံများအကြားမှနေ၍ စားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်သံတစ်ခုကြောင့် ဆိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။ ဆိုင်အတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ အကြည့်များက ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

မူးယစ်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက စားပွဲကို ထုရိုက်ရင်း ဆူညံစွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

"ဆိုင်ရှင်... ဆိုင်ရှင် ဘယ်မှာလဲ"

မကြာမီမှာ ဝတ်စုံဖြူအေပရွန်နှင့် ခေါင်းစည်းပုဝါကို သေသပ်စွာ ဆင်မြန်းထားသော အူချီဟာ ယုရီကိုသည် မီးဖိုချောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘာများ အဆင်မပြေတာ ရှိလို့လဲရှင်"

သူမသည် မီးဖိုချောင်အတွင်းမှ လတ်တလော ထွက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝတ်စုံထက်တွင် ပေပွနေခြင်းမရှိဘဲ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပြီး ဆံနွယ်များကိုလည်း ဦးထုပ်ဖြူအောက်တွင် သေသပ်စွာ ထုံးဖွဲ့ထားသည်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကျော့ရှင်းလှပသော ရုပ်သွင်နှင့် ကိုယ်ဟန်အမူအရာတို့က လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ရုန့်ရင်းသော အကြည့်များဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဖြဲစပ်စပ် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် တစ်ယောက်က ဗလာဖြစ်နေသော အရက်ခွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... ဒီဆာကေးရည်က သူ့အလိုလို ခွက်ထဲကို စီးဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်းက ထင်နေတာလား"

ယုရီကို၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားခဲ့သော်လည်း ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း ခွက်အတွင်းသို့ အရက်ကို ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။ ဆိုင်မှာ လူနည်းနည်းများနေလို့ အချိန်မီ မဧည့်ခံနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

"နေဦး" သူမက လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ထိုအမျိုးသားက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ အမူအရာဖြင့် နောက်သို့ မှီချလိုက်ရင်း တားဆီးလိုက်သည်။ "တစ်ခွက်တည်းနဲ့တော့ ငါတို့အတွက် မလုံလောက်ဘူး။ မင်းပါ ဒီမှာ ထိုင်ပြီးတော့ တို့နဲ့အတူ သောက်ပါလား"

"ဟုတ်တယ်လေ... ဒီဘေးမှာ လာထိုင်ပါဦး" ဟု အဖော်ဖြစ်သူကလည်း ထပ်ဆင့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့၏ ရယ်မောသံများကြောင့် အနီးနားရှိ အချို့သော စားပွဲများမှလည်း လှောင်ပြုံးအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယုရီကို၏ မျက်ဝန်းအစုံက မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အလား အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူမ လှုပ်ရှားမှု မပြုမီမှာ နောက်ကွယ်မှနေ၍ တည်ငြိမ်လှသော အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ယုရီကို... အကူအညီ လိုအပ်လို့လား"

"တပ်မှူး လီဟော်" အူချီဟာ လီဟော်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ယုရီကိုက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီဟော်၏ မျက်ဝန်းအစုံက အေးစက်စွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဒီပြဿနာရှာတဲ့ ကောင်တွေကို နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့ ဌာနချုပ်ဆီ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားလိုက်"

"မင်းတို့ကများ ဝံ့ရဲလှချည်လား" မူးယစ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီဟော်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံ၌ အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စမ်းကြည့်ချင်ရင်လည်း ရတယ်"

"နေဦး" မျက်နှာဖုံးစွန့်ထားသော အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ "ဒီကိစ္စကို ငါတို့ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။ မင်းတို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပါ"

လီဟော်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက သာမန် အရပ်သားတွေအကြား ဖြစ်ပွားတဲ့ ပဋိပက္ခသက်သက်ပဲ။ နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့အနေနဲ့ ဒါကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်"

အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ငါတို့က မင်းတို့ကို ရှင်းပြနေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ဒီလူနှစ်ယောက်က ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ရမယ်ဆိုတာပဲ သိထားလိုက်"

"မင်းတို့..." လီဟော်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဒေါသတရားကြောင့် ညိုမည်းသွားခဲ့သော်လည်း တန်ပြန်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ။ အန်ဘူအဖွဲ့ဟူသည် ဟိုကာဂဲ၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိသော အထူးအဖွဲ့ဖြစ်ရာ ကိုနိုဟာရွာအတွင်း၌ မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်နေစဉ် ထိုမူးယစ်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက အောင်နိုင်သူများအလား ရွဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့က ဘာကောင်မို့လို့ မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုလို့ တွေးနေတာလဲ။ အူချီဟာဆိုတာ နာမည်ခံ အစောင့်အရှောက်သက်သက်ပဲဥစ္စာကို အထင်ကြီးနေကြတာ။ အန်ဘူကိုတောင် အမိန့်ပေးချင်နေသေးတယ်... အိပ်မက်မက်နေလိုက်"

လီဟော်သည် ဒေါသကြောင့် မေးကြောများ တင်းသွားခဲ့ရသည်။ ထိုလူယုတ်မာများသည် လူအများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အူချီဟာမျိုးနွယ်စုနှင့် နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့၏ သိက္ခာကို နင်းချေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူက လူသိရှင်ကြား ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို သူတစ်ဦးတည်းသာ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

"အစွမ်းထက်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ အူချီဟာတွေတောင် အန်ဘူရှေ့ကျတော့ ခေါင်းငုံ့ရတာပဲ"

"ခံရတာ တန်ပါတယ်။ အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထက်တန်းကျတယ်လို့ ထင်နေကြတာ"

"သူတို့က ဝင့်ဝါတတ်တဲ့ လူရမ်းကားတွေပဲဥစ္စာ။ အခုလို အဆုံးမပေးခံရတာ တော်သေးတာပေါ့"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အူချီဟာ ဖူဂါကူ၏ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဒေါသကြောင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ ရွာ၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် သူတို့ဘက်က ဤမျှ ကြိုးပမ်းခဲ့ပါသော်လည်း ရရှိလာသော တုံ့ပြန်မှုက ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။

"မြင်တယ်မလား ဖူဂါကူ" ယူဇူရု၏ အေးစက်လှသော အသံက နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒါတွေက တို့တွေ ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ လူတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရုပ်သွင်ပဲ"

သူသည် လူအုပ်ကြားမှနေ၍ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်းရှိ ကနုတ်သုံးဆင့် ရှာရင်းဂန်၏ နီရဲလှသော အလင်းတန်းများက ဆိုင်အတွင်းသို့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။ ဆူညံနေသော အသံများအားလုံး ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးလုံး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

"အူချီဟာ ယူဇူရု... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ"

ယူဇူရု၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်လျက် ရှိသည်။

"နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို ကျင့်သုံးနေတာပါ"

"မင်း ကြားဖြတ်စွက်ဖက်မယ်ဆိုရင် မင်းကိုပါ ငါတို့ ဖမ်းဆီးရလိမ့်မယ်" အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ ယူဇူရုက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ငါတို့ကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်က ဟိုကာဂဲမှာပဲ ရှိတာ"

"အဲဒါက ငါနဲ့ ဟိုကာဂဲအကြား ရှင်းရမယ့်ကိစ္စ" ယူဇူရုက ရှေ့သို့ ပိုမိုတိုးကပ်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "အခု မင်းတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားမှာလား... မသွားဘူးလား"

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားများကြောင့် အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်များ တွေဝေသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် နေရာမှနေ၍ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ထိုသူများအတွက် တာဝန်ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဤထက်ပို၍ ပြဿနာကြီးထွားလာပါက မိမီတို့သာ အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည့်အပြင် ယူဇူရု၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းများကို ရင်ဆိုင်ရင်း အနိုင်ရရှိရန်လည်း ယုံကြည်ချက် ရှိမနေခဲ့ကြပါ။

သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူများ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မူးယစ်နေသော နင်ဂျာနှစ်ဦးလုံး မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။

"နေဦး... ငါတို့ ရှင်းပြပါရစေ..."

ခွပ်... ခွပ်...

သူတို့ စကားမဆုံးမီမှာ ယူဇူရု၏ လက်သီးချက်များသည် ထိုသူတို့၏ မေးရိုးများထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများနှင့် သွားအချို့ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း သူက နှစ်ချက် ဆက်တိုက် ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ထိုသူတို့၏ ခြေထောက် အရိုးများ ကျိုးကြေသွားခဲ့ရတော့သည်။

"သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျာ"

ထိုသူတို့၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများသည် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆိုင်အတွင်းရှိ အခြားသော စားသောက်သူများမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ငြိမ်သက်နေကြဆဲ ရှိသေးသည်။

ယူဇူရုက သူ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပုတ်လိုက်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မြင်တယ်မလား... ဒါကို ပြတ်သားတဲ့ လက်သီးချက်နဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုလို့ ခေါ်တယ်။ မပါးစပ်ကို အရင်ပိတ်လိုက်တော့ သူတို့တွေ တောင်းပန်ခွင့်မရတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်တော့ မပြေးနိုင်တော့ဘူး။ လူယုတ်မာတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ ဒါက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"

ထိုစကားကြောင့် အနီးနားရှိ လူအချို့က တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ လီဟော်က ယူဇူရု၏ ပုခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်လေး။ မင်းအပေါ် ငါ ထားရှိခဲ့တဲ့ အမြင် မမှားဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ"

သူကိုယ်တိုင်လည်း လွန်ခဲ့သော ခဏက ဒေါသပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယူဇူရုက အန်ဘူ၏ အာဏာကို နည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤကောင်လေးအား ကြည့်ရသည်မှာ တကယ့်ကို မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လှသည်။

ယူဇူရုက ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မီကိုတို အကြောင်းက..."

"ငါ ကင်းလှည့်ဖို့ တာဝန်ရှိသေးတယ် တို့ရေ" လီဟော်က စကားကို ကြားဖြတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒီလူကြီးကို စည်းရုံးဖို့ကတော့ မလွယ်ကူသေးဘူး ထင်တယ်" ဟု ယုရီကိုက နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့်ကာလျက် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ယူဇူရု... တို့ကြောင့်နဲ့ မင်းပါ ပြဿနာတွေထဲ ပါဝင်ပတ်သက်သွားရပြီ"

ယူဇူရုက လက်ခါပြလိုက်သည်။

"ဒီလို မပြောပါနဲ့ အန်တီယုရီကိုရယ်။ အန်တီက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို အများကြီး စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာပဲဥစ္စာ"

"နှုတ်ချိုလှချည်လား ကောင်လေး" ဟု ယုရီကိုက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ အလုပ်တွေ လက်စသတ်ဖို့ ကျန်သေးတယ်။ နောက်တစ်ခေါက်ကျရင်တော့ အန်တီ့ဘက်က အဝကျွေးပါ့မယ်"

သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖူဂါကူက လေသံကို နှိမ့်ချလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ယူဇူရု... အဲဒီ မူးယစ်နေတဲ့ လူတွေက သေချာပေါက် အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အခြားလူဆိုရင် ဒီလောက်အထိ ရမ်းကားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟိုကာဂဲဘက်က လူတွေက တဖြည်းဖြည်း လွန်လာကြပြီ၊ မင်း ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ဖူဂါကူ၏ မျက်နှာထက်ရှိ ဒေါသတရားများကို ကြည့်ပြီး ယူဇူရုက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတဲ့ စာရင်းကော အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

"ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ရှေးရိုးစွဲအုပ်စုနဲ့ အစွန်းရောက်အုပ်စု နှစ်ခုစလုံးကို သေသေချာချာ ခွဲခြားထားပြီးပါပြီ"

"ကောင်းပြီ" ယူဇူရု၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ညမှာတင် နင်ဂျာရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်စုမှူးအားလုံးကို နာကာနတ်ကွန်းဆီကို လာရောက်ဖို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါ။ တို့တွေ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပကြမယ်"