အပိုင်း ( ၁၃ ) - လရောင်အောက်က ပွေ့ဖက်ခြင်း

ကောင်းကင်ထက်၌ ဝင်းပပ လမင်းကြီးသည် အေးစက်သော ငွေရောင်အလင်းတန်းများကို ပက်ဖြန်းလျက် အူချီဟာိတ်ငြိမ်စွာ သာယာနေသည်။ သိပ်သည်းအူချီဟာည်းဆာလှသော တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ အရိပ်အချို့သည် လေအဟုန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းပြေးလွှားနေကြသည်။

ရွာပြင်ပနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြေပြင်ထက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ယူဇူရုသည် မြေခွက်များကြား၌ ပြန့်ကြဲနေသော ဆံပင်နီနီအချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက ထိုဆံနွယ်အချို့ကို ကောက်ယူကာ ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ သေသပ်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးနေသော ခြေရာများကို ကြည့်ရင်း သရော်တော်တော် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ရွာမှ အခြေခံမျှသာ တတ်မြောက်သေးသည့် ဂန်နင်းတစ်ဦးသာလျှင် နောက်ယောင်ခံလိုက်သူများကို လှည့်စားရန် မိမိ၏ခြေရာများကို ဖျောက်ဖျက်တတ်ကြသည် ဖြစ်ရာ အနာဂတ်၏ ကိုးမြီးဂျင်ချူရီကီကို ပြန်ပေးဆွဲလာသည့် နင်ဂျာများက မိမီတို့၏ ချန်ရစ်ခဲ့သော လမ်းကြောင်းများကို အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ အထင်အရှား ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ တကယ့်ကို ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လှသော ကပြဇာတ်တစ်ခုပဲ။

ယူဇူရုသည် လမ်းပေါ်ရှိ ဆံနွယ်အားလုံးကို ကောက်ယူခြင်းမပြုဘဲ ကျန်ရှိနေသော ဆံပင်များကို နောက်လိုက်သူများ ပိုမို၍ အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်စေရန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ် အဖက်ဘက်မှ ပြည့်စုံလုံခြုံစေရန်အတွက် မူလဇာတ်လမ်းအတိုင်း မီနာတိုအနေဖြင့် ကူရှီနာ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဤနေရာသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် သူတို့၏နောက်ကွယ်မှနေ၍ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ လင်းအားကြီးအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူတို့သည် ရွာနှင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အကွာအဝေးဆိုလျှင် လုံလောက်ပေပြီ။

ယူဇူရုသည် မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမပြုတော့ဘဲ ချာကရာများကို ထုတ်ဖော်လျက် ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော နင်ဂျာသုံးဦးသည် ရှေ့မှနေ၍ အလျင်အမြန် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

"ဒီနေရာမှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း။ ရှေ့ကို ဆက်သွားခွင့်မရှိဘူး။"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ယူဇူရုကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ တွေဝေတုန်လှုပ်မှုများ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ "အူချီဟာ ယူဇူရု... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ။"

ယူဇူရု ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမပြုမီမှာ ထိုသူက ခပ်ထန်ထန် ဟောက်လိုက်သည်။ "ဟိုကာဂဲမင်းကြီးရဲ့ တရားဝင် ခွင့်ပြုမိန့်မရှိဘဲ ညဘက်မှာ ရွာကနေ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာတာက ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခုပဲ။ တို့တွေနဲ့အတူ ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့စမ်း။"

"ငါ့မှာ အဲဒီလို ခွင့်ပြုမိန့်မျိုး မရှိဘူး" ဟု ယူဇူရုက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက သစ္စာဖောက် နင်ဂျာတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ထိုသူက ပြတ်သားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။ "မင်းကို တွေ့ပြီဆိုမှတော့ တို့တွေနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။"

ယူဇူရု၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ "မင်းတို့က ငါ့ကို ရှာတွေ့တာလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မူလက နက်မှောင်နေသော သူ၏မျက်ဝန်းများသည် သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီမြန်းလှသော မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန် မျက်ဝန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တပ်ဖွဲ့မှူးဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားခဲ့ရပြီးနောက် သူက အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မကြည့်ကြနဲ့။"

ယူဇူရု၏ မျက်ဝန်းများသည် သာမန်ရှာရင်းဂန်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ သေချာစွာ နားမလည်နိုင်သော်လည်း လက်ရှိအနေအထားအရ အမှန်ကန်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ကျသွားပါပြီ။"

ယူဇူရု၏ လေသံ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် တပ်ဖွဲ့မှူးဖြစ်သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးက မိမီတို့၏ ဓားရှည်များဖြင့် တစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်ကို မှင်တက်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"တောက်... အမြင်မှားစေတဲ့ အစီအရင်အတတ်ပညာလား။ ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ..."

သူသည် နောက်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်း အချက်ပြမီးပန်း ထုတ်ယူရန် ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ယူဇူရုသည် သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တပ်ဖွဲ့မှူးသည် အချက်ပြမီးပန်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး ယူဇူရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏မျက်ဝန်းများသည် အံ့သြမှုများကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ယူဇူရုသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှန်သမျှသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအန်ဘူနင်ဂျာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး မိမိ၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်လာသော ယူဇူရု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေမိတော့သည်။

"မင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်နေတာလား။"

ယူဇူရုသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် ရှေ့သို့ တိုးကပ်လာပြီး ထိုသူ၏ လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ရုပ်ခန္ဓာအစစ်ကြီးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" တပ်ဖွဲ့မှူး၏ စိတ်အစုံမှာ ဗြောက်ဆောက်ညံသွားခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏကတင် မိမိ၏ ဓားချက်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ယူဇူရုက ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမပြုဘဲ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ပိုမို၍ တင်းကျပ်လိုက်သည်။ "မိုးချုပ်နေပြီပဲ... တိတ်တဆိတ်ပဲ ကွယ်ပျောက်သွားလိုက်တော့။"

ဂျောက်ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုသူ၏ လည်ပင်းရိုးသည် ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရသည်။

"တကယ့်ကို လွယ်ကူလွန်းတယ်။"

ယူဇူရုသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ရန်သူဘက်က မိမိ၏ စွမ်းရည်အချက်အလက်များကို ကြိုတင်၍ မသိရှိထားပါက ဤစွမ်းအားသည် တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ အန်ဘူအဖွဲ့ဝင်များသည် ရွာ၏ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြပြီး တပ်ဖွဲ့ခွဲမှူးတစ်ဦးဆိုလျှင် အနည်းဆုံး အထူးဂျိုနင်းအဆင့် ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုက မိမိရှေ့မှောက်၌ အချက်ပြမီးပန်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ခွင့်မရဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

အူချီဟာမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက စွမ်းအားတွေ ပိုမိုရရှိလာလေလေ ဘာဖြစ်လို့ ပိုပြီးတော့ အစွန်းရောက်လာကြလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ပြီပဲ။ ဒီလိုမျိုး စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရရင်... ငါ့အနေနဲ့ ဇာတ်လမ်းအခြေအနေကို သိနေခဲ့ရင်တောင်မှ စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားမိတာ အမှန်ပဲ။

သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းသုံးလောင်းစလုံးကို ခါမူအီကမ္ဘာအတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းပစ်လိုက်သည်။ နင်ဂျာလောက၏ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူသည် တစ်နေ့နေ့တွင် ထာဝရ မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန် မျက်ဝန်းအဖြစ်သို့ သေချာပေါက် ကူးပြောင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ကာမူအိစွမ်းအားက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ မျက်ဝန်းစွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားပါက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လတ်တလောတွင် သူ၏ အဓိက ပန်းတိုင်မှာ မျိုးနွယ်စုကြီးပွားတိုးတက်ရေးသာ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ အဖြစ်မခံနိုင်ပါ။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ဗုန်းခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကူရှီနာသည် ခြေထောက်များ အားနည်းသွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ထက်သို့ လဲပြိုသွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏နောက်ကွယ်မှ အရပ်ရှည်ရှည် နင်ဂျာတစ်ဦးက သူမ၏ နံဘေးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

"သေချာချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့... အမြန် ထစမ်း။"

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချာကရာတွေက ထူးခြားပြီးတော့ အသုံးဝင်မနေဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို ဒီနေရာတင် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။"

သူက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲယူလျက် သူမကို အတင်းအကြပ် ထူမလိုက်သည်။ ထိုသန်မာလှသော နင်ဂျာသုံးဦးက သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှနေ၍ သေသပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေစဉ်မှာ ကူရှီနာသည် မိမိ၏ ဆံနွယ်အချို့ကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်တောက်လျက် မြေပြင်ထက်သို့ ထပ်မံ၍ ချန်ရစ်ခဲ့ပြန်သည်။

'ကျေးဇူးပြုပြီး... တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို ရှာတွေ့ပါစေတော့။'

ထိုအချိန်တွင် ထိုသူသုံးဦးစလုံးသည် ခြေလှမ်းများကို ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ လမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်အောက်ရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခုထက်တွင် ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် ကောင်လေးတစ်ဦးသည် မတ်တတ်ရပ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ နက်မှောင်လှသော မျက်ဝန်းများသည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံစည်းသွားခဲ့သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့... ငါ ရောက်လာပြီ။"

ထိုမျက်နှာနှင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံထက်မှ နူးညံ့လှသော အပြုံးကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ကူရှီနာ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲပျံလာခဲ့ရသည်။

"ယူဇူရု..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် သက်တူရွယ်တူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်အတွင်း၌ ထူးခြားသော လုံခြုံမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး တင်းကြပ်နေခဲ့သော အာရုံကြောများမှာလည်း ချက်ချင်း လျော့ပါးသွားခဲ့ရသည်။

"ဒီကောင်လေးကို သတ်ပစ်ကြစမ်း။"

တိမ်တိုက်ရွာ၏ နင်ဂျာအမှတ်အသားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုသူသုံးဦးသည် ယူဇူရုဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်လိုက်ကြသည်။

ယူဇူရုသည် မိမိ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သုံးမိုးရယ် ရှာရင်းဂန် မျက်ဝန်းများသည် ညဉ့်အမှောင်ထုအတွင်း၌ ရဲရဲနီမြန်းလျက် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။

"မီးစွမ်းအင်... မဟာမီးလုံးကြီးအတတ်ပညာ။"

"မြေစွမ်းအင်... မြေတံတိုင်းအတတ်ပညာ။"

မီတာအတော်ကြာ ကျယ်ပြန့်လှသော မဟာမီးလုံးကြီးသည် ကြီးမားလှသော မြေတံတိုင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့သည်။ တိမ်တိုက်ရွာမှ နင်ဂျာသုံးဦးသည် ထိုမြေတံတိုင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်ရင်း ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဆိတ်ငြိမ်လှသော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၌ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော နင်ဂျာနှစ်ဦးက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိမီတို့၏ ရဲဘော်ဖြစ်သူသည် သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို လက်ဖြင့် အသည်းအသန် ဖျစ်ညှစ်ထားရင်း လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ တဟုန်ထိုး စီးကျနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူက မီးစွမ်းအင်နဲ့ မြေစွမ်းအင်ချင်း ရိုက်ခတ်မိတဲ့ အသံကို အသုံးချပြီး ရှုရီကန်လက်နက်တွေရဲ့ ပျံသန်းမှုကို ဖုံးကွယ်လိုက်တာလား။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး အနေအထားကနေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

သူတို့သည် မြေတံတိုင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုလက်နက်သည် မည်ကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းမှနေ၍ မိမီတို့၏ နောက်ကျောဘက် ကွယ်ပျောက်နေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သနည်း။

"အမြန် အဆုံးသတ်ကြစို့။"

ရုတ်ချည်းဆိုသလို မိမီတို့ဘက်မှ လူတစ်ဦး ကျဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော နင်ဂျာနှစ်ဦးသည် ယူဇူရုဆီသို့ ပိုမို၍ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လိုက်ကြသည်။

"အချည်းနှီးပါပဲ။"

ယူဇူရုသည် နောက်ဆုတ်ခြင်းမပြုဘဲ သူတို့ဆီသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူတို့၏ စွမ်းရည်များသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်းမရှိပါ။ မန်ဂေခရို မျက်ဝန်းကို အသုံးမပြုဘဲ သာမန်မျက်ဝန်းဖြင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို သူ ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူသည် လှပလှသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သုံးမိုးရယ် မျက်ဝန်းများ၏ မြင်ကွင်းအောက်တွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှမှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရှုနေရသည့်အလား ထင်ရှားလှသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီ တုံ့ပြန်လိုက်တိုင်း လေထုထဲ၌ သွေးစက်များ ပြန့်ကြဲသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ရန်သူများထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ချန်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ အကယ်၍ ဤဖြစ်ရပ်သည် ဟိုကာဂဲအုပ်စု၏ စီမံကိန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤသာမန်နင်ဂျာသုံးဦးအနေဖြင့် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို သိရှိထားကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့်ပြု၍ မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို အသုံးချပြီး ကူရှီနာ၏ ရွာအထက်လူကြီးများအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုများကို အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လိုအပ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယူဇူရုသည် မိမိ၏ ဓားထက်မှ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်ရင်း ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နံဘေးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ကူရှီနာ... တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု ရှိသွားသေးလား။"

"ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ယူဇူရု... ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်။" သူမသည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... သူတို့ကို ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။"

ထိုတိုက်ပွဲသည် တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။ သူမကို အသည်းအသန် ဖြစ်စေခဲ့သော ထိုရန်သူသုံးဦးစလုံးမှာ သူ့ရှေ့မှောက်၌ ဘာမျှမဟုတ်သည့်အလား လဲပြိုသွားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အသက်အရွယ် တူညီကြသည် မဟုတ်လား။ 'သူက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်သွားခဲ့တာလဲ။'

"ငါ မင်းကို ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်... ငါက ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာမှာပါလို့" ဟု ယူဇူရုက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။ "အကယ်၍ ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ရန်သူတွေက ငါ့အတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါက ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပါ့မလား။ ပြီးတော့ ငါက ဒီနေရာတင် ရပ်တန့်နေမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။"

သူ၏ တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိလှသော စကားလုံးများကြောင့် ကူရှီနာသည် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ စိတ်အစုံတွင် ထိုနေ့က သူ ပြောကြားခဲ့ဖူးသော စကားလုံးများ ပြန်လည်ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ 'ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေက ဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်နေရတာလဲ။'

သူမ တွေဝေနေစဉ်မှာ ယူဇူရုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်သည်။ "လမ်းလျှောက်နိုင်သေးရဲ့လား။"

"အင်း... လျှောက်နိုင်ပါတယ်။" သူမက ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် လှမ်းလိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ရသည်။ သူမ မြေပြင်ထက်သို့ မလဲပြိုမီမှာပင် ယူဇူရုက သူမ၏ လက်မောင်းကို အချိန်မီ ဖမ်းထိန်းပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှက်သွေးဖြာလျက် နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး ဦးခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်မိသည်။ "ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ချာကရာတွေ ကုန်ဆုံးနေလို့ပါ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ယူဇူရုက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ "တကယ့်ကို ခေါင်းမာတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလိုမျိုး အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် မနက်မလင်းခင် ရွာကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။" သူက ဆိုရင်း သူမ၏ ဒူးဆစ်အောက်မှနေ၍ ပွေ့ချီလိုက်တော့သည်။

"အာ... ယူဇူရု... မင်း..."

"တိုးတိုးနေစမ်းပါ။" သူမ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင်မှ သူက ထပ်မံ၍ ဆိုလိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါ... ငါ မင်းကို အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ ကိုက်လိုက်မိပြီးနောက် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို သူ၏ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ မှီတွဲလိုက်မိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တောက်ပသော ဆံပင်ရွှေဝါရောင်နှင့် ကောင်လေးတစ်ဦးသည် သစ်ပင်ထက်မှနေ၍ သူတို့၏ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကူရှီနာသည် ယူဇူရု၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် နာမီကာဇေး မီနာတိုသည် မျက်တောင်ခတ်လျက် အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

"ငါ... နောက်ကျသွားပြီလား။"

"မကျပါဘူး... မင်း ရောက်လာတာ တကယ့်ကို အချိန်ကိုက်ပါပဲ" ဟု ယူဇူရုက နှုတ်ခမ်းအစုံကို ကွေးညွတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ ကူရှီနာကို အရင်ပြန်ခေါ်သွားမယ်။ မီနာတို... မင်းပဲ ဒီတိမ်ရွာက နင်ဂျာသုံးယောက်ရဲ့ အလောင်းတွေကို စီမံပေးလိုက်ပါတော့။"

မီနာတို တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်မပြောကြားနိုင်မီမှာ ယူဇူရုသည် ကူရှီနာကို ပွေ့ချီလျက် လမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်အောက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများကြားအတွင်းသို့ တစ်ခဏချင်းမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။