အခန်း (၁၃) - လမ်းညွှန်သင်တန်းနေ့ [၃]

ဇိုးဝီ တာလင် (Zoey Terlin)။

သူမဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်ကုမ္ပဏီ Nightmare Forge Studios စတူဒီယိုမှာ ဒီဇိုင်းဆွဲပေးခဲ့ဖူးတဲ့ ညနက်တော[Forest Nights] ဆိုတဲ့ ဂိမ်းထဲက အမည်ပေးထားတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အခြေခံကတော့ ဇိုးဝီနဲ့ သူမရဲ့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုဟာ ဝေးလံတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို အပန်းဖြေခရီး ထွက်ခွာလာကြတာကနေ စတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လမ်းခရီးမှာ သူတို့စီးလာတဲ့ ဟယ်လီကော်ပတာ ပျက်ကျပြီး ဘေးဒုက္ခဆိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ ဇိုးဝီဟာ မိဘတွေနဲ့ ကွဲကွာပြီး တစ်ယောက်တည်း သောင်တင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ မိဘတွေကို ရှာဖွေကယ်တင်နိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်းပေါ်က ထိတ်လန့်စရာတွေကို အသည်းအသန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမဟာ မိဘတွေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဂိမ်းက ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်သိမ်းနဲ့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဂိမ်းမှာ ဆိုးရွားတဲ့ ဇာတ်သိမ်း (Bad Ending) ဆိုတာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ဂိမ်းက သိပ်ပြီး အောင်မြင်မှုမရခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

'ဒါက နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်လား? တိုက်ဆိုင်မှုဆိုးကြီး တစ်ခုလား...?'

"ခင်ဗျားတို့အထဲက အတော်များများကတော့ သူမရဲ့ အကြောင်းကို သိကြမှာပါ။ စန်ထရိစ်ကျွန်း (Sentriest Island) ပေါ်ကို မတော်တဆ လေယာဉ်ပျက်ကျခဲ့ပြီးနောက်မှာ သူမဟာ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘီလူးကြီး (Titans) အများအပြားကို နှိမ်နင်းပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာလည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှိတဲ့ ၀င်ပေါက် (Gates) အတော်များများကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဘာပြောရမလဲ... သူမကတော့ ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်ပါပဲ။"

ဟုတ်ပါပြီ... ဒါ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်တော့ပါဘူး။

တကယ်ကို သူမ ဖြစ်နေတာပါ။

အဲဒီကျွန်းပေါ်မှာပဲ ရှိဖို့ သီးသန့်ဖန်တီးထားတဲ့ 'တိုင်တန်' ဘီလူးကြီးဆိုတဲ့ သတ္တဝါတွေအကြောင်းကိုပါ သူတို့က ထည့်ပြောသွားတာကြောင့် ပိုပြီးတော့ သေချာသွားပါတယ်။

'...ဒါဆို ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားတာတင်မကဘဲ ငါအရင်က လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂိမ်းထဲက ဇာတ်ကောင်တွေပါ ဒီကမ္ဘာထဲကို ရောက်နေတာပေါ့?'

ကျွန်တော် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ပြီး အရင်က ကျွန်တော် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂိမ်းတွေအားလုံးကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အတော်လေးကို များပါတယ်။ အတိအကျပြောရရင် စုစုပေါင်း ၃၁ ခု တောင်ပါ။ ရိုးရှင်းတဲ့ ဂိမ်းတွေကနေ အဆင့်မြင့် ဂရပ်ဖစ်တွေပါတဲ့ ဂိမ်းတွေအထိ...။

ဒါဆို... ဂိမ်းတစ်ခုစီက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်စီ ဒီကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ပြောချင်တာလား?

တောက်... သွားပြီ။

"အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စူပါစတား နှစ်ယောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးပြီဆိုတော့၊ အဓိက အကြောင်းအရာကို တန်းသွားကြစို့။"

ဌာနစုမှူးက သူ့လက်ထဲက ရီမုလေးတစ်ခုကို နှိပ်လိုက်တဲ့အခါ ပရိုဂျက်တာက ပွင့်လာပါတယ်။

ဘာမှမရှိတဲ့ စာမျက်နှာပေါ်မှာ စာလုံးလေးလုံးပဲ ပေါ်လာပါတယ်။

[ထိန်းသိမ်းရေးကဏ္ဍ မိတ်ဆက်ခြင်းနေ့]

ကြည့်ရတာ အတော်လေးကို ရိုးရှင်းလွန်းနေပါတယ်။

"မင်းတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ၊ ရိုးရှင်းလွန်းလိုက်တာလို့ တွေးနေကြမှာပဲ..."

အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျား သိသားပဲ။

"ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက ဘယ်လောက်လှလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ သတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်လောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တင်ပြနိုင်သလဲဆိုတာပဲ။ ၁၀ မိနစ်လောက်ပဲ ကြည့်ရမယ့်ဟာကို လှအောင်လုပ်ဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ဖြုန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။"

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ခင်ဗျားက သေချာလုပ်ဖို့ ပျင်းနေတာပေါ့။

Slide က နောက်တစ်ခု ပြောင်းသွားပါတယ်။

[ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြသလဲ?]

ဝါး... သူ တကယ်ကို အားသွန်ခွန်စိုက် ပြင်ဆင်ထားတာပဲ။

"ကျွန်တော်တို့ ကဏ္ဍရဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာဝတ္ထုတွေနဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာတွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ?"

Slide ပြောင်းသွားပြန်ပြီး အခုတော့ လေထဲမှာ ဝဲနေတဲ့ အမည်းရောင် ဝဲဂယက်ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

"မှန်တယ်၊ '၀င်ပေါက်' တွေဆီကပေါ့!"

ဒိုင်း၊ ဒိုင်း—!

"....!?"

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့ ဘေးကလူအချို့ လန့်ဖျပ်သွားပါတယ်။ အပေါ်ကနေ ရောင်စုံစက္ကူလေးတွေ ကြွေကျလာပါတယ်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သတိထားလိုက်မိတဲ့အချိန်မှာတော့၊ ကိုင်လီနဲ့ ဇိုးဝီတို့ဟာ ဌာနစုမှူးရဲ့ အနောက်မှာ ရပ်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မျက်နှာတွေ နီရဲပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကြကာ လက်ထဲမှာတော့ ဗြောက်အိုးခွံတွေကို ကိုင်ထားကြပါတယ်။ သူတို့ အတော်လေး ရှက်နေကြတာ ထင်ရှားပါတယ်။

ဘုရားရေ...

ဒါ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ?

"ဝင်ပေါက်တွေကို အမျိုးအစားအမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထိန်းသိမ်းရေးကဏ္ဍကတော့ 'ပုံမှန်မဟုတ်သော အမျိုးအစား ဝင်ပေါက်' (Anomalous Type Gates) တွေကို ကိုင်တွယ်ရပါတယ်။ ကဲ... ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ၀င်ပေါက်ဆိုတာ ဘာလဲ?"

Slide က ပြောင်းသွားပါတယ်။

[ပုံမှန်မဟုတ်သော ၀င်ပေါက်များ]

"ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဂိတ်တွေဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝင်ရှင်းရုံနဲ့ ပြီးသွားတဲ့ ဂိတ်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား ဉာဏ်စမ်းပဟေဠိတွေ၊ ထူးဆန်းတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ ဦးနှောက်စားရတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ပြောင်းလဲနေတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ အင်အားသုံးပြီး ဇွတ်အတင်း ရှင်းလင်းလို့ရတဲ့ ၀င်ပေါက်မျိုးတွေ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလောက်သာ လွယ်ရင် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ သေဆုံးနှုန်း အမြင့်မား... အဟမ်း။"

သူ ခုနက သေဆုံးနှုန်း အမြင့်ဆုံးလို့ ပြောမလို့ မဟုတ်လား?

"...ဒီထဲမှာ လေထုက နည်းနည်း ခြောက်သွေ့နေသလိုပဲနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

မဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော်ကတော့ ဒီကို လေ့လာသူအဖြစ်ပဲ ရောက်လာတာမို့လို့ ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားနေရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ အလုပ်လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် ကျွန်တော် ပျို့အန်ချင်လာပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တင်ပြချက်ထဲက အချက်အလက်အားလုံးကို မှတ်မိနေအောင် ကျွန်တော် အာရုံစိုက်ထားလိုက်ပါတယ်။

ကိုင်လီ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒါတွေက ကျွန်တော် လက်လွတ်မခံသင့်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဂိတ်တစ်ခုကို အချိန်မီ မရှင်းနိုင်ဘူး ဒါမှမဟုတ် ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီဂိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ 'ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်တည်မှု' (Anomalous Entity) က တကယ့်ကမ္ဘာထဲကို လွတ်ထွက်လာဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ တကယ့်ပြဿနာက စတာပါပဲ။"

အဲဒီမှာ ကျွန်တော် နားစွင့်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော် အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ 'ဇာတ်ကွက်' (scenario) ထဲက ရထားစပယ်ယာကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိပြီး အခုပြောနေတဲ့ အချက်အလက်တွေက ကျွန်တော်နဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

"...တကယ်လို့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာထဲကို ဝင်လာနိုင်ခဲ့ပြီဆိုရင်၊ အဲဒါကို ရှာဖွေထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် အချိန်တိုလေးပဲ ရပါလိမ့်မယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ အဲဒီအရာက အားနည်းနေပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာပြီး ဒီကမ္ဘာနဲ့ ယဉ်ပါးသွားတာနဲ့အမျှ အဲဒါက ပိုပြီးတော့ အားကောင်းလာပါလိမ့်မယ်။"

သူတို့က ပိုပြီး အားကောင်းလာမယ် ဟုတ်လား...?

ကျွန်တော့်ရင်ထဲ တင်းကျပ်သွားပြီး ကြွက်သားတွေပါ တောင့်တင်းသွားပါတယ်။

'ဒါဆို အဲဒီရထားစပယ်ယာက ပိုပြီး အားကောင်းလာမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား?'

ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မောမောနဲ့ ချလိုက်မိပါတယ်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ အမြဲတမ်း သတိအပြည့်ရှိနေဖို့ လိုပါတယ်။ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု သတိထားမိရင် ချက်ချင်းတင်ပြဖို့ ဝန်မလေးပါနဲ့၊ အဲဒါက ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်နေပါစေဦးတော့။ အဲဒီ 'မပြောပလောက်တဲ့' အသေးစိတ်အချက်လေးကပဲ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ တခြားလူအများကြီးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်မယ့်အရာ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။"

ကျွန်တော် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ပြီး ကိုင်လီကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

'ငါ သူ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြသင့်လား?'

မနေ့က သူ့ကို တွေ့တုန်းကလည်း ဒီအတွေးက ဝင်လာခဲ့ပေမယ့်၊ သူက ဂိုဏ်းထဲမှာ ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းရှိလဲ၊ ဒီလိုကိစ္စတွေအပေါ် သူတို့ရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသေချာသေးပါဘူး။ သူ့ကို ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ကိစ္စထဲကို ဆွဲမသွင်းချင်ပါဘူး။

ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ခွဲစိတ်စမ်းသပ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြားစိတ်မချမ်းမြေ့စရာတွေ လုပ်မှာကိုလည်း စိုးရိမ်မိပါတယ်။

'ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ပြောနေတာကို နားထောင်ကြည့်ပြီး ကိုင်လီက သူ့ရဲ့ ရာထူးကို ဘယ်လောက်အထိ လျှော့ပြောထားလဲဆိုတာကို သိလိုက်ရတော့၊ တစ်ခါလောက်တော့...?'

"နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အရေးကြီးဆုံးအချက်!"

Slide က ထပ်ပြောင်းသွားပြန်ပြီး လူအတော်များများရဲ့ မျက်နှာထားတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

[သူရဲဘောမကြောင်နဲ့!]

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဖတ်လိုက်ရတဲ့အတိုင်းပါပဲ။"

ဌာနစုမှူးက ပရိုဂျက်တာ screen ကို ပုတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

"ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ သူရဲဘောမကြောင်ကြပါနဲ့။ ကြောက်စရာကောင်းရင်တောင် ခင်ဗျားတို့ ပျော့ညံ့မနေရဘူး။ ကြောက်တတ်ပေမယ့် သတ္တိရှိတာက ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြောက်ပြီး သူရဲဘောကြောင်တာမျိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့။"

ဒါက ကျွန်တော့်ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောနေသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ?

"သေချာတာကတော့ ဆင်ခြင်တုံတရားက အဓိကပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို ကလေးသရဲလိုမျိုး တစ်ခုခုက လိုက်နေတယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက ခင်ဗျားကို တကယ် ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း များပါတယ်။ ခင်ဗျားက ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုပြလေလေ၊ အချို့အရာတွေက ပိုပြီး အားကောင်းလာလေလေပါပဲ။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာဆိုရင်တော့... အဲဒီကလေးသရဲကိုသာ ကန်ထုတ်လိုက်ပါ။"

ဌာနစုမှူးက ခြေထောက်နဲ့ ကန်ပြတဲ့ ပုံစံမျိုး လုပ်ပြပါတယ်။

"အဲဒါက တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်၊ ငါ့ကိုယုံလိုက်စမ်းပါ။"

"....."

ဒါ ဘယ်လိုမျိုး...?

ကျွန်တော် ကိုင်လီဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၊ သူကတော့ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နှာလွှဲထားပါတယ်။

"ကဲ၊ အချိန် ၁၀ မိနစ်လည်း ပြည့်တော့မယ် ထင်တယ်။"

သူ့နာရီကို ကြည့်ပြီး ဌာနစုမှူးက ရီမုကို နှိပ်လိုက်ပါတယ်။

[ပြီးပြီ]

"နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဒါလေး ပြောချင်ပါတယ်။ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဂိတ်တွေမှာ အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။ အချို့က ကြောက်စရာကောင်းတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နယ်ပယ်က လူတွေအတွက် အသက်ရှင်နှုန်းကလည်း သိပ်မမြင့်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ စနစ်တကျရှိဖို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။"

သူ ပြောနေတဲ့ပုံစံက အခုတော့ အတော်လေးကို တည်ကြည်သွားပါတယ်။

"ကြောက်တာကိစ္စမရှိပါဘူး။ အဲဒါက လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သဘာဝပါပဲ။ မသိသေးတဲ့ အရာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ကြောက်တတ်ကြပါတယ်။"

ရီမုကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး သူက အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ လူသစ်အားလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"အရေးကြီးတာက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်မနေဖို့ပဲ။ အခြေအနေတွေကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ ဒီနယ်ပယ်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ရမှာကတော့ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ပရိုဂျက်တာ ပိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။

အဲဒီနောက် လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးစကားတွေကို စဉ်းစားနေကြတုန်းမှာပဲ၊ သူက လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်ပါတယ်။

"ကဲ၊ တင်ပြချက်ကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ အခြေခံတွေကို သိပြီဆိုတော့၊ အခု လက်တွေ့ပိုင်းကို သွားကြရအောင်။"

သူက ကျွန်တော်တို့ကို ကျောခိုင်းပြီး ကိုင်လီနဲ့ ဇိုးဝီတို့နားကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားပါတယ်။

"...အလုပ်စကြစို့၊ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့?"