အခန်း (၃၇) - ပုန်းကွယ်နေသော နဂါး

ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ကျန်းယဲ့သည် ချက်ချင်း ထွက်မလာခဲ့ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ဆက်နေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အစပျိုးအဆင့်?" ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် သူသည် ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်သီးသိုင်းပညာရပ်တွင် နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်း!

သို့သော် တိုက်ပွဲအတွင်း ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပါရမီရှင်များအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်တည်နေသော အရာမျိုးဖြစ်ရာ မည်သို့လုပ် ဤမျှ လွယ်ကူနိုင်မည်နည်း။ လက်တွေ့ဘဝသည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူ၏လက်သီးသိုင်းပညာသည် အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သွေးဆေးရန် အချိန်များစွာ ယူရမည့်အပြင် ချိုးဖျက်နိုင်ရန် ကံတရား၏ အခွင့်အရေးတစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု စောစောကပင် ကျန်းယဲ့ ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခုတော့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီလား?

စနစ်၏ တွက်ချက်မှု ကြားကာလကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကျန်းယဲ့သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်လာသော ထူးဆန်းသည့် ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

"ဟူး!"

ချီစွမ်းအင်ကြိုးမျှင်လေးတစ်ခုသည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ အကူအညီဖြင့် ကျန်းယဲ့သည် ထိုအဆင့်နယ်ပယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

လက်သီးဟန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်!

"ဝုန်း! ဝုန်း!"

လက်သီးလေပြင်းက လေထုကို ခွင်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေးလံသော်လည်း နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော မိုးကြိုးသံ နှစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

စစ်မှန်သော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည့်အလား!

"မိုးကြိုးသံ ရှစ်ကွက်လက်သီး... မိုးကြိုးက လမ်းဖွင့်ပေးပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်မယ်!" ကျန်းယဲ့သည် သူ၏လက်သီးများကို ဆက်လက် ဝှေ့ယမ်းနေလေသည်။

ခပ်သဲ့သဲ့ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံလှိုင်းများက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပီပြင်သော မိုးကြိုးသံများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းသည် ဤအဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုရှိကြောင်းကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မိုးကြိုးသံများကို နှစ်ခုထက်မက ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်နိုင်ပါက ယင်းသည် အစပျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်!

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိုးကြိုးသံ အများအပြားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းမှာ အသံကွဲပြားမှုသက်သက် မဟုတ်ပေ၊ ထပ်ဆင့်ပေါင်းစည်းသွားသော စွမ်းအားများကိုပါ ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ထို့ပြင် ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးသံ များလေလေ၊ စွမ်းအားက ပိုမိုအားကောင်းလေလေဖြစ်ပြီး အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာလေသည်!

"တကယ်ပဲ အစပျိုးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ!"

ကျန်းယဲ့သည် ကိုယ်ဟန်ကို တဖြည်းဖြည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများက ထူးကဲစွာ တောက်ပနေလေသည်။

အစက သူ၏ အစီအစဉ်အရဆိုလျှင် အစပျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရန် လဝက်ကျော်မျှ အချိန်ယူရနိုင်ချေ ရှိသည်။

ယခုတော့ ပုံရိပ်ယောင် တိုက်ပွဲလေးတစ်ခုကပင် သူ့ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့လေပြီ။

"နားလည်နိုင်စွမ်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာလို့များလား။" ကျန်းယဲ့ တွေးတောနေမိသည်။

ယခင်က။

ကျန်းထင် သူ့ကို ခြေထောက်ဆေးပေးခဲ့ရာမှ 'နတ်ကညာပျို အစေခံ' အောင်မြင်မှုကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အမြဲတမ်း တိုးတက်သွားစေခဲ့သည်။

နားလည်နိုင်စွမ်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းကို မြန်ဆန်စေရုံသာမက တိုက်ပွဲအတွင်း ချိုးဖျက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

"ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်က ဒါမျိုးလား။" ကျန်းယဲ့ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အလွန်တရာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလွန်းလှသည်။

တာအိုအရိုးထက် မြင့်မားသော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များဆိုလျှင် စားသောက်နေစဉ်မှာပင် အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်ကြသည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိလေသည်။

လက်ရှိတွင် သူ ထိုမျှအထိ အစွန်းမရောက်သေးသော်လည်း ထိုခံစားချက်၏ အရသာကို သူ မြည်းစမ်းခွင့် ရခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလေးတင်က တိုက်ပွဲကို ပြန်တွေးမိသောအခါ ကျန်းယဲ့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေဆဲပင်။

"အရိပ်လူမျိုးနွယ်က တကယ်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်လွန်းတယ်..."

ကျန်းယဲ့သည် ထို နှစ်မီတာအမြင့်ရှိသော အရိပ်လူမျိုးနွယ်ကို ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။

နှစ်မီတာအမြင့်သည် မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစားထဲတွင်သာ ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သုံးမီတာအမြင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ လူငယ်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သေချာသည်မှာ အရပ်ပိုရှည်တိုင်း ပိုသန်မာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

အရိပ်လူမျိုးနွယ်များသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားတတ်ကြပြီး အရွယ်ရောက်ပြီး အရိပ်လူမျိုးနွယ်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် လူသားများနှင့် အရွယ်အစား သိပ်မကွာလှပေ။

သို့သော်လည်း မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ်အဆင့်တွင် အရပ်ပိုရှည်ခြင်းက ပိုမိုသန်မာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

နှစ်မီတာအမြင့်ရှိသော မွေးကင်းစ အရိပ်လူမျိုးနွယ်ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ကျန်းယဲ့အတွက် အလွန်အမင်း ဒုက္ခများလှပေသည်။

လက်သီးသိုင်းပညာရပ်၏ အစပျိုးအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းနှင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက သူ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"လက်တွေ့လောကမှာ ပေါ်လာတဲ့ အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေက အခြေခံအားဖြင့် လူငယ်ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်မှာ ရှိကြတာ။"

ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ "အရိပ်ဘေးအန္တရာယ်သာ ကျရောက်လာခဲ့ရင် အန်းမြို့အတွက်တော့ တကယ့် ကပ်ဆိုးကြီးပဲ။"

ယခင်က အရိပ်လူမျိုးနွယ်များ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ ကြားဖူးရုံသာ ကြားဖူးခဲ့ပြီး အမှန်တကယ် နားမလည်ခဲ့ပေ။

ယခု သူ၏စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အရိပ်လူမျိုးနွယ်များအပေါ် သူ ပိုမို၍ သတိထားလာမိသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စနစ်က တွက်ချက်မှုကို ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

[အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သူ (Damage) - ကျန်းယဲ့]

[အကောင်းဆုံး အမြင်အာရုံ - ကျန်းယဲ့]

[အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ - ကျန်းယဲ့]

...

[အရိပ်လူမျိုးနွယ် ၁၄ ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အချိန် ၂၉ မိနစ် ယူခဲ့သည်။ အဖွဲ့၏ ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ၇၉ ရာခိုင်နှုန်း။]

[အဖွဲ့၏ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရှင် (MVP) - ကျန်းယဲ့၊ ၁၂၀ မှတ်]

အခြား အဖွဲ့သားလေးယောက်သည်လည်း စတုတ္ထအဆင့်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့် ရမှတ် ၆၀ အထက် ရရှိခဲ့ကြသည်။

"တကယ်ပဲ အစ်ကိုကျန်း နောက်လိုက်ရတာ အရမ်းကျေနပ်စရာကောင်းတယ်။"

"အစ်ကိုကျန်း၊ ခဏနေရင် ကျွန်တော် အရက်တိုက်ပါရစေဗျာ။"

အဖွဲ့သားလေးယောက်စလုံး ကျန်းယဲ့အပေါ် အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

ဘာအားထုတ်စရာမှမလိုဘဲ အနိုင်ရရှိသွားသော ခံစားချက်ကလည်း အလွန် သာယာကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။

...

တစ်ဖက်တွင် အပြင်ဘက် ခန်းမဆောင်၌။

ဧရာမ အီလက်ထရောနစ် ကျောက်သင်ပုန်းကြီးပေါ်တွင် နောက်ဆုံးနှစ်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲပေါ်ထွက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သိပ်မသိသာလှသော အမည်နာမတစ်ခုသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း၏ အောက်ခြေနားသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

[အဆင့် ၉၅ - ကျန်းယဲ့၊ ၄၆၀ မှတ်]

"ကျန်းယဲ့ ပါလား!"

"ငါတို့အတန်းထဲက တစ်ယောက် တစ်ကျောင်းလုံး အဆင့်တစ်ရာစာရင်းထဲ ဝင်သွားပြီကွ!"

စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သော အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားများ အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ နိုးထလာသော ရွှီစစ်စစ်၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တော်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ရှုံးတာ ကိစ္စမရှိပါဘူးလေ။" သူမက သိပ်မသိသာလှသော သူမ၏ ရင်ဘတ်လေးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်းသာနေသူများရှိသလို စိုးရိမ်ပူပန်နေသူများလည်း ရှိလေသည်။

ခန်းမဝင်ပေါက်အနီးတွင် ဂါဝန်အနီရောင်ဝတ်ထားသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာအမူအရာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေလေသည်။

"ကျန်းယဲ့? တစ်ကျောင်းလုံး အဆင့် ၉၅?"

"သူ့တိုးတက်မှုက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။"

ကျန်ရွှယ်ချင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဆင့်က ၈၆ သာ ဖြစ်သည်။

ဆယ်ဆင့်ခန့် ကွာဟနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ငါးမှတ်ပင် မကွာချေ။

သိထားသင့်သည်မှာ သူမသည် မွေးဖွားခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျန်းယဲ့ကတော့ ရိုးရိုး မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၏စွမ်းအားက သူမကိုပင် မီလာတော့မည်လား?

"ငါ ပိုကြိုးစားမှ ဖြစ်မယ်၊ သူ့ကို အမီခံလို့ မဖြစ်ဘူး။" ကျန်ရွှယ်ချင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က သူမသည် ကျန်းယဲ့ကို စိန်ခေါ်ရန် တက်တက်ကြွကြွ ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ကျန်းယဲ့က သူမကို အမီလိုက်နိုင်ပြီး ပြန်လည်စိန်ခေါ်လာပါက သူမသည် တကယ့် လူရွှင်တော်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

လူရွှင်တော် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက်တော့ လူရွှင်တော်အဖြစ် မခံချင်ပေ။

...

နေရာတစ်နေရာတွင်။

ရှပ်အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ခြေတံရှည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အေးစက်စက်နှင့် မာနကြီးသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်သည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ပျင်းရိပျင်းတွဲ အမူအရာနှင့် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိနေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ နောက်ဆုံးနှစ်တွင် အဆင့် ၁ ဖြစ်သော ကျောက်ချင်းလီ နှင့် အဆင့် ၃ ဖြစ်သော ဝမ်ဇီအန် တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

"ကျန်းယဲ့?" ဝမ်ဇီအန်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းကို ကြည့်ကာ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီ အတန်း (၉) က တကယ့်ကို နဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာတာပဲ။"

သူ့အတွက်တော့ ကျန်းယဲ့၏ လက်ရှိရမှတ်မှာ သိပ်ပြီး အထင်ကြီးစရာတော့ မကောင်းလှပေ။

သို့သော် ကျန်းယဲ့၏ ယခင်ရမှတ်များကို သူ စစ်ဆေးကြည့်ဖူးသည်။

တိုးတက်လာသည့် အမြန်နှုန်းက အရမ်းကို မြန်လွန်းလှသည်!

ရမှတ် ၆၀၀ အောက်တွင် တိုးတက်ရန် လွယ်ကူသည် ဆိုသော်ငြား ဤမျှမြန်ဆန်သော တိုးတက်မှုနှုန်းက သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေဆဲပင်။

"မင်း ဘာတွေ ပွစိပွစိ ပြောနေတာလဲ။" အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော ကောင်မလေးက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်မလေး၏ ခြေတံများက သွယ်လျရှည်လျားကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးကလည်း နှင်းပွင့်ပမာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ သို့သော် အသိသာအထင်ရှားဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးအထက် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးများပင် ပြုတ်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အနည်းဆုံးတော့ E-class လောက် ရှိမည်!

ဝမ်ဇီအန်မှာ မလွှဲသာမရှောင်သာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် အကြည့်လွှဲလိုက်ရသည်။

သူက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာတာဝန်ခံကျန်းက ငါ့ကို တစ်ခု ပြောပြဖူးတယ်။"

"ဘာလဲ?" ကျောက်ချင်းလီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ဇီအန်က လက်နောက်ပစ်ကာ ပြုံးလျက် "ရေအောက်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါး... တစ်ခါတလေ သိပ်မသိသာတဲ့ သူတွေက နောက်ပိုင်းကျ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်တဲ့" ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ချင်းလီက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "နင်က ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါး?"

သူမက ဝမ်ဇီအန်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ စိုက်ကြည့်ကာ "နင် ကြားတာ မှားနေပြီထင်တယ်၊ ဆရာက နင့်ကို ရေမြောင်းထဲက တီကောင် လို့ ပြောတာနေမှာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"..."

ဝမ်ဇီအန်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ဆက်ထိန်းထားသော်လည်း သူ၏ နောက်ပစ်ထားသော လက်သီးများကိုမူ တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ သူက စိတ်ထဲမှ "သည်းခံစမ်း... ငါက တစ်ကျောင်းလုံး အဆင့် ၃ ပဲ၊ ဒီနေရာမှာ သူမ ငါ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်ရင် ငါ မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မယ်" ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာပြောတာ ငါ့ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အတန်း (၉) က ကျန်းယဲ့ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကို ပြောတာ။"

"ကျန်းယဲ့?"

ကျောက်ချင်းလီက အဆင့်တစ်ရာစာရင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမည်ကို အမှန်တကယ် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရိုးရိုးတန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်က အဆင့်တစ်ရာထဲ ဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့မိသားစုက တော်တော်လေး ချမ်းသာလောက်တယ်" ဟု ကောင်မလေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမက ဂရုမစိုက်ပေ။

မိသားစု ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာလား? အန်းမြို့အတွင်း သူမကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူဆို၍ မရှိသလောက်ပင်။

ပါရမီမှာလား? ရိုးရိုးတန်းက အားလုံး မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲမို့ သူမနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သူမ၏ မျှော်မှန်းချက်က ကျောင်း၏ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အန်းမြို့ အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်းရှိ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောင်းသားများကိုသာ အာရုံစိုက်ထားလေသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် အနောက်တောင်တန်းပြည်နယ် တစ်ခုလုံးအထိ ဖြန့်ကျက်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဇီအန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ငါ ဆရာ့ကို မေးကြည့်တော့ ကျန်းယဲ့က လုံးဝမချမ်းသာဘူးတဲ့၊ သူ့မိသားစုရဲ့ တစ်နှစ်ဝင်ငွေက ယွမ်တစ်သိန်းတောင် မပြည့်ဘူးတဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ချင်းလီ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာတော့သည်။