အခန်း (၃၃) - ပျောက်ဆုံးခြင်း

အဆင့်မြင့် ကြည့်ရှုရေးစင်မြင့်ထက်တွင်။

ဆရာတစ်စုသည် ဤစမ်းသပ်မှုမှ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြည့်ကာ အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့ဩနေကြသည်။

အတန်းတာဝန်ခံ ဆရာကျန်းကျန်းဝူပင်လျှင် ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချရင်း "ဆရာမချန်ရဲ့ အကဲခတ်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို ထူးကဲလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် အကဲဖြတ်တာ မှားယွင်းသွားခဲ့ပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က။

ကျန်းယဲ့ ထိပ်သီးသုံးယောက်စာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။

ရလဒ်ကတော့။

မထင်မှတ်ဘဲ ကျန်းယဲ့က စုစုပေါင်းအမှတ်ဖြင့် ဒုတိယနေရာကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် လုံးဝ သွေဖည်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းကျန်းဝူ၏ဘေးမှ အေးစက်တည်ငြိမ်ကာ ကျက်သရေရှိသောအသွင်အပြင်နှင့် အဖြူရောင်ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါရင်း "ဆရာကျန်း... ရှင်က မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ။ တကယ်တော့ ကျန်းယဲ့ ဒုတိယရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မလည်း မထင်ထားခဲ့ပါဘူး" ဟု ပြောလေသည်။

သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းထက်မှ အပြုံးကိုမူ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းယဲ့၏ ဤအောင်မြင်မှုက သူမအတွက်လည်း ကြီးမားလှသော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူမဘေးမှ ဆရာတစ်ဦးက ရယ်မောလျက် "ရိုးရိုးတန်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ဒီအဆင့်ရောက်အောင် ဆွဲတင်ပေးဖို့ ဆရာမချန် အများကြီး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရမှာပဲ။ တကယ်ကို မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ အားလုံး ဆရာမချန်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေချည်းပါပဲ"

ထိုနေရာရှိ ဆရာများအားလုံးက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ကာ ဤအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ချန်ဇီလု မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ခေါင်းခါလျက် "အားလုံး နားလည်မှုလွဲနေကြပြီ။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အောင်မြင်မှု သီးသန့် မဟုတ်ပါဘူး"

"ဘာထက်မဆို ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ပိုအရေးပါတာပါ"

သူမက လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်။ "ကျန်းယဲ့က အရမ်းကို ဝီရိယကောင်းကောင်းနဲ့ ကျင့်ကြံတာပါ"

"သူ့မိဘတွေဆီက ကြားရသလောက်ဆို ညတိုင်း သူက မနက် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီအထိ ကျင့်ကြံလေ့ရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အထက်တန်း နှစ်နှစ်တာကာလလုံးမှာ ဒီအကျင့်ကို သူ တစ်ခါမှ မဖျက်ခဲ့ဖူးဘူးတဲ့"

"ဒီလောက် ကြိုးစားအားထုတ်တဲ့ ကလေးကို အားလုံးက ကျွန်မအပေါ် မှီခိုနေတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်ရတာလဲ"

ချန်ဇီလု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်မှုနှင့်အတူ မကျေနပ်မှုများ ရောယှက်နေသည်။

ကျန်းယဲ့သည် သူမ အချိန်များစွာပေး၍ သင်ကြားပြသပေးခဲ့ရသော ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အောင်မြင်မှုများက သူမကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် သူမတစ်ယောက်တည်း နာမည်ကောင်းယူရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ရရှိလာသော အောင်မြင်မှုများကို နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ အကူအညီကြောင့်ဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်းမျိုးလော။ ဤကဲ့သို့သော ပြောဆိုမှုမျိုးကို သူမ လုံးဝ ဆန့်ကျင်သည်။

လူငယ်ဆရာမလေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ထိုဆရာက သူ၏ စကားမှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုဆရာက သူ၏စကားကို အလျင်အမြန် ပြင်လိုက်ကာ "ဆရာမချန် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကလည်း အရမ်း အရေးကြီးတာပေါ့" ဟု ပြောလေသည်။

ကျန်းကျန်းဝူကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "ဒီကျောင်းသားက မွေးရာပါ ပါရမီပဲ ရှိတာကို ဒီလိုရလဒ်မျိုး ရလာတာက ပုံမှန်ထက် များစွာ သာလွန်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရတဲ့ အမှန်တရားပါပဲ"

ထိုအခါမှသာ ချန်ဇီလု၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားတော့သည်။

သူမက ကျန်းကျန်းဝူကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကျန်း... ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုမှာ ထိပ်သီးသုံးယောက်စာရင်းဝင်တဲ့ ကျောင်းသားတွေက..."

"ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခမဲ့ ခံယူခွင့် ရှိတယ်ဆို"

ကျန်းကျန်းဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်တော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့်... သူတို့ အရင်ဆုံး ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့တော့ လိုတယ်"

ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းသွားသည်။

"ကျန်းယဲ့က အခုလောလောဆယ်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သူ ဘယ်လိုစွမ်းဆောင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပါဘူး"

အတန်းတာဝန်ခံ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျန်းကျန်းဝူသည် ကျောင်း၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ မကြာခဏ စဉ်းစားလေ့ရှိသည်။

ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တိုင်းအတွက် ရန်ပုံငွေ အများအပြား လိုအပ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် ဤရန်ပုံငွေများကို ကျောင်းမှ ထောက်ပံ့ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်က လူတိုင်း ပါဝင်ခွင့်မရှိပေ။ စမ်းသပ်မှုတွင် ထိပ်သီးသုံးယောက်စာရင်းဝင်သော ကျောင်းသားများသာ အခမဲ့ အခွင့်အရေး ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအကဲဖြတ် စစ်ဆေးမှုတွင် ထိပ်သီးသုံးယောက်စာရင်း ဝင်သူများပင် ဤအရည်အချင်းနှင့် မပြည့်မီကြပေ။

စမ်းသပ်မှု၏ တန်ဖိုးမှာ သာမန် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုများထက် အများကြီး ပိုမို မြင့်မားသည်။

ကျောင်းမှ ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန်နှင့် ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ဝင်ခွင့်ရနှုန်းကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုပါက ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ဒုတိယရရှိသော ကျန်းယဲ့သည် ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခမဲ့ ပါဝင်ခွင့်ရရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

သို့သော်...

"မွေးရာပါ ပါရမီ..." ကျန်းကျန်းဝူ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရာတွင် မွေးရာပါ ပါရမီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်က ၁ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်နိုင်ပေ။

မွေးဖွားခြင်း ပါရမီကမူ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

တာအိုအရိုး ပါရမီဆိုလျှင် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်။

ထူးကဲ ပါရမီဆိုလျှင်ကော။ ၎င်းက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပင် ကျော်လွန်နိုင်သေးသည်။

အန်းမြို့ အမှတ် (၃) အထက်တန်းကျောင်းတွင် တာအိုအရိုး ပါရမီရှင် မရှိသော်လည်း မွေးဖွားခြင်း ပါရမီရှင်များ အတော်အသင့် ရှိသည်။

ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်းကဲ့သို့ အဖိုးတန်လှသော အခွင့်အရေးကို မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အား ပေးအပ်ရမည်လား။ ယင်းက အလွန် ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းသည်။

မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် အနေဖြင့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုခု ရရှိရန် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံ သက်သက်ဖြင့် မရနိုင်ပေ။ များပြားလှသော ရန်ပုံငွေများ ရှိနေမှသာ ဖြစ်နိုင်မည်။

ကျောင်းအနေဖြင့် ဤရန်ပုံငွေများကို မွေးရာပါ ပါရမီရှင်ထက်စာလျှင် မွေးဖွားခြင်း ပါရမီရှင်များအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းက ပို၍ ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိစေနိုင်သည်။

ယနေ့ ကျန်းယဲ့၏ အောင်မြင်မှုက ချန်ဇီလုကြောင့် သီးသန့်ဖြစ်သည်ဟု စောစောက ဆရာတစ်ယောက် မှတ်ချက်ချခဲ့ခြင်းမှာ မြှောက်ပြောနေခြင်း သက်သက်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ငါ ခန့်မှန်းတာသာ မှန်မယ်ဆိုရင်... ဆရာမချန်က စမ်းသပ်မှု မတိုင်ခင် ကျန်းယဲ့ကို သူမကိုယ်တိုင် တော်တော်လေး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပုံရတယ်"

ကျန်းကျန်းဝူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုသို့မှ မဟုတ်ပါက ကျန်းယဲ့ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ အားကိုးနေမည်ဆိုလျှင် ဤမျှ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုမျိုး ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒင်... ဒေါင်...

ကျန်းကျန်းဝူ စဉ်းစားခန်းဝင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ဖုန်းမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျန်းဝူက သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

"ဆရာမချန်"

သူက ချန်ဇီလုထံသို့ ဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ကြည့်လိုက်ပါဦး... ဒါ ဆရာမ အတန်းထဲက ကျောင်းသူလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဇီလုက ဖုန်းကို ယူကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာ အလျင်အမြန် မှုန်ကုပ်သွားတော့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လီကျစ်ချောင်က 'ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်' သုံး၍ မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ကျန်းယဲ့ ဘာဆေးသောက်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို အဖြေရှာမရခဲ့ပေ။

သူက မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန်းယဲ့ကို ကြည့်ကာ အံကြိတ်လျက် "ဒီကောင်... ငါ သူ့ကို ခေါင်းကိုင်ဖခင်ကြီးလို့တောင် ခေါ်လိုက်တာကို၊ အခုထိ ငါ့ကို မပြောပြဘူး"

"တကယ်ပဲ သူ ဘာဆေးမှ မသောက်ထားတာများလား"

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ လီကျစ်ချောင်၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။

ကျန်းယဲ့သာ တကယ်ပဲ ဆေးမသောက်ထားဘူးဆိုလျှင် သူ့အနေဖြင့် ပို၍ပင် နေရခက်သွားလိမ့်မည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... သူနဲ့ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်မနေတော့ဘူး။ ငါ့ဘာသာငါ စွမ်းအားကြီးလာဖို့ပဲ လိုတယ်"

လီကျစ်ချောင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ခိုင်မာသွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ကျန်းယဲ့က လီကျစ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် "ညီအစ်ကို... နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားပြီပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီကျစ်ချောင်က လက်ယမ်းပြကာ "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငါ ဆက်ပြီး နှိုင်းယှဉ်မနေတော့ပါဘူး"

"အိုး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းယဲ့ ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "အဲဒါ အရမ်းကောင်းတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း အလွန် ကျေနပ်သွားမိသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် လီကျစ်ချောင်က လက်သီးကို ဆုပ်ကာ "အခု ငါ့ရဲ့ ပန်းတိုင်က တစ်နေ့ကို ဆေးတစ်လုံးထိုးနိုင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိန်ခေါ်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက စင်ကြယ်နေပြီး အတန်းဖော်များကြားမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုစိတ်ဓာတ်များ ကင်းစင်သွားကာ စွမ်းအားအတွက် ဆန္ဒပြင်းပြမှုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"..."

ကျန်းယဲ့ ခဏတာမျှ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ ဘာမှမတတ်နိုင်စွာ ခေါင်းခါယမ်းကာ "ဒီကောင် တကယ်ကို စွဲလမ်းရူးသွပ်နေတာပဲ" ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ဒင်... ဒေါင်..."

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးနာရီက တုန်ခါသွားသည်။

ကျန်းယဲ့ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ "ဆရာမချန်ပဲ"

"ငါတို့ကို ရုံးခန်းဆီ လာခဲ့ဖို့ ဆရာမချန်က ခေါ်နေတယ်" ဟု သူက လီကျစ်ချောင်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

လီကျစ်ချောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ ရုံးခန်းရှိရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

...

ချန်ဇီလု၏ ရုံးခန်းအတွင်း။

ကျန်းယဲ့နှင့် လီကျစ်ချောင်တို့ ရောက်လာချိန်တွင် ချန်ဇီလုက ထိုနေရာ၌ မရှိသေးပေ။

ဆယ်မိနစ်အကြာ။

ခြေတံသွယ်သွယ်ရှည်ရှည်နှင့် အေးစက်တည်ငြိမ်ကာ ကျက်သရေရှိသောအသွင်အပြင်ရှိသည့် အဖြူရောင်ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်"

ချန်ဇီလုက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြုံးပြကာ ဆုကြေးငွေအိတ် နှစ်အိတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမ"

ကျန်းယဲ့က ဆုကြေးငွေအိတ်တစ်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဒါက စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ခြင်းအတွက် ဆုကြေးငွေဖြစ်ပြီး ယွမ်သုံးသောင်း တိတိပင်။

ချန်ဇီလု အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားကာ "ပြန်တဲ့အခါ သတိထားကြဦးနော်။ လတ်တလော မြို့ထဲမှာ သိပ်ပြီး လုံခြုံမှုမရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မြို့ထဲမှာ လုံခြုံမှုမရှိဘူး"

ဒီအကြောင်းကို ချန်ဇီလုက သူ့ကို ပြောပြထားပြီးသားမို့ ကျန်းယဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

အခု ထပ်ပြီး ပြောနေပြန်တယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခုများ ဖြစ်လို့လား။

ချန်ဇီလုက လေးနက်စွာဖြင့် "ငါတို့ အတန်းထဲက ကျောင်းသူတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်။ ရှာချင်း... မင်းတို့အားလုံး သူ့ကို သိတယ်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှာချင်း"

ကျန်းယဲ့၏ ခေါင်းထဲတွင် သူ့ကို မကြာခဏ ရေသန့်ဗူး လာပေးတတ်သော ကောင်မလေးကို ချက်ချင်း အမှတ်ရသွားသည်။

"ရှာချင်း ပျောက်သွားတာလား။" ကျန်းယဲ့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သည့်လကတည်းက ပျောက်ဆုံးမှုသတင်းများကို မကြာခဏ ကြားနေရသည်။

သို့သော် ထိုကိစ္စမျိုးက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

ချန်ဇီလုက ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချရင်း "ရဲတွေကတော့ အပူတပြင်း ရှာဖွေနေကြတာပဲ။ ဒါပေမယ့်... လတ်တလော ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေက လုံးဝနီးပါး ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူး" ဟု ပြောပြသည်။

သူမဘေးမှ လီကျစ်ချောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အန်းမြို့မှာ အရိပ်ဘေးအန္တရာယ်များ ကျရောက်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချန်ဇီလုက ခေါင်းခါပြကာ "အရိပ်ဘေးအန္တရာယ်သာဆိုရင် အရိပ်မုဆိုးဗျူရိုက ချက်ချင်း သိမှာပေါ့။ ဒီပျောက်ဆုံးမှုတွေက လူတွေလုပ်တာ ဖြစ်ဖို့များတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"လူတွေလုပ်တာ..." ကျန်းယဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

လူတွေလုပ်တာဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ရဲတွေက အခုထက်ထိ အမှုမဖော်နိုင်သေးတာလဲ။

ချန်ဇီလုက "နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းဆိုတာကို မင်းတို့ ကြားဖူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့နှင့် လီကျစ်ချောင် နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။

ချန်ဇီလုက ရှင်းပြသည်။ "နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေကို ကိုးကွယ်တဲ့ ကြွက်အုပ်တစ်စုက ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ။ ဒီအင်အားစုက ရှုပ်ထွေးပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်တယ်။ ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ မြို့ကြီးတွေအားလုံးနီးပါးရဲ့ ကွန်ရက်ထဲမှာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေတာ"

"အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေကို ကိုးကွယ်တယ်..."

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျန်းယဲ့နှင့် လီကျစ်ချောင် နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဒီလိုအရာမျိုးကို ကိုးကွယ်တဲ့ လူတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။

"ဘာဖြစ်လို့များ ဒီလိုအရာမျိုးကို ကိုးကွယ်ရတာလဲ" ဟု ကျန်းယဲ့ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"သဘာဝကျကျပဲ... အကျိုးအမြတ်တွေ ရှိနေလို့ပေါ့"

ချန်ဇီလု ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းဝင်တွေက အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေဆီကနေ စွမ်းရည်တချို့ကို ရနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ အင်အားကိုလည်း ရနိုင်တယ်"

"ဒီလို စွမ်းအားမျိုးအတွက် စွန့်စားရဲတဲ့ လူတွေက အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲလေ"

သူမက ဖွဖွလေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒီလူတွေက လျှို့ဝှက်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားကြပြီး သူတစ်ပါးကို ကူးစက်နိုင်စွမ်းလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ သာမန်လူတွေကို သူတို့အုပ်စုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်အောင် သွေးဆောင်ဖျားယောင်းနိုင်တယ်" ဟု ဆက်ပြောသည်။

"နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူပျောက်ဆုံးမှု ထောင်နဲ့ချီပြီး ဖြစ်နေတာက ဒီအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာပဲ"

"နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူထောင်နဲ့ချီ ပျောက်နေတာလား" ကျန်းယဲ့ အသက်ရှူမှားသွားသည်။

ဤကိန်းဂဏန်းက နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အကယ်၍ ဤလူများအားလုံးက သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်အဖြစ် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရပြီ ဆိုလျှင်...

ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာတဲ့အခါ ဒီအဖွဲ့အစည်းမှာ အဖွဲ့ဝင် ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေလောက်ပြီလဲ။ မှန်းဆကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ကျန်းယဲ့က "ဆရာမ... ရှာချင်းကို ပြန်ကယ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား" ဟု မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ချန်ဇီလု ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤအကြောင်းကို များများစားစား ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူမ၏ အတန်းထဲမှ ကျောင်းသူတစ်ယောက် ပျောက်သွားခြင်းက သူမကိုလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်စေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ သတိထားရမယ်။ နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အလေ့အထတွေက အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ညဘက်မှာ လှုပ်ရှားရတာကို ပိုသဘောကျကြတယ်"

ချန်ဇီလုက သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် လူပြတ်တဲ့ နေရာတွေကို မသွားဖို့ သေချာဂရုစိုက်ပါ။ ညဘက်အပြင်ထွက်တာမျိုးကို ရှောင်ပြီး သူစိမ်းတွေနဲ့လည်း အဆက်အသွယ် မလုပ်နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းယဲ့နှင့် လီကျစ်ချောင် နှစ်ဦးစလုံး လေးနက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ။ အိမ်စောစောပြန်ကြတော့။ အချိန်လည်း နောင်းနေပြီ" ချန်ဇီလုက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

လီကျစ်ချောင် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေပုံရပြီး မျက်နှာလည်း သိပ်မကောင်းပေ။

သို့သော် ကျန်းယဲ့ကမူ အလျင်စလို ထွက်မသွားသေးပေ။

"ဘာကိစ္စများလဲ" ချန်ဇီလုက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့က ဆုကြေးငွေအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ "ဆရာမ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဆရာမ ချေးပေးခဲ့တဲ့ ယွမ်သုံးသောင်း၊ အခု ပြန်ဆပ်ပါရစေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဇီလု ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ ဆရာမကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်နေတာလဲ။ ငါက ပိုက်ဆံရှားပါးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ပုံပေါက်နေလို့လား"

ချန်ဇီလုက ငွေအိတ်ကို ပြန်တွန်းပေးရင်း "မင်း ကျောင်းပြီးမှ ပြန်ဆပ်ပါလို့ ငါ ပြောထားတယ်လေ" ဟု ပြောလေသည်။

"ဆရာမ..." ကျန်းယဲ့က ထပ်ပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချန်ဇီလုက ငွေအိတ်ကို သူ့လက်ထဲ အတင်းပြန်ထည့်ပေးလိုက်ပြီး လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ "စကားတွေ များမနေနဲ့တော့။ မင်းက ဆရာလား၊ ငါက ဆရာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းယဲ့က ငွေအိတ်ကို ပြန်ယူလိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်လူက လက်ခံမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ အမှန်တကယ်တော့ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ဖခင် ကျန်းတာဟိုင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

တစ်ဖက်လူက လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ... သူက ပြန်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလား ဆိုသည်က လုံးဝ မတူညီသော ကိစ္စနှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကြိုတင်ပြီး ပြန်ပေးဖို့ ကြိုးစားခြင်းကလည်း သဘောထားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဇီလု၏ မျက်နှာက လေးနက်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ အပြုံးအရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းယဲ့၏ လုပ်ရပ်များက ဤကောင်လေးအပေါ် သူမ၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ပိုမို မြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။

သူမက ဤအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ "မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျောင်းကနေ အခမဲ့ ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအခွင့်အရေးက ရဖို့ခက်တယ်" ချန်ဇီလုက ဆက်၍ "ဒါကြောင့် အမြန်ဆုံး အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ" ဟု မှာကြားလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ကျန်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားသည်။ အခမဲ့ ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်းတဲ့လား။ တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။

သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ပထမဆုံးအကြိမ် အတားအဆီးကို မချိုးဖျက်ခင် ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း တစ်ကြိမ်စီအတွက် ယွမ်သောင်းဂဏန်းအထိ ကုန်ကျနိုင်သည်။

ဒါက အတော်လေးများပြားသော အသုံးစရိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး "ကျောင်းက စီစဉ်ပေးတဲ့ ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်းမှာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိလား" ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"အချိန်ကန့်သတ်ချက်လား... မရှိပါဘူး"

ချန်ဇီလု ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မင်း တောင့်ခံနိုင်သလောက် ဆက်လုပ်လို့ ရတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမယ့်... ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်းရဲ့ အခက်အခဲကို ဒီနေ့ မင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးပြီလေ။ မိုးကြိုးမီးတောက် စမ်းသပ်မှုဆိုတာ ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်းရဲ့ အားပျော့တဲ့ ပုံစံတစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ။ တကယ့် ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သာ မှန်းဆကြည့်ပေတော့" ချန်ဇီလုက သူ့ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မိုးကြိုးမီးတောက် စမ်းသပ်မှုကတောင် ဒီလောက် နာကျင်ရတာကို... အဲဒါက အားပျော့တဲ့ ပုံစံပဲ ရှိသေးတယ်ပေါ့။

"ငါ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒကို ပိုပြီး လေ့ကျင့်မှ ရတော့မယ်ထင်တယ်"

ကျန်းယဲ့ တိတ်တဆိတ် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

"ပြန်တော့... သေချာ လေ့ကျင့်ဦးနော်" ချန်ဇီလုက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်အစ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုက အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ မင်းသာ တစ်ကျောင်းလုံးရဲ့ ထိပ်သီး တစ်ရာစာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ရင် ဆုကြေးငွေ ထပ်ရဦးမှာ" ဟု ပြောပြသည်။

ကျန်းယဲ့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

"ဆရာမ... ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်" အချိန်က ရွှေဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အချိန်တိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် လိုအပ်၍ ကောင်မလေးကို လက်ယမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အင်း... သွားတော့"

ချန်ဇီလုက ကျန်းယဲ့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လက်ယမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးချောမွတ်သော မေးစေ့လေးကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ထင်ဟပ်နေသည်။ "ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တဲ့လား"

ချန်ဇီလုတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရှားပါးရောဂါတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသည့် အချိန်တိုင်း သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအားနည်းချက်ကပင် ကြယ်တာရာ စင်ကြယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူမကို ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

ကျန်းယဲ့ကော ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲ။ သူမလည်း အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိသည်။

...

ကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လာရင်း ချန်ဇီလု ပြောခဲ့သော 'နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်း' အကြောင်းကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေမိသည်။

သူ၏ စိတ်က လေးလံနေသည်။

မူလက ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ဒုတိယရရှိခဲ့သောကြောင့် ကျန်းယဲ့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသင့်သည်။

သို့သော် ရှာချင်း ပျောက်ဆုံးသွားမှုက သူ၏ ရင်ထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုများကို ဖယ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ဤကောင်မလေးအပေါ် အထူးတလည် ခံစားချက်မျိုး မရှိသော်လည်း မည်သည့်အခြေအနေမှာမဆို သူမက သူ့ကို ရေသန့်ဗူး အကြိမ်ကြိမ် လာပေးခဲ့ဖူးရာ ၎င်းက ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုဟု ဆို၍ရသည်။

အခုလို ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ကျန်းယဲ့ အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမိသည်။

ဆရာမ၏ ပြောစကားအရ ရှာချင်းကို ပြန်ရှာတွေ့နိုင်ရန် ခက်ခဲပုံရသည်။

အကယ်၍ ပြန်ပေါ်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ... နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အဖြစ် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"စွမ်းအားကြီးလာအောင် လုပ်ရမယ်" ကျန်းယဲ့က ဤအခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် စွမ်းအားကြီးမားလာအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းနည်း ဖြစ်သည်။

သူက ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ထမင်းစားချိန်မတိုင်မီ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။

...

ထောင်ယန်မြို့နယ်၊ တိုက်အမှတ် ၁၂၊ အခန်း ၆၀၆။

ကျန်းယဲ့က သတင်းကောင်းကို သူ၏ မိဘများအား ပြောပြလိုက်ပြီး ကိုယ်ခံပညာ အာဟာရဖြည့်စွက်စာများ ဝယ်ယူရန် ယွမ်သုံးသောင်းကို ကျန်းတာဟိုင်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ဆုကြေးငွေ ယွမ်သုံးသောင်း ထပ်ရလာပြန်တာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းတာဟိုင်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဒီငွေပမာဏလောက်ရဖို့အတွက် သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် ခြောက်လလောက် အလုပ်လုပ်ရမှာလေ။

ကျန်းယဲ့ကတော့...

နှစ်လလောက် အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် ယွမ်သုံးသောင်းကို နှစ်ခါတောင် ရှာနိုင်ခဲ့ပြီပေါ့။

ပိုက်ဆံရှာရတာ ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်လွယ်ကူသွားရတာလဲ။

"ယဲ့က တကယ်ကို တော်တာပဲ" လီအန်းဖျင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်းယဲ့ ဘာပဲအောင်မြင်မှုရရ... အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေရမယ်ဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းယဲ့ တစ်ယောက် ညတိုင်း မနက် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီအထိ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေတာကို သူမ မကြာခဏ မြင်တွေ့နေရသည်လေ။

"ယဲ့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး ဖိအားမပေးနဲ့နော်။ မင်း အခုတောင် တကယ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်နေပြီပဲ" ဟု ကျန်းတာဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက်က ကျန်းယဲ့၏ ကိုယ်ခံပညာ လမ်းစဉ်ကို အမြဲတမ်း ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြသည်။

အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကို ဝမ်းသာကြည်နူးစေသည်။

သို့သော် ကျန်းယဲ့ အလျင်စလိုလုပ်မိပြီး ကျန်းမာရေး ထိခိုက်သွားမည်ကိုလည်း သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ကျန်းယဲ့က ပြုံးလျက် "အဖေနဲ့ အမေ စိတ်ချပါ... ကျွန်တော့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျွန်တော် သိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက "ဒါနဲ့ အဖေ... အခုတလော ညဆိုင်း ဆက်ဆင်းနေရတုန်းပဲလား။ မြို့ထဲမှာ လူပျောက်ဆုံးမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

"လူပျောက်ဆုံးမှုတွေ..." ကျန်းတာဟိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကျန်းယဲ့က နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်းအကြောင်း ချန်ဇီလု ပြောပြခဲ့သည်များကို သူ့ဖခင်အား ပြန်လည် မျှဝေလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဖွဲ့အစည်း..."

ကျန်းတာဟိုင်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "အရိပ်မုဆိုးဗျူရိုထဲမှာလည်း လူတော်တော်များများ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြတာ ငါ ကြားမိတယ်။ ဒါက တော်တော်လေး ဂယက်ရိုက်နေပုံပဲ" ဟု ပြောလေသည်။

ကျန်းယဲ့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားကာ "အဖေ ညဆိုင်းဆင်းရရင် သတိထားနော်" ဟု မှာလိုက်သည်။

"အင်း" မိမိအသက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ကျန်းတာဟိုင်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့။ ညဆိုင်းဆင်းရရင် ငါက လုံခြုံရေးအခန်းထဲမှာပဲ နေမှာပါ။ ဘယ်မှ မသွားပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် သူက ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းထင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ထင်ထင်... သမီး နောက်ရက်တွေကျရင် အိမ်မှာပဲ နေနော်။ ဘယ်မှ မသွားနဲ့" ဟု ကျန်းတာဟိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့ထက်စာလျှင် ဤကောင်မလေးကို သူ ပို၍ စိုးရိမ်မိသည်။

အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရရင် သူမမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ဘာမှ မရှိဘူးလေ။

ကျန်းထင်က "သမီး အစ်ကို့ဘေးမှာပဲ နေမှာပါ။ ဘယ်မှ မသွားပါဘူး" ဟု ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း သူမက ကျန်းယဲ့ဘေးသို့ တိုးထိုင်ကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

ကောင်မလေးက သူ့ကို အတင်းတိုးဝှေ့ဖက်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က ခေါင်းခါရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူက အချက်အလက်ပြဘောင်ကို အလိုအလျောက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိရာ ရုတ်တရက် မှင်သက်သွားတော့သည်။