အခန်း (၃) သိုင်းဘိုးဘေး၏ မိတ်ဆွေ

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျန်းယဲ့နှင့် ချန်ဇီလုတို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။

စင်မြင့်ပတ်လည် လေထဲတွင် တိုက်ခိုက်မှုရမှတ်များကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ အကဲဖြတ်ပေးနိုင်ရန် ကင်မရာနှင့်တူသော ကိရိယာနှစ်ခုက ဝဲပျံနေသည်။

"စမယ်။"

ချန်ဇီလုက လက်သီးဆုပ်ဟန်ပြင်ကာ ကျန်းယဲ့အား လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ကျန်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ပထမဆုံး စတင်လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် သူ့ရှေ့၌ စာသားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

[သတိပေးချက်! သတိပေးချက်!]

[ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်!]

[အောင်မြင်မှုအသစ် ပွင့်သွားပါပြီ : သိုင်းဘိုးဘေးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း!]

"..."

ကျန်းယဲ့သည် ဤအချိန်တွင် စနစ်ကြီး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

သေချာမြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကန့်သတ်ချက်ကို ထပ်ကျော်လွန်ပြန်ပြီလား။

သိုင်းဘိုးဘေးလား??

စနစ်၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ အထက်တန်းပြဆရာမ ချန်ဇီလုက သိုင်းဘိုးဘေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာလား!?

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး ကျန်းယဲ့ ယုံရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူတွေးလိုက်သည်။ "ဒီအောင်မြင်မှုကို ငါ ပြီးမြောက်ရင် ဘယ်လို ဆုလာဘ်မျိုး ရနိုင်မလဲ။"

သိုင်းဘိုးဘေးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရတာဆိုတော့ ဆုလာဘ်တွေက ကြီးမားမှာပဲမလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယဲ့ တိုက်ခိုက်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဇီလုက ချက်ချင်းပင် သူမဘက်မှ စတင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လှုပ်ရှားမှုက လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်ကာ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်သီးတစ်လုံးက ကျန်းယဲ့ဆီသို့ တည့်တည့် ဝင်လာသည်။

"ဒိုင်း!"

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ထံ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

ကျန်းယဲ့ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အရှိန်အဝါများ ပါဝင်တတ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

သိုင်းပညာအဆင့် မြင့်မားလေ၊ ဤအရှိန်အဝါက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

ချန်ဇီလုသည် သူမ၏အဆင့်ကို အစပျိုးကျင့်စဉ်အထိ လျှော့ချထားသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါက လူကို အသက်ရှူရ ကြပ်စေဆဲပင်။

ကျန်းယဲ့ ချက်ချင်းပင် ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်မောင်းက သူမဆီသို့ တံတောင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရွယ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

ချန်ဇီလုက ၎င်းကို ကြိုသိနေပုံရပြီး သူ၏ တံတောင်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "တံတောင်ရိုက်ချက်လား။ အားကတော့ မဆိုးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အားကိုထုတ်သုံးတဲ့ နည်းလမ်းက မှားနေတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကြယ်စင်ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်စဉ်တွင် လက်သီးပညာက အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် 'တံတောင်ရိုက်ချက်' သည် ဂန္ထဝင်မြောက် ကွက်လပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ခြေ၊ ခါး၊ ပခုံးနဲ့ တံတောင်တွေက အားကို တစ်ပြိုင်တည်း စုစည်းထုတ်လွှတ်ပြီး မျဉ်းဖြောင့်တစ်ကြောင်းတည်း ဖြစ်နေရမယ်၊ အမှတ်တစ်ခုတည်းနဲ့ မျက်နှာပြင်ကို ရိုက်ခတ်ရမယ်!" ချန်ဇီလုက ထောက်ပြ သင်ကြားပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားနှင့်အတူ။

သူမကလည်း ထိုနည်းတူ တံတောင်ရိုက်ချက်ကို ပြုလုပ်ကာ ကျန်းယဲ့၏ တံတောင်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

"ဒုန်း!"

ဤရိုက်ချက်၏ အားက ကျန်းယဲ့နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုက အလွန်ကွာခြားပြီး လေထဲတွင် တုံးခနဲမည်သော အသံကို ကျန်ရစ်စေသည်။

ကျန်းယဲ့သည် သူ့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းများကို ကြက်ခြေခတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

"ဖူး!"

သူ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားတစ်ခု ဝင်ဆောင့်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဘဲ မီတာအတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားရကာ စင်မြင့်အပြင်ဘက်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဟူး!"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချန်ဇီလုက အကွာအဝေးကို ထပ်မံ ချုံ့လိုက်ပြီး ဖြောင့်တန်းသော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန်းယဲ့သည် စင်မြင့်အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

"ရွှီး~"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းယဲ့၏ ပုံရိပ်က ငါးရှဉ့်လေးတစ်ကောင်ပမာ လျှောတိုက်ရုန်းထွက်သွားပြီး မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး အနေအထားဖြင့် ရှောင်တိမ်းကာ စင်မြင့်အလယ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"ကံကောင်းလို့ ငါ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ခံယူထားလို့၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အရင်ကထက် အများကြီး သာလွန်နေလို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင် စောစောကတင် ရှုံးသွားလောက်ပြီ။"

ကျန်းယဲ့ အနည်းငယ် မောဟိုက်သွားပြီး သက်သာရာရသွားသော်လည်း ဖိအားကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက အစပျိုးကျင့်စဉ် ရှိကြသော်လည်း။

ချန်ဇီလု၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် သိုင်းကွက်များက သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျန်းယဲ့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဇီလု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဟူး!"

သူမ နောက်တစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ကျန်းယဲ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း!"

ဖမ်းဆွဲခြင်း၊ ခုန်အုပ်ခြင်း၊ ခါရမ်းခြင်း၊ တားဆီးခြင်း စသည့် လက်သီးချက်များက ထက်မြက်သော လက်သီးအရိပ်များနှင့်အတူ ကျန်းယဲ့ကို မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"အရမ်း သန်မာတာပဲ!"

ကျန်းယဲ့ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းကာ ကာကွယ်နေရပြီး ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းများပင် ထုံကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် စင်မြင့်အစွန်းသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျန်းယဲ့ အလယ်သို့ ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘဲ ချန်ဇီလု၏ ရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရကာ စင်မြင့်အပြင်သို့ ခြေချမိသွားသည်။

"ဟူး~"

ကျန်းယဲ့ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးညွှတ်ကာ "လမ်းညွှန်ပြသပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဇီလု၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် ဤတိုက်ခိုက်ရေးကဏ္ဍက ကျန်းယဲ့အတွက် တကယ်ကို အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားစေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ဝက်ကထက် သိသိသာသာကို တိုးတက်လာတယ်။ ဆောင်းရာသီပိတ်ရက်မှာ တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့ပုံရတယ်။"

ချန်ဇီလုက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဆိုးဘူး၊ ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ။"

ဆရာမတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် ကြိုးစားသော ကျောင်းသားများကို သဘောကျသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ကျန်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

ကျန်းယဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ဇီလု၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဒီကျောင်းသားအကြောင်းကို သူမ သိသည်။ အထက်တန်းကျောင်း စတက်ကတည်းက သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အားထုတ်မှုက ထူးထူးခြားခြား ပြင်းထန်လွန်းသည်။

သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအဆင့်သည် အတန်းထဲရှိ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းဝင် ကျောင်းသားများထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

"နှမြောစရာပဲ..." ချန်ဇီလု စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီကလေးရဲ့ ပါရမီသာ ပိုကောင်းခဲ့ရင် ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်လောက်တယ်... ဒီလောက် ကြိုးစားတာကို ပါရမီက အဟန့်အတား ဖြစ်နေတယ်။"

အဆင့်နိမ့်ပါရမီဖြင့် သာမန် ကိုယ်ခံပညာတက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ ဝင်ခွင့်ရခြင်းကပင် အလွန်ထူးချွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကိုတော့ ပြောမနေနဲ့တော့။

မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။

...

စာသင်ခန်းထဲတွင် ဘေးနားမှ အတန်းဖော်များ အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျန်းယဲ့က အတန်းထဲက ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းဝင်တွေလောက်ကို စင်ပေါ်မှာ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်!

သိထားသင့်သည်မှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်စာရင်းဝင် ကျောင်းသားတိုင်းသည် ကျင့်စဉ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ငယ်ကို ဖောက်ထွင်းကျော်လွန်ထားသည်မှာ နှစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းယဲ့ကတော့ ကျင့်စဉ်ရဲ့ အစပျိုးအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာ။

ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိနေတာ တကယ်ကို ယုံနိုင်စရာမရှိဘူး။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာသင်ခန်းနောက်ဘက်ရှိ အီလက်ထရောနစ် ကျောက်သင်ပုန်းတွင် ကျန်းယဲ့၏ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးရလဒ်များ ပေါ်လာသည်။

"အဆင့် ၂၀ : ကျန်းယဲ့။"

ဒီအဆင့်ကို မြင်တော့ ကျန်းယဲ့ အံ့အားမသင့်ခဲ့ဘူး။

လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး အဆင့်ဆိုသည်မှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၊ တိုက်ခိုက်ရေးအသိနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အစရှိသည့် အခြားအချက်များအပေါ် အခြေခံထားသော အလုံးစုံအဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်သည်။

သူက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့လို့သာ ဒီလောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များက အတန်းထဲရှိ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထက် အမှန်တကယ် များစွာ နိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။

"လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အဆင့်နှစ်ဆယ်တဲ့လား။ အယဲ့၊ မင်းကောင်... တကယ်ကြီး စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲမလား။"

သူ့ဘေးနားမှ ဝမ်ယဲ့ဟွေးက မယုံနိုင်စွာဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ပြောနေသည်။

ကျန်းယဲ့ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "မင်းလည်း ဒီတစ်ခါ တိုးတက်လာတာ နည်းနည်းနောနော မဟုတ်ဘူးလေ၊ အဆင့်ဆယ်ကနေ ရှစ်ကို တက်သွားတာပဲ၊ မင်းကရော ပျင်းသလိုလိုနဲ့ ခိုးကျင့်နေတာလား။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး" ဟု ဝမ်ယဲ့ဟွေးက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းယဲ့ သူ့ကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် စနစ်၏ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[အောင်မြင်မှုအသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပါသည် : သိုင်းဘိုးဘေးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ စွမ်းအား ကွာဟချက် ကြီးမားနေသော်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပါသည်!]

[ဘွဲ့အမည် ပွင့်သွားပါပြီ : သိုင်းဘိုးဘေး၏ မိတ်ဆွေ]

[ဆုလာဘ် : သိုင်းဘိုးဘေးက သင့်အပေါ် အလျှော့ပေးသွားပြီး၊ သူမက သိုင်းပညာများ သင်ကြားပေးနေစဉ်အတွင်း နားလည်နိုင်စွမ်း ၃၀% တိုးလာမည်။]

——

"..."

ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ စာသားများကို ကြည့်ပြီး ကျန်းယဲ့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။

ဆိုလိုတာက ခုနက တိုက်ခိုက်မှုမှာ ချန်ဇီလုက သူ့ကို အလျှော့ပေးသွားခဲ့တယ်လို့ ပြောနေတာလား။

အလျှော့ပေးတာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး၊ ချန်ဇီလုက သူမရဲ့စွမ်းအားကို တမင်သက်သက် ကန့်သတ်ထားခဲ့တာ အသိအသာကြီးကို!

ဒီ တုံးအလွန်းတဲ့ စနစ်ကြီး...

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီစနစ်က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သဘောသဘာဝကိုတောင် မှားပြီး အကဲဖြတ်ထားသေးတာပဲ၊ ဒါလေးမှားတာလည်း အဆန်းတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ။"

ကျန်းယဲ့ အလျင်အမြန် လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

"နားလည်နိုင်စွမ်းက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာတယ်!?"

သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုတွင် ပါရမီက အရေးကြီးသလို နားလည်နိုင်စွမ်းကလည်း အခြားသော အဓိကသော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နားလည်နိုင်စွမ်းက အလွန်အရေးကြီးပြီး၊ အချို့သူများသည် သာမန်ပါရမီသာ ရှိသော်လည်း ထူးခြားသော နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့် ကြယ်တာရာ ကိုယ်ခံပညာတွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

နားလည်နိုင်စွမ်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်းသည် သေချာပေါက် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

'သူမက သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးနေစဉ်အတွင်း' ဆိုတဲ့ ကန့်သတ်ချက်အတွက်ကရော။

ကွက်တိပဲ၊ ချန်ဇီလုက မူလကတည်းက အခန်း (၉) ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆရာမ ဖြစ်ပြီး အတန်းတိုင်းကို သူမပဲ သင်ပေးတာ။

ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းမှာ သူမရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ အတန်း ရှိတယ်။

"ဒီနေ့လယ်ကျရင် ဒါက ဘယ်လို အလုပ်လုပ်မလဲဆိုတာ သေချာ ကြည့်ရမယ်။" ဟု ကျန်းယဲ့ မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အစမ်းစာမေးပွဲများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အီလက်ထရောနစ် ကျောက်သင်ပုန်းတွင် ယခုနှစ်ဝက် ကျောင်းဖွင့်စ စာမေးပွဲ၏ အလုံးစုံအဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ပြသထားသည်။

[အဆင့် ၂၅ : ကျန်းယဲ့၊ ရမှတ် ၂၀၆ မှတ်]

"အဆင့် ၂၅?" ကျန်းယဲ့ သူ၏အဆင့်ကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ အံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် သူသည် ထိပ်ဆုံး ၃၀ စာရင်းထဲသို့ပင် ဝင်သင့်သည် မဟုတ်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းက သူ၏အဆင့်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချန်ဇီလုက သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လူတိုင်းကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"ဒီအစမ်းစာမေးပွဲအတွက်၊ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ဝက်က အဆင့် ၄၀ ကနေ အဆင့် ၂၅ အထိ တက်လာတဲ့ ကျန်းယဲ့ကို ဆရာမ အထူးပဲ ချီးကျူးချင်တယ်။"

ချန်ဇီလုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက မင်းတို့လိုပဲ သာမန်ပါရမီပဲ ရှိတာ! ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးက မဆုတ်မနစ်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဇွဲလုံ့လမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ချန်ဇီလု ဆက်ပြောနေစဉ် လူအများအပြားက ကျန်းယဲ့ကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းယဲ့ကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ဝက် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ အမှန်တကယ်ပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤတိုးတက်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ဇွဲလုံ့လနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ငါသာ ဒီဆောင်းရာသီပိတ်ရက်မှာ လုံလုံလောက်လောက် မကြိုးစားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ အဆင့်တွေ ဒီလောက် အများကြီး တက်လာဖို့နေနေသာသာ ဒီစနစ်ကြီးကိုတောင် သက်ဝင်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ကျန်းယဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ချန်ဇီလုက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ ကျင့်စဉ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဗားရှင်းကို ဆရာမ သင်ပေးမယ်။"

"နေ့လယ်စာစားပြီးတာနဲ့ စာသင်ခန်းကို စောစောလာဖို့ မမေ့ကြနဲ့။" ဟု ပြောပြီး သူမ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ကျောင်းသားများအားလုံး မတ်တတ်ရပ်ကာ နေ့လယ်စာစားချိန်ဖြစ်၍ စာသင်ခန်းထဲမှ အလုအယက် ထွက်သွားကြသည်။

ကျန်းယဲ့လည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ထွက်သွားပြီး၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချန်ဇီလု စောစောက ပြောသွားသည့်စကားကို ပြန်တွေးနေမိသည်။

"အဆင့်မြင့်ဗားရှင်း ကျင့်စဉ်လား။" သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်က ဆရာမ ဤအရာကို တစ်ခါမျှ မသင်ပေးခဲ့ဖူးဘဲ၊ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ကွက်တိပဲ၊ နားလည်နိုင်စွမ်း တိုးလာခြင်းက သူ့ကို ဘယ်လောက်အထိ အထောက်အကူပြုမလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေခဲ့တာ။