အခန်း (၁၈) - ချောက်နက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နဂါး
"ဖောက်!"
ပုံရိပ်ယောင်မြို့တော်ထဲတွင်။
ကျန်းယဲ့၏လက်သီးက နောက်ဆုံးကျန်နေသော အရိပ်၏ခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားလေသည်။
"ဟူး!"
လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။
နောက်ဆုံးတော့ အရိပ်သုံးကောင်ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ!
ယခုအချိန်တွင် ကျန်းယဲ့၏အဖွဲ့ထဲ၌ သူမှလွဲ၍ ကျန်လေးယောက်စလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေကြပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာရထားသည်မှာ မနည်းလှပေ။
"ဟား... ဟား..."
မလှမ်းမကမ်းရှိ မှောင်ရိပ်များထဲတွင် နောက်ထပ်အရိပ်များ စုစည်းပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အရိပ်ငါးကောင်တောင်မှ!
"တတိယအကျော့ရောက်ပြီပဲ။"
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထောင်ရှောင်ကန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူတို့... ဆက်ပြီး မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြတော့ဘူးလေ!
ကျန်းယဲ့ကတော့ သူ၏ခွန်အားတွေ လုံးဝကုန်ခမ်းမသွားခင် နောက်ထပ်အရိပ်တစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်နိုင်ရန် တစ်ယောက်တည်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်... တတိယအကျော့၏ ခက်ခဲမှုကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။
စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့်အကြာတွင်။
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားလေးယောက်စလုံး ပုံရိပ်ယောင်မြို့တော်ထဲမှ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် စနစ်၏ အမှတ်ပေးစာမျက်နှာ ပေါ်လာလေသည်။
[ဤအဖွဲ့သည် ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ၊ အမှတ်များ တွက်ချက်နေပါသည်...]
[အကောင်းဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်သူ - ထောင်ရှောင်ကန်း]
[အကောင်းဆုံး ခံစစ်ကစားသမား - ထောင်ရှောင်ကန်း]
[...]
ထောင်ရှောင်ကန်းတစ်ယောက် ခေါင်းစဉ်နှစ်ခုဆက်တိုက် အကောင်းဆုံးအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရခြင်းက သူ့ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
[အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သူ (Damage) - ကျန်းယဲ့]
[အကောင်းဆုံး အမြင်အာရုံ - ကျန်းယဲ့]
[အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ - ကျန်းယဲ့]
...
[အရိပ်လူမျိုးနွယ် ၄ ကောင်အား သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကြာမြင့်ချိန် ၂၁ မိနစ်၊ အဖွဲ့၏ ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ၈၅%။]
[အဖွဲ့၏ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရှင် (MVP) - ကျန်းယဲ့၊ ၇၀ မှတ်]
[ထောင်ရှောင်ကန်း - ၅၀ မှတ်]
[ရှာချင်း - ၄၅ မှတ်]
...
ဤသည်ကိုမြင်တော့ ကျန်းယဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အလကားနေရင်း အနိုင်ရတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလားလို့တောင် ထင်လိုက်မိသေးသည်။
ထောင်ရှောင်ကန်းက အားနာဟန်ဖြင့် "အစ်ကိုကျန်း... ဆောရီးနော်၊ ခင်ဗျားသတ်ရမယ့်ကောင်တွေကို ကျွန်တော် ဝင်လုသတ်သလို ဖြစ်သွားတယ်" ဟု ပြောလာသည်။
တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေမည်။ အရိပ်ကောင်များ သေလုမြောပါးဖြစ်တိုင်း သူ့ဆီ ပြေးလာတတ်ကြသည်။ သူ့အဖွဲ့သားတွေကို အရိပ်ကောင်က အသေခံပြီး ဝင်တိုက်တာကိုတော့ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး မဟုတ်လား?
ထို့ကြောင့် ထောင်ရှောင်ကန်းတစ်ယောက် မသိမသာဖြင့် ၃ ကောင်တိတိ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးကျန်နေသော အရိပ်ကောင်ကိုသာ ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" ကျန်းယဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမထားချေ။
စနစ်၏ အမှတ်ပေးတွက်ချက်မှုအပြီးတွင်၊ သူတို့အားလုံး ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး သတ္တုခန်းမကြီးထဲသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ကျန်းယဲ့က သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှု ရမှတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
[ကျန်းယဲ့ - ၃၃၀ မှတ်]
"၃၃၀ မှတ်? ကိုယ်ခံပညာတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စံနှုန်းကို မှီဖို့ မှတ် ၂၀ ပဲ လိုတော့တာပဲ။" ကျန်းယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။
လီကျစ်ချောင်နှင့် ရွှီစစ်စစ်တို့၏ ရမှတ်များကိုလည်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
[လီကျစ်ချောင် - ၃၅၅ မှတ်]
[ရွှီစစ်စစ် - ၃၁၅ မှတ်]
"၃၅၅ မှတ်?" လီကျစ်ချောင်၏ စုစုပေါင်းရမှတ်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ယခင်စစ်ဆေးမှုသုံးခုပေါင်းရမှတ်မှာ ၂၉၅ မှတ်ဖြစ်သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤစစ်ဆေးမှုတွင် လီကျစ်ချောင်သည် ၆၀ မှတ်သာ ရခဲ့ပြီး ကျန်းယဲ့ထက်ပင် နည်းနေသေးသည်!
"သူ တတိယအကျော့ကို မရောက်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်။" ကျန်းယဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုမှာ စိန်ခေါ်မှုပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
အကျော့များများ ပြီးမြောက်လေလေ၊ ရမှတ် ပိုများလေလေဖြစ်သည်။
ကိုယ်ခံပညာ စစ်ဆေးမှုလေးခု၏ စုစုပေါင်းရမှတ်တွင် ဤစစ်ဆေးမှုက အဓိကအကျဆုံးဖြစ်ပြီး ရမှတ်တစ်ဝက်နီးပါးခန့် ပါဝင်နေသည်။
ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုတွင် ရမှတ်မြင့်လေ၊ အကျိုးကျေးဇူးများများ ရလေဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်းရမှတ် ၇၀၀ အထိ ရနိုင်သော ကျောက်ချင်းလီဆိုလျှင် ဤစစ်ဆေးမှုတစ်ခုတည်းမှပင် မှတ် ၃၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်သည်။
လီကျစ်ချောင် ရမှတ်နည်းသွားခြင်းမှာ သူ တတိယအကျော့ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
"ဒီတော့ စတုတ္ထမြောက် စစ်ဆေးမှုမှာဆိုရင် ငါက အတန်းထဲမှာ အဆင့်တစ် ဖြစ်လောက်တယ်။"
"ကံမကောင်းတာက စုစုပေါင်းရမှတ်မှာ အဆင့်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။"
"ဒါပေမဲ့လည်း ရပါတယ်လေ။ အနည်းဆုံးတော့ ပညာသင်ဆု ငွေတစ်သောင်း ရနိုင်တာပဲ။"
ကျန်းယဲ့ကတော့ ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။
စာသင်နှစ်တစ်ဝက်အတွင်း အဆင့် ၂၅ မှ ဤအဆင့်အထိ တက်လာနိုင်ရန် မည်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်သာ အသိဆုံးဖြစ်သည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင် လီကျစ်ချောင်သည်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြည့်နေသည်။
"၃၅၅ မှတ်" လီကျစ်ချောင်က သူ၏ရမှတ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ယခင်စစ်ဆေးမှုတွင် သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဤမျှရမှတ်နည်းရန် မသင့်လျော်ပေ။
သို့သော် အရိပ်လူမျိုးနွယ်၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူ့အပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။
ထိုစဉ် လီကျစ်ချောင်၏ အကြည့်တို့က နာမည်တစ်ခုပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားသည်။
"ကျန်းယဲ့၊ ၃၃၀ မှတ်?"
"သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှု ရမှတ်က ငါ့ထက် မြင့်နေပါလား?"
လီကျစ်ချောင်က ကျန်းယဲ့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စာသင်နှစ်အစတွင် ကျန်းယဲ့၏ရမှတ်မှာ ၂၀၆ မှတ်သာ ရှိသေးသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။
စာသင်နှစ်တစ်ဝက်လေးအတွင်းမှာပဲ အမှတ်တစ်ရာကျော်တောင် တက်လာတာလား?
ဒီလိုတိုးတက်လာတဲ့ နှုန်းထားက သူ့ထက်တောင် သာလွန်နေခဲ့ပြီ!
လီကျစ်ချောင် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။
...
"ကျစ်... တောက်ခေါက်လိုက်မိတယ်၊ အခုထိ အဆင့်သုံးပဲ ရှိသေးတယ်!"
ရွှီစစ်စစ်က သူမ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြူဖွေးသော လက်သီးလေးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။
"ကျန်းယဲ့က ငါ့ထက် ၁၅ မှတ်တောင် ပိုရသွားတယ်။ သူ တတိယအကျော့ကို သေချာပေါက် ရောက်သွားတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့အဖွဲ့ရဲ့ ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှုကလည်း ငါ့အဖွဲ့ထက် နည်းနေသေးတယ်။"
ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ဆိုသည်မှာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတွက် တစ်မိနစ်အတွင်း ဒဏ်ရာရရှိသည့် ပျမ်းမျှကြိမ်နှုန်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အဖွဲ့သားတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါက ထိုနှုန်းထားက အလွန်အမင်း မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သူမ၏အဖွဲ့တွင် မည်သူမျှ မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း အားလုံးနီးပါး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြပြီး ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ၉၀% အထိ ရှိခဲ့သည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်၊ ရွှီစစ်စစ် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန်းယဲ့အား ကူကယ်ရာမဲ့စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကောင်လေးက ငါ့လိုပဲ ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုက လာတာထင်တယ်။"
"ထားပါတော့လေ၊ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ဟိုသူဌေးသားလေးတွေဆီ အရှုံးပေးရတာထက်စာရင် သူ့ကို ရှုံးတာကမှ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။"
ရွှီစစ်စစ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ လက်သီးကို နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့... ၁၅ မှတ်ပဲ ကွာတာပါ။ နောက်စာသင်နှစ်ကျရင် နင့်ကို ငါ ပြန်ကျော်တက်ပြမယ်!"
...
ခန်းမ၏ရှေ့ဘက်တွင် ဆရာကျန်းကျန်းဝူက တင်းမာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်ခံပညာ စစ်ဆေးမှုလေးခုစလုံး ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းသားတွေ အိမ်ပြန်လို့ရပြီ။ နောက်နှစ်ဆိုရင် မင်းတို့က နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တော့မယ်။ ဒီနွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံကြ၊ အတန်းရဲ့အဆင့်ကို ဆွဲချတဲ့သူတွေ မဖြစ်စေနဲ့!"
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ကျန်းယဲ့ရှိရာဘက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားသည်။
"သူ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှုမှာ ၇၀ တောင် ရခဲ့တာလား?"
"ဒီကောင်လေးရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒက အတော်လေး ထူးခြားနေပုံရတယ်။"
ယခင်က ကျန်းယဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို သူ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။
ကျန်းယဲ့၏ စွမ်းရည်အပေါ် သူ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရဆိုလျှင် ဤစစ်ဆေးမှုတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ရမှတ် ၅၀ ခန့်သာ ရရှိသင့်ပြီး အလွန်ဆုံး ၆၀ ထက် မပိုနိုင်ပေ။
၇၀ မှတ်? ၎င်းက သူ၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်!
သို့သော် ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှုက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒကိုပါ အကဲဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
အရိပ်လူမျိုးနွယ်သည် စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး လူသားများကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။
ခိုင်မာသော သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ရှိသူများသာ ထိုသက်ရောက်မှုကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းယဲ့ ဤမျှရမှတ်မြင့်မားစွာ ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော ဝမ်ဇီအန်က ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။ "တာဝန်ခံကျန်း... ခင်ဗျား အခုလေးတင် ကြည့်နေတာ လီကျစ်ချောင်ဆိုတဲ့ ကျောင်းသားကို မဟုတ်လား?"
"၃၅၅ မှတ်ဆိုတာက သာမန် ကိုယ်ခံပညာတက္ကသိုလ်တစ်ခုရဲ့ အခြေခံဝင်ခွင့်အမှတ်ကို ကျော်လွန်နေပါပြီ။ ရိုးရိုးတန်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒုတိယနှစ်မှာတင် ဒီအဆင့်ထိရောက်နေတာက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပါပဲ။"
ဝမ်ဇီအန်က ထင်မြင်ချက်ပေးလိုက်သည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူကတော့ ဘာမျှပြန်မပြောခဲ့ပေ။
အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားအားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက်မှသာ၊ ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။ "အတန်း (၉) ထဲကနေ ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်။"
ဝမ်ဇီအန် ခေါင်းရှုပ်သွားသည်။
တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီလိုစကားမျိုးပြောလာလျှင် သူ သရော်မိလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤစကားကို ဆရာကျန်းကျန်းဝူကိုယ်တိုင် ပြောလာသောအခါ သူ အလေးအနက် မထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒီလီကျစ်ချောင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက... တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ထိ ထူးချွန်နေလို့လား?"
ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "နဂါးဆိုတာ ချောက်နက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်သလို လူစုလူဝေးကြားမှာလည်း ရောနှောနေတတ်တယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် သာမန်လိုနဲ့ လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နေတဲ့သူကသာ အားလုံးထက် သာလွန်သွားတတ်တာကွ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါး?"
ဝမ်ဇီအန် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တာဝန်ခံကျန်းက လူတစ်ယောက်ကို တင်စားရာတွင် 'နဂါး' ဟူသော ဝေါဟာရကို သုံးလေ့သုံးထ ရှိခဲလှသည်။
"လီကျစ်ချောင်ဆီမှာ ငါသတိမထားမိတဲ့ အထူးစွမ်းရည်တွေများ ရှိနေလို့လား?" ဝမ်ဇီအန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။
"အ တဲ့ကောင်!" ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ငေါက်လိုက်သည်။ "ငါက သူ့အကြောင်း ပြောနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?"
ထို့နောက် သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။
ဝမ်ဇီအန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
လီကျစ်ချောင် မဟုတ်ဘူးလား?
ဒါဆိုရင် ဘယ်သူများ...
သူက အတန်း (၉) ၏ အဆင့်နှစ်နေရာရှိ ကျောင်းသားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
[ကျန်းယဲ့ - ၃၃၀ မှတ်]
"၃၃၀ မှတ်?"
ဝမ်ဇီအန် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
သူ့မှာ လက်တစ်ဖက်ပဲ ကျန်တော့ရင်တောင် ဒီလောက် အမှတ်နည်းစရာ အကြောင်းမရှိဘူး!
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ။"
ရုတ်တရက် ဝမ်ဇီအန် အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ အတွေးဝင်လာသည်။ "တာဝန်ခံကျန်းရဲ့ အရိပ်အမြွက်က အတော်လေး သိမ်မွေ့တာပဲ။ သူက ရိုးရိုးတန်းအကြောင်း ပြောနေသယောင်နဲ့ တကယ်တော့ အထူးတန်းကို ရည်ရွယ်နေတာပဲ။"
"ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါးဆိုတာ... ငါများလား?"အခန်း (၁၈) - ချောက်နက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နဂါး
"ဖောက်!"
ပုံရိပ်ယောင်မြို့တော်ထဲတွင်။
ကျန်းယဲ့၏လက်သီးက နောက်ဆုံးကျန်နေသော အရိပ်၏ခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားလေသည်။
"ဟူး!"
လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။
နောက်ဆုံးတော့ အရိပ်သုံးကောင်ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ!
ယခုအချိန်တွင် ကျန်းယဲ့၏အဖွဲ့ထဲ၌ သူမှလွဲ၍ ကျန်လေးယောက်စလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေကြပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာရထားသည်မှာ မနည်းလှပေ။
"ဟား... ဟား..."
မလှမ်းမကမ်းရှိ မှောင်ရိပ်များထဲတွင် နောက်ထပ်အရိပ်များ စုစည်းပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အရိပ်ငါးကောင်တောင်မှ!
"တတိယအကျော့ရောက်ပြီပဲ။"
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထောင်ရှောင်ကန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူတို့... ဆက်ပြီး မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြတော့ဘူးလေ!
ကျန်းယဲ့ကတော့ သူ၏ခွန်အားတွေ လုံးဝကုန်ခမ်းမသွားခင် နောက်ထပ်အရိပ်တစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်နိုင်ရန် တစ်ယောက်တည်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်... တတိယအကျော့၏ ခက်ခဲမှုကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။
စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့်အကြာတွင်။
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားလေးယောက်စလုံး ပုံရိပ်ယောင်မြို့တော်ထဲမှ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် စနစ်၏ အမှတ်ပေးစာမျက်နှာ ပေါ်လာလေသည်။
[ဤအဖွဲ့သည် ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ၊ အမှတ်များ တွက်ချက်နေပါသည်...]
[အကောင်းဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်သူ - ထောင်ရှောင်ကန်း]
[အကောင်းဆုံး ခံစစ်ကစားသမား - ထောင်ရှောင်ကန်း]
[...]
ထောင်ရှောင်ကန်းတစ်ယောက် ခေါင်းစဉ်နှစ်ခုဆက်တိုက် အကောင်းဆုံးအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရခြင်းက သူ့ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
[အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သူ (Damage) - ကျန်းယဲ့]
[အကောင်းဆုံး အမြင်အာရုံ - ကျန်းယဲ့]
[အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ - ကျန်းယဲ့]
...
[အရိပ်လူမျိုးနွယ် ၄ ကောင်အား သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကြာမြင့်ချိန် ၂၁ မိနစ်၊ အဖွဲ့၏ ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ၈၅%။]
[အဖွဲ့၏ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရှင် (MVP) - ကျန်းယဲ့၊ ၇၀ မှတ်]
[ထောင်ရှောင်ကန်း - ၅၀ မှတ်]
[ရှာချင်း - ၄၅ မှတ်]
...
ဤသည်ကိုမြင်တော့ ကျန်းယဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အလကားနေရင်း အနိုင်ရတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလားလို့တောင် ထင်လိုက်မိသေးသည်။
ထောင်ရှောင်ကန်းက အားနာဟန်ဖြင့် "အစ်ကိုကျန်း... ဆောရီးနော်၊ ခင်ဗျားသတ်ရမယ့်ကောင်တွေကို ကျွန်တော် ဝင်လုသတ်သလို ဖြစ်သွားတယ်" ဟု ပြောလာသည်။
တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေမည်။ အရိပ်ကောင်များ သေလုမြောပါးဖြစ်တိုင်း သူ့ဆီ ပြေးလာတတ်ကြသည်။ သူ့အဖွဲ့သားတွေကို အရိပ်ကောင်က အသေခံပြီး ဝင်တိုက်တာကိုတော့ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး မဟုတ်လား?
ထို့ကြောင့် ထောင်ရှောင်ကန်းတစ်ယောက် မသိမသာဖြင့် ၃ ကောင်တိတိ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးကျန်နေသော အရိပ်ကောင်ကိုသာ ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" ကျန်းယဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမထားချေ။
စနစ်၏ အမှတ်ပေးတွက်ချက်မှုအပြီးတွင်၊ သူတို့အားလုံး ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး သတ္တုခန်းမကြီးထဲသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ကျန်းယဲ့က သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှု ရမှတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
[ကျန်းယဲ့ - ၃၃၀ မှတ်]
"၃၃၀ မှတ်? ကိုယ်ခံပညာတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စံနှုန်းကို မှီဖို့ မှတ် ၂၀ ပဲ လိုတော့တာပဲ။" ကျန်းယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။
လီကျစ်ချောင်နှင့် ရွှီစစ်စစ်တို့၏ ရမှတ်များကိုလည်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
[လီကျစ်ချောင် - ၃၅၅ မှတ်]
[ရွှီစစ်စစ် - ၃၁၅ မှတ်]
"၃၅၅ မှတ်?" လီကျစ်ချောင်၏ စုစုပေါင်းရမှတ်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ယခင်စစ်ဆေးမှုသုံးခုပေါင်းရမှတ်မှာ ၂၉၅ မှတ်ဖြစ်သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤစစ်ဆေးမှုတွင် လီကျစ်ချောင်သည် ၆၀ မှတ်သာ ရခဲ့ပြီး ကျန်းယဲ့ထက်ပင် နည်းနေသေးသည်!
"သူ တတိယအကျော့ကို မရောက်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်။" ကျန်းယဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုမှာ စိန်ခေါ်မှုပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
အကျော့များများ ပြီးမြောက်လေလေ၊ ရမှတ် ပိုများလေလေဖြစ်သည်။
ကိုယ်ခံပညာ စစ်ဆေးမှုလေးခု၏ စုစုပေါင်းရမှတ်တွင် ဤစစ်ဆေးမှုက အဓိကအကျဆုံးဖြစ်ပြီး ရမှတ်တစ်ဝက်နီးပါးခန့် ပါဝင်နေသည်။
ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုတွင် ရမှတ်မြင့်လေ၊ အကျိုးကျေးဇူးများများ ရလေဖြစ်သည်။
စုစုပေါင်းရမှတ် ၇၀၀ အထိ ရနိုင်သော ကျောက်ချင်းလီဆိုလျှင် ဤစစ်ဆေးမှုတစ်ခုတည်းမှပင် မှတ် ၃၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်သည်။
လီကျစ်ချောင် ရမှတ်နည်းသွားခြင်းမှာ သူ တတိယအကျော့ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။
"ဒီတော့ စတုတ္ထမြောက် စစ်ဆေးမှုမှာဆိုရင် ငါက အတန်းထဲမှာ အဆင့်တစ် ဖြစ်လောက်တယ်။"
"ကံမကောင်းတာက စုစုပေါင်းရမှတ်မှာ အဆင့်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။"
"ဒါပေမဲ့လည်း ရပါတယ်လေ။ အနည်းဆုံးတော့ ပညာသင်ဆု ငွေတစ်သောင်း ရနိုင်တာပဲ။"
ကျန်းယဲ့ကတော့ ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။
စာသင်နှစ်တစ်ဝက်အတွင်း အဆင့် ၂၅ မှ ဤအဆင့်အထိ တက်လာနိုင်ရန် မည်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်သာ အသိဆုံးဖြစ်သည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင် လီကျစ်ချောင်သည်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြည့်နေသည်။
"၃၅၅ မှတ်" လီကျစ်ချောင်က သူ၏ရမှတ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။
ယခင်စစ်ဆေးမှုတွင် သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဤမျှရမှတ်နည်းရန် မသင့်လျော်ပေ။
သို့သော် အရိပ်လူမျိုးနွယ်၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူ့အပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။
ထိုစဉ် လီကျစ်ချောင်၏ အကြည့်တို့က နာမည်တစ်ခုပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားသည်။
"ကျန်းယဲ့၊ ၃၃၀ မှတ်?"
"သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှု ရမှတ်က ငါ့ထက် မြင့်နေပါလား?"
လီကျစ်ချောင်က ကျန်းယဲ့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စာသင်နှစ်အစတွင် ကျန်းယဲ့၏ရမှတ်မှာ ၂၀၆ မှတ်သာ ရှိသေးသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။
စာသင်နှစ်တစ်ဝက်လေးအတွင်းမှာပဲ အမှတ်တစ်ရာကျော်တောင် တက်လာတာလား?
ဒီလိုတိုးတက်လာတဲ့ နှုန်းထားက သူ့ထက်တောင် သာလွန်နေခဲ့ပြီ!
လီကျစ်ချောင် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။
...
"ကျစ်... တောက်ခေါက်လိုက်မိတယ်၊ အခုထိ အဆင့်သုံးပဲ ရှိသေးတယ်!"
ရွှီစစ်စစ်က သူမ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖြူဖွေးသော လက်သီးလေးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။
"ကျန်းယဲ့က ငါ့ထက် ၁၅ မှတ်တောင် ပိုရသွားတယ်။ သူ တတိယအကျော့ကို သေချာပေါက် ရောက်သွားတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့အဖွဲ့ရဲ့ ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှုကလည်း ငါ့အဖွဲ့ထက် နည်းနေသေးတယ်။"
ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ဆိုသည်မှာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးအတွက် တစ်မိနစ်အတွင်း ဒဏ်ရာရရှိသည့် ပျမ်းမျှကြိမ်နှုန်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အဖွဲ့သားတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါက ထိုနှုန်းထားက အလွန်အမင်း မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သူမ၏အဖွဲ့တွင် မည်သူမျှ မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း အားလုံးနီးပါး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြပြီး ပျမ်းမျှထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု ၉၀% အထိ ရှိခဲ့သည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်၊ ရွှီစစ်စစ် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန်းယဲ့အား ကူကယ်ရာမဲ့စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကောင်လေးက ငါ့လိုပဲ ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုက လာတာထင်တယ်။"
"ထားပါတော့လေ၊ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ဟိုသူဌေးသားလေးတွေဆီ အရှုံးပေးရတာထက်စာရင် သူ့ကို ရှုံးတာကမှ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။"
ရွှီစစ်စစ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ လက်သီးကို နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့... ၁၅ မှတ်ပဲ ကွာတာပါ။ နောက်စာသင်နှစ်ကျရင် နင့်ကို ငါ ပြန်ကျော်တက်ပြမယ်!"
...
ခန်းမ၏ရှေ့ဘက်တွင် ဆရာကျန်းကျန်းဝူက တင်းမာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်ခံပညာ စစ်ဆေးမှုလေးခုစလုံး ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းသားတွေ အိမ်ပြန်လို့ရပြီ။ နောက်နှစ်ဆိုရင် မင်းတို့က နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တော့မယ်။ ဒီနွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံကြ၊ အတန်းရဲ့အဆင့်ကို ဆွဲချတဲ့သူတွေ မဖြစ်စေနဲ့!"
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ကျန်းယဲ့ရှိရာဘက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားသည်။
"သူ ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှုမှာ ၇၀ တောင် ရခဲ့တာလား?"
"ဒီကောင်လေးရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒက အတော်လေး ထူးခြားနေပုံရတယ်။"
ယခင်က ကျန်းယဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို သူ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။
ကျန်းယဲ့၏ စွမ်းရည်အပေါ် သူ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရဆိုလျှင် ဤစစ်ဆေးမှုတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ရမှတ် ၅၀ ခန့်သာ ရရှိသင့်ပြီး အလွန်ဆုံး ၆၀ ထက် မပိုနိုင်ပေ။
၇၀ မှတ်? ၎င်းက သူ၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်!
သို့သော် ပုံရိပ်ယောင်စစ်ဆေးမှုက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒကိုပါ အကဲဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
အရိပ်လူမျိုးနွယ်သည် စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး လူသားများကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။
ခိုင်မာသော သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ ရှိသူများသာ ထိုသက်ရောက်မှုကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းယဲ့ ဤမျှရမှတ်မြင့်မားစွာ ရရှိနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော ဝမ်ဇီအန်က ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။ "တာဝန်ခံကျန်း... ခင်ဗျား အခုလေးတင် ကြည့်နေတာ လီကျစ်ချောင်ဆိုတဲ့ ကျောင်းသားကို မဟုတ်လား?"
"၃၅၅ မှတ်ဆိုတာက သာမန် ကိုယ်ခံပညာတက္ကသိုလ်တစ်ခုရဲ့ အခြေခံဝင်ခွင့်အမှတ်ကို ကျော်လွန်နေပါပြီ။ ရိုးရိုးတန်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒုတိယနှစ်မှာတင် ဒီအဆင့်ထိရောက်နေတာက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပါပဲ။"
ဝမ်ဇီအန်က ထင်မြင်ချက်ပေးလိုက်သည်။
ဆရာကျန်းကျန်းဝူကတော့ ဘာမျှပြန်မပြောခဲ့ပေ။
အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားအားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက်မှသာ၊ ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။ "အတန်း (၉) ထဲကနေ ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်။"
ဝမ်ဇီအန် ခေါင်းရှုပ်သွားသည်။
တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီလိုစကားမျိုးပြောလာလျှင် သူ သရော်မိလိမ့်မည်။
သို့သော် ဤစကားကို ဆရာကျန်းကျန်းဝူကိုယ်တိုင် ပြောလာသောအခါ သူ အလေးအနက် မထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒီလီကျစ်ချောင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက... တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ထိ ထူးချွန်နေလို့လား?"
ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "နဂါးဆိုတာ ချောက်နက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်သလို လူစုလူဝေးကြားမှာလည်း ရောနှောနေတတ်တယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် သာမန်လိုနဲ့ လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နေတဲ့သူကသာ အားလုံးထက် သာလွန်သွားတတ်တာကွ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါး?"
ဝမ်ဇီအန် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တာဝန်ခံကျန်းက လူတစ်ယောက်ကို တင်စားရာတွင် 'နဂါး' ဟူသော ဝေါဟာရကို သုံးလေ့သုံးထ ရှိခဲလှသည်။
"လီကျစ်ချောင်ဆီမှာ ငါသတိမထားမိတဲ့ အထူးစွမ်းရည်တွေများ ရှိနေလို့လား?" ဝမ်ဇီအန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။
"အ တဲ့ကောင်!" ဆရာကျန်းကျန်းဝူက ငေါက်လိုက်သည်။ "ငါက သူ့အကြောင်း ပြောနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?"
ထို့နောက် သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။
ဝမ်ဇီအန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
လီကျစ်ချောင် မဟုတ်ဘူးလား?
ဒါဆိုရင် ဘယ်သူများ...
သူက အတန်း (၉) ၏ အဆင့်နှစ်နေရာရှိ ကျောင်းသားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
[ကျန်းယဲ့ - ၃၃၀ မှတ်]
"၃၃၀ မှတ်?"
ဝမ်ဇီအန် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
သူ့မှာ လက်တစ်ဖက်ပဲ ကျန်တော့ရင်တောင် ဒီလောက် အမှတ်နည်းစရာ အကြောင်းမရှိဘူး!
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ။"
ရုတ်တရက် ဝမ်ဇီအန် အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ အတွေးဝင်လာသည်။ "တာဝန်ခံကျန်းရဲ့ အရိပ်အမြွက်က အတော်လေး သိမ်မွေ့တာပဲ။ သူက ရိုးရိုးတန်းအကြောင်း ပြောနေသယောင်နဲ့ တကယ်တော့ အထူးတန်းကို ရည်ရွယ်နေတာပဲ။"
"ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါးဆိုတာ... ငါများလား?"