အခန်း (၁၇) - အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ

[အလှတရားလမ်းစဉ် လိုက်စားသူ - လိင်ကွဲပြိုင်ဘက် သို့မဟုတ် အသင်းဖော်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တိုက်ခိုက်မှုအမြန်နှုန်း ၃၅ ရာခိုင်နှုန်း မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းလည်း တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။]

ကျန်းယဲ့၏ လက်ရှိ လက်သီးထိုးနှုန်းမှာ ပုံမှန်ထက် ၁.၃၅ ဆ ပိုမြန်နေသည်။

သူသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ပိုထိုးနိုင်သည်။

သိပ်မများဘူးဟု ထင်ရသော်လည်း ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းတွင် နောက်ထပ် လက်သီးဆယ်ချက် ပိုထိုးနိုင်ပြီး ထပ်တိုးလာသော ထိခိုက်မှုပမာဏမှာလည်း အတော်လေး များပြားပေသည်။

သုံးလေးစက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ကျန်းယဲ့သည် တိုင်ရိုက်စက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လက်သီးချက်ပေါင်း ဆယ်ချက်ကျော်ကို ထိုးသွင်းပြီး ဖြစ်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းသည် ကီလိုဂရမ် ၆၀၀ နီးပါး အားပါလေသည်။

"ဝုန်း!"

လူပုံစံ အရိပ်ကြီး၏ မျက်နှာကို ထိုးကြိတ်ခံလိုက်ရပြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ရွှစ်!"

၎င်းသည် ထွက်ပြေးမသွားဘဲ ထောင်ရှောင်ကန်းနှင့် အခြားသူများ၏ အရိပ်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက် ပူးကပ်သွားလေသည်။

အရိပ်လူမျိုးနွယ်များသည် ဉာဏ်ရည် အလွန်မြင့်မားကြသည်။

ကျန်းယဲ့ကို ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲမည်ကို ၎င်းက 'သဘောပေါက်' သွားပုံရပြီး အခြားသူများကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း!"

လူပုံစံ အရိပ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အသံသည် စိတ်အာရုံများကို နှောင့်ယှက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ခေါင်းများ မူးဝေသွားကာ နားများလည်း အူသွားလေသည်။

"သတိထား!"

ကျန်းယဲ့ အကျယ်ကြီး အော်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမဆုံး သတိပြန်လည်လာသူဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်နေလိုက်သည်။

အရိပ်လူမျိုးနွယ်များ၏ မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ်များပင်လျှင် သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်သော အမြန်နှုန်းများ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အရိပ်များကို အသုံးပြု၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤသည်မှာ အရိပ်လူမျိုးနွယ်များကို ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲစေသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းယဲ့၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်းမှောင်နေသော အရိပ်ကြီးမှာ ရှာချင်းဆီသို့ ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် လက်သည်းဖြင့် ကုပ်ရန် ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာသည်။

"သေလိုက်စမ်း!"

ရှာချင်းသည်လည်း သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူမ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရိပ်ကြီးဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ လက်သီးချက်က ကျန်းယဲ့၏ လက်သီးချက်လောက်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထောင်ရှောင်ကန်းနှင့် အခြားသူများလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလာကြပြီး ကိုယ်စီ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသကာ အရိပ်လူမျိုးနွယ်၏ မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ဓား၊ လှံ၊ သေနတ် စသည့် သာမန်လက်နက်များသည် အရိပ်လူမျိုးနွယ်များအပေါ် များစွာ ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

ယင်းအစား လူသားများ၏ လက်သီးများကသာ အရိပ်လူမျိုးနွယ်များကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အကြောင်းမှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်းရှိသော ထူးခြားသည့် 'သံလိုက်စက်ကွင်း' တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်ပေးသောကြောင့်ပင်။

ကြယ်တာရာ သိုင်းသခင်များသည် ထိုသံလိုက်စက်ကွင်းကို လှုံ့ဆော်ရန် ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကြပြီး ထိုအချိန်တွင် အရိပ်လူမျိုးနွယ်များကို ပိုမိုကြီးမားသော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်စေရန် အထူးလက်နက်များကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် အတားအဆီးကို မချိုးဖျက်ရသေးသူများအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လက်သီးများကိုသာ အားကိုးရပေမည်။

"သေစမ်း!"

ကျန်းယဲ့နှင့် အခြားလူအနည်းငယ်က အရိပ်ကြီးကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း လူငါးယောက်ပေါင်း၍ပင် ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲနေသည်။

အရိပ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်တိုင်း လူတိုင်းကို မူးဝေသွားစေပြီး မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုဟိန်းဟောက်သံများက ကျန်းယဲ့အပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှုမရှိသဖြင့် အခြားသူများကို အချိန်မီ သတိပေးနိုင်သည်။

ဤသို့မှသာ မဟုတ်လျှင် သူတို့အဖွဲ့မှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ပေမည်။

ဝုန်း~

နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျန်းယဲ့ သတိပေးရန် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဖွတ်!"

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို အကိုက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လီရွှမ်!"

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား!?"

ထောင်ရှောင်ကန်း၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြင်းထန်လွန်းသော တိုက်ပွဲကြောင့် သူတို့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ရောက်နေသည်ကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီ ကျိန်စာသင့် အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေ.. သူတို့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားက အရမ်းကို အားကောင်းလွန်းတယ်။"

သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း အရိပ်လူမျိုးနွယ်များသည် အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအင်များ ရှိနေပုံရပြီး အရေပြားများကလည်း ထူထဲကာ သတ်၍မသေနိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သတိပြုရန်မှာ ဤသည်က လူငါးယောက်နှင့် တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်မူ တွေးကြည့်၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"သူလည်း ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ခါနီးပါပြီ!"

ကျန်းယဲ့ အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားသောအသံဖြင့် "အားကုန်ထုတ်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ကြ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူပုံစံ အရိပ်ကြီးသည် အရည်ပျော်နေသော ရေခဲချောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပုံစံပျက်ယွင်းနေပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

ဤသည်မှာ အားနည်းသွားခြင်းကို ညွှန်ပြနေခြင်းပင်!

"အားကုန်ထုတ်ကြ!"

ကျန်းယဲ့က ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားပြီး အားကုန်သုံးကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့လက်သီး၏ စွမ်းအားက အလွန်အမင်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိခိုက်မှုပမာဏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်း!

"ဂိမ်းတစ်ခုလုံး ပြီးခါနီးမှ ပေါ်လာတော့တာပဲလား။"

ကျန်းယဲ့ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ အရိပ်ကြီး၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

ဤလက်သီးချက်ကြောင့် အရိပ်ကြီးသည် 'ပုံသဏ္ဌာန် ကွဲထွက်သွားခြင်း' ကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားစေပြီး အရည်စက်များကဲ့သို့ အရိပ်များ ဖြာထွက်သွားလေသည်။

သို့တိုင်အောင် အရိပ်ကြီးတွင် ခွန်အားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားကာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အရိပ်ကြီးသည် လီရွှမ်၏ ကျောဘက်ရှိ အရိပ်ထဲ၌ ပြန်ပေါ်လာပြီး အပြန်အလှန် အသေခံ တိုက်ခိုက်မည့် ရည်ရွယ်ချက်က သိသာထင်ရှားနေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထောင်ရှောင်ကန်း အချိန်မီ သတိပြုမိသွားပြီး ခြေကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် အရိပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီပဲ..."

ထောင်ရှောင်ကန်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အရိပ်လူမျိုးနွယ်တွေ.. အရမ်းကို ဒုက္ခပေးနိုင်လွန်းတယ်။" ကျန်းယဲ့ကလည်း တူညီသော လေးနက်သည့် အမူအရာဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ဖြစ်နေ၍ တော်သေးသည်။ အပြင်လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်သာ ဆိုလျှင် အန္တရာယ်က ယခုထက် များစွာ ကြီးမားနေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

"ဝှူး!"

မလှမ်းမကမ်းရှိ အရိပ်များထဲမှ နောက်ထပ် လူပုံစံ အရိပ် သုံးခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းတို့သည်လည်း ၁.၅ မီတာ အမြင့်ရှိကြပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော မွေးကင်းစခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သုံးကောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒုတိယအဆင့် ရောက်ပြီ။" လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။

ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင် စစ်ဆေးမှုသည် ဂိမ်းအဆင့်များနှင့် ဆင်တူသည်။

ပထမအဆင့်တွင် အရိပ်လူမျိုးနွယ် တစ်ကောင်သာ ပါဝင်သည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် သုံးကောင်!

တတိယအဆင့်တွင် ငါးကောင်!

အဆင့်တက်လေလေ အရေအတွက် များလာလေလေ ဖြစ်သည်။

"အားမလျှော့ကြနဲ့။ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြမယ်!" ဟု ကျန်းယဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။" ထောင်ရှောင်ကန်းနှင့် အခြားသူများသည် ကျန်းယဲ့ကို ဗဟိုပြုကာ စုစည်းလိုက်ကြပြီး ယခုအချိန်တွင် ပြောစရာ စကားများများစားစား မရှိတော့ချေ။

...

ကျန်းယဲ့တို့အဖွဲ့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း-

အခြားအဖွဲ့များလည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကို ဆင်နွှဲနေကြသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တစ်နေရာတွင်။

ရွှီစစ်စစ်သည် အခြားလေးယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ ဒုတိယအဆင့်မှ အရိပ်သုံးကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

ယခုအခါ သူမအဖွဲ့မှ သုံးယောက်မှာ ဒဏ်ရာရရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုအထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ လက်တစ်ဖက်စီ ပြတ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖွဲ့လုံး၏ ခွန်အားမှာ များစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီစစ်စစ် တစ်ယောက်တည်းသာ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးသော်လည်း သူမလည်း ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"တောင့်ထားစမ်း!"

ရွှီစစ်စစ် သွားကြိတ်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ "မင်းက မိဘတွေရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစားပြီး ဖေဖေနဲ့ မေမေကို စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ကျယ်တဲ့ အိမ်ကြီးမှာ နေနိုင်အောင် လုပ်ပေးရမယ်!"

"မင်း ဒီနေရာမှာ လဲကျသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။"

"ဒုတိယနေရာကိုတောင် မထိန်းထားနိုင်ရင် ပထမနေရာအကြောင်းကို ဘယ်လိုပြောမလဲ။ ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့အကြောင်းကို ဘယ်လိုပြောမလဲ?!"

"သတ်!"

သူမ၏ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားဖြင့် ရွှီစစ်စစ်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို ပေါက်ကွဲထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဖွတ်!

သူမသည် အရိပ်တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို အရိပ်လူမျိုးနွယ်က ဆွဲဆုတ်လိုက်သည်။

ရွှီစစ်စစ် သွားကြိတ်ကာ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ဆီသို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

...

အခြား ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တစ်နေရာတွင်။

ဝုန်း!

လီကျစ်ချောင်သည် တတိယမြောက် အရိပ်ကို သုတ်သင်လိုက်စဉ် သူ၏ ကိုယ်မှလည်း သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

သူလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။

သို့သော် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသင်းဖော်လေးယောက်ကို အရိပ်တစ်ကောင်က မြေကြီးပေါ်တွင် ဖိကာ ရိုက်နှက်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

လီကျစ်ချောင်သည် ပြန်လှည့်ကာ ကူညီပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လီကျစ်ချောင် ချက်ချင်းပင် သူ၏ နားများကို နာကျင်စွာ ပိတ်ထားလိုက်ကာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ချာချာလည်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်ကာ ကယောက်ကယက်ဖြစ်စေနိုင်သော အရိပ်လူမျိုးနွယ်၏ ဟိန်းဟောက်သံပင်!

သူ အကာအကွယ်မဲ့နေချိန်တွင် အရိပ်တစ်ကောင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

...

သတ္တုခန်းမကြီးထဲတွင်။

ဆရာကျန်းကျန်းဝူသည် လက်ပိုက်ကာ ဧရာမ ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်တွင် ပြောင်းလဲနေသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ကြည့်နေသည်။

"ကျောက်ချင်းလီဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ၇၀၀ မှတ်တောင် ရသွားတာလား။ မယုံနိုင်စရာပဲ။"

"ပထမနှစ်ကို သူမ စဝင်တုန်းက သူမရဲ့ ပါရမီက အကောင်းဆုံးတွေထဲမှာ မပါဘူးလို့ ငါ မှတ်မိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမသာ ဒီအရှိန်အဟုန်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ရင် နောက်နှစ်ကျရင် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောတဲ့ ကျောင်းကြီးဆယ်ကျောင်းထဲတောင် ဝင်နိုင်လောက်တယ်။"

အန်းမြို့ အမှတ် (၃) အထက်တန်းကျောင်းသည် အန်းမြို့တွင် အကောင်းဆုံးကျောင်း မဟုတ်ပေ။

ဂုဏ်သတင်းကျော်စောသော ကျောင်းကြီးဆယ်ကျောင်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရသော ကျောင်းသားများ နှစ်တိုင်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပေ။

အန်းမြို့၏ အကောင်းဆုံး အထက်တန်းကျောင်းဖြစ်သော အန်းမြို့ အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်းပင်လျှင် တစ်နှစ်ကို ထိုကဲ့သို့သော ကျောင်းသား တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်ခန့်သာ အများဆုံး ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အန်းမြို့သည် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သာ ဖြစ်သည်လေ။

ဆရာကျန်းကျန်းဝူ၏ အကြည့်များက တစ်ချက် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းယဲ့ရှိရာဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

"ဒီကျောင်းသားက တကယ်ပဲ အလားအလာရှိပုံပေါ်တယ်။ နောက်နှစ်ကျရင် ကျောင်းနှစ်ဆယ့်ငါးကျောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ်တော့ ရှိနိုင်လောက်ပါတယ်... ဆရာမချန်ရဲ့ မျက်နှာကြောင့် သူ့ကို စမ်းသပ်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်တာပေါ့။"

သူ တွေးတောနေစဉ် လူရွယ်တစ်ဦး လျှောက်လာသည်။

"ဆရာကျန်း.. ဆရာ စိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် ကျောင်းသားများ ရှိနေလို့လား။"

လူရွယ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ဆရာကျန်းကျန်းဝူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူရွယ်မှာ အထူးတန်းမှ ကျောင်းသားဖြစ်သော ဝမ်ဇီအန် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ယခု စာသင်နှစ် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲတွင်လည်း ထင်ရှားသော ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် တစ်ကျောင်းလုံး၌ အဆင့် သုံး နေရာတွင် ရပ်တည်နေသည်။

ဝမ်ဇီအန်သည် ခန်းမကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါတွေက ရိုးရိုးတန်းက ကျောင်းသားတွေပဲ မဟုတ်လား။" ဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဆရာကျန်းကျန်းဝူသည် လက်နောက်ပိုက်ကာ "ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်မသေးပါနဲ့။ ရိုးရိုးတန်းကနေလည်း အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ ထွက်ပေါ်လာဖူးပါတယ်။ ဥပမာအနေနဲ့ မနှစ်ကဆိုရင် ရိုးရိုးတန်းကနေ အထူးတန်းကို ပြောင်းလာတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဆိုရင် ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမှာ တစ်ကျောင်းလုံးရဲ့ ထိပ်ဆုံး အယောက်ငါးဆယ်စာရင်းထဲတောင် ဝင်သွားသေးတယ်။"

ဝမ်ဇီအန်က မငြင်းခုံဘဲ "ဒီလိုလူတွေက အနည်းစုလေးပါ။ ကျုပ်အပါအဝင် လူအများစုကတော့ တကယ်တမ်းကျ သိပ်မထူးချွန်ကြပါဘူး။" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းများကို အဆက်မပြတ် ချလိုက်သည်။

ဆရာကျန်းကျန်းဝူက သူ့ကို အပြစ်တင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့။ တစ်ကျောင်းလုံးမှာ အဆင့်သုံးရထားပြီး နှိမ့်ချနေသေးတယ်။ အရင်ဆုံး မင်းရှေ့က ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကို ကျော်သွားအောင် လုပ်ပြီးမှ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောပါ။"

ဝမ်ဇီအန် စကားဆွံ့အသွားသည်။ "ကျုပ်က မထူးချွန်ပါဘူးလို့ ပြောနေတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဟန်ဆောင်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ။"

ဆရာကျန်းကျန်းဝူက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ချေ။ ဤကောင်လေးက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်တတ်ကြောင်းကို သူ သိထားသည်လေ။

ယခု တစ်ကျောင်းလုံးတွင် အဆင့်သုံးရထားသဖြင့် နှိမ့်ချသယောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူက အတော်လေး မာနကြီးသူ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားအများစုသည် စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်သော ကျောင်းသားများသည်လည်း ပုံရိပ်ယောင် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာလာကြသည်။

ဧရာမ ဖန်သားပြင်ကြီးပေါ်ရှိ တစ်ကျောင်းလုံး၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြောင်းလဲလာပြန်သည်။