အခန်း (၁၃) သာမန်မိန်းကလေးများသာ
"ဟိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ဦး။ အဲ့ဒါတွေအကုန်လုံးက ဥရောပနဲ့ အမေရိကက လာတဲ့ စူပါမော်ဒယ်လ်တွေကွ!" ထိုအမျိုးသားက အခြားတစ်ဖက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း... "ပြီးတော့ ဟိုဘက်က မိန်းကလေးတွေကျတော့ S နိုင်ငံကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ စူပါမော်ဒယ်လ်အသစ်တွေပေါ့။"
လုဟဲ့ထင်က သူ့ကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားသော မျက်နှာပေးဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး... "ငါတို့ ဘယ်အချိန် ပြန်လို့ရမလဲ။"
"အစ်ကိုကြီးကလည်း ဒီမှာနေရတာကို ဒီလောက်တောင် စိတ်မပါရော့သလားဗျာ။ ကျွန်တော်ဖြင့် တကယ်ကို စဉ်းစားလို့မရတော့ဘူး။ အစ်ကိုကြီးက ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးကို သဘောကျတာလဲ။ အသိုင်းအဝိုင်းကောင်းပြီး ပညာတတ်တဲ့ မိန်းမပျိုတွေကိုလည်း ငြင်းပယ်တယ်၊ နူးညံ့တည်ငြိမ်တဲ့ ဆရာဝန်မလေးတွေကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး၊ စီးပွားရေးလောကက ထက်မြက်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကိုလည်း အဖက်မလုပ်သလို၊ နာမည်ကြီး မင်းသမီးတွေကိုတောင် တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီက စူပါမော်ဒယ်လ်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သင့်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။"
လုဝေကျန့်က လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်မြှောက်ရင်း အရှုံးပေးသည့်ပုံစံဖြင့် မြည်တွန်တောက်တီးနေရှာသည်။ အကယ်၍ လုကန်တော့ (Mrs. Lu) သာ အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုခဲ့လျှင် သူသည် လုဟဲ့ထင်ကို ဤကဲ့သို့သော မိန်းကလေးများပြည့်နှက်နေသည့် ပါတီပွဲသို့ ခေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤပါတီပွဲကို တက်ရောက်ရန် စိတ်ကူးပင်မရှိလှပေ။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အိမ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး ဂိမ်းကစားနေရတာကမှ ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိဦးမည်။ အခုတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီရေခဲတုံးကြီးနဲ့အတူ အချိန်ဖြုန်းနေရသနည်း။
လုဟဲ့ထင်သည် ဤပါတီပွဲကို စိုးစဉ်းမျှ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိချေ။ ဒီနေ့ညတွင် ဖိတ်ကြားချက်ကို သူငြင်းပယ်ခြင်းမပြုဘဲ လိုက်လာခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သူ့အသိစိတ်ထဲတွင် မပြတ်တမ်း ကြီးစိုးနှောင့်ယှက်နေသော ထိုအမျိုးသမီးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးအား သူ့ဦးနှောက်ထဲမှ မောင်းထုတ်ပစ်နိုင်ရန်အတွက် အာရုံပြောင်းစရာတစ်ခုခုကို သူ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်၏။
သူက မျက်လုံးကို အသာအယာဖွင့်လိုက်ပြီး လုဝေကျန့် ညွှန်ပြနေသည့် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေတယ်မလား။ ချောကြတယ်မဟုတ်လား" ဟု လုဝေကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်၏။
"သာမန်ပါပဲ။"
"ကဲပါဗျာ... ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီထဲမှာ အစ်ကိုကြီး အထူးတလည် သဘောကျတဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူးလား" လုဝေကျန့်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထပ်မေးသည်... "အကယ်၍ ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကြားထဲကနေ ကူညီပေးမယ်လေ!"
ထိုအချိန်တွင် အရှေ့၌ ရပ်နေကြသော စူပါမော်ဒယ်လ်အချို့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုက်ကြည့်နေသည်ကို အာရုံရသွားကြသဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကြသည်။
သူတို့သည် လုဟဲ့ထင်၏ ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းသော မျက်နှာကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး သူ့ထံသို့ ဝိုင်ခွက်များကို မြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြတော့သည်။
အချို့ဆိုလျှင် မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် တမင်သက်သက် ညို့ငင်ပြနေကြသေး၏။
"သူတို့အားလုံးက သာမန်မိန်းကလေးတွေပါပဲ" ဟု လုဟဲ့ထင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။
လုဝေကျန့် နဖူးကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်... "အင်းလေ... အစ်ကိုကြီးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာတော့ လက်ထပ်စာချုပ်ပေါ်က အမျိုးသမီးကသာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်နေမှာပေါ့! ဘယ်သူမှ သူမကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"
ယခုအချိန်အထိပင် သူ့အစ်ကိုကြီးတွင် ဇနီးတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဟူသောအချက်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။
"ကဲ... ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တော့ အိမ်ပြန်ပြီး ဂိမ်းပဲ သွားဆော့တော့မယ်။ အစ်ကိုကြီးရော ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပြန်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်နေခဲ့ဦးမလား။"
လုဟဲ့ထင် ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်း တစ်နေရာ၌ ရယ်မောမြူးထူးစွာ စကားပြောဆိုနေသော ရင်းနှီးနေသည့် ကိုယ်လုံးလေးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမကတော့... ဒီနေ့ နေ့လယ်က လမ်းပေါ်မှာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ထူထဲလှသော ကုတ်အင်္ကျီအရှည်ကြီး အစား သူမ၏ ထူးခြားကျော့ရှင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ပေါ်လွင်စေသည့် ဂါဝန်အရှည်ကြီးကို ဆင်ယင်ထားခဲ့၏။
သူ့ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
လုဝေကျန့်မှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး လုဟဲ့ထင် စိုက်ကြည့်နေသည့် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝိုင်ခွက်ကိုယ်စီကိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည့် အမျိုးသားအချို့ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လုဟဲ့ထင်က ဘာမျှမဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး... "မင်း အရင်ပြန်နှင့်တော့။ ငါ နောက်ထပ် ခဏလောက် နေခဲ့ဦးမယ်။"
သူ့ညီဖြစ်သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုဟဲ့ထင်သည် ခန်းမကြီး၏ မှောင်ရိပ်ကျနေသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်၏။
ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ့မျက်စိရှေ့မှ ခေတ္တ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း သူကတော့ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့်သာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူမ ဤနေရာ၌ ရှိနေသရွေ့တော့ စောစောနှင့် နောက်နောက် ဆုံတွေ့ကြရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။
ဒီပွဲ၌ အကဲဖြတ်ဒိုင်လူကြီးအများစုမှာ ဥရောပနှင့် အမေရိကမှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော မော်ဒယ်လ်များအပေါ် သူတို့၏ အမြင်များကို ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြ၏။
ဤပါတီပွဲသည် အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သော ဆုဘင်းအတွက် အဆက်အသွယ်ကောင်းများ ရရှိရန်နှင့် အထာကျကျ အမှတ်ကောင်းကောင်းရစေရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည့်အပြင် အခြားဘာသာစကားများဖြင့်လည်း အသင့်အတင့် ဆက်သွယ်နိုင်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် သူမအတွက် အလွန်လွယ်ကူလှ၏။
သူမသည် လက်ထဲတွင် ဝိုင်ခွက်လေးကို ကိုင်မြှောက်ထားရင်း ဘေးလူများနှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောဆိုနေခဲ့သည်။ သူမ ခေတ္တမျှ အနားယူရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူမ၏ မန်နေဂျာ ချိုးမင်းရွှမ်းက သူမထံသို့ အလောတကြီး လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။