အခန်း (၃၈) - တီးတိုးစကားများနှင့် ပြင်ဆင်မှုများ

ကိုနိုဟာ၊ ဆန်ဂျူ မျိုးနွယ်စု ခြံဝင်း။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ဆန်ဂျူ အိမ်တော်၏ ရိုးရာခန်းမဆောင်များအတွင်း၊ အူဇူမာကီ ကူရှီနာ သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် ပြင်းထန်သော အာရုံစူးစိုက်မှုတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကြီးမားပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်လောက်သည့် ချက္ကရာ အရှိန်အဝါ တစ်ခုက သူမ၏ပတ်လည်တွင် ရစ်ခွေနေပြီး၊ ၎င်းသည် သူမအရွယ် ကလေးတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်သင့်သည့် ပမာဏထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ၎င်းသည် အူဇူမာကီ တို့၏ အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်သည်—ကြီးမားလှသော သိုလှောင်မှု၊ အစွမ်းထက်သော သက်စောင့်စွမ်းအင် နှင့် ချိတ်ပိတ်ခြင်း အနုပညာအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ ဖြစ်သည်။

ချက္ကရာများက ငြိမ်သက်မှုမရှိ လှည့်ပတ်နေပြီး၊ တောက်လောင်လိုက်၊ ဆုတ်ခွာသွားလိုက် ဖြစ်နေကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုတည်ငြိမ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းဆဲဖြစ်သော စီးဆင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် အခြေချသွားသည်။ ကူရှီနာ က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချသံတစ်ခု သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ထပ်ကျရှုံးပြန်ပြီ။"

"အူဇူမာကီ မျိုးဆက်သွေးရဲ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အလားအလာကို နိုးထစေဖို့အတွက်၊ မင်းရဲ့ နှလုံးသားက ဆူပူလှုပ်ရှားမှုတွေကနေ ကင်းစင်နေရမယ်၊ ကူရှီနာ။"

ဘေးဘက်မှ နူးညံ့ပြီး မိခင်တစ်ဦးကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူရှီနာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပထမ ဟိုကာဂဲ ၏ ဇနီးဖြစ်သူ၊ သူမ၏ အဘွား အူဇူမာကီ မီတို ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရိုးရှင်းသော ကီမိုနို အဖြူရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူတို့ မျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော တက်ကြွသည့် အနီရောင် ဆံပင်များကို ကျော့ရှင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ အသက်အရွယ်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများရှိ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျက်သရေကို မမှေးမှိန်စေနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ယခု ထိုမျက်လုံးများတွင် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုနှင့် နူးညံ့သော ဆုံးမမှုတို့ ရောနှောနေသည်။

"အဘွား၊ သမီး တောင်းပန်ပါတယ်။ သမီး အဘွားကို စိတ်ပျက်စေမိပြီ" ကူရှီနာ က ခေါင်းငုံ့ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကောင်လေးကြောင့်လား" မီတို က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် သိနားလည်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မ-မဟုတ်ပါဘူး!" ကူရှီနာ ၏ ငြင်းဆန်မှုက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များက သက်သေပြနေသည့် ပန်းရောင်သမ်းသွားသည်။

"အင်း။" မီတို ၏ အပြုံးက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားသည်။ "ငါကြားရသလောက်တော့ သူက ထူးခြားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲ။" သူမသည် ဆန်ဂျူ ခြံဝင်းမှ ရှားရှားပါးပါးသာ အပြင်ထွက်သော်လည်း၊ ရွာထဲတွင် သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လွတ်ကင်းသွားသည့် ကိစ္စဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ ပထမ ဟိုကာဂဲ ၏ မုဆိုးမ တစ်ဦးအနေဖြင့် တတိယ ဟိုကာဂဲ ပင်လျှင် သူမကို ကြီးမားသော လေးစားမှု ပေးထားသည်။

"အဘွား... အဘွားလည်း ရက်ဂ်နာ က ကောင်းတယ်လို့ ထင်တာလား" ကူရှီနာ က မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာရင်း မေးလိုက်သည်။

"ထင်တာပေါ့" မီတို က ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်း ထူတာပဲ! သူက ဘာမှ နားမလည်တဲ့ ရေခဲတုံးကြီး တစ်တုံးနဲ့ တူတယ်! ပြီးတော့ သူက... ဒီရက်ပိုင်း လုံးဝ ပျောက်နေတာ!" ကူရှီနာ က လက်ပိုက်ကာ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ရှည်လျားသော ဘဝတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ကြီးမြတ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ဖူးသည့် အူဇူမာကီ မီတို သည် လက္ခဏာများကို နားလည်သည်။ "အပြင်ပန်းသွင်ပြင်တွေက လှည့်စားတတ်တယ် ကလေးလေး။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက် စောင့်ကြည့်သူတွေရဲ့ အဆိုအရ၊ အဲဒီကောင်လေးက ညနေဘက်တွေမှာ ငါတို့ ခြံတံခါးနားမှာ ခဏလာလာရပ်နေပြီးမှ ပြန်သွားတာကို မြင်တွေ့ရတယ်တဲ့။"

"ဘာ။ သူလာတယ်? သမီး ဘာလို့ မသိရတာလဲ။ အဘွား သမီးကို နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ကူရှီနာ ၏ အသံက အံ့အားသင့်မှုဖြင့် မြင့်တက်သွားသည်။

"မနောက်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ နှလုံးသား ဆူပူလှုပ်ရှားနေတာကို မြင်လို့ ငါ ပြောပြတာပါ" မီတို က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

နွေးထွေးပြီး ရင်ခုန်စရာကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက ကူရှီနာ ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဖူးပွင့်လာသည်။ ဒါဆို သူက သမီးအတွက် စိုးရိမ်နေခဲ့တာပဲ! သူ သမီးကို လာကြည့်နေတာပဲ! သူက ဘာမှ မပြောတာ။ သူ့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ! တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ ရက်ဂ်နာ၏ အေးစက်သော အမူအရာသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး ကာကွယ်ပေးလိုသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုအဖြစ် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အဓိပ္ပာယ် အသစ် ဖွင့်ဆိုခံလိုက်ရသည်။ ရူးကြောင်ကြောင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးလေးတစ်ခုက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ပေါ်လာသည်။

"သူက အကယ်ဒမီ ရဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီလို လူမျိုးရဲ့ ဘေးမှာ လျှောက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင်၊ ကလေးလေး၊ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း ထူးချွန်တဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားရမယ်" မီတို က ကြင်နာသော်လည်း ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"သမီး နားလည်ပါပြီ အဘွား! သမီး အူဇူမာကီ တွေရဲ့ ချိတ်ပိတ်ခြင်း အနုပညာကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်မယ်! ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို သမီး နိုးထစေရမယ်!" ကူရှီနာ က အသစ်ရရှိလာသော သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ပခုံးများကို ဆန့်တန်းကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"လိမ္မာလိုက်တဲ့ ကလေး" မီတို က သူမကို ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော အမျိုးသားဖြစ်သည့် ဟာရှီရာမာ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် သူမ၏ ငယ်ဘဝ ပုံရိပ်ကို သူမ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ အမျိုးသမီးများသည် ခွန်အားနှင့် နွေးထွေးမှုတို့အပေါ် ဆွဲဆောင်ခံရတတ်ပြီး၊ ထိုကောင်လေးသည် သူ၏ အေးစက်သော အပြင်ပန်းသွင်ပြင်ရှိလင့်ကစား ထိုနှစ်ခုစလုံး ပါဝင်သော ဖုံးကွယ်ထားသည့် အနှစ်သာရတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

ဆန်ဂျူ ဟာရှီရာမာ ကွယ်လွန်သွားပြီးကတည်းက အူဇူမာကီ မီတို ၏ ဤကမ္ဘာနှင့် သံယောဇဉ်ကြိုးများမှာ ပါးလျလာခဲ့သည်။ သူမ၏ အတွင်း၌ ချိတ်ပိတ်ထားသော အမြီးကိုးချောင်း (Nine-Tails) ၏ အလေးချိန်နှင့် ရွာအပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ တာဝန်ဝတ္တရားတို့ကသာ သူမကို ဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျန်းမာရေးက ယိုယွင်းလာနေပြီး၊ သူမ၏ အချိန်က တိုတောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဆက်ခံမည့်သူ တစ်ဦး၊ လက်ခံသူအခွံအသစ် တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ ဤကံကြမ္မာဖြင့် ငယ်ရွယ်သော ကူရှီနာ ကို ဝန်ပိစေမည့် အတွေးက သူမကို နာကျင်စေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ကောင်မလေးတွင် သူမဘေး၌ ရပ်တည်ပေးမည့်၊ လာမည့် အမှောင်ထုထဲတွင် နွေးထွေးမှု မီးပွားလေးတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်မည့် သူတစ်ယောက် ရှိနေမည်ဆိုပါက... ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက သယ်ဆောင်ရ ပိုလွယ်ကူသွားနိုင်ကောင်းပါရဲ့။

…

ဟိုကာဂဲ ရုံးခန်း။

တာဝန် စီမံခန့်ခွဲသူ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဟီရူဇန် ဆာရူတိုဘီ သည် သူ၏ ဆေးတံကို ဘေးချလိုက်ကာ ရှည်လျားစွာ ဖွာရှိုက်ပြီး တွေးတောဟန်ရှိသော မီးခိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဆာကူမို။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ အမြင်ကရော။"

ဟာတာကဲ ဆာကူမို က အပြုံးလေးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဟိုကာဂဲ-ဆာမ၊ သွေးနဲ့ မီးတောက်တွေရဲ့ ထိတွေ့မှု မရှိတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဖန်လုံအိမ်ထဲက ပန်းပင်လေး တစ်ပင်လိုပါပဲ၊ စစ်မှန်တဲ့ ရှီနိုဘီ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ကြီးထွားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို ဒီလမ်းပေါ်မှာ လျှောက်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။"

သေချာပေါက် သူတို့သည် ရက်ဂ်နာ နှင့် မိုက်ဒိုင်း တို့၏ တာဝန် လျှောက်ထားမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အန္တရာယ်များသည် နေရာတိုင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသည်။ အမြဲတမ်း ခိုလှုံခွင့်ရနေသော လင်းယုန်တစ်ကောင်သည် မုန်တိုင်းများကို မည်သို့ စီးနင်းရမည်ကို ဘယ်သောအခါမှ သင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟီရူဇန် က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဖွာရှိုက်လိုက်သည်။ "တကယ်ပါပဲ။ ပြီးတော့၊ ရက်ဂ်နာရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အထက်တန်းလွှာ ချူးနင် တစ်ယောက်နဲ့ ညီမျှနေပြီပဲ။ သူ ဖြေရှင်းနိုင်သင့်ပါတယ်။ ရှီနိုဘီ တစ်ယောက်ဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို လျှောက်ရမှာပဲလေ။"

"တခြား တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်" ဆာကူမို က ထပ်လောင်းပြောလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားသည်။ "ဂျန်းနင် မိုက်ဒိုင်း က... ရိုးရှင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့တယ်။"

"မိုက်ဒိုင်း?" ဟီရူဇန် ၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည်။ "ဆာကူမို၊ မင်းက အဲဒီလို ပြောတယ်ဆိုတော့၊ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်။"

ဆာကူမို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့တွင် ပါရမီရှင်များကို မြင်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် အမြင် ရှိသည်။ ရွာက ဒိုင်း ကို "ထာဝရ ဂျန်းနင်" ဟု လှောင်ပြောင်နေကြချိန်တွင်၊ ဆာကူမို က အခြားအရာတစ်ခုကို မြင်သည်။ ထိုလူသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ငုပ်လျှိုးနေသော အလားအလာများကို ထုတ်လွှတ်ရန် ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ တီထွင်ခဲ့သည့် ကြမ်းတမ်းလှသော တားမြစ်သိုင်းကွက် အတွင်းဂိတ် ရှစ်ပေါက် (Eight Inner Gates)—ကို လေ့ကျင့်နေသည်။ အခက်အခဲသည် ဉာဏ်ရည်ပိုင်းဆိုင်ရာ မဟုတ်ပေ; ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ကို စမ်းသပ်သည့် ရက်စက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ချေနိုင်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ (Nidaime) ပင်လျှင် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သောအရာကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဆာကူမို ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က ထို တိုင်းဂျုစု သည် မိုက်ဒိုင်း ထံတွင် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး၊ တောက်ပသော ဖော်ပြချက်ကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်ဟု တီးတိုးပြောနေသည်။

(ဆာကူမို သည် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အကယ်ဒမီဝင်ခွင့်အကြိမ်ကြိမ်ကျရှုံးခဲ့သော မိုက်ဒိုင်း၏သား မိုက်ဂိုင်း၏ အလားအလာကိုငယ်စဉ်ထဲကပင် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့သား ကာကာရှီကိုပင် မိုက်ဂိုင်းနဲ့မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကာကာရှီနဲ့မိုက်ဂိုင်း တို့ဟာ အကောင်းဆုံးပြိုင်ဘက် သူငယ်ချင်းများဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။)

…

မီးနိုင်ငံ၊ လမ်းခရီး။

နိုင်ငံကြီး ငါးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော မီးနိုင်ငံသည် မြေဆီဩဇာ ကောင်းမွန်သော လွင်ပြင်များနှင့် သာယာသော ရှုခင်းများဖြင့် ကောင်းချီးပေးခံထားရပြီး၊ ၎င်း၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ သစ်တောများနှင့် မြစ်များကို သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပုံဖော်ခဲ့ကြသော ပထမ နှင့် ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ တို့၏ တိုက်ရိုက် အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းနှင့် အခြား နိုင်ငံများကြား ကွာဟချက်က ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။ အခြား ရွာလေးရွာနှင့် စစ်ပွဲတစ်ခုကို အနိုင်ရရှိခြင်းသည် ဆန်းနင် များ သို့မဟုတ် နာမီကာဇေ မီနာတို ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ခိုင်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်တို့၏ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ရက်ဂ်နာ နှင့် မိုက်ဒိုင်း တို့သည် ခရီးနှင်လာခဲ့သည်မှာ နေ့တစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ကိုနိုဟာ ၏ အနီးကပ် ကာကွယ်ရေး စက်ကွင်းကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ရှုခင်းများတွင် မီးနိုင်ငံ၏ သိပ်သည်းပြီး တက်ကြွသော သစ်တောများက လွှမ်းမိုးထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ တစ်ခါတစ်ရံ တောင်ကုန်းများနှင့် စမ်းချောင်းများက ပုံစံတူညီမှုကို ချိုးဖျက်ပေးနေသည်။ ၎င်းသည် ပေါကြွယ်ဝသော မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး စူနာ (Suna) ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကန္တာရများ၊ အီဝါ (Iwa) ၏ ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ပြည့်နေသော တောင်ကုန်းများနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားသည်။

သူတို့သည် အများအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ သွားလာနေကြပြီး၊ ဒိုင်း ၏ အစောပိုင်းက ပြည့်လျှံနေသော စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြေးလွှားခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရက်ဂ်နာ က သူ၏ အရှိန်နှင့် အလွယ်တကူ လိုက်ပါနိုင်ပြီး၊ သူ၏ စိတ်သည် ရှေ့တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် တာဝန်၏ မသိရသေးသော အန္တရာယ်များနှင့် သူ၏ ကျောပိုးအိတ်အတွင်း ချိတ်ပိတ်ထားသော စာလိပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူနေသည့် နတ်ဆိုးဓားဆီသို့ ဦးတည်နေပြီ ဖြစ်သည်။