အခန်း (၂၃) - ဟိုကာဂဲ၏ အရိပ်

ဟိုကာဂဲ ရုံးခန်း။

"မဖြစ်ဘူး။ အဲဒီကောင်လေး ရုသ် (Root) ထဲကို မဝင်ရဘူး။ ရက်ဂ်နာ က ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်သလို နာမီကာဇေ မီနာတို လည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာတင် ဒီကိစ္စကိုအဆုံးသတ်လိုက်တော့ ဒန်ဇို။"

ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် သည် သူ၏ ရုံးခန်းရှိ ပြတင်းပေါက်ကြီးရှေ့တွင် အခန်းဘက်သို့ ကျောခိုင်း၍ ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ အသံတွင် လေးနက်ပြီး ယိမ်းယိုင်မှုမရှိသော ပြတ်သားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ဆံပင်ထောင်ထောင်နှင့် ဒန်ဇို က အေးစက်ပြီး အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။ အခြားသူများက ဟိုကာဂဲ၏ အာဏာကို ကြောက်ရွံ့ကောင်း ကြောက်ရွံ့နိုင်သော်လည်း သူကတော့ မကြောက်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ ၏ တပည့်များဖြစ်ပြီး သူ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဟီရူဇန် က မီးတောက်၏ ဆန္ဒ က ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသော အလင်းရောင်ကို ကိုယ်စားပြုချိန်တွင်၊ ဒန်ဇို ကတော့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး ရက်စက်သော အမှောင်ထုကို ပွေ့ဖက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးက နူးညံ့သော နေမင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးက အေးစက်ကာ ဖုံးကွယ်ထားသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ရက်ဂ်နာက အရေးမပါတဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာက ဒုက္ခသည် တစ်ယောက်ပဲ" ဒန်ဇိုက အက်ကွဲကွဲ အသံဖြင့် ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။ "ရုသ် ကို ဝင်တာက သူလိုလူ တစ်ယောက်အတွက် အမြင့်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ပဲ။ ရုသ် က အဲဒီလို လူမျိုး လိုအပ်နေတယ်။ မင်း ဒါကို သေချာပေါက် နားလည်မှာပါ ဟီရူဇန်။"

ဒန်ဇို၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ကိစ္စက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရက်ဂ်နာ သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာမည်၊ ချိန်ရွယ်ပြီး ပစ်လွှတ်ရမည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်။ ၎င်းသည် ရှင်နိုဘီ တစ်ဦး၏ အစစ်အမှန် ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်—တစ်ကိုယ်ရည် ဆန္ဒများကို စွန့်ပယ်ကာ ရွာ ရှင်သန်ရေးအတွက် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာရန်။

"ဒန်ဇို၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့" ဟီရူဇန်က သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းဘက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကာ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရက်ဂ်နာ ကို အူချီဟာ တွေအပေါ် အသုံးပြုမယ့် တုံးတိတိ လက်နက်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးမလို့လား။ မင်းက သူ့ရဲ့ ရှီနိုဘီ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး မစတင်ခင်မှာတင် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ။ သူ့မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ အနာဂတ် ရှိတယ်။ ကမ္ဘာကြီးက စစ်ပွဲရဲ့ အစွန်းမှာ တုန်လှုပ်နေပြီး ကိုနိုဟာ က သူလို ပါရမီရှင်တွေကို လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

"သူ ဖျက်ဆီးခံရတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူ စတေးခံရတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ" ဒန်ဇိုက လုံးဝ မတုန်လှုပ်ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "သူက နာမည်မရှိတဲ့ ရွာတစ်ရွာက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက သူ့ရဲ့ အသုံးဝင်မှုမှာပဲ ရှိတယ်။ မင်း ငါ့ကို ရက်ဂ်နာ ကို မပေးဘူးဆိုရင် နာမီကာဇေ မီနာတို ကို ပေး။ အဲဒီနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ ရုသ် ကို ဝင်မှ ရမယ်။"

သူ၏ လေသံက ပြန်ပြီးငြင်းခုံစရာ နေရာလွတ်များမထားတက်ပေ။ ၎င်းသည် အမှောင်ထုမှ အလင်းရောင်ဆီသို့ ပေးပို့သော ရာဇသံ တစ်ခုပင်။

"မရဘူး။" ဟီရူဇန်၏ အသံက တိုးသွားသော်လည်း အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှံ့သွားသော သိပ်သည်းဆ၊ အလေးချိန် တစ်ခု ပါဝင်လာသည်။ "ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ဒီအကြောင်း နောက်ထပ် မပြောနဲ့။ မင်းရဲ့ နေရာကို မင်း သိပါ ဒန်ဇို။ ဒီထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေတာ ငါပဲ။"

သူ မအော်ခဲ့သော်လည်း ဟိုကာဂဲ ၏ အပြည့်အဝ၊ တိတ်ဆိတ်သော ကြီးမြတ်မှုက သူ့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး ဒန်ဇို ပင်လျှင် တိုက်ရိုက် မစိန်ခေါ်နိုင်သော အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်း အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ဒန်ဇို၏ မြင်ရသော မျက်လုံးတစ်ဖက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ နောက်ကျောဘက်တွင် ပိုက်ထားသော သူ၏ လက်များက အရိုးဆစ်များ ဖြူရော်သွားသည်အထိ တင်းကျပ်သွားပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသ၏ သေးငယ်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ခါးသီးမှုက ရင်းနှီးနေသော အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဲဒီမှာ ထိုင်နေရမှာ သူ ဖြစ်သင့်တာ။ ဟီရူဇန်ကို ပလ္လင်ပေါ် တင်ပေးခဲ့ပြီး ဒန်ဇို ကိုယ်တိုင်ကို မြေအောက်ထဲ တွန်းပို့ကာ ကိုနိုဟာ၏ မမြင်ရသော၊ အမုန်းခံရသော လိုအပ်ချက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်မှာ ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ ၏ ဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမတရားမှုက သူ၏ လုပ်ရပ်တိုင်းအတွက် လောင်စာဖြစ်နေသည်။

"မင်း အမှားလုပ်နေတာ ဟီရူဇန်" ဖုံးကွယ်ထားသော သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ဒေါသများ ယိုဖိတ်လာပြီး ဒန်ဇိုက တရှူးရှူး အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နာမီကာဇေ မီနာတို တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘူး။ ဟိုကောင်လေး ရက်ဂ်နာ... သူ့မှာ သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ မဟုတ်ဘဲ ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိတယ်။ အူချီဟာ ရှီရို ကို သူ ဘယ်လောက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ သတ်သွားလဲဆိုတာ မင်း မြင်တယ်မလား။ အဲဒီလို သတ္တဝါမျိုးကို မင်း တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား။ သူ့ကို အခု ကြိုးနဲ့ မချည်ထားနိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ မင်း ဘာမျှော်လင့်ချက် ရှိဦးမှာလဲ။"

အူချီဟာ ရှီရို အသတ်ခံရခြင်းမှာ ရွာ၏ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့များကြားတွင် ပွင့်လင်းသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အန်ဘူ နှင့် ရုသ် တို့ နှစ်ဖွဲ့စလုံးက ထိုတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ဒန်ဇို ကိုယ်တိုင် အစီရင်ခံစာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ အေးစက်သော ထိရောက်မှု၊ တုံ့ဆိုင်းမှု သို့မဟုတ် နောင်တရမှု ကင်းမဲ့ခြင်း—၎င်းသည် ပုံမှန် ကလေးတစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံပြီး အန္တရာယ်ရှိသော လက်နက်တစ်ခု၏ ဖန်တီးမှုဖြစ်ပြီး ထိုလက်နက်ကို အသုံးပြုရသူမှာ သူဖြစ်ရန် ဒန်ဇို အသည်းအသန် လိုလားနေသည်။

"ဒန်ဇို၊ မင်း မှားနေတယ်" ဟီရူဇန်က ပင်ပန်းသော်လည်း ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုနိုဟာ ဘာလို့ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာလဲလို့ မင်း မေးခဲ့တယ်။ အဲ့တာက ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ သံယောဇဉ်တွေကြောင့်ပဲ။ ယုံကြည်မှု။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အားပဲ။"

"ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ" ဒန်ဇိုက တံတွေးထွေးသလို ပြောလိုက်သည်။ အထင်အမြင်သေးသော နှာမှုတ်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ သူက လှည့်ကာ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး တံခါးက တိုးညင်းသော်လည်း ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပိတ်သွားသည်။

ဟီရူဇန်က သူထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး သက်ပြင်းချသံ တစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ ချောက်ကမ်းပါးကြီးက နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပိုပို ကျယ်လာနေသည်။ တိတ်ဆိတ်မှုက လုံလောက်အောင် ကြာမြင့်သွားချိန်တွင် လွတ်နေသော အခန်းကို သူ စကားပြောလိုက်သည်။ "မင်း ထွက်လာလို့ ရပါပြီ။"

ဖောင်း!

ရုံးခန်း အလယ်တွင် အဖြူရောင် မီးခိုးတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မီးခိုးများ ကင်းစင်သွားချိန်တွင် နင်ဂျာတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူက ဂျိုနင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်က ထက်မြက်ကာ သွေးထားသော ဓားတစ်လက်၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ပြင်းထန်မှုတို့ဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင်။ ထင်ရှားသော ထောင်ထောင်မတ်မတ် ရှိသည့် ဆံပင်အဖြူရောင်များက သူ၏ အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

ဟာတာကဲ ဆာကူမို (Hatake Sakumo)။ ဟာတာကဲ မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်။ ပြည်ပရွာများတွင် ရန်သူများက သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား သူတို့၏ တာဝန်များကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်အထိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ရှီနိုဘီ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် "ကိုနိုဟာ၏ အစွယ်ဖြူ (Konoha's White Fang)" ဟု ကြောက်ရွံ့စွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်သည်။

"ဆာကူမို" ဟီရူဇန်က သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း အမြင်ကရော။"

ဟာတာကဲ ဆာကူမို က လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဒန်ဇို သခင်ကြီး ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက... အစွန်းရောက်လွန်းပါတယ်။ ကောင်လေး ရက်ဂ်နာ က အန်ဘူ မှာဆို ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီနေရာက စည်းကမ်းရှိပြီး ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို သေချာသွေးသင်ပေးတဲ့ နေရာဖြစ်ပေမယ့် ရုသ် လိုတော့ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မကြိုးစားပါဘူး။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေအတွက် ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့ ပန်းပဲဖို တစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။"

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးတယ်" ဟီရူဇန်က လက်ချောင်းများကို ပူးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းက အန်ဘူ ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ ဆာကူမို။ ဒီလို ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ငါ မင်းကို ယုံကြည်တယ်။ ဒန်ဇို ရဲ့ လက်ထဲမှာဆိုရင် မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ ပျိုးပင်လေးဟာ ဒဏ်ရာရစေဖို့ပဲ အသုံးဝင်တဲ့ ဆူးချုံတစ်ခုအဖြစ် ပုံပျက်သွားလိမ့်မယ်။"

"နားလည်ပါပြီ ဟိုကာဂဲ-ဆာမ။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် သေချာ စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်" ဆာကူမို က ယိမ်းယိုင်မှုမရှိသော သစ္စာရှိမှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ တရားဝင် တာဝန်မပေးခင်... ဒီကောင်လေးကို ငါ ကိုယ်တိုင် တွေ့ချင်သေးတယ်။"

ဆာရူတိုဘီ ဟီရူဇန် ၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။ မည်သည့် အာဏာပိုင်ကမှ စောင့်ကြည့်နေခြင်း မရှိချိန်တွင် ရက်ဂ်နာ၏ အမှန်တရားကို မြင်တွေ့ရန်အတွက် တရားဝင်မဟုတ်သော သွားရောက်လည်ပတ်မှု တစ်ခုကို သူ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။

...

မီးနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်

ထူထပ်ပြီး မိုးရွာထားသဖြင့် ချော်အိနေသော တောအုပ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုတွင်၊ ကိုနိုဟာ ရှီနိုဘီ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က လေ့ကျင့်ထားသော တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမြတ်သော ရွာကြီးများကြား တင်းမာမှုများက ပွင့်လင်းသော ပဋိပက္ခတစ်ခုအဖြစ် ဆူပွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် အမြဲတမ်း မုန်တိုင်းထန်နေသော မိုးနိုင်ငံဆီသို့ အန္တရာယ်များလှသည့် စိမ့်ဝင်ရောက်မှု တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားတွင်၊ ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ခု၏ အမြင့်ပိုင်း သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ဖက်တွယ်ထားသူမှာ ရက်ဂ်နာ၏ အကယ်ဒမီ ဆရာဟောင်း ယာမာဒါ ပင်ဖြစ်သည်။ ပြဿနာ အများဆုံးပေးခဲ့သော သူ၏ တပည့်သည် အကယ်ဒမီ ချန်ပီယံ ဖြစ်သွားပြီဆိုသည်ကို သူ ဘယ်တော့မှ သိရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ယာမာဒါ" သူ့ဘေးရှိ နင်ဂျာက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရှီရာနုအိ ဟု အမည်ရပြီး အဖွဲ့တွင် တာဝန်ပေးထားသော အန်ဘူ ခြေရာခံ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ "ငါတို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ပွဲကို ရှောင်ရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က မျက်လုံးနဲ့ နား (စောင့်ကြည့်ဖို့နဲ့သတင်းယူဖို့) သက်သက်ပဲ။"

"ငါ သိပါတယ်" ယာမာဒါက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးက မှုန်ကုပ်နေသည်။ သူတို့သည် ချူးနင် များဖြစ်ပြီး ကာဂဲ များ ကစားနေသော စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ နယ်ရုပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အီဝါ သို့မဟုတ် ဆူနာ မှ ကင်းလှည့်အဖွဲ့တစ်ခုနှင့် တွေ့ခဲ့လျှင် ရှင်သန်ရေးမှာ စွမ်းရည်အပေါ် မမူတည်တော့ဘဲ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လာမည့် စစ်ပွဲ၏ လက်တွေ့ဘဝပင်—မိမိ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကံကြမ္မာကို သိလျက်နှင့် အမိန့်နှင့် ရွာအတွက် ဆက်လက် တက်လှမ်းနေရခြင်းပင်။ ၎င်းသည် ရှီနိုဘီ တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့သည် ကာကွယ်မှုပေးနိုင်သော ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများကြားတွင် ခဏတာမျှ သတိကြီးစွာဖြင့် အနားယူလိုက်ကြသည်။ ယာမာဒါ၏ အကြည့်က အနောက်မြောက်ဘက်၊ အဝေးမှ မမြင်ရသော ကိုနိုဟာ၏ လုံခြုံသည့် တံတိုင်းများဆီသို့ လွမ်းဆွတ်စွာ ရောက်သွားပြီး သူ၏ အတွင်းစိတ်ကတော့ အဖြေမရနိုင်သော တိတ်ဆိတ်သည့် ဆုတောင်းသံ တစ်ခုပင်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ၊ မီတာ သုံးဆယ် အကွာတွင် ပါးနပ်စွာ ထုဆစ်ထားသော သစ်သား ပုတ်သင်ညို ရုပ်သေးရုပ်လေး တစ်ရုပ်က ၎င်း၏ အဆစ်များကို ချက္ကရာ ကြိုးများဖြင့် ဆက်သွယ်လှုပ်ရှားကာ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ သူတို့ကို ခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် စိုစွတ်နေသော မြေပျော့ပျော့ထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး မည်သည့် ဖြတ်သန်းသွားမှု အမှတ်အသားမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

...

ကိုနိုဟာရွာ၊ တောင်နောက်ဘက်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများ

လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်၏ သစ်ပင်မြင့်များကြားတွင် လေက တီးတိုး တိုက်ခတ်နေပြီး ထင်းရှူးနံ့နှင့် စိုစွတ်သော မြေကြီးနံ့များကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ထိုအေးချမ်းသော အသံကို ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ရက်စက်သော စည်းချက်တစ်ခုက ဖြတ်တောက်နေသည်။

ဘိုင်း။ ဘိုင်း။ ဘိုင်း။

အားပြင်းပြီး မှန်ကန်သော စည်းချက်များဖြင့် ထိခိုက်သံများက စစ်ဗုံ တစ်လုံးလို ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ရက်ဂ်နာ သည် သူ၏ ကိုယ်လုံးထက်ပင် ပိုထူသော လေ့ကျင့်ရေး သစ်တိုင်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ၎င်းသည် သာမန် သစ်တိုင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို နှစ်စင်တီမီတာကျော် ထူသော သံပြားလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သံပြား၏ အလယ်ဗဟိုမှာ နက်ရှိုင်းပြီး လက်သီးပုံစံ ချိုင့်ခွက်တစ်ခုအဖြစ် ပုံပျက်နေသည်။

သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ပတ်တီးများဖြင့် ပတ်ထားသည့် ရက်ဂ်နာ၏ လက်သီးများသည် ထိုချိုင့်ခွက်ထဲသို့သာ ထပ်ခါတလဲလဲ ထိုးစိုက်ဝင်နေသည်။ ထိခိုက်မှုတိုင်းက တိကျပြီး၊ သူ၏ အလေးချိန်နှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးကို ထိတွေ့သည့် နေရာဆီသို့ စိုက်ထည့်ထားသည်။ ပတ်တီးများသည် အတိတ်က သွေးများနှင့် လတ်ဆတ်သော ချွေးများ ရောနှောကာ စိုရွှဲနေပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ပတ်တီးသားက စုတ်ပြဲနေသော လက်ဆစ်များကို ကြိတ်ချေနေသည်။

လက်သီးချက် ရာပေါင်းများစွာ။ ထို့နောက် ထောင်ပေါင်းများစွာ။

ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ဆံပင်အနားစွန်းများကြားမှ မြင်နေရသည့် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကျင်မှု မရှိဘဲ၊ မဆုတ်မနစ်ပြီး ပူလောင်သော အာရုံစူးစိုက်မှုတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ ဟာကီသုံးပါး နှင့် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇိုအန် သစ်သီးတို့၏ စွမ်းအားများ သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် တုန်ခါနေသည့်တိုင်အောင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုက ဘယ်သောအခါမှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ယနေ့သည် ပြိုင်ပွဲအပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက အောင်ပွဲခံနေချိန် သို့မဟုတ် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသနေချိန်တွင် သူက ဒီမှာ၊ မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်နေပြီး မီနာတို နှင့် တိုက်ပွဲ၏ အခိုက်အတန့်တိုင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ၊ သေးငယ်သော တိုးတက်မှုလေးများကို ရှာဖွေရင်း သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို မာကျောသော သံမဏိများဖြင့် သွေးပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟင်?

အမြဲတမ်း အသက်ဝင်နေသော သူ၏ အာရုံခံ ဟာကီ က သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အစွန်းတွင် သတိပေးလာသည်။ တစ်ယောက်ယောက် အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်။ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ အာရုံတွေက နောက်ကျမှ သတိထားမိလောက်အောင် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်။

သူ ထိုးကြိတ်နေတာကို ရပ်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားမှုက ဆူညံသံထက် ပိုမို ကျယ်လောင်နေပြီး ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒီမှာ၊ ရှုခင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလို သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှီနေတာကတော့ အရပ်ပုပု၊ အသက်ကြီးကြီးနဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ မီးခိုးရောင် ကီမိုနို ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်။

တတိယ ဟိုကာဂဲ။

လက်သီးချက်ထက် ပိုမို စူးရှသော အေးစက်သည့် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုက ရက်ဂ်နာ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ပြေးဆင်းသွားသည်။ ဟိုကာဂဲ က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပဲ၊ ပြီးတော့ သူ့အနား ရောက်လာတာကို သူ လုံးဝ အာရုံမခံမိခဲ့ဘူး။ ကာဂဲ အဆင့် ရှီနိုဘီ တစ်ယောက်ရဲ့ ပကတိ၊ တိတ်ဆိတ်တဲ့ စွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတွေ့နိုင်တဲ့ အင်အားတစ်ခုပဲ။

နှလုံးတစ်ခါခုန်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထိတ်လန့်မှု လှိုင်းလုံးကို သူ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ရင်းနှီးနေသော ရေခဲတံတိုင်း နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူက ပြတ်သားပြီး စနစ်တကျ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဟိုကာဂဲ-ဆာမ။"

"ဟား! ဒီလောက် စနစ်တကျဆန်နေစရာ မလိုပါဘူး ကောင်လေး။ အေးဆေးနေပါ" ဟီရူဇန်က နွေးထွေးပြီး အဘိုးအို တစ်ယောက်လို ရယ်မောကာ သစ်ပင်ကို မှီထားရာမှ ခွာလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အကြည့်က ရက်ဂ်နာ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်သီးများမှ သစ်တိုင်ပေါ်ရှိ နက်ရှိုင်းစွာ ချိုင့်ဝင်နေသော သံပြားဆီသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ရွှင်လန်းသော တောက်ပမှု နေရာတွင် နက်ရှိုင်းပြီး လေးနက်သော အကဲဖြတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာက ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှီနိုဘီ နတ်ဘုရား (God of Shinobi) ၏ ဦးနှောက်က အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီလိုကိုး ဟီရူဇန် တွေးလိုက်ပြီး အမှန်တရားက သူ၏ ဗိုက်ထဲတွင် အခြေချသွားသည်။ ဒါက အကြောင်းရင်းပဲ။ ဒါက ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးပဲ။