အခန်း (၁) - မမြင်နိုင်သော ဟာကီ

ကိုနိုဟာ၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းများဆီတွင် ရှေးကျပြီး နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုများ ကိန်းအောင်းလျက်ရှိ၏။

ရေညှိများ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး အဖုအထစ်များပြည့်နေသော အခေါက်များရှိသည့် သစ်ပင်ကြီးများသည် တိမ်တိုက်များဆီသို့ မတ်မတ် ထိုးထွက်နေကြသည်။ သစ်ရွက်အုပ်ကြီးများက ဝင်စပြနေသည့် နေဝင်ဆည်းဆာအလင်းရောင်ကို စစ်ထုတ်ပေးလိုက်ရာ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် နူးညံ့သော အစိမ်းရောင်အရိပ်အယောင်လေးများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

လေထုထဲတွင် စိုစွတ်နေသော မြေကြီးနှင့် ထင်းရှူးနံ့များ ပြည့်နှံ့နေလျက်ရှိ၏။ အောက်ဘက်ရှိ ဆူညံရှုပ်ထွေးနေသော ရွာကြီးနှင့် လုံးဝကွဲကွာနေပြီး အလွန်အေးချမ်းလှသည့် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုသဖွယ်။

သို့သော် ဤငြိမ်းချမ်းလှသော နေရာလေးအတွင်းရှိ မြေကွက်လပ်ငယ်တစ်ခုတွင်မူ၊ တင်းမာပြီး အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုများက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲနေခဲ့လေသည်။

သူ၏နာမည်က ရက်ဂ်နာ။

သူသည် အသက် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်သာ။ အမြဲတစေ ဝတ်ဆင်ထားရမှုကြောင့် သူ၏အဝတ်အစားများက ဟောင်းနွမ်းနေပြီး၊ မျက်လုံးထဲရှိ စူးရှသောအာရုံစိုက်မှုက သူ၏အသက်ထက် များစွာပို၍ ရင့်ကျက်နေပုံရ၏။ သူ၏လက်များက လက်ဟန်သင်္ကေတများကို အစဉ်လိုက် လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်နေပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ထားမှုကြောင့် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်တိကျသေချာလှပေသည်။

"ကိုယ်ပွားသိုင်းကွက်!"

ဖောင်း!

သူ၏ဘေးနားတွင် အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အနည်းငယ် ဝါးတားတားဖြစ်နေသော သူ၏ ပုံစံတူကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ ထိုအရာက ခဏမျှ ရပ်နေပြီးနောက် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ထိုကိုယ်ပွားသည် မတည်ငြိမ်ဘဲ ဘေးနေရာများက ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော်လည်း၊ ယင်းမှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

"အစားထိုးခြင်းသိုင်းကွက်!"

သူ၏ လက်သင်္ကေတများ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ နောက်ထပ် မီးခိုးများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူရပ်နေခဲ့သောနေရာရှိ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ယခုအခါ ဆွေးမြေ့နေသော သစ်တုံးတစ်တုံး အစားထိုးရောက်ရှိနေလေသည်။

သူက ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး၊ နဖူးတွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေခဲ့ရသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။"

သူက တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ ပင်ပန်းမှုကြောင့် သူ၏အသံက အက်ရှရှဖြစ်နေသည်။ "အခြေခံ သိုင်းကွက်သုံးခုကို ကနဦးအနေနဲ့ ကျွမ်းကျင်သွားပြီ။ ပိုပြီး လေ့ကျင့်ရမယ်။ နောက်ထပ် လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။"

ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူထားရသော ကျေနပ်မှုတစ်ခုက သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လာသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းထဲရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သတိကြီးသော ရင့်ကျက်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုအကြည့်က ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြနေ၏— ဤသူသည် နင်ဂျာတမ်းကစားနေသည့် ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရက်ဂ်နာ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။

လျှို့ဝှက်ရွာများ၊ ချက္ကရာနှင့် လက်ဟန်သင်္ကေတများ၊ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည့် သွေးထွက်သံယို အခြေအနေများကြားတွင် ဟန်ချက်ထိန်းထားရသော နိုင်ငံကြီးငါးနိုင်ငံ ရှိသည့် ကမ္ဘာတစ်ခု။

ကိုနိုဟာ၊ ဆူနာ၊ အီဝါ၊ ကီရီ၊ ကူမို ဟူသော နာမည်များကို သူ ကောင်းကောင်းသိထား၏။ နင်ဂျုစုများက မည်မျှအင်အားကြီးမားပြီး၊ မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကိုလည်း သူသိထားပြီးသားပင်။ တစ်ခါက အခြားဘဝတစ်ခုတွင်မူ ဤအရာများကို ရင်ခုန်စရာကောင်းပြီး အရမ်းမိုက်သည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်အနေဖြင့် သူ ရှုမြင်ခဲ့ဖူးလေသည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် ရှင်သန်ရခြင်းကမူ ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။

လက်တွေ့ဘဝသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့နေရသည့် အခြေအနေတစ်ခုသာလျှင်ဖြစ်၏။ သူ၏ အချိန်ကာလက မှားယွင်းနေခဲ့ပြီ။ သူ ရောက်လာသည်က စောလွန်းနေခဲ့သည်လေ။

ဒုတိယ ဟိုကာဂဲ၊ တိုဘီရာမ ဆန်ဂျူ က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

တတိယ ဟိုကာဂဲ၊ ဟီရူဇန် ဆာရူတိုဘီ က "ပရော်ဖက်ဆာ" ဟူသော ဘွဲ့ကို မရသေးဘဲ၊ သူ၏နေရာအတွက် ကြိုးစားနေဆဲ။

ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းနင် သုံးပါးကလည်း အလားအလာရှိသည့် လူငယ်များအဖြစ်သာ ရှိသေး၏။

အဝါရောင်လျှပ်စီး က ကျောင်းသားအရွယ်သာ ရှိသေးပြီး၊ အစွယ်ဖြူ နှင့် ဟျုးဂါ မျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင်များက ကျောင်းမှ ယခုမှ ဘွဲ့ရကာစသာ ရှိကြသည်။

သမိုင်းစက်ယန္တရားကြီးက လည်ပတ်နေပြီး၊ မကြာမီ ဖြစ်လာတော့မည့် သူသိထားသော ပဋိပက္ခကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေလေသည်— ဒုတိယအကြိမ် ရှီနိုဘီ ကမ္ဘာစစ်ကြီး။

တစ်နှစ်ကြာမှ ဖြစ်နိုင်သလို၊ မနက်ဖြန်လည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ အတိအကျရက်စွဲများနှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များက စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဝေဝါးနေပြီး၊ အချိန်ကာလနှင့် သူဖြတ်သန်းလာရသည့် စိတ်ဒဏ်ရာများကြောင့် အားလုံးက မသဲကွဲတော့ပေ။

ထိုစစ်ပွဲကြီး ရောက်လာသောအခါ၊ သူလို လူငယ်၊ နိုင်ငံခြားသား၊ အသုံးချခံ ရှီနိုဘီ များက အသားကြိတ်စက်ထဲသို့ ပထမဆုံး အထည့်ခံရမည့်သူများ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

သူ၏ နောက်ခံရာဇဝင်က သူ၏ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးထား၏။ သူက ကိုနိုဟာ၏ သားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ မီးနိုင်ငံ နယ်စပ်ရှိ နာမည်ပင်မရှိသော သူ၏ရွာငယ်လေးသည် အရင်းအမြစ်လုသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် မြေစာပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးလကပင် ထိုရွာလေးသည် မြေပုံပေါ်မှ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ။ မီးခိုးငွေ့များ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ရန်သူ့ကူနိုင်များ၏ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များက သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဝေဝါးနေဆဲ။ ကိုနိုဟာ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က လာမတွေ့ခင်အချိန်အထိ၊ သူသည် နံဘေးတွင် ဒဏ်ရာအကြီးကြီးတစ်ခုနှင့် သေလုမျောပါး ပစ်ထားခံခဲ့ရသည်။

ကိုနိုဟာက ကရုဏာပြုခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ ရွာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ဒုက္ခသည်များအတွက် ဖယ်ပေးထားခဲ့သည်။ သူ၏ ချက္ကရာ စစ်ဆေးမှုတွင် အလားအလာအနည်းငယ်ကို တွေ့ရသောကြောင့်၊ သူသည် နင်ဂျာအကယ်ဒမီတွင် တန်ဖိုးရှိသော နေရာတစ်နေရာကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒါက သနားလို့ပေးခြင်း။ သို့မဟုတ် အနာဂတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခု။

ရက်ဂ်နာက မပြောဘဲသိနေသည့် ဤသဘောတူညီချက်ကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ကိုနိုဟာက နေစရာနှင့် လေ့ကျင့်မှုများ ပေးမည်။ အပြန်အလှန်အနေဖြင့် စစ်ပွဲစတင်သောအခါ ဒုက္ခသည်များက ရှေ့တန်းမှ သွားရမည်။ ရွာ၏ အသည်းနှလုံးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့က အဝေးမှ စစ်မျက်နှာပြင်များတွင် သွေးမြေကျခံကြရပေမည်။

ဤခေတ်ကြီးတွင် ကလေးများကို စစ်မြေပြင်သို့ပို့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူကမျှ မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ကြပေ။ သူ၏ နောက်ခံ၊ သူ၏ သာမန်ပါရမီ— ဤအရာအားလုံးက နေရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေ၏— အမြောက်စာ။

သူ့တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ သွေးမျိုးဆက် မရှိ။ သူ၏ ချက္ကရာ ပမာဏက သာမန်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း အသင့်အတင့်သာရှိသည်။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်သာ။ ထို့ကြောင့် သူက ရူးသွပ်မတတ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်မှုများဖြင့် အစားထိုးရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"တွေးနေတာတွေ တော်ပြီ။ လေ့ကျင့်မယ်။"

အလင်းရောင်က ခရမ်းရောင်မှ အပြာရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ရက်ဂ်နာသည် အဆိုးမြင်အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ မြေကွက်လပ် အစွန်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးသစ်တိုင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။ သစ်တိုင်မှာ လက်သီးများ၊ ခြေကန်ချက်များနှင့် ဒူးတိုက်ချက်များကြောင့် အရာများထင်နေပြီး စုတ်ပြတ်နေလေပြီ။ ယင်းသည် ကုန်ဆုံးသွားသော အချိန်များနှင့် ပူလောင်နေသော ကြွက်သားများ၏ သက်သေပင်။

မနက်ခင်း လေ့ကျင့်ရေးများကြောင့် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော နာကျင်မှုများကို လျစ်လျူရှုရင်း၊ ညနေခင်း၏ အေးမြသောလေကို အားပါးတရ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ပွတ်လတ်နေသည့် ပတ်တီးပါးပါးလေး စည်းထားသော သူ၏လက်များကို ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြင်လိုက်ပြီး၊ အနက်ရှိုင်းဆုံး အရာထင်နေသည့် နေရာတစ်ခုကို အားကုန်သုံးကာ ဘေးတိုက် ကန်ချလိုက်တော့သည်။

ဘိုင်း!

ထိခိုက်မှုအရှိန်က သူ၏ခြေသလုံးမှတစ်ဆင့် အထက်သို့ တက်လာသည်။

"တစ်။"

ဘိုင်း!

"နှစ်။"

ဘိုင်း!

"သုံး…"

သူ အချိုးကျကျ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်ထဲတွင် တုံးတိတိ ထိခိုက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွေးများ ထွက်လာပြီး ဖုန်များပေနေသော အရေပြားပေါ်တွင် ချွေးကြောင်းများ ဖြစ်သွားတော့၏။

သူ၏အင်္ကျီက ကျောတွင် ကပ်နေလေပြီ။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ရောက်လာပြီး ခြေလက်များက လေးလံလာသည်။ ခြေကျင်းဝတ်ဆီမှ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော စူးရှသည့် နာကျင်မှုက အရမ်းအသုံးချလွန်းသဖြင့် သတိပေးသည့်အနေဖြင့် စတင်ပေါ်လာသည်။

သူ သွားကြိတ်ထားပြီး မေးရိုးများ တင်းမာနေ၏။ တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် သူ၏အသက်ရှူသံများက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေလေသည်။

"သုံးဆယ့်လေး… သုံးဆယ့်ငါး…!"

သူ၏ခြေထောက်က မီးတောက်တစ်ခုလို တုန်ယင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ ရပ်လိုက်ပြီး ဒူးပေါ် လက်ထောက်ကာ ခါးကိုင်းပြီး လေကို အငမ်းမရ ရှူသွင်းလိုက်၏။ အရိပ်များ ရှည်ထွက်လာသည်အထိ မိမိကိုယ်ကို တစ်မိနစ်ခန့်သာ အနားယူခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်လေသည်။

"လက်သီးချက် တစ်ထောင်။" သူကိုယ်သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည့် အသံက အက်ရှရှ ဖြစ်နေ၏။

သူ စတင်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သီးများက လေထဲသို့ရော၊ သစ်တိုင်ကိုပါ အလှည့်ကျ ထိုးနှက်နေတော့သည်။ တည့်တည့်ထိုးခြင်းနှင့် အောက်မှနေ၍ ပင့်ထိုးခြင်းများကို တစ်လှည့်စီ လုပ်နေသည်။ ထိခိုက်မှု တုန်ခါမှုများကြောင့် လက်ကောက်ဝတ်များပင် ထုံကျင်လာရသည်။

"တံတောင်ရိုက်ချက် ငါးရာ!"

သူ လှည့်လိုက်ပြီး သစ်တိုင်ကို တံတောင်ဖြင့် အားကုန်ပြင်းပြင်း ထောင်းချလိုက်သည်။ ထိခိုက်မှုတိုင်းက သူ၏ အားနည်းချက်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ မလုံလောက်သေးဘူး။ ဘယ်တော့မှ မလုံလောက်ဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ လေ့ကျင့်မှုက ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ သူ၏ နောက်ဆုံးခွန်အားများ ကုန်ခမ်းသွားပြီး ရက်ဂ်နာ သည် အေးစက်နေသော မြက်ခင်းပေါ်သို့ ပက်လက်လန် ကျသွားတော့၏။

ရင်ဘတ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး အပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကောင်းကင်၏ အနက်ရောင် ကတ္တီပါသားပြင်ပေါ်တွင် ပထမဆုံး ကြယ်လေးများ စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဆုံးအစမဲ့ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် စိန်မှုန်လေးများ ဖြန်းပက်ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပနေပေသည်။

"အရမ်းလှတာပဲ။"

သူ၏အသံက အလွန်ဝမ်းနည်းနာကျင်နေသည့် လေသံလေး စွက်နေ၏။ "ဒီအောက်က ကမ္ဘာကြီးသာ မရှိဘူးဆိုရင် ဒါက ပြီးပြည့်စုံမှာပဲ။"

အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူ၏အသက်ရှူသံနှင့် အဝေးမှ သစ်ရွက်လှုပ်သံလေးများကိုသာ ကြားနေရသည်။

ဒင်။

ကြည်လင်သော အီလက်ထရောနစ် အသံတစ်ခုက လေထုထဲတွင် မဟုတ်ဘဲ သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ပိုင်ရှင်သည် လေ့ကျင့်မှု ပြုလုပ်နေသည်ကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်။ စနစ်ဝိညာဉ် နိုးထလာပါပြီ။ နတ်ဘုရားအဆင့် ပင်လယ်ဓားပြ ရတနာသေတ္တာ စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေပါသည်...]

ရက်ဂ်နာ အေးခဲသွားသည်။ သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှပ်စစ်ရှော့ခ်ရလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်အံ့ဩသွားရ၏။

[ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ပင်လယ်ဓားပြ စနစ်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်။ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင်ပက်ကေ့ချ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါသည်။ ကျေးဇူးပြု၍ လက်ခံရယူပါ။]

"...?"

ရက်ဂ်နာ သူ၏တံတောင်ဆစ်များကို အားပြု၍ ထထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏နှလုံးခုန်သံက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ရင်ဘတ်ကို အတင်းဆောင့်ကန်နေ၏။ ဒါက စိတ်ကူးယဉ်နေတာလား? အောက်ဆီဂျင်ပြတ်နေသည့် ငါ့ဦးနှောက်က လှည့်စားနေတာလား?

သူ မှောင်မိုက်နေသော မြေကွက်လပ်ကို ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှမရှိပေ။ သို့သော် အသံကတော့ လုံးဝကို ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာနှစ်ခုတွင် တစ်ဘဝလုံး ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ပါဝင်သည့် စကားတစ်ခွန်းက သူ၏နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ကျလာတော့သည်။

"ယ... ယူမယ်။ လက်ခံရယူမယ်။"

ဖောင်း!

တိုးညင်းသော်လည်း အပြင်တွင်တကယ်ကြားရသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ သူ၏မျက်နှာရှေ့ ခြောက်လက်မခန့်အကွာရှိ လေထုထဲတွင် တလက်လက် တောက်ပလာသည်။ ရွှေရောင် ရတနာသေတ္တာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေ၏။

၎င်းသည် အလှဆင်ထားပြီး၊ ခိုင်မာကာ၊ တကယ့်အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းမှ နူးညံ့သော အလင်းရောင်လေး ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခု၏ နောက်ဆုံးဆုလာဘ်ပြသည့် မျက်နှာပြင်မှ အရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ စွမ်းအားများ ပေးမည်ဆိုသည့် ကတိကဝတ်တစ်ခု တကယ်ဖြစ်လာသကဲ့သို့ပင်။

ဒါ တကယ်ကြီးပဲ။

သူ၏ကြွက်သားများက နာကျင်နေသော်လည်း သူ လျစ်လျူရှုပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ တုန်ယင်နေသော သူ၏လက်က ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး သေတ္တာ၏ အေးစက်စက် သတ္တုသော့ချိတ်လေးကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

သူ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သေတ္တာအဖုံးက ပွင့်သွားလေသည်။

တောက်ပပြီး စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် သူ မျက်စိကို လက်ဖြင့် ကာလိုက်ရသည်။ အလင်းက နွေးထွေးပြီး အားကောင်းသော်လည်း မျက်စိမကျိန်းပေ။ အလင်းရောင် ပြန်လျော့သွားသောအခါ ကတ္တီပါသား ခံထားသော သေတ္တာထဲတွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင် ကတ်ပြားလေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သတင်းအချက်အလက်များက သူ၏အသိစိတ်ထဲသို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် တိုက်ရိုက် စီးဝင်လာ၏။

[အရောင်သွေးသုံးပါး ဟာကီ သိနားလည်ခြင်း ကတ်ပြား။ ဤကတ်ပြားသည် ပိုင်ရှင်အား အရောင်သွေးသုံးပါး ဟာကီ ကို သိနားလည်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်း အသုံးပြုမည်လား?]

ဟာကီ။

သံမဏိ။ အာရုံခံ။ သိမ်းပိုက်သူ။

ဤစကားလုံးများက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကံကြမ္မာတစ်ခု၏ အလေးချိန်ကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ စနစ်တစ်ခု၊ အခြားဇာတ်လမ်းတစ်ခုမှ စွမ်းအားတစ်ခုက ဤကမ္ဘာတွင် သူ့အတွက် သော့ချက်တစ်ခု လာပေးနေခြင်းပင်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေ၏။ ကြောက်ရွံ့၍မဟုတ်ဘဲ၊ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပြင်းပြသော မျှော်လင့်ချက်များကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အင်း၊" သူက ကတိတစ်ခုပေးလိုက်သကဲ့သို့ "အခု အသုံးပြုမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်ကတ်ပြားလေးက တုန်ယင်သွားသည်။ ထို့နောက် အရည်ပျော်နေသော အလင်းရောင်ရွှေရည်များကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည့် အမှုန်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ၎င်းတို့က လေထဲတွင် လှပစွာ လည်ပတ်သွားပြီး သူ၏နဖူးတည့်တည့်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားတော့သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

အချိန်ဆိုသည်မှာလည်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသည်။ သူသည် နားလည်သဘောပေါက်မှု မြစ်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွား၏။

သံမဏိ ဟာကီ [Armament Haki / Busoshoku] ၏ အခြေခံသဘောတရားများ — စိတ်ဆန္ဒကို မမြင်ရသော သံချပ်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ကာကွယ်ရန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပြီး အတွင်းစွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းစေခြင်း။

အာရုံခံ ဟာကီ [Observation Haki / Kenbunshoku] ၏ နက်နဲမှုများ — ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက်ကျော်လွန်၍ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ချဲ့ထွင်ခြင်း၊ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားသိရှိခြင်း၊ သက်ရှိများ၏ စီးဆင်းမှုကို ခံစားသိရှိခြင်း။

ထို့နောက် ကြီးမြတ်ပြီး ရှားပါးလှသော သိမ်းပိုက်သူ ဟာကီ [Conqueror's Haki / Haoshoku] ၏ အမှန်တရား — အခြားသူများ၏ စိတ်ဆန္ဒကို လွှမ်းမိုးနိုင်ရန် မိမိ၏ မယိမ်းယိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်း ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း။

ဒါက သင်ယူနေရခြင်းနှင့် မတူပေ။ ပြန်လည်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ပင်။ ဤအသိပညာများက သူ၏အထဲတွင် အလိုအလျောက် ပွင့်လင်းလာသည်။ ဤမျိုးစေ့များက သူ၏အထဲတွင် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး ဤအလင်းရောင်က ရှင်သန်ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

နှလုံးခုန်သံ ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိသည့် အချိန်တစ်ခုအကြာတွင်၊ ရက်ဂ်နာ ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏အသိစိတ်များ မြေကွက်လပ်ဆီ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိ၏။ ညက လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ကြယ်များက အပေါ်တွင် တောက်ပနေလေသည်။

သူ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ကြယ်ရောင်အောက်တွင် လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ သူ ခံစားလို့ရနေသည်။ အလားအလာများက စပရိန်တစ်ခုလို သူ၏အထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်နေ၏။ ချက္ကရာ နှင့် မတူညီသော စွမ်းအင်အသစ်တစ်ခုက သူ၏အရေပြားအောက်တွင် လည်ပတ်နေလေသည်။

"ငါ... ဒါတွေကိုတကယ်ကြီး နားလည်သွားတာပဲ၊"

သူက ညအမှောင်ထုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှံ့နေ၏။ "ဟာကီ အရောင်သွေးသုံးခု လုံးပဲ။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။"

ဤအရာ၏ တန်ဖိုးကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ နင်ဂျုစု နှင့် ဂျန်ဂျုစု များ ရှိသည့် ဤကမ္ဘာတွင် သံမဏိ ဟာကီ က တိုင်းဂျုစု များကို ကာကွယ်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ခံစစ်တစ်ခုဖြစ်သလို အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်လာပေမည်။ အာရုံခံ ဟာကီ က ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး လှည့်စားမှုများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် သိမ်းပိုက်သူ ဟာကီ ကတော့... တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပင်။ ဤဟာကီက အခြားသူများထက် သာလွန်ပြီး ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရည်အချင်းရှိသူများသာ ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်မဟုတ်ပါလော။

ဤကနေ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် အပြုံးတစ်ခုက သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ သူက ယခု အမြောက်စာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူက ကတ်အသစ်တစ်ခုကို ဆွဲယူနိုင်ခဲ့ပြီ။

သူ့နာမည်က ရက်ဂ်နာ။ ပြီးတော့ သူ့မှာ ယခုပဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရသွားခဲ့လေပြီ။

(One Piece : ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ကောင်းချီးပေးမှုခံရသော အသန်မာဆုံးဓားသမား စာစဉ်တွင် Conqueror's Hakiအား ဧကရာဇ်ဟာကီ ဟု ဘာသာပြန်ခဲ့သော်လည်း စကားလုံးတိုက်မှုများရှိနေသောကြောင့် [ဥပမာ - ဧကရာဇ်မ/ဧကရာဇ်လေးပါး (4 Emperors)] ယခုဇာတ်လမ်းတွင် Anime/Manga ဘာသာပြန်များထဲတွင်ကဲ့သို့ သိမ်းပိုက်သူဟာကီ ဟုသာ အသုံးပြုဖော်ပြပေးပါမယ်ခင်ဗျာ။)