အီးဗီးလေးသည် အကောင်ပေါက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ်၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအစုံသည် ပိုကီမွန်ဥပေါ်တွင်သာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ မြင့်တက်နေသည်။
"ဂျောက်..."
အလင်းတန်းများက ဖန်ယွမ်၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ထူးခြားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အရာအားလုံးက ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ယခုအခါ အညိုရောင်အစက်အပြောက်များပါသည့် အဖြူရောင်ဥခွံပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကြောင်းများ အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုအက်ကြောင်းများအတိုင်း ဥခွံလေးက စတင်ကွဲအက်လာတော့သည်။
"ဗူး~"
ဖန်ယွမ်၏ ရင်ခုန်သံက လည်ပင်းနားအထိ ရောက်လာချိန်တွင်တော့ နုနယ်လှသော သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်သည် ဥခွံထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုတော့သည်။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် မြင်ဖူးသည်ထက် လက်တွေ့မြင်ရသော အီးဗီးလေးမှာ ပို၍ပင် အသည်းယားစရာ ကောင်းလှသည်။ နူးညံ့သောအညိုရောင် အမွေးအမှင်များ၊ ခရင်မ်ရောင် အမွေးဖွဖွလေးများပါသည့် အမြီးလေးမှာ မြေပြင်နှင့် အမြဲထိတွေ့နေပြီး ခေါင်းမော့လိုက်ချိန်တွင် အီးဗီးလေးသည် ဖန်ယွမ်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ၎င်း၏ အညိုရောင် မျက်ဝန်းလေးများမှာ တောက်ပကာ အလွန်ပင် ဖော်ရွေဟန်ရှိသည်။ ဖန်ယွမ်က ပြုံးပြလိုက်သောအခါ အီးဗီးလေးသည် သေးသွယ်သော ခြေထောက်လေးများကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ၏ ပန်းရောင်ခြေဖဝါးလေးများဖြင့် ဖန်ယွမ်ကို လာရောက်ပွတ်သပ်လေသည်။
"ရှေ့လျှောက် ကူညီပေးပါဦးနော်"
ဖန်ယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောရင်း အီးဗီးလေးကို အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ အကောင်ပေါက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးမြင်ရသည့် သက်ရှိကို အားကိုးတကြီး တွယ်တာတတ်ခြင်းမှာ ပိုကီမွန်အများစု၏ သဘာဝဖြစ်ပြီး အီးဗီးလေးမှာလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ ဖန်ယွမ်၏ ပွေ့ချီခြင်းကို ခံရစဉ် အီးဗီးလေး၏ ယုန်နားရွက်ရှည်ကြီးများမှာ လှုပ်ခတ်နေပြီး နှာခေါင်းလေးမှာလည်း ဖန်ယွမ်၏ အနံ့ကို မှတ်မိစေရန် အားပါပါ ရှူရှိုက်နေသည်။
"ဗူး... ဗူး~~"
တဖြည်းဖြည်းနှင့် အီးဗီးလေးမှာ ပို၍ ရဲတင်းလာပြီး ဖန်ယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသဖြင့် အားရပါးရ ပွတ်သပ်နေတော့သည်။
"အီးဗီး... ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က အရင်းနှီးဆုံး လက်တွဲဖော်တွေ ဖြစ်သွားပြီနော်၊ ဟုတ်ပြီလား"
"ဗူး~"
အီးဗီးလေးက ဖန်ယွမ်ကို ချစ်ခင်ကြည်နူးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဖန်ယွမ်ပြောသည်ကို နားမလည်သေးသော်လည်း ဗီဇအရ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရွှင်ပြစွာ ပြန်ထူးလိုက်သည်။ ယခုအခါ အီးဗီးလေးဘက်ကသာ ဖန်ယွမ်အပေါ် တွယ်တာနေသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဥဘဝကတည်းက ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်လာပြီး မွေးဖွားလာသည်အထိ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဖန်ယွမ်မှာလည်း ဤကပ်ချွဲတတ်သော ကောင်လေးအပေါ် သံယောဇဉ်များစွာ တိုးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
...
ပိုကီမွန်အသစ်လေးများကို ရေနွေးနွေးဖြင့် ဆေးကြောပေးခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ်သည် ထိုအကြံပြုချက်ကို မမေ့ဘဲ အီးဗီးလေးကို ရေချိုးခန်းသို့ ခေါ်သွားကာ အလုပ်ရှုပ်တော့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ အီးဗီးလေး၏ စရိုက်က အလွန်ပင် ယဉ်ပါးလှသဖြင့် ဖန်ယွမ်အတွက် ဘာအခက်အခဲမှ မရှိခဲ့ပေ။
ရေချိုးပေးပြီးနောက် အီးဗီးလေးသည် သူ၏ကိုယ်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ရုတ်တရက် ချမ်းတုန်သွားသည်။ ရေက နွေးသော်လည်း မွေးကင်းစဖြစ်သဖြင့် အအေးဒဏ်ကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရဟန်တူသည်။
"ငါ မေ့သွားတယ်"
အီးဗီးလေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဖန်ယွမ်သည် သူ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ အီးဗီးလေးကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ခေါ်လာပြီး ခုတင်ဘေးရှိ ပိုးထည်ပုဝါကို ယူလိုက်သည်။
"ဒါလေးကို ပတ်ထားလိုက်နော်၊ မကြာခင် နွေးသွားလိမ့်မယ်"
ဖန်ယွမ်က ရှင်းပြရင်း သူ့ကို စူးစမ်းကြည့်နေသော အီးဗီးလေးကို ပုဝါဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပတ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ အီးဗီးလေးက အလွန်သေးငယ်နေသဖြင့် ပုဝါမှာ သူနှင့်မလိုက်အောင် ကြီးနေခြင်းပင်။ ဖန်ယွမ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အသည်းယားသွားမိသည်။ ပို၍ ရယ်ရသည်မှာ ထိုပုဝါကြီးက အီးဗီးလေးအတွက် စောင်တစ်ထည်လို ဖြစ်နေပြီး အလွန်နွေးထွေးသွားစေခြင်းပင်။ အီးဗီးလေးမှာလည်း သက်သောင့်သက်သာဖြင့် တိုးတိုးလေး ဟောင်လိုက်ပြန်သည်။
"ဗူး?"
ဖန်ယွမ်က သူ့ကို ငေးကြည့်နေသဖြင့် အီးဗီးလေးက ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းလေးစောင်းကာ ကြည့်သည်။
"ဟားဟား... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မင်း ဘယ်တော့မှ ကြီးလာပြီး ဒီပုဝါကို ပုဝါလိုမျိုး သေသေချာချာ ပတ်နိုင်မလဲလို့ တွေးနေတာပါ" ဖန်ယွမ်က ရယ်မောရင်း အီးဗီးလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
မွေးကင်းစဖြစ်သဖြင့် အီးဗီးလေးသည် အရာအားလုံးကို စပ်စုချင်နေပြီး အလွန်တက်ကြွနေသည်။ ဖန်ယွမ်သည်လည်း ၎င်းကို မတားဆီးဘဲ နောက်မှလိုက်ကာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုချင်းစီကို လိုက်လံမိတ်ဆက်ပေးသည်။ မီးလုံးများ၊ မှန်များ၊ ရေခဲသေတ္တာ၊ တီဗီ... ဤရိုးရှင်းသော ပစ္စည်းများကပင် အီးဗီးလေးကို အချိန်အတော်ကြာ ပျော်ရွှင်နေစေသည်။ အီးဗီးလေး ပျော်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဖန်ယွမ်လည်း ကျေနပ်မိသည်။ ဤကောင်လေးနှင့် အတူရှိနေခြင်းက သူ၏အသက်မှာ ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ပို၍ ငယ်သွားသလို ခံစားရစေသည်။
"ဗိုက်ဆာပြီလား။ နွားနို့ ပြင်ပေးထားတယ်နော်"
ခဏမျှ ဆော့ကစားပြီးနောက် အီးဗီးလေးမှာ ပင်ပန်းသည့် လက္ခဏာများ ပြလာသည်။ မွေးကင်းစလေး တစ်ကောင်အတွက် ဤမျှကြာအောင် တက်ကြွနေနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ ထိုအချိန်တွင် ဖန်ယွမ်သည် သူပြင်ထားသော နွေးနွေးထွေးထွေး နွားနို့ကို ယူလာသည်။ အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှပင် အီးဗီးလေးမှာ နွားနို့နံ့ကို ရသွားပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။
"လာ... လာ... ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်နော်"
ဖန်ယွမ်က နွားနို့ခွက်ကို စားပွဲပေါ်တင်ပြီး အီးဗီးလေးကို ပွေ့တင်ပေးရင်း သတိပေးလိုက်သည်။
"ဗူး~~"
အီးဗီးလေးက ဖန်ယွမ်ကို မျက်တောင်လေး ခတ်ပြပြီးနောက် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ စားပွဲပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သို့သော် သောက်ခါနီးတွင်မှ ဖန်ယွမ်ကို မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် ကြည့်ကာ နွားနို့ခွက်ကို တွန်းပေးပြီး "ဗူး?" ဟု သနားကစဖွယ် မေးလေသည်။
အီးဗီးလေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဖန်ယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်ဘဲ ခေါင်းကုပ်နေမိသည်။ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးမှ သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည် - "ငါ့ကို အရင်သောက်စေချင်တာလား"
"ဗူး... ဗူး~" အီးဗီးလေးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ရပါတယ်ကွာ... ငါ့မှာ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဒါက မင်းအတွက် ပြင်ထားတာပါ"
ဖန်ယွမ်၏ နှလုံးသားမှာ အရည်ပျော်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤကောင်လေး၏ စိတ်ထားကို သဘောကျသဖြင့် ခေါင်းကို ထပ်မံ ပွတ်သပ်ပေးရင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဖန်ယွမ် စကားကြောင့် အီးဗီးလေးသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ အရသာရှိလှသော မီတန့်ခ် (Big Miltank) နွားနို့ကို စတင်သောက်သုံးတော့သည်။
ဂလု... ဂလု...
သောက်နေရင်း အီးဗီးလေး၏ မျက်နှာတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်နေသော အမူအရာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မီတန့်ခ် နွားနို့၏ အရသာက ဤကောင်လေးကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားသွားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ နွားနို့ခွက်ကြီး တစ်ခွက်စာမှာ မွေးကင်းစ အီးဗီးတစ်ကောင်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး အာဟာရ ပမာဏ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ တစ်ထိုင်တည်းနှင့် အကုန်သောက်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထို့နောက်တွင်တော့ အခက်တွေ့စရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ပင်ပန်းအောင် ဆော့ထားပြီး ဗိုက်လည်း ဝသွားသောအခါ အီးဗီးလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ငိုက်လာပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ ဖန်ယွမ်မှာလည်း အလိုက်တသိဖြင့် အီးဗီးလေး၏ ပါးစပ်ကို သုတ်ပေးကာ ပိုးထည်ပုဝါကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အိပ်ပျော်နေသော အီးဗီးလေးကို ပွေ့ကာ ခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပေးပြီး ပုဝါလေး ပြန်ခြုံပေးလိုက်သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် အီးဗီးလေးမှာ ပျော်စရာကောင်းသော အိပ်မက်တစ်ခု မက်နေဟန်တူပြီး ကိုယ်ကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ ပုဝါလေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပတ်ထားရင်း ပြုံးလျက် ဆက်လက် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ နစ်မြောနေတော့သည်။
...
ဖန်ယွမ်သည် အီးဗီးလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုတွင် ချက်ချင်းပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီဟု ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ ဤအီးဗီးလေးကို သူ၏ ပထမဆုံး ပိုကီမွန်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းအတွက် သူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာမိသည်။
အီးဗီးလေး အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် ဖန်ယွမ်သည် ၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေမိပြီးမှ စာရေးစားပွဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ အမှန်တော့ ယခုအချိန်သည် ဖန်ယွမ် စာအလေးအနက် သင်ယူရမည့် အချိန်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အီးဗီးလေး၏ ပုံရိပ်ကိုသာ မြင်ယောင်နေပြီး ကောင်လေး အမြန်နိုးလာရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။
"ငါလည်း ဖြစ်ရလေ..." သူကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အစားအသောက် စာရင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အီးဗီးလေးသည် ယခု မွေးကင်းစ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ တစ်နေ့လျှင် မီတန့်ခ် နွားနို့ သုံးခွက်သည် လုံလောက်ပြီး သုံးရက်ခန့် ကြာလိမ့်မည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ အစာမာအချို့ကို စတင်ကျွေးနိုင်ပြီဖြစ်ကာ တစ်ပတ်ကြာလျှင် အစားအသောက်စာရင်းကို ထပ်မံ ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ သစ်သီးဝလံ၊ ဆန်ပြုတ်အမျိုးမျိုးနှင့် အသားအချို့ကိုပင် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဤအစားအသောက်များက အီးဗီးလေးအား မွေးကင်းစအဆင့်ကို ချောမွေ့စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်စေပြီး ခိုင်မာသော အခြေခံကောင်းများ ရရှိစေမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ဖန်ယွမ်သည် ဤအရာများအတွက် သူ၏ စုဘူးထဲမှ ငွေများအားလုံး ကုန်သလောက်ပင် ရင်းနှီးထားရသည်။
"ငါ့ကိုယ်ငါတောင် ဒီလောက် ဂရုမစိုက်ဖူးဘူး... အခုတော့ ကိုယ်တိုင်တောင် ချက်ကျွေးနေရပြီ" ဟု ဖန်ယွမ်က သဘောကျစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်လေတော့သည်။