"ငါ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြတာကို နားထောင်စမ်းပါဦး။ ငါ သဘောပေါက်သွားတဲ့ ဒဿနက တကယ်ကို ယုတ္တိရှိလွန်းလို့ ငါ့အပေါ်မှာတောင် အများကြီး သက်ရောက်မှုရှိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသိလား... လူဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ 'စကားကြီးဆယ်ခွန်း' ဆိုတဲ့ နိယာမကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲပါတယ်ကွာ" ဟု လျူလီက ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ညည်းတွဲရှာသည်။
"ဒီလောက်အရှည်ကြီး လျှောက်ပြောနေတာ... တကယ်တော့ မင်း ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွဲချင်နေတာမလား။ တွဲချင်လည်း တွဲလေ... အဲဒါ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ဟု ဖန်ယွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ သတိပေးပါရစေဦး... ကျောင်းသားအရွယ် အချစ်ရေးဆိုတာ သိပ်မကောင်းလှဘူး။ အခုချိန်မှာ စာကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်၊ တက္ကသိုလ်ရောက်မှ ရည်းစားထားလည်း မနောက်ကျပါဘူးကွာ"
"အဲဒီအဆင့်အထိတောင် မရောက်သေးပါဘူးဗျာ!" လျူလီက ကပျာကပျာ ငြင်းဆိုရင်း ဆက်ပြောလေသည်။ "ဒီလိုပြောရမလား... ငါ့ရဲ့ စာပွဲဖော်ကောင်မလေးက ငါ့အပေါ် တစ်မျိုးလေး သဘောထားနေသလိုပဲ။ သူက တခြားမိန်းကလေးတွေနဲ့ မတူဘူး"
မှားလိုက်လေခြင်း... ဒါဟာ လူ့ဘဝရဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ရခြင်း သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ လေးတို့သည် တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် လျူလီ၏ စကားများကို ဆက်လက်နားထောင်နေကြသည်။
"နည်းနည်းတော့ ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကစလို့ စိတ်ထဲ ရောက်သွားမှန်းမသိဘူး၊ ငါလည်း သူ့ကို ဂရုစိုက်မိနေမှန်း သတိထားမိလာတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ပျော်စေမယ့်အရာတစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်လို့ပါ"
"အဲဒါကော ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
"မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လို့ပေါ့"
"တကယ်တော့ ကိစ္စက ဒီလိုဗျ... သူ့အမေက နာမည်ကြီး အဝတ်အထည် ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်လေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း နောင်ကျရင် အဝတ်အထည် ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေတာ။ အခုလည်း သူကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ အဝတ်အစား အနည်းငယ် ရှိနေပြီ။ သူနဲ့ စကားပြောကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ဒီဇိုင်းတွေကို လူတွေအသိအမှတ်ပြုတာ ခံချင်နေမှန်း ငါ သိသာနေတယ်"
"အဲဒါနဲ့ ငါ စဉ်းစားမိတာ... မင်းက 'ဖီးနစ်ဘုရင်လေးဖလား' ပြိုင်ပွဲဝင်မှာမလား။ ငါ စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ လူကြိုက်များမှုက မဆိုးဘူးဗျ။ အဆင့် ၁၆ ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးဆရာတွေရဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို အွန်လိုင်းကနေ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပေးမှာ ဖြစ်သလို၊ အဓိကအချက်က ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို အင်တာဗျူးဖို့ သတင်းထောက်တွေပါ သီးသန့်လာကြမှာ"
"အဲဒါကြောင့်... သူဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေအတွက် မင်းက မော်ဒယ်လ် သံတမန်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ပေးလို့ ရမလား။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပါတယ်။ ချန်ပီယံဆုကြီးအထိ မရရင်တောင်မှ အဆင့် ၈ ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ကတော့ မင်းအတွက် ပြဿနာမရှိဘူးမလား"
"မင်း ကလပ်မှာ ငရဲဆန်တဲ့ လေ့ကျင့်ရေးတွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်နေတာကိုလည်း ငါ သိတယ်လေ"
"မင်းအကြောင်း သတင်းတွေ ထွက်လာပြီဆိုရင်တော့ ငါက အွန်လိုင်းဆိုက်ဘာတပ်ဖွဲ့တွေကို သုံးပြီး အရှိန်နည်းနည်း မြှင့်ပေးလိုက်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အဝတ်အစားတွေက လူသိများလာပြီး သူလည်း သေချာပေါက် အရမ်းပျော်သွားမှာ"
ဖန်ယွမ် : "..."
အချစ်မျက်စိကန်းနေတဲ့သူတွေက ဉာဏ်ရည် သုညပဲလို့ ဘယ်သူပြောခဲ့တာလဲ။ ဒီအဆီတုံးက လူတိုင်းထက်တောင် ပိုပြီး လည်သေးသည်။
"ဟွတ်... ဟွတ်..."
"ဘွီး..."
ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ လေးတို့ နှစ်ကောင်လုံး ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျူလီမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မဝေခွဲတတ်တော့ပေ။
"မင်း ယုံချင်မှယုံပါ... ငါနဲ့ အီဗီ က နောက်ဆုံးပိတ် အပြီးသတ်အောင်ပွဲကိုပဲ ရည်မှန်းထားတာ" ဟု ဖန်ယွမ်က အလေးအနက် ဆိုလိုက်သည်။
လျူလီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သေချာတာပေါ့... ချန်ပီယံဖြစ်ရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နည်းနည်းတော့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေသလိုပဲ။ သူကတော့ အဆင့် ၁၆ ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ မျက်နှာလေးပြခွင့်ရရင်ပဲ တော်တော်လေး ဟန်ကျနေပြီဟု တွေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါဆို... မင်း ရဲ့ ညီအစ်ကိုချင်းကို ကူညီပေးနိုင်မလား" လျူလီက လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျှော်လင့်တကြီး မေးရှာသည်။ "ငါနဲ့ ကာဘီဂွန်လေးက မင်းတို့အတွက် အကြိမ်ကြိမ် အထိုးခံဖက်အဖြစ် ရက်ပေါင်းများစွာ အသုံးတော်ခံခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီးတော့ပေါ့..."
ဖန်ယွမ်က "ဒါက သိပ်ပြီးကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြိုင်ပွဲနေ့ကျရင် သူဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ရုံပဲမလား... လွယ်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်ပြီးမှ... "ဒါနဲ့... မင်းကိုယ်တိုင်ကျတော့ ဘာလို့မဝတ်တာလဲ"
"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကြီးကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ... ငါက ဝတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူက သဘောတူပါ့မလားမသိဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ကိုယ်ငါလည်း ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိဘူးဗျာ..." လျူလီက သက်ပြင်းချရင်း မချိပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အဓိကအချက်က..."
"မင်းက သိပ်ကို ချောမောခန့်ညားလွန်းလို့ပေါ့"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ ဖန်ယွမ်၏ မျက်နှာထက်၌ ချက်ချင်းပင် အပြုံးပန်းများ ပွင့်လန်းသွားတော့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပွင့်လင်းရိုးသားသော လူမျိုးနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို အလွန်သဘောကျလှသည်။
"ဟားဟား... ငါတို့အချင်းချင်း အားနာနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ။ ဒီအကူအညီကို ငါ သေချာပေါက် အားတက်သရော ကူညီပေးမှာပါ" ဟု ဖန်ယွမ်က မြူးထူးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘွီး?" အီဗီ လေးက ဖန်ယွမ်ကို ထိတ်လန့်အံ့ဩသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
မင်းရဲ့ သိက္ခာတွေ ဘယ်ပျောက်ကုန်ပြီလဲ...။
"အဟမ်း... ဒါပေမဲ့ စကားမစပ်၊ အဲဒီအဝတ်အစားတွေက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာတော့ ငါ့ကို အရင်ပေးကြည့်ဦးနော်။ ကောင်မလေးက ဂါဝန်တွေ ဘာတွေ ဒီဇိုင်းဆွဲထားတာမျိုးတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့ဦး။ ပိုက်ဆံ တစ်သန်းပေးရင်တောင် ငါ အဲဒါမျိုးတော့ လုံးဝမဝတ်နိုင်ဘူး" ဟု ဖန်ယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ... မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ" လျူလီက ကပျာကပျာဖြင့် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖန်ယွမ်ထက်သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒီဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်ထဲမှာ သူဆွဲထားတဲ့ ဒီဇိုင်းတွေအကုန်ရှိတယ်။ ကြည့်ကြည့်လိုက်ဦး၊ ငါ့အမြင်တော့ အကုန်လုံး သိပ်မိုက်တယ်"
"ငါ ကြည့်ကြည့်ရအောင်"
အီဗီ လေးသည် ထိုင်ခုံပေါ်မှ ဖန်ယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဖျတ်ခနဲ ခုန်တက်လာပြီး အတူတူ လှမ်းကြည့်လေတော့သည်။ ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဘယ်ဘက်မှ ညာဘက်အထိ စီတန်းနေသော အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အထည်ဒီဇိုင်းများကို တွေ့ရသည်။ ဖန်ယွမ် သေချာစိုက်ကြည့်မိသောအခါ ထိုဒီဇိုင်းများမှာ တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အမြင်ဆန်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဒီကောင်မလေးက တကယ့်ကို ပါရမီရှိတာပဲ။
"မဆိုးဘူးမလား?"
"အင်း... မဆိုးဘူး"
ဖန်ယွမ်က ပုံများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေစဉ် အဝတ်အစားတစ်ခုအရောက်တွင် သူ၏အကြည့်များ ရုတ်တရက် တန့်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ လေးပွင့်ဆိုင် အဆင်အပြင်အတွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လက်တိုအင်္ကျီအပြင်ဖုံး၊ အတွင်းခံအင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီနှင့် ဦးထုပ်တို့ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ တွဲစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အပြင်ဖုံးအင်္ကျီနှင့် ဦးထုပ်မှာ အဓိကအားဖြင့် အနီနှင့် အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းခံမှာ အနက်ရောင်၊ ဘောင်းဘီမှာမူ အပြာနုရောင် ဖြစ်လေသည်။
ဒါ... ဒါက ပထမမျိုးဆက် ပိုကီမွန်ဂိမ်းထဲက ဂန္ထဝင်ဇာတ်ကောင် 'ရက်ဒ်' (Red) ကြီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစား ပုံစံမျိုးပဲ မဟုတ်ပါလား။
"ဒီအပေါ်မှာ အနီနဲ့အဖြူစပ် စနီကာဖိနပ်တစ်စုံသာ ထပ်ဖြည့်လိုက်ရင်တော့ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ..." ဖန်ယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
"ဘာပြောလိုက်တာလဲ" လျူလီက သဲသဲကွဲကွဲ မကြားလိုက်ရသဖြင့် မေးသည်။
"ဒီအဝတ်အစားအတွဲက သိပ်ကို မိုက်တယ်၊ တကယ်ကို မိုက်လွန်းတယ်လို့ ပြောတာ" ဖန်ယွမ်က ထိုပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဆိုလိုက်သည်။
'ရက်ဒ်' ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်တွင် ရော့ကတ်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့ပြီး၊ နတ်မင်းကြီးလေးပါးကို အနိုင်ယူကာ မဟာမိတ်ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်တွင် ငွေတောင်တန်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး နောင်တွင် အလိုလာ ဒေသ၏ တိုက်ပွဲလောကတွင် ဂန္ထဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပိုကီမွန်လောက၏ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးဆရာတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် အန်နီမေးရှင်းထဲက အဓိကဇာတ်ကောင် 'ရှောင်ကျီ' (Ash Ketchum) ၏ အခြေခံပုံရိပ်လည်း ဖြစ်သဖြင့် ရက်ဒ်သည် ဖန်ယွမ် အနှစ်သက်ဆုံး ဇာတ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစား ဒီဇိုင်းသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ရေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ရည်မှန်းထားသော သူ့အတွက် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်လှသည်ဟု ဖန်ယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။
မူလက ဖန်ယွမ်သည် လျူလီနှင့် အနည်းငယ် အပေးအယူလုပ်ရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း အခုတော့ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ပြိုင်ပွဲတွင် ရက်ဒ်ကြီးအဖြစ် ပုံဖော်ဝတ်ဆင်မည်ဆိုပါက ချန်ပီယံဆုကိုသာ မရရှိခဲ့လျှင် ဤဝတ်စုံကို စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
"ဒါဆို... တို့တွေ ဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပြီနော်" ဟု လျူလီက မေးသည်။
ဖန်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟေး... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ကွာ၊ ကဲ... အရင်စားကြရအောင်။ တောက်... ကာဘီဂွန်လေး၊ မင်း ဘယ်တုန်းက ထွက်လာတာလဲ။ အီဗီ လေးအတွက်လည်း ချန်ထားဦးမှပေါ့!"
"ဘွီး?!"
...
ထိုညတွင် လျူလီသည် ဖန်ယွမ်ထံသို့ စာတိုများ တရစပ် ပေးပို့လာခဲ့သည်။
လျူလီ : အိုကေ သဘောတူပြီနော်! မင်းက သိပ်တော်တဲ့ လေ့ကျင့်ရေးဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး 'ဖီးနစ်ဘုရင်လေးဖလား' ပြိုင်ပွဲမှာ ဒီဝတ်စုံကို လူသိများအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပြီ။ ဆရာကြီး... မင်း လမ်းဆုံးအထိ ဆက်တိုက်နိုင်အောင် ကြိုးစားပေးပါဦး။
ဖန်ယွမ် : ငါ့ကို လာပြီး ဖိအားမပေးစမ်းပါနဲ့... ချန်ပီယံဆုကို မင်းထက် ငါက ပိုပြီး လိုချင်နေတာပါ။
လျူလီ : နားလည်ပါပြီဗျာ! အဲဒီစကား ကြားရတော့မှပဲ ငါ စိတ်အေးသွားတော့တယ်။ ဒါနဲ့ ဆရာကြီး... မင်းရဲ့ အရပ်အမြင့်နဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ပို့ပေးလို့ရမလား။ အသေးစိတ်လေ ပိုကောင်းတယ်၊ အဝတ်အစားချုပ်ဖို့ လိုလို့ပါ။
လျူလီ : ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့ရဲ့ ဘဝပျော်ရွှင်မှုက အခုတော့ မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့တယ်! ဒါတင်မကသေးဘူး... နောင်ကျရင် မင်းနဲ့ အီဗီ လေး ငါတို့ဆိုင်ကို အချိန်မရွေးလာစား၊ အခမဲ့ ကျွေးမွေးဧည့်ခံပါ့မယ်!
ဖန်ယွမ် : အိုကေ၊ ခဏစောင့်ဦး။
အိမ်တွင် ရှိသော ပေကြိုးကို ရှာဖွေကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အတိုင်းအထွာများကို တိုင်းတာပြီးနောက် ဖန်ယွမ်က လျူလီထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။
အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့သွားပြီးနောက် ဖန်ယွမ်သည် အီဗီ လေးအား သတိပြုမိရာ... အီဗီ လေးသည် ထိုနေ့တွင် သဲပက်ခြင်းလေ့ကျင့်ခန်းကို မလုပ်ဘဲ၊ မိမိကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်ပွားလေးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ထူးဆန်းနေမိသည်။
"အရိပ်ကိုယ်ပွား လေ့ကျင့်ရေးက ဒီလိုမျိုး မဟုတ်တန်ရာဘူး..."
အီဗီ လေးက ခေါင်းခါပြသည်။ ၎င်းသည် ဤစွမ်းရည်အသစ်ကို အနည်းငယ် ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
"ကဲပါ... အကြာကြီး ဆော့မနေနဲ့ဦး။ သဲပက်ခြင်းကိုလည်း မမေ့မလျော့ လေ့ကျင့်ဦးနော်"
"ဘွီး!"
ယခုအခါ အီဗီ လေးသည် ပုလင်းထဲရှိ သဲများကို ထိန်းချုပ်ကာ လည်ပတ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်လုံးလုံး အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း လည်ပတ်နှုန်းမှာ မမြန်ဆန်သေးသည့်အပြင် အာရုံစူးစိုက်မှုကိုလည်း အပြည့်အဝ အသုံးပြုနေရဆဲဖြစ်ရာ အန္တိမပန်းတိုင်နှင့်တော့ အလှမ်းဝေးနေသေးသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
အချိန်ကတော့ အကန့်အသတ်ဖြင့် ရက်ဝက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်...။ 'တန်ပြန်ဒိုင်းလွှား' အထူးလေ့ကျင့်ရေးက မည်မျှအထိ တိုးတက်လာနိုင်မည်ကို ဖန်ယွမ် မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းသာ မှန်မှန်လျှောက်လှမ်းသွားရုံသာ ရှိတော့ပေသည်။