ဦးလေးရှန်ပြောပြသော အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်ရေးဆိုသည်မှာ အလွန်ပင်ရိုးရှင်းလှသည့် သမားရိုးကျလေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ်မျိုးသာ ဖြစ်လေသည်။ ထိုအမြန်နှုန်းဆိုသည့်စကားရပ်တွင် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် စွမ်းအင်စုစည်းမှုအမြန်နှုန်း စသည်တို့ လုံးဝပါဝင်ခြင်းမရှိပေ။ လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် ဤလေ့ကျင့်ရေး၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မြန်မြန်ပြေးနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ မြန်ရမည်။ အလွန်မြန်ရမည်။ အလွန့်အလွန်ကို မြန်ဆန်နေရမည်ဖြစ်သည်။
ဦးလေးရှန်၏ ရှည်လျားလှသော ရှင်းလင်းချက်များအဆုံးတွင်တော့ ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ တို့အပေါ်ထားရှိသည့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။ သူက ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ တို့၏ အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်ရေးကို ယနေ့မှစတင်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့် ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ ကို တွဲ၍ပြောရသနည်းဆိုသော်...
"ကျွန်တော်ပါ ပြေးရမှာလား..."
"ဟုတ်တာပေါ့၊ မင်းနဲ့ အီဗီ က အချင်းချင်း ဖေးမကူညီပြီး အပြန်အလှန်ကြီးကြပ်ပေးနိုင်ဖို့ အတူတူပြေးကြရမှာလေ" ဟု ဦးလေးရှန်က ရှင်းပြလေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်ရေးကိရိယာကြီးက... သိပ်ကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲနော်..." ဖန်ယွမ်က သူ့ရှေ့တွင်ချထားသော ပြေးစက် နှစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အသက်ရှူပင် မှားချင်သွားသည်။
"ငါတို့ကလပ်က ပြေးစက်တွေကိုတော့ အထင်မသေးနဲ့ကွ။ ဒီစက်တွေက ပိုကီမွန်အမျိုးအစားပေါင်းစုံအတွက် အမြန်နှုန်း၊ အနိမ့်အမြင့်နဲ့ ပြင်းအားတွေကို အချိုးကျပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတဲ့ အထူးလေ့ကျင့်ရေးကိရိယာတွေပဲ။ မင်းရဲ့ အီဗီ လေးက အလျင်စလိုတိုက်ခိုက်ခြင်းတွေ၊ အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ရွေ့လျားမှုတွေ သုံးလာရင်တောင်မှ ဒီပြေးစက်တွေက အေးဆေးခံနိုင်ရည်ရှိတယ်" ဟု ဦးလေးရှန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အာမခံလေသည်။
"အော်..."
ထိုအချိန်တွင် အီဗီ လေးမှာ ပြေးစက်ဆိုသည့်အရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်နေလေသည်။
"ဘွီး..."
ဒီစက်ကြီးက အမြန်နှုန်းအတွက် ဘယ်လိုမျိုးများ လေ့ကျင့်ပေးမှာပါလိမ့်...
အီဗီ လေး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရိပ်မိသွားပုံရသော ဦးလေးရှန်က ဖန်ယွမ်ကို ခပ်ဖွဖွတွန်းလိုက်ရင်း "အီဗီ လေးကို ဘယ်လိုသုံးရသလဲဆိုတာ လက်တွေ့လုပ်ပြလိုက်စမ်းပါဦး" ဟု ဆိုလေသည်။
"ရပါတယ်..." ဖန်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ စက်ပေါ်သို့တက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားကာ "အီဗီ နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့ စက်ကိုပဲ သုံးရမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ပိုကီမွန်တွေတောင် သုံးလို့ရရင် လူတွေအတွက်လည်း သင့်တော်တာပေါ့ကွ။ စက်ရဲ့အမြန်နှုန်းကိုပဲ လိုသလို ပြောင်းလဲချိန်ညှိလိုက်လေ" ဟု ဦးလေးရှန်က ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ကျွန်တော်က အလွန်မြန်ဆန်တဲ့ အမြန်နှုန်းကိုမှ မမီနိုင်တာ..." ထိုအခါမှသာ ဖန်ယွမ်လည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့သည်။
ဖန်ယွမ်အနေဖြင့် ပြေးစက်ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ဆိုသည်ကို ကောင်းကောင်းသိပါသည်။ သူ မသိခဲ့လျှင်ပင် ပြေးစက်ပေါ်တွင် အသုံးပြုပုံလမ်းညွှန်များကို အသေးစိတ်ရေးသားထားရာ စာဖတ်တတ်ရုံမျှဖြင့် အဆင်ပြေလှသည်။
စာဖတ်ခြင်းအကြောင်း တွေးမိမှ ဖန်ယွမ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။
သူ အီဗီ လေးကို စာသင်ပေးဖို့ မေ့နေခဲ့တာပဲ...။ တကယ်တော့ သူက အီဗီ လေးကို စာသင်ပေးပြီး သူ၏စာရေးသားခြင်း အိမ်စာများကို ကူလုပ်ခိုင်းရန် ကြံစည်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"အီဗီ ... သေချာကြည့်ထားနော်..." ဖန်ယွမ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက စက်နှိုးသည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ ပြေးစက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားလာတော့သည်။ အီဗီ လေးမှာ ဖန်ယွမ်၏ခြေထောက်များကို စူးစမ်းချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေရင်းမှ "ဪ... ဒီလိုလုပ်ရတာကိုး" ဆိုသည့် မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်ပြလာသည်။
"ဘွီး!"
ဒီစက်ကြီးက ပြေးစက်တစ်ခုသက်သက်ပဲကို... တခြားထူးခြားတာ ဘာမှလည်းမရှိပါလား...။
"အီဗီ လေးက သဘောပေါက်သွားတဲ့ပုံပဲ၊ ဒီလောက် လက်တွေ့လုပ်ပြရင် ရလောက်ပါပြီ..." ဦးလေးရှန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖန်ယွမ်ကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မှတ်ထား... မပြေးခင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဆုံး သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ အီဗီ နဲ့ အမြန်နှုန်းသွားပြီး မပြိုင်နေနဲ့ဦး..."
"နားလည်ပါပြီ..." ဖန်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "ဒါပေမဲ့ ဒီစက်ကြီးက သဲအကြေးခွံသစ်သီး ရဲ့ အာနိသင်တွေကို တကယ်ပဲ ထွက်ပေါ်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့..." ဦးလေးရှန်က ပြုံး၍ဆိုသည်။ "ကဲ... အခု ပိုကီမွန်ရဲ့ အချက်အလက်အသေးစိတ်ကို စက်ထဲ ဘယ်လိုထည့်သွင်းရမလဲဆိုတာ ရှင်းပြမယ်"
"အီဗီ လေးကိုပဲ ဥပမာထားကြည့်ရအောင်... အရပ်အမြင့် ၀.၃ မီတာ၊ အလေးချိန် ၆.၅ ကီလိုဂရမ်... ပြီးတော့ လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက်ဆိုရင်..."
ဦးလေးရှန်၏ သင်ကြားပြသမှုဖြင့် ဖန်ယွမ်သည် ပိုကီမွန်အမျိုးအစားအလိုက် ပြေးစက်၏အမြန်နှုန်းနှင့် အခြားအချက်အလက်များကို မည်သို့ချိန်ညှိရမည်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ပြင်ဆင်မှုများအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ အီဗီ လေးကိုယ်တိုင် ပြေးစက်ပေါ်သို့ တက်သွားကာ စိန်ခေါ်မှုကိုရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေတော့သည်။ အီဗီ လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်တော့ ထိုပြေးစက်ကြီးမှာ အနည်းငယ်ကြီးမားလွန်းနေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအချက်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
"စလိုက်ကြရအောင်..." ဟု ဖန်ယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြေးစက်ကြီး စတင်ရွေ့လျားလာသည်။
အစပိုင်းတွင် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးလွန်းလှရာ အီဗီ လေးအနေဖြင့် အလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိနေပြီး သာမန်လမ်းလျှောက်နေရသည်နှင့်ပင် ဘာမျှမကွာခြားလှပေ။ အီဗီ လေး၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မျက်နှာထားကိုကြည့်ရင်း ဖန်ယွမ်က အမြန်နှုန်းကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။
+၁ +၁ +၁ +၁ +၁
အီဗီ လေး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သက်သောင့်သက်သာရှိနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်တည်ကြည်လာသည်။
+၁ +၁
နောက်ဆုံးတွင်တော့ အီဗီ လေးသည် အားသွန်ခွန်စိုက် စတင်ပြေးလွှားရတော့သည်။
+၁
"ဘွီး!" အီဗီ လေးသည် သွားကြိတ်ကာ အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေရသည်။
အီဗီ : +၁
နောက်ဆုံးတွင်တော့ အီဗီ လေးမှာ ပြေးစက်၏အမြန်နှုန်းကို လုံးဝမမီနိုင်တော့ပေ။ ထိုအခါ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်လေးမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြုလိုက်မှသာ ပြေးစက်၏အမြန်နှုန်း နှင့် တဖြည်းဖြည်း အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သွားတော့သည်။
"မင်းတို့ ကောင်းကောင်းကြီးကို သဘောပေါက်သွားတဲ့ပုံပဲ။ မှန်တာပေါ့... အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်ရေးဆိုတာ အဓိကအားဖြင့် အမြန်နှုန်း ကို သုံးပြီးလေ့ကျင့်ရတာ။ အမြန်နှုန်းကိုအခြေခံတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကမှ အီဗီ လေးရဲ့ လျှို့ဝှက်နေတဲ့ အမြန်နှုန်းစွမ်းရည်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တာက ခွန်အားစိုက်ထုတ်မှု ပိုများတာမို့လို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာအောင် ကလပ်ထဲက သစ်သီးတွေ သွားယူလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲဒီသစ်သီးဖိုးကိုတော့ မင်းဘာသာမင်း အိတ်စိုက်ရှင်းရမယ်နော်..." ဟု ဦးလေးရှန်က သတိပေးလေသည်။
ဖန်ယွမ်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ချက်က အထူးကိုက်ဖြတ်ရေး လေ့ကျင့်ရေးလုပ်တုန်းကလိုပဲ အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်ရေးမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါက မင်းလုပ်ရမယ့် တာဝန်တွေထဲက တစ်ခုဆိုတာကို မမေ့နဲ့ဦး။ ပြီးတော့ မင်းဆီကို ဘယ်အချိန်မဆို အလုပ်တွေ ရောက်လာနိုင်သေးတယ်"
ဦးလေးရှန်သည် ထိုသို့မှာကြားပြီးနောက် ဖန်ယွမ်ကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုခွင့်ပြုကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ယခုအခါ လေ့ကျင့်ရေးအခန်းထဲတွင် ဖန်ယွမ်နှင့် အီဗီ တို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်နေမိကြသည်။ အီဗီ လေးက ဆက်ပြေးနေပြီး ဖန်ယွမ်ကတော့ အီဗီ လေး ပြေးနေသည်ကို ငေးကြည့်နေလေသည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် အီဗီ လေးအနေဖြင့် အမြန်နှုန်းကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖန်ယွမ်က ရပ်တန့်ရန်ခလုတ်ကို ချက်ချင်းနှိပ်လိုက်သည်။
"ဒီလောက်အချိန်အထိတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိသားပဲ..."
"ဆက်ကြိုးစား အီဗီ လေး... ငါက ပြေးစက်ရဲ့ အနိမ့်အမြင့်ကိုတောင် မချိန်ရသေးဘူး"
"ဘွီး..."
အီဗီ လေးမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေရင်းဖြင့် ဘေးတွင်ရှိသော အခြားပြေးစက်တစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဖန်ယွမ်ကိုပါ လာပြေးရန် ခေါ်နေတော့သည်။
"ဘွီး!" ဟု အီဗီ လေးက ထပ်မံ၍ အလေးအနက် အသံပြုလိုက်ပြန်သည်။
"..." ဖန်ယွမ်မှာ ဆွံ့အသွားသည်။
"ဘွီး!"
"မင်းက ငါ့ကို အပြေးပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်နေတာလား..." ဖန်ယွမ်၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း အီဗီ လေး၏စကားကို နားလည်နေမိသည့်အတွက် အံ့ဩသွားသော်လည်း... ကျစ်... အီဗီ လေးတစ်ကောင်ကိုတော့ သူ လုံးဝယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"ဘွီး??!"
"ကောင်းပြီလေ... ပြိုင်တာပေါ့။ ဘယ်သူက ကြောက်နေမှာမို့လို့လဲ"
အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ...
ချွေးသံတရွှဲရွှဲဖြင့် အမောတကော အသက်ရှူနေရပြီး အသေကောင်တစ်ကောင်လို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ကိုယ့်ရှုံးနိမ့်မှုကို အလိုလိုဝန်ခံလိုက်ရသည့် ဖန်ယွမ်ကိုကြည့်ရင်း အီဗီ လေးမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ်နေတော့သည်။
ဝဋ်ဆိုသည်မှာ လည်တတ်သည့်အရာပင်။ ကံကြမ္မာရထားဘီးဆိုသည်မှာလည်း အမြဲတမ်းလည်ပတ်နေတတ်သည်မဟုတ်ပါလား။ မယုံလျှင် မော့သာကြည့်လိုက်ပါ... မိုးနတ်မင်း၏အပြစ်ဒဏ်ကို မည်သူမျှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
...
ပြေးလွှားခြင်း၊ အထိုးခံရခြင်းနှင့် သဲများထဲတွင်ဆော့ကစားခြင်းတို့မှာ အီဗီ လေး၏ နေ့စဉ်ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤကာလများအတွင်း အီဗီ လေးမှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း ဖန်ယွမ်ကမူ နေ့စဉ်ရက်ဆက် အီဗီ လေးပျော်ရွှင်စေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားပေးခဲ့သည်။ အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းမှာတော့ အီဗီ လေး၏ အစားအသောက်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် စီစဉ်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
မကြာသေးမီကစ၍ ဖန်ယွမ်၏ ငွေကြေးအခြေအနေမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးစတင်သည့် တတိယနေ့မှစ၍ ဖန်ယွမ်သည် ပြိုင်ဘက်ဖက်စပ်လေ့ကျင့်ပေးသူအဖြစ် တည်ငြိမ်သောအလုပ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒီနေ့လည်း လာပြန်ပြီလား"
"လာတာပေါ့!"
ကြယ်ရောင်စင် တိုက်ပွဲကလပ်၏ တိုက်ပွဲအခန်းထဲတွင် လျူလီနှင့် ကာဘီဂွန်လေးတို့က ဖန်ယွမ်နှင့် သူ၏အီဗီ လေးကို စူးစူးရဲရဲကြည့်ကာ... "ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြမယ်" ဟု ခက်ထန်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။
"လက်စားချေချင်စိတ်တွေကလည်း ပြင်းထန်လှချည်လား..."
"လုံးဝကျေအေးမပေးနိုင်ဘူး!" လျူလီက မျက်ရည်တစ်ပေါက်ကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူ့ကို ကြယ်ရောင်စင် တိုက်ပွဲကလပ်သို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက် သူ့အဖေအရင်းက သူ၏နှစ်သစ်ကူးမုန့်ဖိုးများကို အသုံးပြုပြီး ဤမျှယုတ်မာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ လျူလီအနေဖြင့် ဖန်ယွမ်ကို အနိုင်မယူနိုင်သရွေ့ သူ၏နှစ်သစ်ကူးမုန့်ဖိုးများမှာ သူ့အတွက်ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏စုဆောင်းငွေများ ကုန်ခန်းသွားသည့်အထိ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားမည်သာဖြစ်သည်။
ပို၍ဆိုးသည်မှာ လျူလီက မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ပုန်ကန်သည့်အခါတိုင်း လျူလီ၏အဖေက "မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ကလည်း မင်းလိုပဲ အခုမှစလုပ်တဲ့ သာမန်လေ့ကျင့်ရေးဆရာအသစ်လေးပဲကိုကွာ" ဟု ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောကာ ပယ်ချတတ်သောကြောင့် လျူလီမှာ ပို၍ပင် အရှက်ကွဲရလေသည်။
"ငါ မုန့်တွေ၊ ဂိမ်းတွေဝယ်ဖို့ စုထားတဲ့ နှစ်သစ်ကူးမုန့်ဖိုးတွေက အခုတော့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ လေ့ကျင့်ရေးတွေမှာပဲ သုံးနေရပြီ။ ငါ ဒီလိုအဖြစ်မျိုးကို သိပ်မုန်းတာပဲ!" ဟု လျူလီက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ကာ အော်ဟစ်နေမိသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကာဘီဂွန်လေးမှာ အီဗီ လေး၏ရှေ့တွင် ထပ်မံ၍ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရပြန်သည်။
"မင်း ပိုတော်လာပါပြီကွာ... နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ကြိုးစားလိုက်ရင် နိုင်သွားနိုင်ပါတယ်" ဖန်ယွမ်က ပြုံး၍ဆိုလိုက်သည်။
"မနက်ဖြန် ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်!" လျူလီသည် အခြားစကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကာဘီဂွန်လေးကို ပြန်ခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ဖန်ယွမ်သည် တိတ်ဆိတ်လျက် ထွက်ခွာသွားသော ကလေးဝဝဖိုင့်ဖိုင့်လေးကို တည်ငြိမ်စွာ ငေးကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို လေးလေးနက်နက် တွေးတောနေမိသည်။
လျူလီနှင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲများတွင် သူနှင့် သူ၏အီဗီ လေးတို့သည် အရာအားလုံးကို အစွန်းရောက်သည်အထိ လေးလေးနက်နက် သဘောထားခဲ့ကြသည်။ သတိထားခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်း၊ မရိုးသားသော နည်းဗျူဟာများကို သုံးခြင်း စသည်ဖြင့် ကလေးလေးက အသနားခံ တောင်းဆိုနေသည့်တိုင်အောင် လုံးဝအလျှော့ပေးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအရာအားလုံးမှာ ထိုကောင်လေးကို သူ၏ အားနည်းချက်များကို သိမြင်လာစေရန်နှင့် ပိုမိုကြိုးစားလာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်...။
"ဒီလို နေ့တိုင်း ပိုက်ဆံရှာနိုင်တာက သိပ်ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ..."
"ဘွီး... ဘွီး..."
အီဗီ လေးကလည်း ခေါင်းတညိတ်ညိတ်လုပ်ကာ ယနေ့အတွက် ဘာစားရမည်ကို စတင်တွေးတောနေလေတော့သည်။