အပိုင်း - (၂၇): အလည်အပတ်

တစ်ရက်တာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်းဘက်မှ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ချက်ချင်းဆိုသလို ပိတ်ဆို့ပစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ပိုကီမွန် အတော်များများကမူ နေရာကူးပြောင်းရေး လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်လောကသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်ယွမ် ၏ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ နန်ဝူမြို့၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် စိတ်မချနိုင်တော့သဖြင့် ဖန်ယွမ် ၏ မိဘများက သူတို့ကို ဖျင်ချန်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ဖန်ယွမ် နှင့် အီဗီတို့လည်း အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပေပြီ။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ ကြမ္မာဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် သတင်းက မည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားမှန်းမသိဘဲ တစ်ကျောင်းလုံး၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရေပန်းစားသွားခဲ့သည်။ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ကပင် သူ၏ အိမ်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် သတင်းမေးကြသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အတန်း၏ အုပ်စုဖွဲ့ စကားပြောခန်း (Group Chat) ထဲတွင်တော့ ဖန်ယွမ် က စာဟောင်းများကို အချိန်အတော်ကြာ ဆွဲဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤသတင်းမှာ ထိုနေရာမှ စတင်ပျံ့နှံ့သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့ဖြစ်ရာ တရားခံကို သူ လက်ညှိုးမထိုးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဖန်ယွမ်  - @လင်းကျင်း

အတန်ကြာပြီးနောက်...

လင်းကျင်း - ဆောရီးဟာ... ငါ ပါးစပ် မလုံလိုက်ဘူး ။

လင်းကျင်း - ဒီတစ်ခေါက် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရတဲ့သူက ဖျင်ချန်မြို့က ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို့ အဖေ့ဆီက ကြားလိုက်ပေမယ့်၊ အဲဒီလူက နင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ နင် အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်။

လင်းကျင်း - အခုတော့ အားလုံးက နင့်ကို တအား အထင်ကြီးနေကြပြီ။ လုပ်ပါဦး... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ နင် ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး။

ကျန်းကျားလဲ့ - ဖန်ယွမ်  သေရာကနေ ပြန်ရှင်လာပြီဟေ့!

လီမု - ဖန်ယွမ်  သေရာကနေ ပြန်ရှင်လာပြီဟေ့!

(ထပ်တူညီသော စာတို ဖွဲ့နွဲ့မှု ၁၁ ကြိမ်)

ဖန်ယွမ်  - ... ကိစ္စလေး ရှိလို့။ လစ်ပြီကွာ။

ဖန်ယွမ် က စကားပြောခန်းကို ချက်ချင်း ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စာတိုများ အဆက်မပြတ် ဝင်လာခဲ့သော်လည်း သူ ဖြေရှင်းမနေချင်တော့ပေ။ သူ၏ ဖုန်းမှာ ယခုမှ ပြင်ထားကာစဖြစ်ရာ၊ မရပ်မနား ဝင်လာမည့် စာတိုများ၏ ဒဏ်ကို သူ မခံစားနိုင်တော့ချေ။ စကားမစပ်... လင်းကျင်း၏ ဖခင်သည်လည်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ရေးမှူးတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ ဤတစ်ကြိမ် နန်ဝူမြို့သို့ သူ သွားခဲ့သလား၊ မသွားခဲ့ဘူးလားဆိုသည်ကိုသာ သေချာမသိခြင်းဖြစ်သည်။

"အီဗီ!"

"အသံလေး နည်းနည်း လျှော့ပါဦးကွာ၊ ငါ အိမ်စာလုပ်ရဦးမယ်"

စာကြည့်စားပွဲရှေ့တွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ရင်း ဖန်ယွမ် က အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းဆီသို့ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် တီဗွီကြည့်နေသော အီဗီလေးက အသံကို မကျေမနပ်ဖြင့် တိုးလိုက်သည်  ။

"ပြီးရင်တော့ အီဗီနဲ့ ငါ့အတွက် အနားယူတဲ့အနေနဲ့ တစ်ရက်လောက် အပန်းဖြေရမယ်။ သင်္ချာအိမ်စာ အရင်လုပ်ရမလား၊ စာပေအိမ်စာကို အရင်လုပ်ရမလား..." ဖန်ယွမ် က စားပွဲပေါ်ရှိ လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ် နှစ်အုပ်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ ကွန်ပျူတာကိုသာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။ မနက်ဖြန် အီဗီအတွက် လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တွေ ဆွဲတာကမှ ကောင်းဦးမယ်!

ရုတ်တရက် အကြောင်းအရင်းမည်မည်ရရမရှိဘဲ ဧည့်ခန်းထဲရှိ အီဗီလေးမှာ နှာချေလိုက်မိလေသည်။

ညနေစောင်းအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ၊ 'ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...' ဟူသော တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူ မျက်ရည်များ စီးကျနေသော အီဗီလေးသည် အဘယ်ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်နေခဲ့မှန်း မသိရသော်လည်း အဝေးထိန်းခလုတ် (Remote Control) ပေါ်ရှိ ခေတ္တရပ်ရန် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

"ဘီဝူး?"

ဖန်ယွမ် လည်း အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဤမျှ ညမိုးချုပ်နေချိန်တွင် မည်သူလာသနည်းဟု အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"လာပြီ... လာပြီ"

သူက အော်ပြောလိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်ရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ လူမှာ ပျမ်းမျှအရပ်အမောင်းရှိပြီး အချိုးအစားကျသော ခါး၊ သန်မာသော ခြေလက်အင်္ဂါများ၊ ကျယ်ပြန့်တောင့်တင်းသော ပခုံးနှင့် မောက်မောက်မာမာ ကော့တက်နေသော ရင်အုပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက အလွန်တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်ပုံရပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဖန်ယွမ် က သူ့ထံမှ ငွေများစွာ အကြွေးတင်နေသည့်အလား မျက်နှာထားက အလွန်ဆိုးရွားနေခြင်းပင်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤလူကြီး၏ ရုပ်သွင်က ဤမျှ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေမည်ဟု ယခင်က ဘာကြောင့်များ သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်။

"အစ်ကိုရန်... ဘယ်လေနှင်လို့ ရောက်လာတာလဲ"

သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဒေါသအိုး ဦးလေးကြီးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ သူ့ကိုရော အီဗီကိုပါ ၎င်း၏ ချာရီဇတ်ဖြင့် ကယ်တင်ပေးခဲ့သော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ရေးမှူး ရန်ဟန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အတော်လေး ပြန်ကျန်းမာလာတဲ့ပုံပဲ" ရန်ဟန်က ဖန်ယွမ် နှင့် ပြေးလာသော အီဗီလေးတို့ကို အကဲခတ်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့၏ စိတ်ခွန်အားများက ယခု အများကြီး ပိုကောင်းနေပုံရသည်။

"အစ်ကိုရန်... ဝင်လာခဲ့ပါဦး၊ ထိုင်ပါဦး"

ဖန်ယွမ် က အလျင်အမြန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ 'အစ်ကို' ဟူသော နာမ်စားကို အောင့်အည်း၍ အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါ်လိုက်ရသည်။ အဘိုးကြီးရန်၏ အသက်မှာ သူ၏ အဖေအရွယ်လောက် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း လူငယ်တစ်ယောက်လို ပြုမူနေဆဲဖြစ်ရာ — သေချာပေါက် လူပျိုကြီးပဲ ဖြစ်ရမည်!

အိမ်ထဲရောက်သောအခါ ဖန်ယွမ်  နေရာအနှံ့ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဧည့်ခံရန် သင့်တော်သော သောက်စရာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရချေ။ ထို့ကြောင့် ရေနွေးသာ တည်ပေးလိုက်ရတော့သည်။ သို့သော် ဧည့်သည်ဖြစ်သူမှာ သူ့ကို လာတွေ့ရုံသက်သက် မဟုတ်သည်က သိသာလှပြီး ဧည့်ဝတ်မကျေပွန်မှုကိုလည်း ဂရုစိုက်နေပုံမပေါ်ပေ။ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ရန်ဟန်က ဖန်ယွမ် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစေ့ရဲ့ အမျိုးအစားကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးသွားပြီ။ အဲဒါက သဲကြေးခွံသစ်သီးပဲ။ ပီဂျီယော့တ်ကြီး စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အပင်ကလည်း သဲကြေးခွံသစ်သီးပင်ပဲလေ"

"အဲဒီလောက်တောင် မြန်တာလား!" ဖန်ယွမ်  လန့်သွားသည်။ တစ်ရက်တည်းနှင့် သိရသည်ဆိုတော့၊ တကယ်တမ်း စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း သိပ်တော့ မမြန်လှပါဘူးလေ။

"သစ်သီးပင်ကို လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်းက အပြည့်အဝ အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့အတွက် သစ်သီးစေ့ရဲ့ တန်ဖိုးက သိပ်တော့ မမြင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သဲကြေးခွံသစ်သီးပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့သူအနေနဲ့ ငါကတော့ ဂုဏ်ပြုမှတ် အတော်သင့်ရခဲ့တယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်ရေးအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်" နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရန်ဟန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကို့အတွက် အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင် ပြီးတာပါပဲ။ စကားမစပ်... ပီဂျီယော့တ်ကြီးကို ရှင်းလိုက်ပြီလား" ဟု ဖန်ယွမ် က မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အခုဆို အန္တရာယ် မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ရှင်းလင်းရတာက သိပ်တော့ မခက်ခဲပါဘူး။ အဲဒီနေရာမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပိုကီမွန်ဆိုလို့ အဲဒီ ပီဂျီယော့တ်ကြီးပဲ ရှိတာကိုး"

စကားပြောနေရင်း ရန်ဟန်က ဖန်ယွမ် ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "သဲကြေးခွံသစ်သီးကို မင်းရဲ့ အီဗီ စားပစ်လိုက်တာ မဟုတ်လား"

ဖန်ယွမ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ အီဗီက မိုတူမြို့  မှာ ကျင်းပမယ့် ဖီးနစ်ဘုရင်လေးဖလားကို ဝင်ပြိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလို့ အဲဒီ တောအုပ်နက်ကြီးထဲမှာ အထူးလေ့ကျင့်ရေး လုပ်နေခဲ့ကြတာဆို။ ဆရာဝန်ကြီးဟဲ ပြောလို့ ငါကြားလိုက်တယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ရန်ဟန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီ အစေ့တွေက ငါ့အတွက် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ အကြွေးတင်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ ငါက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်တတ်တဲ့လူမို့ ချက်ချင်းကြီးတော့ ငြင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့ဦး။ ငါက စကားကို လှည့်ပတ်ပြောရတာ မကြိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို အမြန်ဆုံး ပြန်ဆပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် မင်းကို မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်"

"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့အီဗီက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက အဲဒီနာရီတွေကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာလဲ"

ဖန်ယွမ် နှင့် အီဗီတို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဘာကြောင့် ဒါကို မေးရတာလဲ... ဖန်ယွမ် က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း သူတို့၏ တိုက်ပွဲများနှင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရပုံများကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဘီဝူး~" သူ၏ ပီပြင်လှသော ရှင်းပြမှုကြောင့် အီဗီလေးမှာ ထိုအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားလေသည်။

"တကယ်ပဲလား"

"တကယ်ပါ"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ငါပေးမယ်" ရန်ဟန်က ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအတွက် နစ်နာကြေးငွေက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရလာလိမ့်မယ်။ ပထမရွေးချယ်စရာကတော့ နစ်နာကြေးငွေ အများဆုံးရအောင် မင်းအတွက် ငါကြိုးစားပေးမယ်။ အဲဒါက မင်းရဲ့ အီဗီကို ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့နေရာမှာ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

သူက ဖန်ယွမ် နှင့် ပတ်သက်သမျှ အကြောင်းအရာတိုင်းနီးပါးကို ဆရာဝန်ကြီးဟဲထံမှ ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။ အာဟာရဖြည့်စွက်စာများကိုပင် ဝယ်ယူရန် ဝန်လေးနေသော လူသစ် လေ့ကျင့်ရေးမှူးတစ်ယောက်အတွက် ဤမျှများပြားသော နစ်နာကြေးငွေက အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကရော ဘာလဲဗျ" ဖန်ယွမ် က မေးလိုက်သည်။

"ဖီးနစ်ဘုရင်လေးဖလား ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် အချိန်အတွင်းမှာ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ အီဗီကို ပစ်မှတ်ထား လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ စီစဉ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် အီဗီအတွက် အာဟာရဖြည့်စွက်စာတွေ၊ လေ့ကျင့်ရေး အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းတွေ ဝယ်လို့ရအောင် ငွေရှာနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုလည်း ငါ ပေးမယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းနဲ့ အီဗီရဲ့ လက်ရှိအဆင့်လောက်နဲ့က ဖီးနစ်ဘုရင်လေးဖလား ပြိုင်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မိုတူမြို့က အခြေအနေတွေက ဖျင်ချန်မြို့နဲ့ မတူဘူးကွ" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရန်ဟန်က ဖန်ယွမ် ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

'နှစ်ခုလုံး လိုချင်တယ်ဟ!! ထားလိုက်ပါတော့လေ...'

"ကျွန်တော် ဒုတိယလမ်းကြောင်းကိုပဲ ရွေးပါ့မယ်" ဖန်ယွမ် က ချက်ချင်းပင် အဖြေပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အီဗီနဲ့ ကျွန်တော်က လေ့ကျင့်ရေး လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်လေ။ အလုပ်လုပ်ဖို့ အချိန်ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..."

"လေ့ကျင့်ရေးလုပ်ရင်း ငွေရှာလို့မရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ" ရန်ဟန်က ပြန်ပြောသည်။ "မင်းလိုပဲ ငွေရှာချင်ကြတဲ့ လူသစ် လေ့ကျင့်ရေးမှူး အတော်များများက အများပြည်သူပိုင် တိုက်ပွဲကွင်းတွေမှာ အချိန်ဖြုန်းပြီး၊ ပိုက်ဆံရှိတဲ့ လူသစ် လေ့ကျင့်ရေးမှူးတွေကို ငွေကြေး အလောင်းအစားနဲ့ စိန်ခေါ်လေ့ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်မှာ သေချာတဲ့ စွမ်းရည်မရှိဘဲနဲ့တော့ ဒီနည်းလမ်းကို ငါ အကြံမပြုချင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက သိပ်ပြီး အလုပ်မဖြစ်လို့ပဲ။ နိုင်လာတဲ့ ငွေက လက်တွေ့အတွေ့အကြုံ ရဖို့နေနေသာသာ၊ ဆေးကုသစရိတ်နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရေး စရိတ်ကိုတောင် ကာမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငွေကြေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်တာ..." ဖန်ယွမ် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဒါကို ဘာလို့ သူ ကြိုမစဉ်းစားမိပါလိမ့်။ လေ့ကျင့်ရေးတွေ အများကြီး လုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အီဗီ၏ စွမ်းရည်များအပေါ် သူ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ အခြားသော လူသစ် လေ့ကျင့်ရေးမှူးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပြဿနာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"အဲဒါကို တွေးတောင် မတွေးနဲ့။ အဲဒီနည်းလမ်းက အချိန်ကုန်လွန်းတယ်။ နှစ်ရက် သုံးရက်လောက် စောင့်နေရင်တောင်မှ သင့်တော်တဲ့ 'အပေးအယူ' မျိုးနဲ့ ကြုံချင်မှ ကြုံမှာ။ မင်းအတွက် ပိုပြီး သင့်တော်မယ့် အလုပ်တစ်ခုကို ငါ မိတ်ဆက်ပေးမယ်" ဟု ရန်ဟန်က ဆိုသည်။

"ဒီမှာ... ဒါကို ယူထားလိုက်" ရန်ဟန်က ဖန်ယွမ်  ကို ငွေရောင်ကတ်ပြားတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုကတ်ပြားပေါ်တွင် "စတားရှိုင်း တိုက်ပွဲကလပ် " ဟု စာလုံးကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည်။

စတားရှိုင်း တိုက်ပွဲကလပ်... ဖန်ယွမ်  ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဖျင်ချန်မြို့ အပါအဝင် မြို့ကြီးများစွာ၌ ဘဏ်ခွဲများရှိသော တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် နာမည်အကြီးဆုံး တိုက်ပွဲကလပ်ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

"တိုက်ပွဲကလပ်... အစမ်းတိုက်ပွဲဝင်ပေးရမယ့် တွဲဖက်... စိတ်ဝင်စားလား"

"အဲဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့ အီဗီရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဖို့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ နည်းပြတစ်ယောက်ကိုလည်း ငါ စီစဉ်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ"