အချိန်များက ကုန်လွန်မြန်ဆန်လှသည်။ အီဗီလေး မွေးဖွားလာခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်တင်းတင်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့သည် ဖန်ယွမ်တို့တစ်သိုက် မက်ဂျစ်စီးတီးသို့ ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော နေ့လည်းဖြစ်သည်။ မနက်ခင်း ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် ဖန်ယွမ်သည် အီဗီလေးကို နှိုးကာ ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ မက်ဂျစ်စီးတီးမှာ ဖိန်ချန်မြို့နှင့် သိပ်မဝေးလှချေ။ ဤသည်ကပင် ဖိန်ချန် အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်း၏ စိတ်ပညာအသင်းမှ ထိုမြို့ကို သူတို့၏ ခရီးစဉ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အီဗီလေးကလည်း ယနေ့ ခရီးထွက်ရမည်ကို သိနေပုံရကာ ဖန်ယွမ်၏ အခေါ်ကို ကြားသည်နှင့် အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် ထလာပြီး ပိုးပဝါလေးကို ကိုယ်ပေါ်လွှမ်းခြုံရန် အလိုအလျောက် ကြိုးစားနေလေသည်။ သို့သော် တစ်ပတ်ကြာသည့်တိုင်အောင် ပိုးပဝါကို သေချာခြုံတတ်ရန်မှာ အီဗီလေးအတွက် လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်သေးပေ။
"ပုဝါကို ပေးလေ၊ ငါ သိမ်းထားပေးမယ်"
ဖန်ယွမ်က လက်လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဖန်ယွမ်ပြီးလျှင် ဤပိုးပဝါလေးသည် အီဗီလေးအတွက် ဒုတိယမြောက် မရှိမဖြစ် အရာလေးဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဖန်ယွမ်၏ မိဘများထံမှ ပထမဆုံးရရှိသော လက်ဆောင်ဖြစ်သည့်အပြင် ပြီးခဲ့သော တစ်ပတ်တာလုံး အီဗီလေးကို နွေးထွေးမှုတွေ ပေးစွမ်းကာ အဖော်ပြုပေးခဲ့သော အရာလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အီဗီလေးက ဤပိုးပဝါကို အလွန်မြတ်နိုးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပဝါလေး မရှိတော့သည်နှင့် အီဗီလေးသည် ချက်ချင်းပင် ဟာတာတာနှင့် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်သွားကာ ဖန်ယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာလေးဖြင့် ခုန်တက်သွားလေတော့သည်။
"ဟားဟား... သွားကြမယ်၊ ခရီးစကြပြီဟေ့"
...
ဖိန်ချန် အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်း၏ စိတ်ပညာအသင်းတွင် အဖွဲ့ဝင် ငါးဦး ရှိသည်။ ဖန်ယွမ်နှင့် ထန်ရင်းတို့အပြင် ဥက္ကဋ္ဌ လုကျဲ၊ ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ မုန့်ဇီချန် နှင့် အဖွဲ့ဝင် တုအိုက် တို့ဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ် ရောက်လာချိန်တွင် အနည်းငယ် နောက်ကျနေခဲ့ပြီး ကျန်လေးယောက်က စုံလင်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဖန်ယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့က ချက်ချင်းပင် နောက်ပြောင်လိုက်ကြသည်။
"လာပါပြီဗျာ... ဥက္ကဋ္ဌသစ်ကြီး"
"ရောက်ပါပြီဗျ" ဖန်ယွမ်က ခေါင်းလေးကုတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကဲ... ဒါဆိုလည်း သွားကြတာပေါ့၊ နေ့လယ်မတိုင်ခင် ရောက်အောင်သွားရမယ်" ဟု လုကျဲက ဆိုသည်။
အနောက်ကမ်းခြေ အပန်းဖြေစခန်းသည် မက်ဂျစ်စီးတီး၏ နာမည်ကြီး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားနေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်၊ လေကောင်းလေသန့်၊ သဲသောင်ပြင်နှင့် ပင်လယ်ရေ ပြာပြာလဲ့လဲ့... ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးသည် ပထမတန်းစားချည်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမည်မှာ သမိုင်းကြောင်းအရ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း အသေးစိတ်ကိုမူ အတိအကျ မသိရတော့ပေ။ သိရသမျှမှာ ဤနေရာသည် အစကတည်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် ဆိုခြင်းပင်။ သေးငယ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသော လက္ခဏာများ ကျန်ရစ်နေခြင်း မရှိတော့ပေ။
"အီဗီလေး၊ ခဏနေရင် ပိုကီဘောလုံးထဲ ဝင်ရမယ်နော်၊ ပြီးတာနဲ့ ငါချက်ချင်း ပြန်ခေါ်ပေးမယ်" ဟု ဖန်ယွမ်က ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။
ရထားပေါ်တွင် ပိုကီမွန်များကို အပြင်ထုတ်ထားခွင့် မရှိသောကြောင့် ဖန်ယွမ်အနေဖြင့် အီဗီလေးကို ကြိုတင်နားလည်အောင် ရှင်းပြထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လုံခြုံရေးစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ချိန်တွင်လည်း ပိုကီမွန်များကို ပိုကီဘောလုံးထဲ၌သာ ထည့်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်တို့မှာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖန်ယွမ်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။
"ဘွူး..." အီဗီလေးက ပို၍ပင် ညှိုးနွမ်းသွားရှာသည်။
"ပိုကီမွန်တွေရဲ့ အချစ်စရာအကောင်းဆုံးအချိန်က မွေးကင်းစအရွယ်လေးတွေပဲ။ မင်း အဲဒီအချိန်လေးကို သေချာမြတ်နိုးထားသင့်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂျီအိုဒုဒ်ဆိုရင်လေ... အစတုန်းကတော့ သိပ်ကို လိမ္မာတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒေါသက သိပ်ကြီးလာတာ၊ ပြောရတာတောင် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်" ဟု မုန့်ဇီချန်က ဝင်ပြောသည်။
"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးတဲ့နောက်မှာ နင်က သူ့ကို မပွေ့ချီနိုင်တော့လို့နေမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် သူ ဒေါသထွက်တာလေ။ သူ့ရဲ့ ကျောက်တုံးလက်သီးလေးတွေနဲ့ နင့်ရင်ဘတ်ကို မထိုးတာပဲ ကံကောင်းတယ် မှတ်ပါ" တုအိုက်က ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။
စကားစမြည်ပြောဆိုရင်းဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ငါးယောက် သံလိုက်အမြန်ရထားပေါ်သို့ တက်ရောက်လာကြသည်။ ဤနေရာရှိ ဝန်ဆောင်မှုမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိအောင် ကောင်းမွန်လှသည်။
"ချစ်ခင်လေးစားရပါသော ခရီးသည်တော်များ မင်္ဂလာပါ။ ရထားထွက်ခွာရန် (၂၈) မိနစ် လိုပါသေးသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း အချိုရည်များ တည်ခင်းဧည့်ခံပေးသွားပါမည်။ အထူးသတိပေးလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ 'မက်ဂျစ်ခါ့ပ်ဘုရင် ဆိုဒါ' သည် အလွန်နာမည်ကြီးပါသည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် အက်ကွာဂျက် (ရေစီးကြောင်းအဟုန်) ကဲ့သို့ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အရသာကို ခံစားရမည်ဖြစ်၍ လက်လွတ်မခံကြရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်"
"ကျွန်မ တစ်ဗူး ယူမယ်" ဟု ထန်ရင်းက ပြောလိုက်သည်။
"+၁" "+၁" "+၁" "+၁"
ကျန်လေးယောက်ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ လူသားတွေရဲ့ ပင်ကိုသဘာဝက ကြက်တူရွေးလို လိုက်ပြောတတ်တာများလား။
ခရီးစဉ်က ရှည်လျားပြီး အဖော်ပြုစရာဟူ၍ စမတ်ဖုန်းများသာ ရှိလေသည်။ ရထားပေါ်ရောက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကြောင့် အဖွဲ့သားများမှာ စကားသိပ်မပြောကြတော့ဘဲ ကိုယ့်ဖုန်းနှင့်ကိုယ် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ဖန်ယွမ်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း အီဗီလေး အနားတွင် မရှိသဖြင့် တစ်ယောက်တည်းကြည့်ရသည်မှာ ပျင်းစရာကောင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်ရှင်ကြည့်မည့် အစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် လျှောက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
လီမု - "မိတ်ဆွေတို့အတွက် သတိပေးချက်။ ပိုကီဘောလုံးတွေကို ပစ္စည်းတွေ ပစ်ပေါက်သလို မပစ်ကြပါနဲ့။ ဗီဒီယိုတွေထဲက ဟာတွေက လိမ်ထားတာတွေပါ၊ သေချာချိန်ရွယ်လို့ မရပါဘူး။"
အတန်းပိုင်ဆရာ - "ပိုကီဘောလုံးတွေကို ရမ်းမသုံးကြပါနဲ့၊ ရမ်းမသုံးကြပါနဲ့၊ ရမ်းမသုံးကြပါနဲ့။ ကျောင်းစဖွင့်ရင် ပစ်ပေါက်နည်း အမျိုးမျိုးကို တစ်ပြေးညီ သင်ကြားပေးပါမယ်။"
"ဟက်... ငယ်ပါသေးတယ်"
ဖန်ယွမ်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင်။ ပိုကီဘောလုံး ပစ်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ပိုကီမွန်ဥကို မရခင်ကတည်းက သူသည် ကစားစရာ ပိုကီဘောလုံးဖြင့် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဖန်ယွမ်သည် လူမှုကွန်ရက်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသော်လည်း များမကြာမီမှာပင် ငြီးငွေ့လာသည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေး သိုင်းကျောင်းများနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို စတင်ရှာဖွေကြည့်လေသည်။ မက်ဂျစ်စီးတီးတွင် သိုင်းကျောင်း အများအပြားရှိပြီး ၎င်းတို့အပေါ် သူ အတော်လေး စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေမိသည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရလျှင် သူ သွားရောက်လေ့လာချင်သေးသည်။ ဤလေ့ကျင့်ရေး သိုင်းကျောင်းများသည် သားရဲစစ်ပွဲခေတ်အတွင်းက ထွန်းကားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး အန်နီမေးရှင်းဇာတ်လမ်းများထဲတွင်လည်း မူလပုံစံများကို တွေ့နိုင်သည်။ ပိုကီမွန်မဟာမိတ်အဖွဲ့ မဖွဲ့စည်းမီက တောရိုင်းပိုကီမွန်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ မြို့ရွာများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပိုကီမွန်များကို မည်သို့ အမိန့်ပေးရမည်ကို လူတို့အား သင်ကြားပေးရန်အတွက် ပထမဆုံး လေ့ကျင့်ရေးမှူးများသည် အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းများကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ ဤသည်ကပင် သိုင်းကျောင်းများ၏ အစပျိုးရာ ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။
ပိုကီမွန် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံများတွင် လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်းများကို တည်ထောင်ခဲ့ကြပြီး အရပ်ဘက် လေ့ကျင့်ရေးမှူးအများစုသည် ဤတရားဝင် အဖွဲ့အစည်းများအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းပါဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်း စတင်တည်ထောင်ချိန်တွင် လူအင်အား မလုံလောက်မှုကြောင့် အချို့သော ဒေသများကို မစီမံနိုင်ခဲ့ရာ ဤသိုင်းကျောင်း အဖွဲ့အစည်းများ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။ သားရဲစစ်ပွဲအပြီး အရှေ့ဖျားဒေသတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေတ်စားလာသော ကရာတေးကိုယ်ခံပညာနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ပိုကီမွန်များကို ပေါင်းစပ်ကာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျော်ကြားမှုနှင့် ဥစ္စာဓနများကို ရယူရန် သူ၏အတွေ့အကြုံများကို လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးမည့် သိုင်းကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ရာ လူအများအပြား၏ စိတ်ဝင်တစား လာရောက်သင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ သိုင်းကျောင်းများ၏ လည်ပတ်မှုပုံစံကို နေရာအနှံ့ အတုယူလာခဲ့ကြသည်။ သားရဲစစ်ပွဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရပ်ဘက်လေ့ကျင့်ရေးမှူးများသည် ၎င်းတို့၏ သီးခြားစွမ်းရည်များအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြု၍ ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ယောဂတရားထိုင်ခြင်းဆိုလျှင် အချို့သူများကို အစောဆုံး စိတ်စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ဟွာနိုင်ငံတွင်လည်း အချို့သော အခြေခံသဘောတရားများသည် "အနုဖြင့် အကြမ်းကို အနိုင်ယူခြင်း" ကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်ဒဿနများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သေချာသည်ကတော့ သိုင်းကျောင်းများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အသိပညာများကို မျှဝေရာတွင် ကောက်ခံသော မြင့်မားသည့် သင်တန်းကြေးများကြောင့် လောဘလွှမ်းမိုးနေသော မယုံကြည်ရသည့် သိုင်းကျောင်းများစွာလည်း ထိုကာလအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်း၏ ပြင်းထန်သော နှိမ်နင်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှသာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် အခြေခံပညာရေးများ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြစ်ထွန်းလာမှုနှင့် နည်းပညာ တိုးတက်လာမှုတို့ကြောင့် အချို့သော အင်အားနည်းသည့် သိုင်းကျောင်းများမှာ ယခုအခါ ရပ်တည်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး၊ ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်နေသော သိုင်းကျောင်းများမှာမူ လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်းနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပုံစံပြောင်းလဲသွားခြင်းများ ရှိလာသည်။ မက်ဂျစ်စီးတီးတွင် ယနေ့တိုင်အောင် အမွေအနှစ်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော သိုင်းကျောင်း အနည်းငယ်ရှိနေပြီး အချို့တွင် စိတ်စွမ်းအားရှင်များပင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာများရှိ သိုင်းကျောင်းခေါင်းဆောင်များသည် ဒေသတွင်း လေ့ကျင့်ရေးမှူးအသင်းများတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ပါဝင်ကြပြီး ထင်ရှားသော ဂုဏ်ပုဒ်များ ရှိကြသည်။ အချို့သော ချမ်းသာသည့် မိသားစုများသည် သူတို့၏ သားသမီးများကို အထက်တန်းကျောင်းကောင်းများသို့ ပို့ရုံသာမက ထိုသိုင်းကျောင်းများတွင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များနှင့် ကျင့်စဉ်ဒဿနများကို သင်ယူ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်လာစေရန်အတွက် ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ တပည့်ခံစေကြသည်။
"သိုင်းကျောင်းဆိုတာ... အန်နီမေးရှင်းဇာတ်လမ်းထဲက ရွှေရောင်မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ကရာတေးဘုရင် ရှင်းယန်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ သိုင်းကျောင်းလိုမျိုးများလား"
ဖန်ယွမ်၏ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားသည်။ ဖန်ယွမ်သည် သိုင်းဂိုဏ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်မှု သိပ်မရှိလှပေ။ စင်စစ်အားဖြင့် တရားဝင် ပိုကီမွန်ဝတ္ထုများတွင် သိုင်းဂိုဏ်းများ၏ သဘောတရားကို အကြမ်းဖျင်းမျှသာ ဖော်ပြထားသည်။ မြက်ပွင့် ဂိုဏ်းခွဲ (၂)၊ ရေစီးကြောင်း ဂိုဏ်းခွဲ (၂)၊ ကျောက်တုံး ဂိုဏ်း အစရှိသည်တို့သာ ပါဝင်သည်။ အပြင်လက်တွေ့လောကတွင်တော့ ထိုအရာများ၏ ထိရောက်မှုကို သူ သေချာမသိပေ။ သို့သော် သိုင်းကျောင်းများသည် ယနေ့ခေတ်တိုင်အောင် လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အရည်အသွေးများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သိုင်းဂိုဏ်းများကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် စွမ်းရည်အမျိုးမျိုး ကွာခြားနိုင်သော်လည်း ထိုခေတ်အခါက အလွန်ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
ပိုကီမွန် ဂိုဏ်းချုပ်။
ဖန်ယွမ်က ထိုအမည်ကို တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်ကြည့်ရင်း၊ ထိုဘွဲ့နာမည်လေးက အတော်လေး မိုက်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ အခွင့်အရေးရမည်ဆိုလျှင် ထိုဘွဲ့မျိုးတစ်ခုလောက် ရအောင်ယူနိုင်ပါက မဆိုးလှဟု သူ တွေးနေမိလေသည်။