သွေးစုပ်လင်းနို့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန်အတွက် မှော်ဆရာအားလုံးသည် သူတို့၏ မှော်စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ အလွှာပေါင်းစုံပါသော အမိုးခုံး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ပထမအလွှာကို မြေသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ နောက်တစ်လွှာမှာ ရေခဲ၊ ထို့နောက် မြေသားအလွှာတစ်ခု ထပ်ပါကာ နောက်ဆုံး အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာမှာမူ ဆူးများပါသော အဆိပ်ရှိ နွယ်ပင်များဖြင့် ထူထပ်စွာ ကာရံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အမိုးခုံးကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သွေးစုပ်လင်းနို့များ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနေရသည်။ လင်းနို့များက အမိုးခုံးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝိုင်းဝန်းကိုက်ခဲနေကြရာ မှော်စွမ်းအင်ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မှော်ဆရာခါးလ်က စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည် - "ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ ထပ်အောင့်ထားရမှာလဲ?!"
ဤမှော်ဆရာအိုကြီးမှာ အားလုံးထဲတွင် မှော်စွမ်းအင်အနည်းဆုံး ကျန်တော့သည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။ အာဒမ်ချန်ထားခဲ့သော ခြေရာကို ရှာဖွေစဉ်ကတည်းက သူ မှော်စွမ်းအင်အတော်များများကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ နှစ်နာရီကျော် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း မှော်စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ဤကမ္ဘာတွင် မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ မှော်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်းပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်သော ဆေးရည်ဟူ၍ မရှိဘဲ၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိသည့် ကျင့်စဉ် (Mindfulness) ဖြင့်သာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်။
လီဆာက ခါးလ်ကို ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေသည် - "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိ—"
ဘုန်းးးးးး!!
ရုတ်တရက် အမိုးခုံးအပြင်ဘက်မှ ပြင်းထန်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေါက်ကွဲခြင်းဆေးရည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်တည်း ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် မှော်ဆရာများ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အမိုးခုံးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာတော့သည်။
"အ-အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?!"
"လှိုဏ်ဂူကြီး ပြိုကျနေတာလား?!"
ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ မှော်ဆရာများမှာ ပျာယာခတ်သွားကြသည်။ အက်ဒဝပ်က ယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး တွေးနေမိသည် - ‘အာဒမ်...’
အာဒမ်သည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက်ထိချက်တစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ညာဘက်ခြမ်း တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏တိုက်ကွက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်။ အာဒမ်သည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်က ဘယ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရလဒ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အာဒမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကို လဲကျအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ညာဘက်လက်၊ ရင်ဘတ်ညာဘက်ခြမ်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်တစ်ဝက်ခန့် မရှိတော့ဘဲ သက်မဲ့သဖွယ် မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ အာဒမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူရင်း မှော်ဆရာများ တည်ဆောက်ထားသော အမိုးခုံးကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးစုပ်လင်းနို့များမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်သေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် မတ်တပ်ပြန်ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့တိုက်ပွဲကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော သွေးစုပ်ကောင်အစေခံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏အရှင်သခင် ဤမျှရက်စက်စွာ အသတ်ခံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အစေခံမှာ ကြောက်လန့်တကြား တောင့်နေတော့သည်။ အာဒမ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း လက်ချောင်းတစ်ချောင်းပင် မလှုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ သူ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ချင်သော်လည်း အသံတစ်သံပင် ထွက်မလာဘဲ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ရပ်နေမိသည်။
အာဒမ်သည် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာရင်း ချိုပါသော သိုးနက်၏ သိုးမွေးအနည်းငယ်ကို ပူဇော်လိုက်ပြီး လက်ဟန်များကို အေးအေးဆေးဆေး ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အစေခံ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်ကာ ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "နောက်ဆုံးပြောချင်တာ ရှိလား?"
သို့သော် ထိုခဏမှာပင်...
ရွှပ်!
အာဒမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ဖောက်ထွက်နေသော ဖြူဖျော့ဖျော့ လက်တစ်ဖက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုလက်မှာ သူ၏နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဟားဟားဟားဟား!" သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မှော်ဆရာသည် အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက် မရှိသော်လည်း အာဒမ်၏နောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အရူးတစ်ယောက်လို ရယ်မောနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည်ကျန်းမာလာနေ၏။
"မင်းက ငါ့ကို တကယ်သတ်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား?" သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်က ဖြဲပြုံးပြုံးရင်း လက်ကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ အာဒမ်၏ နှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည် - "လူမိုက်! သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို တကယ်သတ်ချင်ရင် နှလုံးဒါမှမဟုတ် ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးရတယ်ကွ! ဟားဟား!"
အာဒမ်သည် အခက်အခဲများကြားမှ နောက်သို့လှည့်ကာ မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်တွင် သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် - "ဆ-ဆရာ... ဘာလို့လဲ..."
သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ ရယ်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် - "မင်း အခု ဘာပြော—"
ရွှပ်!
သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်သည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်လက်အိတ် ဝတ်ထားသော လက်တစ်ဖက်မှာ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မယုံနိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ... သူ၏ အစေခံ (Spawn) ဖြစ်နေသည်!!!
သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော အစစ်အမှန် အာဒမ်က မိစ္ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည် - "ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ။"
နောက်တစ်ခဏတွင် အာဒမ်သည် သူ၏လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ နှလုံးသားကို ချေမွပစ်လိုက်သည်။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်မှာ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အာဒမ်သည် ဒူးထောက်လဲကျကာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူနေရသည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် သူ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ပြီး ကြိုးစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမိုးခုံးဘက်သို့ အားနည်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးစုပ်လင်းနို့များမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခိုင်းစေမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် သူတို့သည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ပျံဝဲနေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှောင်ထုဖုံးနေသော မျက်နှာကြက်ဆီသို့ ပြန်သွားကြတော့သည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ အာဒမ် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မှော်ဆရာ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ အတည်ပြုလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
‘သူ သေသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ စိုးရိမ်နေတုန်းပဲလဲ? ငါ့ရဲ့ အာရုံက ငါ့ကို သတိပေးနေတုန်းပဲ။ ငါ့ကို တစ်ချိန်လုံး ချောင်းမြောင်းနေတဲ့ လူတွေက အခုမှ စပြီး လှုပ်ရှားတော့မှာလား? အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အခုက အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ!’
အာဒမ်သည် လက်ရှိတွင် အလွန်စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေ၌ ရှိနေသည်။ သူ၏ မှော်စွမ်းအင်များမှာ အကုန်အစင် နီးပါး ဖြစ်နေ၏။ မှော်ပညာများကို ထားလိုက်ပါဦး၊ သေမင်း၏လက်ဝါး တိုက်ကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုရန်ပင် မှော်စွမ်းအင် မလုံလောက်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အချိန်မဆွဲဘဲ သူ၏ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းနယ်ပယ် (Sphere of Resonance) ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အစီအရင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော လူများကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရန် စတင်တော့သည်။ ဤယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော နိမိတ်ဆိုးကို ပေးနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အာဒမ်သည် သတိမေ့နေသူများကို အစီအရင်မှ ဝေးရာသို့ ပစ်ထုတ်နေစဉ်မှာပင် အဝေးမှ မှော်အမိုးခုံးကြီး ပွင့်သွားပြီး လူအားလုံး ထွက်လာကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့မှာ သတိကြီးစွာ ထားနေကြသော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက် မရှိဘဲ လဲနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အလောင်းကို မြင်သောအခါ အားရဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြသည်။
"ဟားဟား! အာဒမ်... မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ! မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ!" အက်ဒဝပ်သည် သူ၏သူငယ်ချင်းဆီသို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာသည်။ လီဆာကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့နောက်မှ လိုက်လာသည်။
သို့သော် သူတို့ အနားရောက်လာသောအခါ အာဒမ်မှာ ပျာယာခတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူငယ်လေးက သူတို့ကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် - "မြန်မြန်... ဒီလူတွေကို အစီအရင်နဲ့ ဝေးရာကို သယ်သွားကြစမ်း!"
"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ? သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်က သေသွားပြီလေ—" အက်ဒဝပ်က အာဒမ်မှာ ပိုလုပ်နေသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏စကားမှာ ချက်ချင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
"အခုချက်ချင်း လုပ်စမ်း!" အာဒမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံထဲမှ လေးနက်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် လူတိုင်းသည် သူခိုင်းသည့်အတိုင်း လူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စတင်ဖယ်ရှားကြတော့သည်။
အာဒမ်၏ နဖူးမှ ချွေးစက်များ စီးကျလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ရီလာသည်။ သူ၏နှလုံးသားထဲမှ နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်မှာ ပို၍ ဆိုးရွားလာပြီး သူ၏ အာရုံများမှာ အရူးအမူး သတိပေးနေသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်း ပြင်းထန်နေ၏။
ရုတ်တရက်...
ရှေးဟောင်းကာလမှ မြစ်ဖျားခံလာဟန်ရှိသော နက်ရှိုင်းသော သက်ပြင်းချသံကြီးတစ်ခုမှာ လှိုဏ်ဂူအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ထိုအသံနှင့်အတူ ပါလာသော ပြင်းထန်သည့် ဖိအားကြောင့် လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း ဒူးထောက်လဲကျသွားရတော့သည်။ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆုံးစွန်သော ထိတ်လန့်မှုကြောင့် တုန်ရီနေကြသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး!" အာဒမ်သည် သွားကို တင်းတင်းစိကာ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "အားလုံး... အစီအရင်နဲ့ ဝေးရာကို ပြေးကြ!"
သို့သော် သူ ထိတ်လန့်သွားသည်မှာ လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကျောက်ရုပ်လို ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။ သူသည် သူနှင့် အနီးဆုံးရှိသော အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာကို ဆွဲယူကာ အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အကုန်သုံး၍ လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြို့စားဟန်းနက်စ်နှင့် မှော်ဆရာအီမိုရီတို့ဆီသို့ ပြေးသွားကာ သူတို့၏ ကော်လာများကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ လုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။
"တောက်!" အာဒမ်သည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် ကျိန်ဆဲရင်း အစီအရင်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်နှင့် အစေခံ သုံးကောင်အပြင်၊ မှော်ဆရာခါးလ်နှင့် အခြားလူ နှစ်ယောက်မှာ အစီအရင်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ အထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်သွားသည်။ မှော်ဆရာအိုကြီးနှင့် ကျန်နေသော လူနှစ်ယောက်ကို ဆွဲမကာ အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ အပြင်သို့ရောက်ရန် မီတာအနည်းငယ်သာ လိုတော့ချိန်တွင် ယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်မှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပလာတော့သည်။
"ဟင့်အင်း!!" အာဒမ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူကိုင်ထားသော လူသုံးယောက်ကို အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်သို့ အဝေးကြီးရောက်အောင် လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုခဏမှာပင် ယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်မှာ အသက်ဝင်သွားပြီး အာဒမ်သည် သွေးရောင်လွှမ်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
သို့သော်! ခဏအကြာတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ ကွဲထွက်သွားပြီး လူငယ်လေးသည် အားယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အသက်စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်သွားတော့သည်!
သူ အသက်ကို မနည်းလုရှူနေစဉ်မှာပင် ယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်မှာ ယခင်ထက် ပို၍ တောက်ပလာကာ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို မျက်စိကွယ်မတတ် အလင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ အစီအရင်အတွင်းတွင် ရှိနေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မှော်ဆရာနှင့် သူ၏အစေခံ သုံးကောင်ဆီမှ အသက်စွမ်းအား များမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့မှာ ခြောက်ကပ်နေသော အခွံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
အစီအရင်၏ နီရဲသော မျဉ်းကြောင်းများမှာ လှိုဏ်ဂူကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် ရှည်ထွက်သွားပြီး အရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပလ္လင်ကို ကျော်လွန်သွားသည်။ ထိုမျဉ်းကြောင်းများသည် အက်ဒမန်တိုင်း (Adamantine) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခေါင်းတလား (Coffin) ကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။
ခဏအကြာတွင် တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသလို ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သတ္တုအချင်းချင်း ပွတ်တိုက်သံကြီးမှာ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ထို့နောက်... ခေါင်းတလား၏ အဖုံးမှာ ပွင့်သွားပြီး ဖြူဖျော့ကာ ခြောက်ကပ်နေသော လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်!