အခန်း (၇၇) မှော်လက်နက် 

မြို့စားဟန်းနက်စ်သည် သူ၏ရှေ့မှ သွေးစုပ်ကောင်အစေခံများကို အတိုင်းအဆမရှိသော ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ထိုသတ္တဝါများ၏ခြေရင်း၌ အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ရင်ထဲမှ အမျက်ဒေါသမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။

"ယုတ်ညံ့တဲ့ သတ္တဝါတွေ... မင်းတို့ ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ!" သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် မြို့မရင်ပြင်ရှိ စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံတွင် ရှိနေစဉ် အရေးပေါ်အချက်ပေးမီး သုံးခု ဆက်တိုက်တက်လာသဖြင့် အနီးဆုံးနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူရောက်လာချိန်တွင် သူ၏မြို့စောင့်တပ်သား ခြောက်ဦးခန့်မှာ ဤမသေမျိုးသတ္တဝါများလက်ချက်ဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သွေးစုပ်ကောင်အစေခံ သုံးဦးသည် အမျက်ထွက်နေသော မြို့စား၏ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။ တစ်ဦးစီ၏ လက်ထဲတွင် သတိမေ့နေသော လူသားတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးစီ ပါရှိသည်။

"ယဇ်ကောင်တွေကို သူ့လက်ထဲပေးပြီး ငါနဲ့အတူ မြို့စားကိုသတ်ဖို့ ကူညီစမ်း" ဟု ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အခြားတစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။ တတိယမြောက် အစေခံဖြစ်သော လူငယ်လေးတစ်ဦးမှာ ကျန်နှစ်ဦးထံမှ လူသားများကို လွှဲပြောင်းယူကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"မင်းတို့... ရဲလှချည်လား!" မြို့စားသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ဓားရှည်  ကို ဆွဲထုတ်ကာ အစေခံနောက်သို့ လိုက်လေသည်။

"မြန်မြန်! သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ။ မှော်ပညာ သုံးခွင့်မပေးနဲ့!" အစေခံတစ်ဦးက အော်ဟစ်ကာ မြို့စားရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

မြို့စား၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤသတ္တဝါများမှာ အသိဉာဏ်မဲ့သော သွေးဆာသည့်သားရဲများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် မှော်ဆရာတစ်ဦးကို မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို သိနေခြင်းကြောင့် သူအနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်သနည်း?

မြို့စားသည် သူ၏ဓားရှည်အတွင်းသို့ မှော်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဓားသွားပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းအမှတ်အသားများ (Runes) ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ထိုအမှတ်အသားများသည် မှော်ပုံစံငယ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

မီးနီရောင်တောက်တောက်များ သည် မြို့စား၏ဓားမှ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြေးဝင်လာသော အစေခံများမှာ ထိုထူးခြားသည့်အခြေအနေကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ မြို့စားသည် သူ၏အရှိန်ကိုမြှင့်ကာ အစေခံများဘေးမှ ဖြတ်ပြေးရင်း ဓားကို နှစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ရလဒ်ကို ကြည့်ရန် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ပေ။ ထိုမျှအထိ သူကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုရှိသည်။

အစေခံများမှာ မြို့စား၏တိုက်ကွက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းပြတ်သွားကာ နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မီးလျှံများအတွင်း ကျရောက်သွားပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။

"ညစ်ပတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေ... သေစမ်း!!" မြို့စားသည် သူ၏ မှော်လက်နက် (Magic Artifact) ကို ကိုင်စွဲကာ နောက်ဆုံးအစေခံနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။ ဒေါသ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူသည် ယနေ့ညတွေ့သမျှ မသေမျိုးအားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် ကျိန်ဆိုထားလေသည်။

လီဆာနှင့် အန်နီယာ 

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မှော်ဆရာအီမိုရီသည် သွေးစုပ်ကောင်အစေခံ နှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အခက်တွေ့နေသည်။ မြို့စားနှင့်မတူဘဲ သူ၏လက်ထဲတွင် မည်သည့်မှော်လက်နက်မှ မရှိပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ဓားထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်ထည့်ကာ သံမဏိထက်မာကျောသော အစွယ်၊ လက်သည်းများကို ခုခံနေရခြင်းသာဖြစ်သည်။ သူနှင့်အတူပါလာသော အစောင့်များမှာ သေဆုံးကုန်ပြီဖြစ်သလို အီမိုရီမှာလည်း ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့စွာ တိုက်ခိုက်နေမိသည်။

"ငါ့သား ဘယ်မှာလဲ?!" "မင်းတို့ သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်ကြတာလဲ?!" "သူ ဘယ်မှာလဲလို့!!"

သူသည် ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဓားကို ရမ်းရင်း အော်ဟစ်နေသည်။ အစေခံတစ်ဦးက သူ၏တိုက်ကွက်ကို အလွယ်တကူရှောင်ကာ အီမိုရီ၏ ရင်ဘတ်ကို အားရပါးရ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း!

အီမိုရီသည် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ဝင်ဆောင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားတော့သည်။ သူသည် သွေးများကို အန်ထုတ်ရင်း အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေ၏။ အစေခံမှာ မှော်ဆရာ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "ဒီညစ်ပတ်တဲ့ လူသားကို ငါ့အရှင်ဆီ ယူသွားရင် အရှင် ဘယ်လောက်တောင် ဂုဏ်ယူလိုက်မလဲ..."

အစေခံနှစ်ဦးစလုံး အီမိုရီဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားနေစဉ် ရုတ်တရက် သူတို့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ တုန်ခါလာပြီး အော့ခ် တစ်ကောင်၏ လက်မောင်းခန့် ထူထဲသော ဆူးနွယ်ပင်များ မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာတော့သည်။

အစေခံတစ်ဦးက ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြားတစ်ဦးမှာမူ ကံမကောင်းခဲ့ပေ။

အဆင့် ၁ မှော်ပညာ - ဆူးနွယ်ပင် !

ထိုနွယ်ပင်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။ အစေခံသည် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်တစ်ခဏ၌ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခုသည် အဝေးမှနေ၍ သူ၏ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

"အု!" သူသည် ရှောင်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း ဆူးနွယ်ပင်များကြောင့် မလှုပ်နိုင်ပေ။ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်သည် သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဖောက်ထွက်သွားမည့်အစား တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

အဆင့် ၁ မှော်ပညာ - အဆိပ်မြှား 

"အားးးးးး!!"

အစေခံသည် အသားနှင့် အရိုးများ အရည်ပျော်ကျလာသဖြင့် အော်ဟစ်နေတော့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ မှော်ပညာကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နွယ်ပင်များမှာ ပြန်လည်ပျော့ခွေသွားပြီး မြေအောက်သို့ ကွယ်ပျောက်သွား၏။

ကျန်ရှိနေသော အစေခံမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူတို့၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆိပ်ဒဏ်ကို အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း သူ၏သူငယ်ချင်းမှာ ဤမှော်ပညာကြောင့် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသတ္တဝါ ကြောင်နေစဉ်မှာပင် ဖြူဖွေးသောအမွေးအမှင်များနှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် သူ့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာကာ အားရပါးရ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်!

အစေခံမှာ အော်ပင်မအော်နိုင်လိုက်ဘဲ ထိုသားရဲသည် သူ၏လည်ပင်းကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း အသားစလေးများဖြစ်သည်အထိ ကုတ်ဖဲ့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ရွှေအိုရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးမှာ ဖြူဖွေးသော သားရဲနားသို့ လျှောက်လာကာ ဦးခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည် - "တော်တယ် အန်နီယာ ။ ဒီလို ရွံစရာကောင်းတာတွေကိုတော့ မစားနဲ့ဦးနော်။"

အန်နီယာ အမည်ရှိသော မြေခွေးဖြူလေးသည် လီဆာ၏လက်ကို ခေါင်းဖြင့်ပွတ်ကာ ‘ငါ့ကို ချီးကျူးပါဦး’ ဟု ပြောနေသည့်အလား ကြည့်နေသည်။ လီဆာက ရယ်မောလိုက်ပြီး - "အေးပါ... မင်း တကယ်တော်ပါတယ်။"

ထို့နောက် သူမသည် မတ်တတ်ပြန်ရပ်လာသော အီမိုရီကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် - ‘တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့လူပဲ!’ သူမသည် သူ့ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တတိယအစေခံ ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းသို့ အမြန်လိုက်သွားတော့သည်။ လူသားတွေရဲ့ အသက်ကို ကယ်ဆယ်ဖို့က အရာအားလုံးထက် အရေးကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။

အက်ဒဝပ်နှင့် အာကွီလာ 

အက်ဒဝပ်နှင့် သူ၏အဖော်သားရဲ အာကွီလာ  တို့သည် နောက်ဆုံးအချက်ပေးမီး တက်လာရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူရောက်သွားချိန်တွင် မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်အံ့သြသွားကာ တွေဝေစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည် -

"ဟင်... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ?"