ဟန်းနက်စ်မြို့၏ ဆိတ်ငြိမ်နေသော လမ်းမများမှာ ယနေ့ညတွင် အလွန်ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။ လမ်းမီးတိုင်များမှာလည်း ဆီကုန်ခါနီးဖြစ်၍ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေကြသည်။ လမင်းနှစ်စင်းမှာလည်း တိမ်ဖုံးနေသဖြင့် မြို့တစ်ခုလုံးမှာ မကြာမီ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
အာဒမ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အစောင့်နှစ်ဦးမှာ လေထုထဲရှိ အေးစက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ ရာသီဥတုကြောင့် အေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ရင်ထဲမှ မသိစိတ်က ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"အရှင်အာဒမ်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီလို့ ခံစားနေရတယ်၊ ဘာမှန်းတော့ မသိဘူး..." အစောင့်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
အခြားတစ်ဦးကလည်း တုန်ရီသော လေသံဖြင့် "ကျွန်တော်လည်း ခံစားရတယ်၊ ဒီနေ့ည မြို့ထဲက အခြေအနေက... တစ်မျိုးပဲ။"
အာဒမ်က သူတို့ကို အထူးသတိထားရန် မှာကြားထားခြင်းကလည်း သူတို့၏ ကြောက်စိတ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ သူတို့သည် ရှေ့မှ လျှောက်နေသော လူငယ်လေး၏ အနားသို့ တိုးကပ်လိုက်ကြသည်။ အာဒမ်က သက်ပြင်းချကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် - ‘သာမန်လူတွေတောင် ဒီလောက်အထိ ခံစားနေရပြီဆိုတော့... ဒီမသေမျိုးတွေရဲ့ အရှိန်အဝါက မသေးဘူးပဲ။’
"စိတ်မပူကြနဲ့။ ရော့... ဒါတွေကို ယူထားလိုက်။" သူက အိတ်ထဲမှ ဖန်ပုလင်းငယ် လေးလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ယောက်ကို နှစ်လုံးစီ ဖြစ်သည်။
ဖန်ပုလင်းထဲရှိ တောက်ပသော အနီရောင် အရည်များကို ကြည့်ပြီး အစောင့်တစ်ဦးက စပ်စုလိုက်သည် - "ဒါက ဘာလဲ အရှင်?"
"အသက်အာမခံ ပေါ့" အာဒမ်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေသည် - "အကယ်လို့ မင်းတို့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တစ်ခုခုကို တွေ့တာနဲ့ ဒီပုလင်းတွေကို ချက်ချင်း ပစ်ပေါက်လိုက်။ ပြီးတော့ အဝေးကနေပဲ နေကြနော်၊ ဟုတ်ပြီလား?"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်!" အစောင့်များမှာ ထိုပုလင်းထဲ၌ ဘာရှိသည်ကို မသိသော်လည်း အာဒမ်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်သွားကြသည်။ သူတို့အပေါ် ဂရုစိုက်သော လူငယ်လေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကြည်ညိုလေးစားစိတ်များ တိုးပွားလာကြသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... အာဒမ်မှာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ စိတ်ထဲမှ ငိုချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသည်။ ‘တောက်... ငါ အခုပဲ ဖော်ထားတဲ့ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ဆေးရည် တွေကို အလကား ပေးလိုက်ရပြီ။ ဒါတွေက တစ်ပုလင်းကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၅ ပြား တန်တာကွ! မြို့စားဟန်းနက်စ်... ခင်ဗျားတော့ တွေ့ပြီ။ ဒီကိစ္စပြီးရင် ခင်ဗျားဆီက နှစ်ဆ... မဟုတ်ဘူး၊ သုံးဆ ပြန်တောင်းပစ်မယ်။ ဟီးဟီးဟီး!’
အရေးပေါ် အချက်ပေးမီး
အာဒမ် ငွေရှာရန် အကြံထုတ်နေစဉ်မှာပင် မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံ၌ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင့်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မီတာ ၅၀ ခန့် အမြင့်သို့ ရောက်သောအခါ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးရှူးမီးပန်းသဖွယ် ဖြစ်သွားတော့သည်။
"အဲဒါ... အရေးပေါ် အချက်ပေးမီးပဲ!" အစောင့်တစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။
အာဒမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည် - "ငါ အရင်သွားနှင့်မယ်။ မင်းတို့ နောက်က လိုက်ခဲ့၊ ဒါပေမဲ့ မလောနဲ့။ သတိနဲ့ပဲ လာကြ!"
စကားအဆုံးမှာပင် အာဒမ်သည် အနီးရှိ အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အချက်ပေးမီးလွှတ်ရာနေရာသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ အာဒမ်ပေးထားသော ဆေးပုလင်းများကို အသင့်ကိုင်ရင်း အချက်ပေးမီး ရှိရာသို့ ပြေးသွားကြသည်။
သင်္ဘောကျင်းရှေ့မှ တိုက်ပွဲ
ရုတ်ဒ်စ် သင်္ဘောကျင်း ရှေ့ရှိ ကျောက်ခင်းရင်ပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဖြူဖျော့သော အသားအရေနှင့် နီမြန်းသော မျက်လုံးရှိသည့် လူရိပ်နှစ်ဦးသည် လူသုံးဦးကို ဝိုင်းထားကြသည်။ ထိုသုံးဦးမှာ မြို့စား၏ အစောင့်နှစ်ဦးနှင့် မှော်ဆရာခါးလ် တို့ပင် ဖြစ်သည်။
မှော်ဆရာခါးလ်မှာ ပုခုံးတွင် ဒဏ်ရာရထားပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်နေသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း အဆိပ်ခတ်ခံထားရသဖြင့် မှော်ပညာကို မသုံးနိုင်တော့ပေ။ "တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့လူတို့... ဒီအဘိုးကြီးက တကယ့်ကို အသုံးမကျတော့ဘူး..." ဟု သူက ခါးသီးစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် အရိုးအဆင့် (Bone Stage) မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အသက်အရွယ်ကြောင့် တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးခဲ့သည်။ ဤမသေမျိုး သတ္တဝါများ သူ့နောက်သို့ ရောက်လာသည်ကိုပင် သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ "သွေးစုပ်ကောင် အစေခံတွေ (Vampire spawns)!" ဟု ခါးလ်က သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သော ဆံပင်ညိုနှင့်လူက အဝေးတွင် ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော လူနှစ်ဦးကို ညွှန်ပြကာ - "မင်း အဲဒီလူတွေကို ယူပြီး အရှင်သခင်ဆီ အရင်ပြန်နှင့်။ ငါ ဒီသုံးယောက်ကို ရှင်းပြီးမှ လိုက်ခဲ့မယ်"
ဆံပင်နက်နှင့် အမျိုးသမီး အစေခံက ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုလူများကို ဆွဲယူပြီး အနီးရှိ လမ်းကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဆံပင်ညိုနှင့်လူမှာမူ ခါးလ်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ စူးရှသော သွားများကို ဖြဲပြရင်း ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသည် - "သေစမ်း!"
သူတို့နှင့် ဆယ်ပေခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသဖြင့် ထိုအစေခံမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ရှေ့သို့ မှောက်ခုံ လဲကျသွားတော့သည်။
အဆင့် ၁ မှော်ပညာ - မြေငလျင်!
ထိုသူ လဲကျသွားစဉ်မှာပင် အစောင့်နှစ်ဦးနှင့် ခါးလ်၏ ရှေ့တည့်တည့်၌ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ခေါင်းချွန်ဦးထုပ် ဆောင်းထားသော လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူက လက်ဟန်တစ်ခုကို အမြန်ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ လက်ထိပ်တွင် တောက်ပသော မှော်အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခု ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
အဆင့် ၁ မှော်ပညာ - မှော်မြှား !
ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်နှင့်အတူ... ၎င်းမှာ သွေးစုပ်ကောင် အစေခံ မြင်လိုက်ရသော နောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။