လေထုမှာ တစ်ခဏအတွင်း အေးစက်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အခြေအနေများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် မြို့စားဟန်းနက်စ်ပင် ကြားဝင်တားဆီးရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ အီမိုရီသည် သူ၏သားပျောက်ဆုံးသွားကတည်းက စိတ်မမှန်ဖြစ်နေသည်ကို သူသိသော်လည်း ကလေးများအပေါ် ဤမျှအထိ ရိုင်းစိုင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဤကလေးများသည် ကလိုဗာအကယ်ဒမီကို ကိုယ်စားပြုလာသူများ မဟုတ်ပါလား? သူတို့ကို စော်ကားခြင်းသည် အကယ်ဒမီကို စော်ကားခြင်းနှင့် အတူတူပင်။
မြို့စားသည် အီမိုရီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော အာဒမ်ကို တစ်လှည့်၊ ဘာမှဝင်မပြောဘဲ တည်ငြိမ်နေသော လီဆာကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည့် အက်ဒဝပ်ကို မြင်သောအခါ မြို့စား စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်မိသည် - ‘တောက်... တကယ်ပဲ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလား?!’
သူ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ရှေ့သို့ တိုးမည်အလုပ်တွင် အီမိုရီက အာဒမ်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အီမိုရီသည် အာဒမ်ထက် အရပ်အမောင်း ပိုမြင့်သဖြင့် အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည် - "ငနာလေး... မင်း အခု ငါ့ကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"
"ဟမ်?" အာဒမ်က မျက်နှာပြောင်တိုက်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "နားမကြားဘူးလား? မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အဲဒီလိုပဲ စကားပြောတာလားလို့ မေးတာလေ။ ငါ့ရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်ကို မင်း ဘယ်လိုများ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံရဲတာလဲ? အခုရော ကြားပြီလား? ဒါမှမဟုတ် ထပ်ပြောပေးရဦးမလား?"
အီမိုရီမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို လက်ပါမိတော့မည့်အခြေအနေကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အာဒမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားသည် - "ဘာလဲ... စကားတွေဆွံ့အနေတာလား?"
"မင်းလို ကောင်လေးကတော့—" အီမိုရီက သွားကြိတ်ရင်း အာဒမ်ဆီ နောက်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သို့သော် အာဒမ်က ချက်ချင်းပင် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည် -
"ငါ့ရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်က မင်းအပေါ်ရော ဒီက လူတိုင်းအပေါ်မှာရော ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါတို့ကို သံသယဝင်ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ခေါင်းဆောင်ကိုပါ အော်ဟစ်စော်ကားခဲ့တယ်" အာဒမ်၏ အကြည့်များက မှော်ဆရာသုံးဦးစလုံးအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။
မြို့စားဟန်းနက်စ်နှင့် ခါးလ်တို့မှာ အာဒမ်၏ ထောက်ပြမှုကြောင့် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ အာဒမ်ပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သူတို့သည် ကူညီရန် အဝေးကြီးမှ လာခဲ့သော ကလေးများကို စော်ကားခဲ့မိသည်။
"ပြီးတော့ မင်း" အာဒမ်က အီမိုရီကို ပြန်ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် - "ငါ့ခေါင်းဆောင်ကို အော်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ? ငါတို့ကို အထင်သေးဖို့ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ? မင်းကိုယ်မင်း ငါတို့ထက် သာတယ်လို့ ထင်နေတာလား?"
"မင်း!!" အီမိုရီသည် အာဒမ်၏ စကားများကို ကြားလေ ဒေါသထွက်လေပင်။ ထိုလူငယ်လေးသည် လူတစ်ယောက်၏ ဒေါသကို ဆွပေးရာတွင် အလွန်ပါရမီပါကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
အီမိုရီ အကြံအိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အာဒမ်က ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည် - "မင်းက ငါတို့ထက် တကယ်သာတယ်လို့ ထင်နေရင် ငါနဲ့ တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ဆင်နွှဲမလား?"
"ဟမ်?" အီမိုရီ မှင်တက်သွားသည်။ မြို့စားနှင့် ခါးလ်တို့လည်း ထပ်တူပင်။ အခြေအနေက ဤဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။ မြို့စားမှာ ကြားဝင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အခွင့်အရေး ထပ်မရခဲ့ပြန်ပေ။
"ဟားဟားဟား!" အီမိုရီက ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ထိုရယ်သံမှာ လှောင်ပြောင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဤကလေးကို ပညာပေးချင်သော်လည်း ကလေးကို နှိပ်စက်သည်ဟု အပြောမခံချင်ပေ။ ယခုမူ အာဒမ်က အရင်စိန်ခေါ်လိုက်သဖြင့် သူ့အတွက် အကွက်ဆိုက်သွားတော့သည်။
"ဒီဘက်ခေတ် ကလေးတွေက လူကြီးမိဘကို ဘယ်လိုလေးစားရမယ်ဆိုတာ လုံးဝမသိကြတော့ဘူးပဲ။ မှတ်ထားစမ်း ငနာလေး... ဒီတိုက်ပွဲကို မင်းကိုယ်တိုင် အရင်စတာနော်။ နောက်ဆုတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ငါ မင်းကို အသေသတ် ပညာပေးတဲ့အခါကျမှလည်း လာပြီး မညည်းတွားနဲ့" ဟု အီမိုရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အေးပါ... ပြီးရော" အာဒမ်က ပျင်းရိသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး - "မင်းရှုံးတဲ့အခါကျရင် ငါ့ခေါင်းဆောင်ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်ရမယ်"
"ဟက်" အီမိုရီက နှာခေါင်းရှုံ့သည် - "မင်းရှုံးရင်ကော?"
"မင်းခိုင်းတာ အကုန်လုပ်မယ်" အာဒမ်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားသောအခါ အီမိုရီက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည် - ‘ကောင်းပြီ... ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတွေကို မင်းအပေါ်မှာ ပုံချပြီး မင်းရဲ့ နေရာအမှန်ကို ပြပေးမယ်၊ ကောင်စုတ်လေး!’
နှစ်ဦးသား အိမ်တော်ရှေ့ရှိ ဥယျာဉ်ထဲမှ မြေကွက်လပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ တိုက်ပွဲစတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မြို့စားဟန်းနက်စ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လီဆာကို အမြန်ပြောလိုက်သည် - "ဒီလောက်အထိ အခြေအနေကို မဆိုးဝါးစေသင့်ဘူး ထင်တယ်၊ မစ္စကလဲယား။"
သို့သော် လီဆာက ခေါင်းခါပြလိုက်သည် - "အဲဒီလူက ကျွန်မကို စော်ကားတာကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ အာဒမ်က ဒါကို အဆုံးအထိ မလုပ်ရင် ရှင်တို့က ကျွန်မတို့ကို ဘယ်တော့မှ အလေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"
မြို့စားနှင့် ခါးလ်တို့မှာ လီဆာ၏ စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူမပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ထိုစဉ် လီဆာက သူတို့ကို ကြည့်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "စိတ်မပူပါနဲ့။ အာဒမ်က မှော်ဆရာအီမိုရီကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်စေရဘူးလို့ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်။"
အာဒမ်နှင့် အီမိုရီတို့သည် ဥယျာဉ်အလယ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် ဆယ်ကိုက်ခန့် အကွာအဝေး ရှိသည်။
"မင်းကို အရင် မှော်သုံးခွင့်ပေးမယ်" ဟု အီမိုရီက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဒေါသများမှာ ယခုအခါ ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် စိတ်အေးအေးထားရန် အရေးကြီးကြောင်း သူသိသည်။
အာဒမ်က မေးစေ့ကို ပင့်ကာ အလွန်အမင်း ထောင်လွှားသော ပုံစံဖြင့် - "ငါ့ကို အရင်သုံးခွင့်ပေးမယ် ဟုတ်လား? ဟား... မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ။ မင်းလိုကောင်ကို နိုင်ဖို့ ငါ မှော်တောင် သုံးစရာ မလိုဘူး"
"ကောင်စုတ်!!" အီမိုရီ သွားကြိတ်လိုက်မိသည်။ ဤကလေးမှာ လူကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရာတွင် တကယ်ကို ဆရာကျလှသည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည် - "ကောင်းပြီလေ။"
အီမိုရီ၏ မျက်လုံးများ လေးနက်သွားပြီး သူ၏ အိတ်ထဲမှ မှော်ပစ္စည်း (Material components) များကို ထုတ်ရန် ဘယ်လက်ကို နှိုက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညာလက်ဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော လက်ဟန်များကို စတင် ပြုလုပ်တော့သည်။ သူသည် အခြေခံ အဆင့် ၁ မှော်ပညာ - မှော်မြှား (Magic Missile) ကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမှော်မှာ ဒြပ်စင်သုံးမျိုးစလုံး လိုအပ်သော တိုက်ခိုက်ရေးမှော် ဖြစ်သည်။
အီမိုရီသည် လက်ချောင်းအရွယ် ကျောက်ခဲကလေး ငါးလုံးကို အိတ်ထဲမှ အမြန်ထုတ်ကာ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာလက်ကလည်း လက်ဟန်များကို မနားတမ်း ပြုလုပ်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် 'မှော်မြှား ငါးစင်းဆိုရင် ဒီစော်ကားတဲ့ ကောင်လေးကို အနိုင်ယူဖို့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်' ဟု တွေးထားသည်။
သို့သော် သူ၏ လက်ဟန်များ ပြီးဆုံးခါနီးအချိန်တွင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသောအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဝေးတွင် ရပ်နေသော အာဒမ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်!
အီမိုရီ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ မျက်စိပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အာဒမ်သည် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ဟန်များကို အဆုံးသတ်တော့မည့် ညာလက်ဝါးကို အတင်း ဆွဲညှစ်လိုက်တော့သည်။ အီမိုရီမှာ ဘာမှပင် မတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင် အာဒမ်က ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် ထိကပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အာဒမ်၏ လက်ဝါးထဲတွင် မှော်စွမ်းအင် (Mana) အမြောက်အမြား စုစည်းလာတော့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားပြီး အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည် -
"ပျက်သုဉ်းခြင်းလက်ဝါး... (Hand of Doom...)"