ပုလဲနက်အရက်ဆိုင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် စျေးရပ်ကွက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် အာဒမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက်လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့မှာမူ စောစောက ဖြစ်ပျက်သွားသည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ငေးငိုင်နေဆဲပင်။
သို့သော် အာဒမ်ကမူ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည် - "တောက်... တကယ်ပဲ စောက်သုံးမကျတဲ့ မူဝါဒပဲ။ ဘယ်လိုဆိုင်မျိုးက ကယ်လ်ဒဲရားဝိုင်ကို ဆိုင်ပြင်ပယူခွင့်မပေးတာလဲ? ငတုံးတွေ!" ရုတ်တရက် သူ ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ခဏစဉ်းစားကာ ပြန်ပြောသည် - "အင်း... ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီဆိုင်က အမြဲလူစည်နေတာကိုး။ ဖောက်သည်တွေကို ဆွဲထားဖို့ နည်းလမ်းကောင်းပဲ... ဟင်းဟင်း။"
အာဒမ်တစ်ယောက်တည်း ရူးကြောင်ကြောင် ပြောနေစဉ် လီဆာက အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည် - "မှော်အာနိသင် ပြယ်သွားရင် အဲဒီဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့သူ ဘာဖြစ်သွားမလဲ?"
"ဟင်?" အာဒမ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည် - "ဒါက ရိုးရိုးညှို့ယူခြင်းမှော် (Charm spell) လေးတင်ပါ။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သူ နိုးလာရင်တော့ ငါလို လူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက် သတင်းတွေ အများကြီး ပြောလိုက်မိတာလဲဆိုပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါပါပဲ။"
"မင်း သေချာလား?" လီဆာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။
"ဟွန့်! မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလူများ ထင်နေတာလဲ? ငါက ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်တဲ့သူပါကွာ။ အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်မပြုပါဘူး။" အာဒမ်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်၊ မျက်နှာကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်ကာ ပိုပိုသာသာ ပြောလိုက်သည်။
လီဆာက မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သော်လည်း အာဒမ်၏ စရိုက်ကို သူမ သိပါသည်။ သူသည် အပြစ်မဲ့သူများကို ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထိုစဉ် အက်ဒဝပ်က ကြားဖြတ်နှောင့်လိုက်သည် - "အေးပါ... မင်းက မိန်းမတွေရဲ့ ရင်သားကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သူကြီးပေါ့လေ။"
အာဒမ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည် - "အင်းလေ... ငါ့အကြောင်းကို ငါ့လိုလူမှ သိမှာပေါ့။"
"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း!" အက်ဒဝပ် မျက်နှာရဲတက်သွားပြီး လီဆာ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုသည်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် လီဆာကမူ တခြားအရာတစ်ခုကို တွေးနေသဖြင့် သူတို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားရင်း လက်သည်းကို ကိုက်နေမိသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည် -
"စောစောက ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့သူ ပြောတာအရဆိုရင် အခြေအနေက ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးနေပြီ။"
အာဒမ်ကလည်း တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် - "အင်း... ငါတို့ အကယ်ဒမီကနေ ဒီကို လာနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ တရားခံက တော်တော်လေး လှုပ်ရှားသွားပုံရတယ်။"
သူတို့ မစ်ရှင်လက်ခံရစဉ်က သတင်းအချက်အလက်အရ သားကောင်အရေအတွက်မှာ ဆယ်ယောက်အောက်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူမလေးထံမှ သိရသည်မှာ သားကောင်အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး အယောက်အစိတ်၊ သုံးဆယ် ကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဟန်းနက်စ်မြို့၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆိုးရွားဆုံး လူပြန်ပေးဆွဲမှု (သို့မဟုတ်) ကွင်းဆက်လူသတ်မှု ဖြစ်ရပ်ပင်။
ထူးခြားသည်မှာ လူသတ်သမား၏ နောက်ဆုံး သားကောင်များထဲတွင် မြို့၏ အထက်တန်းလွှာလူတန်းစားများ ပါဝင်လာခြင်းပင်။ ၎င်းက မြို့စားကို ပိုမို ထိတ်လန့်သွားစေကာ တရားခံကို ရှာဖွေရန် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုစေမည် ဖြစ်သည်။
"ပုလဲနက်ဆိုင်ရှင်ရဲ့ သားတောင် မနေ့ညက ပျောက်သွားတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ။" အက်ဒဝပ်က လျှာသပ်လိုက်သည် - "ဒါတောင် ဆိုင်က ဘာမှမဖြစ်သလို ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေတုန်းပဲ။"
သုံးဦးသား တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းဆက်လျှောက်ခဲ့ကြသည်။ လီဆာက အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ငါတို့ ဒါကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။ မြို့စားကလည်း အကယ်ဒမီက လာမယ့်သူတွေကို အသည်းအသန် စောင့်နေမှာ သေချာတယ်။"
"မှန်တယ်" အာဒမ် ခေါင်းညိတ်သည် - "ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံး တစ်ရက်လောက်တော့ ထပ်စောင့်ရအောင်။ တခြားနေရာတွေကနေလည်း ဒီသတင်းကို အတည်ပြုချင်သေးတယ်။"
အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့က သဘောတူကြသည်။ "ဒါဆိုရင်..." အာဒမ်က လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည် - "တခြား အရက်သောက်ဆိုင်တွေကို ဆက်သွားကြမလား?"
"မင်း ခေါင်းထဲမှာ အဲဒါပဲ ရှိတာလား?" အက်ဒဝပ်က နှာခေါင်းရှုံ့သည်။
"ဟာ... စိတ်လျှော့စမ်းပါ အက်ဒ် ရာ။ အရက်ဆိုင်တွေ လှည့်သွားရင်း သတင်းစုဆောင်းတာက တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပဲလေ။ ဟားဟားဟား!" အာဒမ်က အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ နောက်တစ်မှတ်တိုင်သို့ ခေါ်သွားတော့သည်။
အပေါ်ယံတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နောက်ပြောင်နေသော်လည်း အာဒမ်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အမြင့်ဆုံး သတိဝီရိယကို ထားရှိထားသည်။ မြို့ထဲသို့ စတင်ဝင်လာစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ချောင်းကြည့်မှုမှာ သူ့ကို ဆက်လက် နှောင့်ယှက်နေဆဲပင်။ ထိုအကြည့်သည် သူ့နောက်သို့ နေရာတိုင်း လိုက်နေသလားဆိုသည်ကို သူ အတည်ပြုလိုနေသည်။
ဒီရေအိမ်တော်သည် ဟန်းနက်စ်မြို့၏ ထင်ရှားသော အမှတ်သညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြို့၏ အရှေ့ဘက် ခပ်ဝေးဝေးရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဇိမ်ခံအိမ်ကြီးမှာ မြူဆိုင်းနေသော ပင်လယ်ပြင်ကို အပေါ်စီးမှ မြင်နေရသည်။ အိမ်တော်ပတ်ပတ်လည်တွင် စိမ်းလန်းသော မြေဧကပေါင်းများစွာ ရှိပြီး အများစုမှာ စပျစ်ခြံများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအိမ်တော်၏ ပိုင်ရှင်မှာ မြို့စားမင်း ဟန်းနက်စ် ပင် ဖြစ်သည်။
အပြင်ပန်းတွင် ရှုခင်းလှပသော်လည်း အိမ်တော်အတွင်းရှိ လေထုမှာမူ အလွန် မှိုင်တွေနေသည်။ လက်ရှိတွင် မြို့စားဟန်းနက်စ်သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် အတွေးနက်နေသည်။ ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်မှာ သူ့အတွက် အလွန် ပင်ပန်းလှသည်။ လူပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ မျက်စိအောက်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူကိုယ်တိုင်က အဆင့် ၁ မှော်ဆရာ - အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအဆင့် (Rank 1: Organ Stage Magus) တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စတွင် မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပိုင်းအဖွဲ့ချုပ်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ကလိုဗာအကယ်ဒမီ ထံ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် စာပို့ထားသည်မှာ နှစ်လကျော်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဘာသတင်းမှ ပြန်မကြားရသေးပေ။ အကယ်ဒမီက သူ့တောင်းဆိုချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီလားဟု သူ တွေးနေမိသည် -
"အဲဒီကောင်စုတ်တွေ! သူတို့ဆီက အကူအညီ မျှော်လင့်မိတာ ငါ့အမှားပဲ။ တောက်!" မြို့စားသည် အခန်းထဲတွင် ခေါင်းရှုပ်စွာဖြင့် လမ်းလျှောက်နေမိသည်။
ထိုစဉ် အိမ်ဖော်တစ်ဦး ပြာပြာသလဲ ပြေးဝင်လာသည် - "အရှင်မင်းကြီး! သခင် အက်ကင်ဆန် က အိမ်တော်ရှေ့မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပါတယ်။ သူ အခုချက်ချင်း အရှင်နဲ့ တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောနေပါတယ်!"
မြို့စားဟန်းနက်စ်က စိတ်ပျက်စွာ နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည် - "ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် နောက်ကျသေးတယ်..."
အီမိုရီ အက်ကင်ဆန် သည် ဟန်းနက်စ်မြို့၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပုလဲနက်အရက်ဆိုင် အပါအဝင် လုပ်ငန်းပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည်လည်း မှော်ဆရာ (Magus) တစ်ဦး ဖြစ်သည်! အကယ်၍ တခြားသူသာဆိုလျှင် မြို့စားက မောင်းထုတ်လိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း အီမိုရီဖြစ်နေသဖြင့် မတတ်နိုင်ပေ။ သူကြားထားသည်မှာ အီမိုရီ၏သားမှာလည်း နောက်ဆုံး ပျောက်ဆုံးသွားသူများထဲတွင် ပါဝင်နေသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
မြို့စားဟန်းနက်စ်သည် အကူအညီလာမည့်အချိန်ကို ငုတ်တုတ်ထိုင်စောင့်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ဆုကြေးငွေများထုတ်ကာ ကြေးစားစစ်သည်များကိုသာ စုံစမ်းခိုင်းနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ... သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် အိမ်ဖော်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည် - "သူ့ကို အထဲ ခေါ်ခဲ့လိုက်။"