အာဒမ်နှင့် လီဆာတို့၏ တိုက်ပွဲအပြီး တစ်လကျော် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ထိုနေ့က စင်မြင့်ပေါ်တွင် အာဒမ်၏ စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ပြီးနောက် များစွာသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အာဒမ်၏ ထိုနေ့က အပြုအမူများကြောင့် ပါမောက္ခအချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျောင်းသားအများစုမှာမူ သူ့ကို စံပြအဖြစ် စတင်မြင်လာကြသည်။
အာဒမ်၏ ပုန်ကန်လိုသော သဘာဝနှင့် မျက်လှည့်မှော်အတတ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်မှုတို့က ကျောင်းသားများ၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် အာဒမ်ကြောင့်ပင် ကျောင်းသားများစွာသည် Illusion School (မျက်လှည့်မှော်ပညာရပ်) အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဤတိုးတက်မှုအပေါ် ပါမောက္ခများ ဝမ်းသာသော်လည်း အာဒမ်၏ ပုန်ကန်တတ်သော စရိုက်ကို ကျောင်းသားများ အတုယူနေကြသဖြင့် စိတ်ပျက်နေကြရသည်။
၎င်းအပြင် ပထမနှစ်ကျောင်းသူလေးများစွာမှာ အာဒမ်၏ ပရိသတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် အာဒမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံ သို့မဟုတ် စကားပြောရန်အတွက် အုပ်စုလိုက် လာရောက်တတ်ကြသည်။ အာဒမ်ကလည်း သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုတတ်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် မိန်းကလေးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရဖူးသဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကျင့်သားရလာပြီး ပျော်တောင်ပျော်လာခဲ့သည်။ သူသည် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။
ယနေ့တွင်မူ အာဒမ်သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းထဲ၌ အပြာရောင်ဆေးရည်တစ်မျိုးကို အာရုံစိုက်၍ ချက်လုပ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက် ဧည့်ခန်း၌ အက်ဒဝပ်နှင့် ဂျိုနသန် ဟုခေါ်သော သန်သန်မာမာရှိသည့် လူငယ်နှစ်ဦးတို့မှာ ဝိုင်သောက်ရင်း ဖဲကစားနေကြသည်။ ဂျိုနသန်မှာလည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် ပထမနှစ်ကျောင်းသားဖြစ်ပြီး ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် တတိယရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အာဒမ်နှင့် လီဆာတို့၏ တိုက်ပွဲကို အလွန်အမင်း သဘောကျခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ အားတိုင်း အာဒမ်နှင့် လေ့ကျင့်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ ဂျိုနသန်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးရူးတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အာဒမ်နှင့် တစ်လအတွင်း အလွန်ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် အာဒမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဆေးရည်ချက်လုပ်ခြင်း အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ။ အာဒမ်သည် အိုးကြီးထဲမှ အပြာရောင်ဆေးရည်များကို ဖန်ပုလင်းငယ် ၅ လုံးထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်သည်။ ဤဆေးရည်၏ အမည်မှာ Broken Oath (ကျိုးပျက်သွားသော ကတိသစ္စာ) ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အသုံးပြုသူအား ခွန်အားအဆမတန် တိုးပွားစေသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ခွန်အားများ ပြန်လည် ဆုံးရှုံးသွားစေသည့် ခွန်အားတိုးဆေးရည် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဆေးပုလင်းများကို သူ၏ လွယ်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ - "ကဲ သူငယ်ချင်းတို့၊ ငါ ညစာစားမှ ပြန်တွေ့မယ်နော်။" "အေးပါ အာဒမ်!" အက်ဒဝပ်က ဖဲဝိုင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။ "အာဒမ်၊ မနက်ဖြန် ကျင်းပမယ့် Familiar Ceremony (ဝိညာဉ်အဖော်ပြုခြင်း အခမ်းအနား) အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။" ဂျိုနသန်က သတိပေးလိုက်သည်။
အာဒမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲမှ ပြုံးနေမိသည်။ ‘ဟဲဟဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အဖော်ပြုတဲ့ အခမ်းအနားက မင်းတို့နဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြားလိမ့်မယ်’
ထို့နောက် သူသည် အဆောင်မှထွက်ကာ 'Herbs & More' ဆေးဆိုင်သို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။
"ကုသဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး ဗစ်တာ။ ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးနိုင်တာကတော့ ဆေးတွေနဲ့ သူမရဲ့ အသက်ကို ဆွဲဆန့်ထားပေးဖို့ပဲ။" ဘာဂါက တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ရှေ့တွင် ဆံပင်အနက်၊ မျက်လုံးပြာနှင့် မုတ်ဆိတ်ထူထူရှိသော အရပ်ရှည်၍ သန်မာသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည် တန်ဖိုးကြီး အနက်ရောင်အဝတ်အစားများနှင့် အနီရောင် ကတ္တီပါဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အက်ဒဝပ်၊ အီလိန်းတို့နှင့် အလွန်တူလှသည်။ ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကုန်သည်အသင်းချုပ်၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဗစ်တာ တာနာပင် ဖြစ်သည်!
ယခုအချိန်တွင် ဗစ်တာမှာ အလွန်ဝမ်းနည်းနေရသည်။ သူ၏ ဇနီးသည်၏ အခြေအနေမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘာဂါထံသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကာ ဆေးတောင်းခံရင်း သူ၏ဇနီးကို ကယ်တင်ရန် အခြားနည်းလမ်းရှိမရှိ မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အဘိုးကြီး ဘာဂါ၏ အဖြေကတော့ အရင်အတိုင်းပင်။
ဘာဂါလည်း မတတ်နိုင်ပေ။ သူ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဤကဲ့သို့သော ရောဂါမျိုးကို မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ပို၍ အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးကို မကုသနိုင်ခြင်းမှာ သူကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ဆေးဆရာ (Master Herbalist) တစ်ဦးအတွက် စော်ကားမှုတစ်ခုပင်။ ထို့ထက်ပို၍ သူ သိချင်သည်မှာ ဤရောဂါ၏ ဇစ်မြစ်ပင်။ ၎င်းမှာ လူတစ်ဦး၏ မှော်စွမ်းအင် (Mana) နှင့် အနှစ်သာရ (Essence) များကို စုပ်ယူပစ်သည့် ရောဂါဆန်း ဖြစ်နေသည်။
ဗစ်တာမှာ ပခုံးများ တွန့်ကျသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ ဆရာကြီး ဘာဂါ။" သူက အားတင်းပြုံးရင်း - "လုပ်ပေးခဲ့သမျှ အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အေးပါ... ဒါတွေ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။" ဘာဂါက လက်ကာပြလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ၊ ငါ တတ်နိုင်သရွေ့တော့ အီလီယာကို ငါ့ဆေးတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ကုသပေးသွားမှာပါ—"
ဘာဂါ၏ စကားမှာ ဆိုင်တံခါး ဝုန်းကနဲ ပွင့်သွားသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ဟားဟား! အဘိုးကြီး၊ ဒီမှာ နောက်ထပ် ဆေးရည်တစ်ခု အောင်မြင်အောင် ချက်နိုင်ပြီဟေ့! ကြည့်ဦးမလား—" အာဒမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝင်လာပြီးမှ ဘာဂါနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် အရေးကြီးစကား ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရပ်သွားသည်။ "အို... အာ... ဆောရီး။ ကျွန်တော် နောက်မှ ပြန်လာခဲ့မယ်။" အာဒမ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"နေဦး လူငယ်လေး။" ဗစ်တာက အသံဩဩဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံမှထကာ အာဒမ်ထံသို့ လျှောက်လာသည်။ အာဒမ်မှာ ထိုမျှ ကြီးမားထွားကျိုင်းသော လူကြီး မိမိထံ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ တံတွေးပင် မျိုချမိသွားသည်။
"ဆောရီးပါ ဆရာ။ ကျွန်တော် နှောင့်ယှက်မိတာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဗစ်တာက အာဒမ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် - "မင်းနာမည်က အာဒမ် မဟုတ်လား?"
အာဒမ် အံ့သြသွားသည်။ ဤသူစိမ်းက သူ့ကို ဘယ်လိုသိနေတာလဲ? "ဟုတ်ပါတယ် ဆရာ။ ဆရာက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေ?"
ဗစ်တာက ပြုံးလိုက်ပြီး - "ငါက နိုက်တင်ဂေးလ် ကုန်သည်အသင်းချုပ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဗစ်တာ တာနာ ပါ။"
အာဒမ် ဆွံ့အသွားရသည်! သူ၏ရှေ့တွင်ရှိနေသူမှာ တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ဆရာ။ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ?"
ဗစ်တာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ - "အက်ဒဝပ်က ဘာမှ မပြောဘူးလား?" အာဒမ် ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည် - "ဘာကိုလဲ? နေပါဦး... ဆရာက အက်ဒဝပ်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ?"
အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသော ဗစ်တာမှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတော့သည်။ "ဟားဟားဟား! သိပြီ သိပြီ။" သူသည် အာဒမ်၏ ဆံပင်ကို ခပ်ဖွဖွ ဖွလိုက်ရင်း - "ငါက အက်ဒဝပ်ရဲ့ ဖခင်ပဲ" ဟု နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဗျာာာာာာ?!!" အာဒမ် မှင်သက်သွားသည်။ သူ၏ အခန်းဖော်မှာ ချမ်းသာမှန်း သိသော်လည်း ဤမျှ အင်အားကြီးသော ကုန်သည်အသင်းချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ၏ သားဖြစ်မှန်း သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
အာဒမ်သည် သူ၏သားနှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်ရခြင်းမှာ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲ စစ်မှန်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဗစ်တာ အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ "အက်ဒဝပ်ရော အီလိန်းရောက မင်းအကြောင်း ငါ့ကို အများကြီး ပြောပြဖူးတယ်။ မင်းနဲ့ ခုလို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကောင်လေး။"
အာဒမ်မှာ အရူးတစ်ယောက်လို ဗစ်တာကိုသာ ကြည့်နေဆဲပင်။ ဗစ်တာက သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖန်ကတ်ပြား (Crystal Card) တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အာဒမ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ရော့၊ ဒါကို ယူထား။ ငါ့အသင်းချုပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆိုင်တွေမှာ ဒါကို ပြရင် ၃၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ရလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်ထဲက ဘယ်နိုင်ငံမှာမဆို ဒီကတ်က အကျုံးဝင်တယ်။"
အာဒမ်သည် ထိုကတ်ကို ငေးငိုင်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ..." "ဦးလေးလို့ပဲ ခေါ်ပါ။" ဗစ်တာက အာဒမ်၏ ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ပေးပြီး ဘာဂါကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ဆေးအတွက် ကျေးဇူးပဲ အဘိုးကြီး ဘာဂါ။ ငါ သွားတော့မယ်။" သူသည် အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြသည် - "နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ကောင်လေး။ တစ်နေ့ကျရင် ငါ့အိမ်ကို ထမင်းလာစားဦး။"
ဗစ်တာ ထွက်သွားပြီးနောက် အာဒမ်မှာ ဆိုင်ထဲတွင် ငိုင်တိုင်တိုင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်...
ဗုန်း!!!
ဘာဂါ၏ လက်ထဲမှ ဆေးတံသည် မှော်အတတ်ဖြင့် ပျံထွက်လာပြီး အာဒမ်၏ နဖူးကို လှမ်းထုလိုက်တော့သည်။ "အား!!!" အာဒမ် မျက်နှာရှုံ့သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။