တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တစ်လောကလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ အရီနာ ထဲရှိ ကျောင်းသားတိုင်းမှာ ဆွံ့အလျက် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်နေပြီး မေးစေ့များမှာလည်း ကြမ်းပြင်နှင့် ထိမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။
ရုတ်တရက် ထိုအသက်ရှူကျပ်မတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟားဟားဟားဟားဟား!"
အက်ဒဝပ်သည် သူ၏ထိုင်ခုံမှ ထရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူက အားရပါးရ အော်ဟစ်အားပေးလိုက်သည် - "သွားစမ်း အာဒမ်! သူ့ကို အပိုင်ကိုင်လိုက်စမ်း!"
အာဒမ်သည် သူ၏ အခန်းဖော်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက လက်မထောင်ပြပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည် - "သိပ်သိတာပေါ့!"
ဤတိုတောင်းသော အပြန်အလှန် လှုပ်ရှားမှုအပြီးတွင်မှ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သူတို့ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပရိသတ်များကြားတွင် ဆူညံသော ဆွေးနွေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
"ဘုရားရေ! ငါ အိမ်မက်မက်နေတာလား?!"
"ဟိုလယ်သမားကောင်က လီဆာကို တကယ်ပဲ လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်တာလား?"
"နေပါဦး! သူက မူးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?"
"သူ သရုပ်ဆောင်နေတာပဲ! တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ!"
"လီဆာ! သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်စမ်းပါ!"
"ဟုတ်တယ်! ဒီသစ္စာဖောက် လူရွှင်တော်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်!"
ပရိသတ်ထိုင်ခုံတန်းများ၏ တစ်နေရာတွင်မူ ကယ်ဗင်၊ ဂျက်ဖရီနှင့် အခြားကျောင်းသားတစ်စုမှာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကယ်ဗင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဒေါသတကြီး ဆုပ်ထားသည်။ သူက ဂျက်ဖရီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီအာဒမ်ဆိုတဲ့ကောင်က မင်းနဲ့ နိုင်ငံတူတူပဲ မဟုတ်လား?"
ဂျက်ဖရီက အံကြိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည် "ဝန်မခံချင်ပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ်"
ကယ်ဗင်၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးကျသွားပြီး သူ၏ စကားလုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ "အင်း... ငါ ကြေးစားစစ်သည်တချို့ကို လွှတ်ပြီး သူ့မိသားစုကို အကုန်သတ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါဆို ဒီလယ်သမားကောင် နည်းနည်းတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျက်ဖရီအပါအဝင် ဘေးနားရှိ လူတိုင်း ကျောချမ်းသွားကြသည်။ ဂျက်ဖရီသည် အာဒမ်ကို သူ၏မိသားစုဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း သတ်ပစ်ရန်အထိတော့ မတွေးဖူးပေ။ ၎င်းတင်မက သူလုပ်ချင်လျှင်ပင် လုပ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူက အေးဆေးသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အလုပ်ရှုပ်မခံပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော် သူ့နောက်ခံကို စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ အာဒမ်ရဲ့ မိဘတွေက သူငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဆုံးသွားတာ။ အဲဒီကတည်းက သူက တစ်ကောင်ကြွက်ဘဝနဲ့ အလုပ်ကြမ်းတွေလုပ်ပြီး ကျွန်တစ်ယောက်လို ရှင်သန်လာခဲ့ရတာ။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူက လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ကူညီမှုကို ရခဲ့ပြီး မှော်စွမ်းအင်ရှိမှန်း သိခဲ့တာ။ အဲဒါနဲ့ နိုက်တင်ဂေးလ်နိုင်ငံကို လာပြီး ဒီအကယ်ဒမီကို တက်ခွင့်ရခဲ့တာပဲ။"
"ဟက်!" ကယ်ဗင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တစ်ယောက်ပေါ့လေ? ဒါတောင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဇနီးလောင်းကို လက်နဲ့ထိဝံ့သေးတယ်။ သူ့ကို ငါ နောက်မှ ရှင်းမယ်။"
ကယ်ဗင်၏ အကြည့်မှာ အာဒမ်ကို ကျယ်လောင်စွာ အားပေးနေသော အက်ဒဝပ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် ဤဝက်ကောင်ကိုလည်း ရှင်းပစ်ရန် စဉ်းစားနေသည်။ "ဒါနဲ့ ဟိုဝဝကောင်က ဘယ်သူလဲ—"
သို့သော် သူ ရုတ်တရက် စကားရပ်သွားသည်။ အက်ဒဝပ်ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အီလိန်းကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ "သူက အီလိန်း တာနာနဲ့ ဘာတော်တာလဲ?" ဟု ဘေးနားရှိ လူများကို မေးလိုက်သည်။
ဂျက်ဖရီကပင် ထပ်မံဖြေကြားပေးသည်။ "သူတို့က မောင်နှမတွေပါ။ အဲဒီဝဝကောင် နာမည်က အက်ဒဝပ် တာနာ။ သူက အာဒမ်နဲ့ အခန်းဖော်ဖြစ်ပြီး သူတို့က တကယ့်ကို ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲ။"
ကယ်ဗင်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် လျှာသပ်လိုက်မိသည်။ "ဒီလယ်သမားကောင်က ကံကောင်းလွန်းမနေဘူးလား? ပထမတော့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းပြမှုကို ရတယ်၊ အခုကျတော့ ကုန်သည်အသင်းချုပ်ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ သားနဲ့တောင် သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေသေးတယ်?"
ဂျက်ဖရီ ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူလည်း အလိုမကျ ဖြစ်နေသည်။ အာဒမ်၏ ငယ်စဉ်က ဒုက္ခများအတွက် စကြာဝဠာကြီးက ကံကောင်းမှုအချို့ဖြင့် ပြန်လည် ပေးဆပ်နေသလားဟုပင် သူ တွေးမိသည်။
"ထားပါတော့" ကယ်ဗင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ အဲဒီဝက်ကလေးကိုတော့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး၊ ကုန်သည်အသင်းချုပ်က ရန်စလို့ရတဲ့ အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟိုလယ်သမားကောင်ကတော့... ဟဲဟဲ။ သူ့ဘဝကို ငရဲဖြစ်အောင် ငါ လုပ်ပြမယ်။"
ဂျက်ဖရီသည် ထိုစကားကို ကြားရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် အာဒမ်ကို အတော်လေး ကြောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကယ်ဗင်၏ အကူအညီကို ရလျှင်မူ သူ၏ ကလဲ့စားချေမှု အောင်မြင်နိုင်ပေသည်။
တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင်မူ လီဆာသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ကာ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သွေးစွန်းနေသော သူမ၏ လက်ဝါးကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်နေသော အာဒမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမသည် လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သဖြင့် အာဒမ်၏ ပရိယာယ်ထဲသို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မကျရောက်နိုင်ပေ။ အာဒမ်သည် အစကတည်းက သူမကို လှည့်စားခဲ့သည်ကို သူမ နားလည်သွားသည်။
‘သူ နောက်ကျမှ ရောက်လာတာ၊ သူတောင်းစားတစ်ယောက်လို ဝတ်ဆင်ပြီး မှော်ဆရာထုံးတမ်းတွေကို လှောင်ပြောင်တာ၊ မူးနေသလို ဟန်ဆောင်တာ... ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ပြီး သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်တာလား?’
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အာဒမ်ကို အနည်းငယ် လေးစားသွားမိသည်။ သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အောက်တန်းကျသော်လည်း ထိရောက်လှသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ? ဟမ်း! အခု ငါ သိသွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခါ အလှည့်စားမခံတော့ဘူး!’ ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ သူမသည် အာဒမ်၏ မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်း တကယ်ကို သရုပ်ဆောင် ကောင်းတာပဲ။"
အာဒမ်သည် လီဆာ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာကြောင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲတော့မည်ကို သူ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်ကာ စင်တင်မင်းသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အပိုအလုပ်များဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမလေး။"
"ဟွန့်!" လီဆာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ အာဒမ်၏ သရုပ်ဆောင်မှုများမှာ သူမကို စတင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာစေသည်။ သူမသည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ဘဲ မှော်ဂါထာရွတ်ဆိုရန် လက်လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်လိုက်တော့သည်။
အာဒမ်သည် မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး မှော်အတတ်၏ အကွာအဝေးမှ နောက်သို့ ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ လီဆာ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ရန် ဖြစ်သည်! မှော်ဆရာတစ်ယောက်၏ မှော်အတတ် ကျရှုံးရခြင်း၏ နံပါတ်တစ် အကြောင်းရင်းမှာ မှော်အစိတ်အပိုင်းများကို နှောင့်ယှက်ခံရခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် သူသည် ဤပါရမီရှင်မလေးကို အထင်သေးမိသွားသည်။ လီဆာ၏ လက်အမြန်နှုန်းမှာ အာဒမ် ထင်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေသည်။ သူ သူမအနားသို့ မရောက်မီမှာပင် လီဆာ၏ လက်ဝါးတွင် တောက်ပသော မှော်အင်းကွက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
"အဆင့် (၁) မှော် - မြေပြင်ပုံဖော်ခြင်း!"
သူမ၏ ရှေ့တွင် ထူထဲသော မြေတံတိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ အာဒမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အပေါစားကြီးပဲ!" သူသည် မြေတံတိုင်းကို ပတ်ပြီး လီဆာကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ အံ့သြသွားရသည်မှာ လီဆာသည် ထိုမှော်ကိုပင် ထပ်မံ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး မြေတံတိုင်းပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုသို့လုပ်လိုက်သည်နှင့် မြေတံတိုင်းပေါ်တွင် မြေလှံချွန် တစ်ဒါဇင်ခန့် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ မြေလှံချွန်များ ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ တံတိုင်းမှာလည်း ပါးလွှာသွားသည်။
ထို့နောက်... ရှုး... ရှုး... ရှုး!!!
မြေလှံချွန်များသည် အာဒမ်ထံသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံထွက်လာတော့သည်။ အာဒမ်သည် အံ့သြတကြီး မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။ သူ အံ့သြရသည်မှာ ပျံလာသော မြေလှံများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လီဆာ၏ မှော်အသုံးချပုံ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤမှော်အတတ်သည် အဆင့် (၁) မှော်များထဲတွင် အသုံးအဝင်ဆုံး မှော်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မှော်ဆရာ၏ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းပေါ်တွင် များစွာ မူတည်နေသည်။
‘ဟဲဟဲ... ဒါဆိုရင်တော့...’ အာဒမ်သည် အရူးတစ်ယောက်လို ပြုံးလိုက်သည်။ ‘ဒီကွက်ကို စမ်းကြည့်ရမယ့် အချိန်ပဲ!’
သူသည် ပျံလာသော မြေလှံများကို ရှောင်မည့်အစား ၎င်းတို့ဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အဖြူရောင်ကြာပန်း၏ အကူအညီဖြင့် ဖန်တီးထားသော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
"ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း နယ်ပယ်! "