အခန်း (၃၁) မျှတသော အလဲအလှယ်

နှစ်ရက်အကြာတွင် အာဒမ် မျက်လုံးပွင့်လာသောအခါ မရင်းနှီးသော အခန်းတစ်ခုထဲ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် တစ်ယောက်အိပ် ကုတင်လေးပေါ်မှ ထလိုက်စဉ် သူဝတ်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ သေးသွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ပို၍တိတိကျကျ  ပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်က ပို၍ အရပ်ရှည်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အခန်းထောင့်ရှိ မှန်ထဲ၌ သူ၏ပုံရိပ်ကို တစေ့တစောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲ ငါလား?!" သူ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိတော့သည်။ သူ၏အရပ်မှာ လက်မအနည်းငယ် ပိုရှည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျစ်လျစ်သန်မာသော ကြွက်သားများဖြင့် ဖြစ်နေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အာဒမ်၏ အသားအရေမှာလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာခြင်းပင်။ သူ၏အသားအရေမှာ မွေးကင်းစကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့ချောမွေ့နေသည်။

မှန်ထဲကို ကြည့်ရင်း အာဒမ်သည် သူ၏မေးရိုးကို ပွတ်သပ်ကာ မယုံနိုင်အောင် ရေရွတ်နေမိသည်။ "တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ?" သူ၏ မေးရိုးနှင့် ပါးရိုးများမှာ ပိုမိုပေါ်လွင်လာပြီး မျက်ခုံးများမှာလည်း မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြောင့်စင်းနေသည်။ ခြုံပြောရလျှင် ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုက သူ့ထံသို့ မထင်မှတ်ထားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို အလွန်ချောမောသော မင်းသားလေးတစ်ပါးအဖြစ် မပြောင်းလဲပေးနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခင်ကထက်စာလျှင် ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ရှိရုံမက အလွန်ပင် မျက်နှာမြင်ချစ်ခင်စရာ ကောင်းလာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယခင်ပုံစံထက် ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းပြောင်း ကြည့်ကောင်းလာသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အလွန်အမင်း ချောသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အရုပ်ဆိုးသည်ဟုတော့ မည်သူမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။ အာဒမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြောင်းအလဲများကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေရင်း နှမြောတသသဖြင့် လျှာတစ်ချက် သပ်လိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ဆီကို တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ သုံးလို့ရတာ နှမြောစရာပဲ။"

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူသည် ဧည့်ခန်းထဲမှ ထွက်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဘာဂါသည် သူ၏ပုံမှန်နေရာဖြစ်သော ကောင်တာတွင်ထိုင်ကာ စာအုပ်အထူကြီးတစ်အုပ်ကို ဖတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဘာဂါက ခေါင်းမော့ကာ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟေး... နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပေါ့။ ဘယ်လိုနေသေးလဲ ကောင်လေး?"

အာဒမ်က ရွှင်မြူးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဆရာ... ကျွန်တော် တကယ့်ကို နေလို့ကောင်းပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။"

"အင်း" ဘာဂါက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ မင်းရဲ့ ရေပျော်ရည် အကူအညီကြောင့် အဆီရဲ့ အာနိသင်က ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်မက တိုးသွားတာလေ။ အသွင်ပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်း နေလို့မကောင်းရင်မှ ထူးဆန်းဦးမယ်။"

အာဒမ်သည် ကောင်တာအနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... အခု ကျွန်တော့်ကို လျှော့ဈေးပေးလို့ ရပြီလား?"

"ဟွန်း!" ဘာဂါက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "မင်းကတော့ တကယ်ကို တွန့်တိုတာပဲ။"

အာဒမ်က ခေါင်းကုတ်ရင်း ရယ်နေမိသည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ရတာ ငါ့အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိခဲ့ပါတယ်" ဘာဂါက ဆေးတံသောက်ရင်း စကားစလိုက်သည်။

အာဒမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ "ဒါဆို ဆရာက—"

"ဒါပေမဲ့!" ဘာဂါက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဘယ်အရာကိုမှ အလကား မပေးဘူး။ ဒါက ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ လျှော့ပေးမယ်၊ ပစ္စည်းကိရိယာတွေနဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းအားလုံးအတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃၅၀ နဲ့ ရောင်းပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ?"

အာဒမ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ‘အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားကမှ တကယ့် တွန့်တိုတဲ့သူပါဗျာ! လက်ရှိတွင် အာဒမ်၌ ပလက်တီနမ်ဒင်္ဂါး ၃ ပြား အပါအဝင် စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါး ၃၅၀ ခန့်နှင့် အကြွေအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ စာရင်းထဲက ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်လိုက်လျှင် သူ့လက်ထဲ၌ ငွေဒင်္ဂါးနှင့် ကြေးဒင်္ဂါး အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေစဉ်မှာပင် ဘာဂါက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် စည်းမျဉ်းတစ်ခုကတော့ မျှတပြီး တန်းတူညီမျှတဲ့ အလဲအလှယ် ဥပဒေပဲ။"

အာဒမ်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဘာဂါကို စိုက်ကြည့်ကာ အဘိုးကြီး၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"မင်းရဲ့ ရေပျော်ရည်ဖော်စပ်နည်းက ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့အတွက် တံခါးအသစ်တွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်သလိုပဲ။ ငါ့ရဲ့ မာနက ငါ့ရဲ့ အမြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့တာ။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ တွေ့ရတဲ့ သာမန်ပစ္စည်းတွေက မှော်ဆန်တဲ့ ဆေးပညာရပ်မှာ အထောက်အကူ မပြုနိုင်ဘူးလို့ ငါ ထင်ခဲ့မိတယ်။ဒါပေမဲ့ ငါ တကယ် မှားခဲ့တာပဲ! ဒါကြောင့် မင်းမှာထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအပြင် ငါ ဒါကိုပါ ပေးလိုက်မယ်။" ဘာဂါသည် နောက်က စင်ပေါ်မှ ရှေးဟောင်းပုံစံ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ယူကာ ကောင်တာပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။

အာဒမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။ "ဆရာ... ဒါက ဘာစာအုပ်လဲ?"

"မင်း ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ အကြောင်း သိချင်နေတာ မဟုတ်လား?" ဘာဂါက ဆေးတံမှ အခိုးအငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ လူငယ်ဘဝ စွန့်စားခန်းထွက်တုန်းက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေကြားထဲက တွေ့ခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာအုပ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဖတ်ဖို့ဆိုရင် မှော်ဆရာတွေ သုံးတဲ့ 'လျှို့ဝှက်ဘာသာစကား' ကို မင်း သင်ရလိမ့်မယ်။"

"လျှို့ဝှက်ဘာသာစကား? အဲဒါက ဘာလဲ?" အာဒမ်က စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

ဖြောင်း! ဘာဂါက အာဒမ်၏ နဖူးကို ဆေးတံဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ သူက ငေါက်လိုက်သည် - "အကယ်ဒမီက ပါမောက္ခတွေကို သွားမေးလေ အရူးရဲ့!"

"ဟု... ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ!" အာဒမ်က အသားနာသွားသဖြင့် မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ပြီးတော့... ငါ ဒါကိုလည်း ပေးလိုက်မယ်။" ဘာဂါက သူ၏နဖူးကို လက်ဖြင့် တို့လိုက်ရာ ဖြူဖွေးတောက်ပသော အလင်းမျှင်တန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ထိုအလင်းမျှင်တန်းကို အာဒမ်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟို... ဘာကြီးလဲ!" အာဒမ် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ထိုအလင်းမျှင်မှာ သူ၏ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အချက်အလက်များစွာ စီးဝင်လာတော့သည်!

အာဒမ်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ခဏအကြာမှ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဆင့် (၁) အတုယောင်မှော်ဟုတ်လား!?"

ဘာဂါ ထုတ်ပေးလိုက်သော အလင်းမျှင်ထဲတွင် အဆင့် (၁) မှော်အတတ်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသိပညာများ ပါဝင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းက မင်းအရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားတယ်။ ဒီ 'အတုယောင်မှော်ကျောင်းတော်' က မှော်အတတ်က မင်းနဲ့ ကိုက်ညီလိမ့်မယ်" ဟု ဘာဂါက ဆေးတံသောက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

အာဒမ်သည် အတုယောင်မှော်ကျောင်းတော်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဟု မေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပါးနပ်စွာပင် ရပ်လိုက်သည်။ ထိုအဘိုးကြီးက သူ့ခေါင်းကို ရိုက်ပြီး အကယ်ဒမီမှာ သွားမေးခိုင်းဦးမည်ကို သူ ကြောက်သောကြောင့်ပင်။

အဆင့် (၁) မှော်အတတ်အပြင် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအကြောင်း ပါဝင်သော စာအုပ်ကိုပါ ရရှိလိုက်သဖြင့် အာဒမ်သည် ဤအလဲအလှယ်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ သူသည် ငွေအိတ်ကို ထုတ်ကာ ဒင်္ဂါးများကို ရေတွက်ပြီး ဘာဂါကို ပေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... ဒီအလဲအလှယ်အတွက် ကျွန်တော် တကယ် ကျေနပ်ပါတယ်။ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်" ဟု သူက ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ငွေဒင်္ဂါးနှင့် ကြေးဒင်္ဂါး အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သော်လည်း သူ စိုးစဉ်းမျှ ဝမ်းမနည်းပေ။ ဘာဂါထံမှ ရရှိလိုက်သော အရာများမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၃၅၀ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"အင်း" ဘာဂါက ပျင်းရိစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကဲ... မင်းပစ္စည်းတွေယူပြီး သွားတော့။ ငါ ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ပြန်လုပ်ရဦးမယ်။"

အာဒမ်သည် စိတ်ရင်းဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။"

ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ... နောင်ကျရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာ ဗဟုသုတတွေနဲ့ အလဲအလှယ်အနေနဲ့ ဆရာ့ဆီက မှော်ပညာဗဟုသုတတွေကို လဲလှယ်လို့ ရမလား?"

ဘာဂါမှာ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သာမန်ပစ္စည်းလေးတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ရေပျော်ရည်ကတောင် သူ့ကို ဒီလောက် စိတ်ကူးဉာဏ်သစ်တွေ ပေးနိုင်ခဲ့တာလေ။ အာဒမ်၏ 'ဆရာ' ထံမှ ရရှိထားသော ဆေးပညာဗဟုသုတများကို သူ စူးစမ်းချင်နေမိသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဂနုမ်းအဘိုးကြီးက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ အလဲအလှယ်ကတော့ မင်းပေးတဲ့ အချက်အလက်ရဲ့ အရည်အသွေးပေါ်မှာ မူတည်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ... ငါကတော့ အမြဲတမ်း မျှတတဲ့ အလဲအလှယ် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမှာပါ။"

အာဒမ်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် အဖြူရောင်ကြာပန်းထဲမှ ရရှိထားသော ဆေးပညာဗဟုသုတများကို အသုံးချပြီး ဘာဂါထံမှ မှော်ပညာဗဟုသုတများကို လဲလှယ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ!" အာဒမ်က ရွှင်မြူးစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်နော် ဆရာကြီး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအုပ်နှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ ကိရိယာတန်ဆာပလာအားလုံးကို ယူကာ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အဆောင်ခန်းသို့ အမြန်ပြန်ပြီး ဆေးရည်များကို စတင်ဖော်စပ်ချင်လှပြီဖြစ်သည်။