အတုယောင်ကမ္ဘာသည် တကယ့်လက်တွေ့နှင့် အလွန်တူသည်ဟု ဆိုရမည်။ အာဒမ် ခွေးအအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားချိန်တွင် ထိုတိရစ္ဆာန်များ၏ မျက်နှာ၌ ဦးစွာ အံ့ဩသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီးနောက်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပင်ကိုယ်စိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာဒမ်သည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း နောက်တွင် ပါးစပ်နားရွက်တက်ချိတ်မတတ် ပြုံးလိုက်မိသည်။
“ကောင်းတယ်! ဒီလိုမှပေါ့!”
သူသည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျခင်မှာပင် ဓားကို အားကုန် လွှဲချလိုက်ရာ ခွေးအတစ်ကောင်မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သားရဲအုပ်ထဲတွင် သွေးချောင်းစီးအောင် စတင်သတ်ဖြတ်တော့သည်။
သူ၏ ဓားရေးမှာ အလွန်အခြေခံကျပြီး ဟာကွက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းက အာဒမ်၏ သတ်ဖြတ်မှုကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဗီဇအရ လှုပ်ရှားနေပြီး သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။ အခွင့်အရေးရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သားရဲများမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သေဆုံးသွားပြီး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့နေရာတွင် နောက်ထပ် သားရဲများ ပေါ်လာကာ သူ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။
ပိုမိုအားကောင်းလာသော အာရုံခံစားမှုကြောင့် အာဒမ်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ရင်း တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန်ထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေသည်။ ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရခြင်းကို မည်မျှ နှစ်သက်သည်ကို တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အတုယောင်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မှော်ဆရာများမှာ အမျိုးမျိုးသော တုံ့ပြန်မှုများ ရှိနေကြသည်။
"ဒီကလေးက... တော်တော်လေး အရိုင်းဆန်တာပဲ!"
"သဘောတူတယ်၊ သူက လောကီနယ်ပယ်က ကြေးစားစစ်သားတွေလို တိုက်ခိုက်နေတာ။ အဆင့်အတန်း လုံးဝမရှိဘူး။
"“ဟဲဟဲ... အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ? ဒီကလေးက မသွေးရသေးတဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာပဲ။ စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ပေးရင် သူက ပြောင်မြောက်တဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။”
“ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီကလေးက ဗီဇအတိုင်း သက်သက် တိုက်ခိုက်နေတာ။ သူသာ မှော်တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်တစ်ခုခု သင်ယူပြီးသွားရင် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့တင် သိနိုင်ပါတယ်။”
အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာရာ ၄ မိနစ် စံချိန်ကို ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီ။ အတုယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် အာဒမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် လက်မလျှော့ဘဲ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသော သားရဲများကို ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေဆဲပင်။
ပထမ ၃ မိနစ်အတွင်း သူသည် ဒဏ်ရာ တစ်ခုမျှ မရခဲ့ပေ။ သို့သော် ခွေးအတစ်ကောင်၏ ပြင်းထန်သော ကိုက်ခဲမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် သွေးထွက်လွန်မှုကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်မှာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ဒဏ်ရာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အာဒမ်သည် သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်တိုင်း ဒဏ်ရာများစွာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ နာကျင်မှုမှာ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သော်လည်း သူ မသေနိုင်မှန်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အံကြိတ်ကာ ဆက်လက်သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။
မကြာမီ... ၄ မိနစ်နှင့် စက္ကန့် ၃၀ အချိန်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ အာဒမ်သည် ယခုအခါ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် တရားဝင် ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်! နာရီပေါ်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်ကာ ယခင်က ဒုတိယနေရာ (ယခု တတိယနေရာ) တွင် ရှိနေသော ထွားကြိုင်းသည့် လူငယ်လေးမှာ ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ပထမနေရာတွင် ရှိနေသော မိန်းကလေး လီဆာမှာမူ ဖျာပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ထိုင်နေသော အာဒမ်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အာဒမ်၏ မျက်မှောင်များမှာ ကြုတ်နေပြီး ချွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်နေသော်လည်း သူသည် အတုယောင်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်မလာသေးပေ။ အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာပြီး အာဒမ်က ၅ မိနစ် စံချိန်ကို နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လီဆာ၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး သူမ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။ ‘ဒီကောင်... ငါ့စံချိန်ကို တကယ်ပဲ ချိုးတော့မှာလား?’ သူမ၏ လက်ဖဝါးများမှာ မသိမသာ လက်သီးဆုပ်မိနေကြသည်။
“အား!!!”
အတုယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ခွေးအတစ်ကောင်က အာဒမ်၏ ပုခုံးကို ရက်စက်စွာ ကိုက်လိုက်သဖြင့် သူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားနှောင့်ဖြင့် ထိုခွေးအ၏ ခေါင်းကို ထုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားကို သားရဲ၏ လည်ပင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်၏။ သူ အသက်ရှူချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ နောက်ထပ် ခွေးအ နှစ်ကောင်က သူ့ကို ညှပ်တိုက်ရန် ပြေးဝင်လာကြသည်။
အာဒမ်သည် နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ရင်း သားရဲတစ်ကောင်ကို ဓားဖြင့် ဒေါင်လိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုခွေးအကို သတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်တစ်ကောင်က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ့ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အာဒမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သဖြင့် ခွေးအမှာ သူ၏ လည်ပင်းအစား လက်မောင်းကိုသာ ကိုက်မိသွားသည်။ သူသည် ခွေးအ၏ ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် သားရဲ၏ ရင်ဘတ်ကို နင်းလိုက်သည်။ သားရဲက ပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်ခင်မှာပင် အာဒမ်က ၎င်း၏ ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။
ဤအချိန်တွင် သူ၏ အင်အားများမှာ လုံးဝ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူသည် ဓားကို အားပြုကာ မတ်တတ်ရပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမောတကော အသက်ရှူရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို ခွေးအ ပေါင်းများစွာက ဝိုင်းထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အာဒမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား! ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်က ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!"
သူသည် အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးကာ သားရဲများထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
“သတ်စမ်း!!”
“ဘုရားရေ! နာရီကို ကြည့်လိုက်ဦး! ၅ မိနစ် ပြည့်သွားပြီ!”
“မဖြစ်နိုင်တာ! ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ? သူ တကယ်ပဲ စံချိန်ကို ချိုးလိုက်တာလား။ အခု သူက Rank 1 ပဲ!”
“သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ? တကယ်ကို ကြမ်းတာပဲ!”
“သူ တကယ်ပဲ ၁၅ နှစ်လား!?”
ကလေးအားလုံးမှာ မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသော အာဒမ်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် ဖျာပေါ်၌ ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသော ကျောင်းသား ဖြစ်သည်။ အခြားသူများအားလုံးမှာ အပြင်သို့ ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ဂျက်ဖရီနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များမှာမူ မျက်နှာပျက်နေကြပြီ။
'ဒီအောက်တန်းစား ကောင်!' ဂျက်ဖရီသည် ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်ထားမိသည်။ သူသည် Grade-A အရည်အချင်းရှိသော်လည်း အာဒမ်၏ အရိပ်အောက်တွင် ရောက်နေရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အရှက်ရစရာပင်။
အက်ဒဝပ်မှာမူ ဆက်လက် ကြိုးစားနေသော အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေသည်။ “ဒီကောင်က တိုက်ခိုက်ရတာကို တော်တော် ကျွမ်းတာပဲ! ဟဲဟဲ... မိုက်တယ်!”
လီဆာကမူ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ စိတ်ပျက်နေသည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အာဒမ်ထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့် ဒေါသထွက်သလို၊ ပထမဆုကို မရနိုင်တော့သဖြင့် စိတ်ပျက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟား... ၆ မိနစ်တောင် ပြည့်သွားပြီ!”
“ဒီကောင်က တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ!”
“သူ အခုထိ အပြင်ကို ပြန်မထွက်လာသေးဘူး။”
ကျောင်းသားများမှာ ဆူညံသွားကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာ မည်မျှ မြင့်တက်လာသည်ကို သူတို့အားလုံး သိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပရော်ဖက်ဆာများမှာလည်း အာဒမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သဘောကျနေကြသော်လည်း သူတို့ သဘောမကျသည့် အချက်တစ်ခုမှာ အာဒမ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော အမူအရာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ မဆင်မခြင် ပြုမူခြင်းမှာ မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့် မအပ်စပ်ဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။ အာဒမ်က ဤသည်မှာ အတုယောင်မှန်း သိနေသဖြင့် မသေနိုင်သောကြောင့် ဤသို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ငြင်းချက်ထုတ်နိုင်သော်လည်း၊ မှော်ဆရာ အချို့ကမူ ၎င်းကို လက်မခံကြပေ။
“အချိန်တန်ပြီ” ဟု ပရော်ဖက်ဆာဂေါ့ဒ်ဖရေးက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၇ မိနစ် စံချိန်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် အာဒမ်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာတော့သည်!