အခန်း ၁၄၆ — တိုက်ပွဲသိမ်းအိတ်

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးသည် ဂေါ်ဗလင်ကျေးရွာ၏ အလယ်ဗဟိုကို ဝါးမြိုသွားပြီး ဟော့ဘ်ဂေါ်ဗလင်နှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသော ဂေါ်ဗလင်စစ်သည်များကိုပါ ပြင်းထန်လှသော မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ နှစ်မြှုပ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မီတာငါးဆယ်နီးပါး မြင့်မားသော မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ဆေးရည်  ဆယ်ဂဏန်းခန့် တပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ပေါင်းစပ်သွားသော ပြင်းအားမှာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ကျေးရွာအလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး စောစောက တဲကို ဝိုင်းထားခဲ့ကြသော ဟော့ဘ်ဂေါ်ဗလင်နှင့် ဂေါ်ဗလင်များ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သည်တရားခံမှာမူ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရွာပြင်သို့ ဦးစွာ ထွက်ပြေးသွားကြသော မှော်ဆရာများသည် ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဧရာမ မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။ ထိုပေါက်ကွဲမှုကြီးမှ သူတို့ ခံစားမိလိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ အဆင့် ၁ မှော်ဆရာတစ်ဦးကိုပင် အလွယ်တကူ အသက်ပျောက်စေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့အားလုံးမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ တံတွေးကို ဂလုခနဲ မြိုချလိုက်မိကြပြီး၊ အချိန်မီ ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ဘဝ၏ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု တွေးမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုမဲမှောင်နေသော မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးကင်းရာသို့ အပြေးနှင်ကြတော့သည်။

...

ဂေါ်ဗလင်ကျေးရွာနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ မှိုပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အာဒမ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခြေထောက်နားတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် လေပွေများ ဝဲနေပြီး ခဏအကြာတွင် ထိုအရာများ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အဆင့် ၁ မန္တန် — အနောက်လေစီးနင်းခြင်း !

သူသည် ရွာအလယ်ရှိ ဧရာမ မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်မှု မပြေသေးသည့် အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "တောက်! ပေါက်ကွဲမှုက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး!"

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်ကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးသည့် 'အနောက်လေစီးနင်းခြင်း' မန္တန်သာ မရှိပါက သူသည်လည်း ထိုပေါက်ကွဲမှုကြီးအတွင်း ပါသွားမည်မှာ အမှန်ပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် သေဆုံးမည် မဟုတ်သော်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ နားထဲသို့ အသံအချို့ ဝင်လာသဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂေါ်ဗလင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ အများအပြားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရွာဆီသို့ ပြေးလွှားနေကြသည်ကို မြင်ရ၏။ အာဒမ်က တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

'အခုတော့ ဟော့ဘ်ဂေါ်ဗလင် နှစ်ကောင်လုံး သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီရွာကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူး။ ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူတို့တွေ တခြား ဟော့ဘ်ဂေါ်ဗလင် ဦးဆောင်တဲ့ ရွာတစ်ရွာရဲ့ ဝါးမြိုတာကိုတောင် ခံရနိုင်တယ်။'

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအချက်မှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူ အလိုရှိသည့် အရာကို သူ ရရှိခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ နားကပ်အတွင်း သိမ်းဆည်းထားသော ပစ္စည်းများကို တွေးမိသည့်အခါ အာဒမ်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

"ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီဂေါ်ဗလင်တွေက ရွှေနဲ့ ရတနာတွေကို စုဆောင်းရတာ ဝါသနာပါတဲ့ လောဘသားတွေပဲ။" သူသည် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ဘေးကင်းသော ပုန်းခိုရာနေရာတစ်ခုဆီသို့ မှိုပင်တစ်ပင်မှ တစ်ပင်သို့ ခုန်ကူးကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

...

နာရီပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားခဲ့ပြီးနောက် အာဒမ်သည် သူလွတ်မြောက်လာသော ရွာနှင့် အတော်အတန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့အပြင် နောက်ယောင်ခံ လိုက်မခံရစေရန်အတွက် လမ်းကြောင်းများကို အမျိုးမျိုး လှည့်ပတ်ကာ သွားခဲ့သေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မားသော မှိုပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ထိပ်ပိုင်းနားတွင် ဂူတစ်ခု ထွင်းထုလိုက်သည်။

ဂူဝင်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်ပြီးနောက် သူသည် 'ကွယ်ပျောက်နေသော အစေခံ' ကို ဆင့်ခေါ်ရန် အစီအရင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကို အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်ရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။ ဤအရာအားလုံး ပြီးစီးသွားမှသာ သူ ရရှိလာသော လက်ရဖောက်များကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ရတော့သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပါးစပ်နားရွက် ချိတ်မတတ် ပြုံးနေမိသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် တစ်ချက်ရပ်လိုက်ပြီး တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။ "အေးပါ၊ အေးပါ... ထွက်လာခဲ့လို့ ရပါပြီဗျာ" ဟု သူက နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဗာလာရီယန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"မြူး~"

"ဗာလ်... ငါ ရတနာအချို့ ရလာတယ်ကွ။ ငါနဲ့အတူ ကြည့်ချင်လား" အာဒမ်က ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဗာလ်၏ မျက်လုံးများမှာ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ သူသည် သေးငယ်သော လက်သည်းလေးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်၏။ 'ရတနာ? အသားလား?'

"အာ..." အာဒမ်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ "အဲဒီလို ရတနာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ လာပါ... ငါ ပြမယ်။"

လူငယ်လေးသည် နဂါးပေါက်လေးကို အသာအယာ ချီကာ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နားကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းပုံကြီးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ဝုန်းခနဲ ပေါ်လာတော့သည်။

မှိုပင်၏ အလင်းရောင်ကြောင့် ဂူအတွင်းမှာ လုံလောက်စွာ လင်းထိန်နေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပစ္စည်းများကို အထင်အသား မြင်တွေ့နေရသည်။

"မြူးးးးးး!" ဗာလာရီယန်သည် ရှေ့ရှိ တောက်ပနေသော အရာများကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများမှာ ပန်းကန်ပြားကြီးများအလား ဝိုင်းစက်သွားတော့သည်။

ရွှေဒင်္ဂါး၊ ငွေဒင်္ဂါးနှင့် ပလက်တီနမ် ဒင်္ဂါးများအပြင် ကျောက်မျက်ရတနာမျိုးစုံ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ၊ လက်နက်များနှင့် အဝတ်အစား အမျိုးမျိုးတို့ကိုပါ တွေ့ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အာဒမ်မှာပင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရ၏။ သူ တဲအတွင်းသို့ ဝင်စဉ်က အလျင်စလို ဖြစ်နေသဖြင့် တွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို နားကပ်ထဲသို့ ကောက်ထည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ ထိုအရာများမှာ ဘာတွေလဲဆိုသည်ကို သေသေချာချာ မြင်ရတော့သည်။

လူငယ်လေးမှာ မှင်သက်နေစဉ် ဗာလာရီယန်သည် သူ့ပေါင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ဒင်္ဂါးပြားပုံကြီးထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ဒင်္ဂါးပြားများကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ယူကာ လေထဲသို့ မြှောက်ကစားနေ၏။

"မြူး!!" နဂါးပေါက်လေးသည် ရတနာပုံကြီးထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေသည်။ အာဒမ်၏ ချီးကျူးမှုကို ခံရသည်မှလွဲလျှင် ဤအရာက သူ့ကို အပျော်ဆုံး ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာပင်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အာဒမ်သည် သူ၏ မှင်သက်မှုမှ ပြန်နိုးလာကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော လက်နက်များနှင့် အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရင်း သူ အချက်တစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

'ဒီပစ္စည်းတွေက အရင်တုန်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတဲ့ မှော်ဆရာတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ!'

မဟုတ်လျှင် ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ လက်နက်များ၏ အရွယ်အစားအရ အချို့မှာ လူသား သို့မဟုတ် အက်လ်ဖ်များ၏ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ပို၍ သေးငယ်သော လက်နက်များမှာ ဒွါ့ဖ်နှင့် ဂနုမ်းတို့၏ ပစ္စည်းများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ တွက်ဆလိုက်သည်။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးသုံး အဝတ်အစားများ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်း၏ တရားဝင် ငွေကြေးဖြစ်သော ပလက်တီနမ်၊ ရွှေ၊ ငွေ နှင့် ကြေးဒင်္ဂါးများ ရှိနေခြင်းကပင် အဖြေမှာ ရှင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က မှော်ဆရာများသည် နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဤမှိုတောအုပ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဂေါ်ဗလင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ပစ္စည်းများ အလုခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်မည်။

"ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီ ဟော့ဘ်ဂေါ်ဗလင် နှစ်ကောင်က လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့ ဖြစ်နေတာကိုး" ဟု လူငယ်လေးက သတိပြုမိသွားသည်။

ရတနာများကို ခွဲခြားစစ်ဆေးပြီးနောက် အာဒမ်သည် ဒင်္ဂါးပြားအားလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းခန့် ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အမျိုးမျိုး ရှိသော်လည်း အများစုမှာ ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းခြင်း မရှိသဖြင့် ပျက်စီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ရှာတွေ့သမျှထဲတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာများမှာ သေဆုံးသွားသော မှော်ဆရာများ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် 'မှော်စာအုပ်များ' ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစာအုပ်များထဲတွင် အဆင့် ၁ မန္တန်များစွာ၏ ပုံစံငယ် အစိတ်အပိုင်းများနှင့် သူတို့၏ မှော်ပညာ သုတေသနများ ပါဝင်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် မှော်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေစဉ် ဗာလာရီယန်က သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

'အစ်ကို!'

"ဟင်?" အာဒမ်သည် ချစ်စရာ နဂါးပေါက်လေးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ ဗာလ်?"

ဗာလာရီယန်သည် ရွှေနှင့် ပလက်တီနမ် ဒင်္ဂါးပုံကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်သည်။

'ပေး! ပေး! ငါးဆယ်-ငါးဆယ် (၅၀-၅၀) ခွဲမယ်!'

"ဟောဗျာ..." အာဒမ်၏ နဖူးမှ အကြောများမှာ ထောင်ထွက်လာတော့သည်။ "အခုကတည်းက တိုက်ပွဲသိမ်းပစ္စည်းကို ခွဲတမ်းချနေပြီပေါ့ ဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူသည် ဗာလာရီယန်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ပေါင်ပေါ်တွင် အသာအယာ ဖိထားလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ဆုံးမရတော့မယ် ထင်တယ်"

အာဒမ်၏ ခြိမ်းခြောက်နေသော အပြုံးကို မြင်သောအခါ ဗာလာရီယန်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး အမွှေးများပင် ထောင်ထွက်သွားတော့သည်။ သူသည် အရှုံးပေးသည့်အနေဖြင့် သေးငယ်သော လက်သည်းလေးကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

"မြူး!"

"ဟွန်း... နောက်ကျသွားပြီ!" အာဒမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ လက်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး နဂါးပေါက်လေးအပေါ်သို့ သူ၏ အထူးတိုက်ကွက်ကို ဆင်နွှဲလိုက်တော့သည်။

"ပျက်သုဉ်းခြင်းလက်ဝါး — လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်!"

'နေဦး! ၃၀-၇၀ ပဲ ယူမယ်! မဟုတ်ဘူး—'

ထို့နောက်တွင်မူ...

အာဒမ်သည် သူ့ကို အသည်းအသန် ကလိထိုးတော့သည်။

"မြူးးးးးးးးးးးးး!"