အခန်း ၁၄၃ — ကျေးရွာ

အဝေးတစ်နေရာတွင် ဂေါ်ဗလင်တို့၏ အသိုက်အမြုံမှာ နောက်ဆုံး၌ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာတော့သည်။ အာဒမ် ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ထိုနေရာမှာ အတော်လေး လုံခြုံစိတ်ချရပြီး စနစ်တကျ တည်ဆောက်ထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ရွာ၏ စည်းရိုးများကို မှိုပင်ကြီးများ၏ ထူထဲသော ပင်စည်များဖြင့် အခိုင်အမာ ကာရံထားသည်။ အချို့နေရာများတွင်မူ မှိုပင်တစ်ပင်လုံးကို မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ထူထားကြ၏။ ထိုမှိုထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂေါ်ဗလင်များက ကင်းစောင့်အဖြစ် တာဝန်ယူနေကြသည်။

အာဒမ်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူနောက်ယောင်ခံလိုက်လာသော အုပ်စုနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် နေလိုက်သည်။ သူသည် ရွာ၏ တင်းကြပ်သော လုံခြုံရေးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

'ဒါက ငါထင်တာထက် ပိုခက်ခဲမယ့်ပုံပဲ။'

သူ ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။ 'အတွင်းထဲမှာရှိတဲ့ ရတနာက ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံရကျိုး တကယ်ပဲ နပ်ပါ့မလား' သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသည့် အရောင်အဝါများ တောက်ပလာသည်။ သူက မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်၍ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ 'ငါ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားဖြစ်သွားတာလဲ။ ဟဲ... ဒီနေရာက ငါ့ကို တကယ်ပဲ သွေးပျက်အောင် လုပ်နေပြီပဲ။'

လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်ပတ်လုံး အမြဲတစေ သတိကြီးစွာ ထားနေခဲ့ရသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို စတင်စမ်းသပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဟားနက်စ်မြို့တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ ချောင်းမြောင်းခြင်းကို ခံရစဉ်ကနှင့် မတူပေ။ ထိုစဉ်က သူသည် လူစည်ကားသော မြို့ထဲတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းများ အနားတွင် ရှိနေသည်ဟူသော အသိက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် မည်သူမျှမရှိသော ဆန်းကြယ်သည့် နေရာတစ်ခုတွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂေါ်ဗလင်များနှင့် အခြားသော မှော်သားရဲများကို အချိန်ပြည့် သတိထားနေရသည်။

'ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်နေတာပဲ' ဟု အာဒမ်က မိမိကိုယ်မိမိ အားပေးလိုက်သည်။ 'ငါ မတုန်လှုပ်ရဘူး။'

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ သတ္တဝါများထဲတွင် အဆင့် ၂ မှော်ဆရာထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သူ မရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပေ။ ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဝိုင်းရံခံရလျှင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ အကယ်ဒမီမှ မထွက်ခွာမီက သူသည် သူ၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကို အထောက်အကူပြုမည့် အဆင့် ၁ မန္တန်တစ်ခုကို ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ဝယ်ယူခဲ့ဖူးသည်။

စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချလိုက်ပြီးနောက် အာဒမ်သည် အမှုန့်များပါဝင်သော ဖန်ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပုလင်းထဲရှိ အရာများကို ကြည့်ကာ သူ ပြုံးလိုက်မိ၏။ ဤသာမန်ဟု ထင်ရသော အမှုန့်မှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် ဖော်စပ်ထားသည့် 'ခြေရာဖျောက်အမှုန့်'ပင် ဖြစ်သည်။ လူငယ်လေးသည် ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်ကာ အမှုန့်များကို သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဖြန်းလိုက်သည်။ ဤအမှုန့်သည် အခြားသူများအနေဖြင့် သူ၏ အနံ့ကို ခြေရာခံရန် ခက်ခဲစေသည်။ အမှုန့်၏ အာနိသင်ပြရန် တစ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် ရွာတံတိုင်းတလျှောက် တိတ်တဆိတ် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ အတားအဆီး အနည်းဆုံးဖြစ်မည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရတနာကို မရသေးခင် မည်သူ့ကိုမျှ သတိမပြုမိစေလိုပေ။

ရွာကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားသည်။ သူသည် မှိုပင်ငယ်လေးတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းကာ ဂေါ်ဗလင်များ ရိက္ခာသယ်ယူရာတွင် အသုံးပြုသည့် တံခါးကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ထိုအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အာဒမ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားတော့သည်။

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်မှာ — 'ဂေါ်ဗလင်ဆိုတာ မူလကတည်းက ဉာဏ်ရည်အလွန်နိမ့်တဲ့ သတ္တဝါတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီလို စနစ်တကျရှိတဲ့ ကျေးရွာမျိုးကို စုပေါင်းတည်ထောင်နိုင်တာကတော့ အံ့သြစရာပဲ...' သူ ပို၍ တွေးလေလေ၊ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ လေးနက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ 'အခုလည်း ရိက္ခာသယ်ဖို့အတွက် သီးသန့်တံခါး ထားထားသေးတယ်။ ဒါက အချက်တစ်ချက်ကိုပဲ ညွှန်ပြနေတာ။'

အာဒမ်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မျက်လုံးများကို စူးရှစွာ ထားလိုက်သည်။ 'ဒီဂေါ်ဗလင်တွေကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဦးဆောင်နေတာပဲ... သူတို့ထက် ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းပြီး ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ပေါ့။ ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ပေါ်လာတာ တစ်မျိုးပဲ ရှိတယ်!'

လူငယ်လေးသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ တွေးထားသည့်အတိုင်းသာ ဖြစ်ပါက အခြေအနေမှာ အတော်လေး ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤစိန်ခေါ်မှုကို ကြိုဆိုနေသည်။

တံခါးတွင် ဂေါ်ဗလင် ကင်းစောင့်နှစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူတို့သည် အခြားသော တံခါးသုံးခုရှိ ကင်းစောင့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သတိဝီရိယ အလွန်နည်းပါးကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် သွားလာမှု အလွန်နည်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်နေကုန်မှ ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်များ သယ်ဆောင်လာသော ဂေါ်ဗလင် အုပ်စု တစ်စု သို့မဟုတ် နှစ်စုခန့်သာ ဖြတ်သန်းလေ့ရှိသည်။

အာဒမ်သည် အာရုံလွှဲမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် တံခါးမှတစ်ဆင့် ရွာအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် လူသူကင်းဝေးသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ဂေါ်ဗလင်တို့၏ လူနေမှုစနစ်ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်သည်။ ဤကျေးရွာသည် မျိုးနွယ်စုအလိုက် နေထိုင်သည့် သဘာဝရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ အားသန်သော ဂေါ်ဗလင်များမှာ စစ်သည်များ ဖြစ်လာကြပြီး အကောင်းဆုံး လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ အားနည်းသော ဂေါ်ဗလင်များမှာမူ အလုပ်ကြမ်းများကို လုပ်ကိုင်ကြရပြီး ခိုင်းစေခြင်း ခံကြရသည်။

ရွာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ တဲကြီးတစ်လုံး ရှိပြီး ထိုနေရာကို လက်နက်အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဂေါ်ဗလင် အစောင့်အကြပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်က စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အာဒမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ 'အဲဒါ ရွာခေါင်းဆောင် နေတဲ့နေရာ ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ရတနာတွေလည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိနေနိုင်တယ်။'

အာဒမ်သည် ရွာအတွင်းရှိ အခြားနေရာများကိုပါ လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါများသည် လုံခြုံမှုနှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်မှု အလွန်နည်းပါးကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကွင်းပြင်များ သို့မဟုတ် အများပိုင် နေရာများတွင်သာ အိပ်စက်ကြသည်။ လူငယ်လေးသည် ဂေါ်ဗလင် ဇနီးမောင်နှံတစ်စုံမှာ လူပုံအလယ်တွင် ကာမစပ်ယှက်နေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အခြားသော ဂေါ်ဗလင်အချို့မှာမူ ဘေးမှနေ၍ ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ အာသာဖြေနေကြသည်။ အာဒမ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရွံရှာစက်ဆုပ်သွားရ၏။ 'တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အကောင်တွေပဲ။'

ရုတ်တရက် ဂေါ်ဗလင်တစ်ကောင် သူရှိရာသို့ လာနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူ လျင်မြန်စွာ နေရာပြောင်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ သူ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ရွာအတွင်းရှိ ခံစစ်မှာ အလွန်အမင်း တင်းကြပ်မနေသလို ပေါ့လျော့နေခြင်းလည်း မရှိပေ။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားပါက ဂေါ်ဗလင်များသည် ချက်ချင်း တိုက်ပွဲဝင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသည်ကို အာဒမ် ရိပ်မိသည်။ သူသည် ရွာအလယ်ရှိ တဲကြီးကို မရည်ရွယ်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

'ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်သင့်တယ်...'

အာဒမ်သည် ရွာအတွင်းရှိ အခြားနေရာများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် ပုံဖော်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်စိထောင့်မှနေ၍ သံလှောင်အိမ်များအတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ဂေါ်ဗလင်အချို့၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသော လူအုပ်စုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ အာဒမ်မှာ အံ့သြသွားရ၏။

'ဒီကောင်တွေ... တစ်ပတ်တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီလား။ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ'

အဖမ်းခံထားရပြီး နှိပ်စက်ခံနေရသူများမှာ အခြားမဟုတ်၊ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်လာကြသော မှော်ဆရာများပင် ဖြစ်သည်! ထိုအထဲတွင် လူသားများ၊ အက်လ်ဖ်များ၊ ဒွါ့ဖ်များနှင့် ဂနုမ်း များပင် ပါဝင်သည်။

'တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ!' အာဒမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွား၏။ 'ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်း အသုံးချလို့ ရတာပဲ။'

...

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရွာအပြင်ဘက်တွင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဂေါ်ဗလင်များအကြားတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဂေါ်ဗလင် စစ်သည်များစွာမှာ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အန္တရာယ်ကို တားဆီးရန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ အကျဉ်းသားများကို စောင့်ကြပ်နေသော ဂေါ်ဗလင်များ အပါအဝင် အများစုမှာ အပြင်သို့ ထွက်သွားချိန်တွင် အာဒမ်သည် အကျဉ်းသားများ ရှိရာ လှောင်အိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

မှော်ဆရာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ဆေးခတ်ခံထားရပြီး လက်များလည်း အချည်ခံထားရကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်မှာ — 'ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့ မှော်ဂါထာတွေ မရွတ်နိုင်ကြတာကိုး။' အာဒမ်သည် ကုသရေး ဆေးရည်များနှင့် အဆိပ်ဖြေဆေးများကို ထုတ်ယူကာ သူတို့ကို အတင်းတိုက်ကျွေးပြီး အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်သည်။

မှော်ဆရာများ သတိပြန်ရလာသောအခါ သူတို့ရှေ့တွင် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသော လူငယ်လေးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

"မင်း... ငါတို့ကို ကယ်လိုက်တာလား" အက်ဖ်မလေးတစ်ဦးက ငိုမတတ် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုက ပျော်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး" အာဒမ်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဂေါ်ဗလင်တွေကို အပြင်ရောက်အောင် ဆွဲထုတ်ထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူတို့ ပြန်လာကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေရမယ်!"

မှော်ဆရာများသည် ဂေါ်ဗလင်များ၏ အနှိမ်ခံခဲ့ရမှုကြောင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်ကာ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် နာကျည်းချက်များ အထင်အသား ပေါ်လွင်နေ၏။ သူတို့သည် အပြင်သို့ထွက်ကာ ကလဲ့စားချေရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ အာဒမ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မီးစင်ကြည့်ကလိုက်လေသည်။

"ဒီယုတ်မာတဲ့ ဂေါ်ဗလင်တွေ! သူတို့က ငါတို့ မှော်ဆရာတွေကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား?!" သူသည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးကို သေချာကြည့်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့! ဒီကောင်တွေကို ငါတို့နဲ့ လာရှုပ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်ကြရအောင်!"

"ဟိုးးးးး!!!"

မှော်ဆရာများသည် သတ္တိများ ပြည့်လျှံလာကာ လှောင်အိမ်ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြေးထွက်သွားကြပြီး တွေ့သမျှ ဂေါ်ဗလင်များကို စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်ကို မြင်သောအခါ အာဒမ်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မဲ့ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွား၏။

'ဟဲဟဲ... အကွက်ထဲ ဆင်းသွားပြီ။'