အာဒမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော မှော်အသိုင်းအဝိုင်း ၁၀ ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲမှ သန့်စင်သော မှော်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် မှော်စွမ်းအင် မြှား ၁၀ ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုမှော်မြှားများသည် ဂေါ့ဗလင်များထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ အလစ်အငိုက် မိသွားသဖြင့် ပထမအချီမှာတင် ဂေါ့ဗလင် အတော်များများ သေဆုံးသွားကြသည်။ မှော်မြှားများသည် သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ နောက်ကျောမှ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဂေါ့ဗလင်များဆီသို့ ဆက်လက် ဦးတည်သွားသည်။
မိမိတို့အမျိုးအနွယ်များ ရှေ့တင်သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် ဂေါ့ဗလင် ၁၀ ကောင်ကျော်မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး မှော်မြှားများကို အသည်းအသန် ရှောင်ရှားကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချို့က အာဒမ်ကို မြှားဖြင့် ပစ်ကြပြီး ကျန်သူများက လှံများကို ကိုင်ကာ သူ့ထံသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။
'ထွက်ပြေးမယ့်အစား ငါ့ကို ပြန်တိုက်နေတာလား?' အာဒမ်သည် မြှားများကို အသာအယာ ရှောင်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ 'ငါဖတ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဂေါ့ဗလင်တွေက တကယ်ကို ဒေါသကြီးပြီး စိတ်တိုလွယ်တဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။'
ဂေါ့ဗလင်အုပ်စုက လက်နက်များဝေ့ယမ်းကာ သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် အာဒမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မှော်စွမ်းအင် မြှားများကို လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ အဝေးမှ မြှားပစ်နေသည့် ဂေါ့ဗလင်အုပ်စုထံသို့ လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဝိုင်းထားသော ဂေါ့ဗလင်များက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အာဒမ်က မြေကြီးကို ခြေထောက်ဖြင့် ဆောင့်လိုက်သည်။
သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် မှော်အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် မြေအောက်မှ ထူထဲသော နွယ်ပင်ကြီး ၆ ခုခန့် ထိုးထွက်လာကာ ဂေါ့ဗလင်များကို ရုတ်တရက် ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။ နွယ်ပင်များသည် သူတို့၏ ခြေလက်များကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသဖြင့် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
အဆင့် (၁) မန္တန် - ဆူးနွယ်ပင်!
"ကရက်ခ်!" ဂေါ့ဗလင်အားလုံး ရုန်းကန်ကြသော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ကြချေ။ အာဒမ်က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးက ဂေါ့ဗလင်လေးသည်သမားများကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ မှော်စွမ်းအင် မြှားများဖြင့် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ဝန်ခံရလျှင် ဤဂေါ့ဗလင်များမှာ တော်တော်လေး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ကြသည်။ လေးသည်တော်အားလုံးကို ရှင်းပစ်ရန် သူ့အတွက် တစ်မိနစ်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။
ထို့နောက်မှ နွယ်ပင်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ဂေါ့ဗလင် ၆ ကောင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"အာ... စောင့်ခိုင်းထားမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်နော်။" အာဒမ်က အားနာဟန်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအပြုံးက ဂေါ့ဗလင်များအတွက်တော့ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူတို့ ပို၍ ရုန်းကန်လေ၊ နွယ်ပင်ပေါ်မှ ဆူးများက သူတို့၏ အရေပြားထဲသို့ ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ဝင်လေ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ အာရုံခံနယ်ပယ်အရ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားအန္တရာယ် မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် အာဒမ်သည် သူစိတ်ကြိုက် စမ်းသပ်မှုများ စတင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် အနီးဆုံးရှိ ဂေါ့ဗလင်ထံ လျှောက်သွားကာ သေချာကြည့်ရှုသည်။ ဂေါ့ဗလင်သည် ကြောက်လန့်တုန်ယင်နေသော်လည်း မျက်လုံးထဲမှ ရန်လိုမှုကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း၊ ငတုံးရဲ့!" အာဒမ်က ထိုဂေါ့ဗလင်၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ကာ မေ့လဲသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သေချာ စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။
ဤဂေါ့ဗလင်မှာ အရပ် ၁.၂ မီတာခန့်သာ ရှိသည်။ မျက်နှာပြားပြီး နှာခေါင်းကြီးကာ နားရွက်များက ချွန်ပြီး အောက်သို့ ကွေးကျနေသည်။ သေးငယ်ပြီး ထက်မြက်သော အစွယ်များလည်း ရှိသည်။ အရေပြားအရောင်မှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အညိုရောင်အကွက်ငယ်လေးများ ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် ရှိနေသည်။ အာဒမ်သည် ဂေါ့ဗလင်၏ မျက်ခွံကို လှန်ကြည့်ကာ - "မျက်လုံး တည်ဆောက်ပုံက တခြား လူသားဆန်တဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့က မျက်သူငယ်အနီရောင် ဖြစ်နေတာပဲ ကွာတာ" ဟု ရေရွတ်သည်။
ထို့နောက် သူသည် နားကပ်ထဲမှ ခွဲစိတ်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ဂေါ့ဗလင်၏ လက်မောင်းကို အသာလေး လှီးကြည့်လိုက်သည်။ "ဟင်... သွေးက အပြာရောင်လား။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။"
သူသည် ဓားကို ပိုးသတ်ကာ ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဂေါ့ဗလင်၏ အဝတ်အစားကို ကြည့်သည်။ သူတို့သည် သားရေအဝတ်အစား အနည်းငယ်ကိုသာ ဝတ်ထားကြပြီး တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှု အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်။ အာဒမ် အစူးစမ်းဆုံးအရာကတော့ သူတို့၏ ခြေဖဝါးပင် ဖြစ်သည်။ ဤသတ္တဝါများ မည်သို့ အသံမထွက်ဘဲ သွားလာနိုင်သနည်းဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေသည်။
စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ နားလည်သွားသည်။ "ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး။ ကြည့်ရတာ သူတို့က ဒီပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျသွားပြီး သားကောင်ကို အသံမထွက်ဘဲ ဖမ်းဖို့ သင်ယူထားကြတာပဲ။"
အာဒမ်သည် ကျန်ရှိသော ဂေါ့ဗလင်များကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ နွယ်ပင်များက ဂေါ့ဗလင်များ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့၏ လည်ပင်းအရိုးများ ကျိုးသွားကာ အသက်ပျောက်သွားကြတော့သည်။
"ကဲ... နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု သွားရအောင်။"
အာဒမ်သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြူစင်သော ကြာပန်းရှိရာ လျှို့ဝှက်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် တောက်ပသော ဝိညာဉ်လုံးလေးပေါင်း ထောင်သောင်းမက ရှိနေသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အစွန်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားရာ ယခုလေးတင် ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်လုံး ၂၅ လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ ခုနကသတ်လိုက်သော ဂေါ့ဗလင်များ၏ ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်သည်။
သူ သေချာစစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ထိုဝိညာဉ်လုံးများတွင် မည်သည့် မှတ်ဉာဏ်မျှ ပါမလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ 'ကြာပန်းက ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သေတဲ့သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုအချက်တွေပေါ် မူတည်ပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပါ ထုတ်ယူတာလဲ?' ဟု သူ တွေးနေမိသည်။ သူ ခဏကြာအောင် စဉ်းစားသော်လည်း အဖြေမထွက်သဖြင့် လက်လျှော့လိုက်သည်။
သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သေဆုံးနေသော ဂေါ့ဗလင်များ၏ အလောင်းများထံမှ အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေသိမ်းဆည်း လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဂေါ့ဗလင်များ၏ ခြေရာကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဤခြေရာများအတိုင်း လိုက်သွားပြီး ဂေါ့ဗလင်များ၏ စခန်းကို ရှာရန်ဖြစ်သည်။
ဂေါ့ဗလင်များသည် လောဘကြီးပြီး ရတနာများကို စုဆောင်းတတ်သည်ဟု ကြားဖူးသဖြင့် သူတို့၏ စခန်းကို ဝင်စီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပွင့်ခဲ့ကတည်းကဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်အတွင်း သူတို့ ဘာတွေ စုဆောင်းထားမလဲဆိုသည်ကို သူ အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။
အာဒမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး မှိုထီးဆောင်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ခုန်ကူးရင်း ဂေါ့ဗလင်စခန်းရှိရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
"ဟဲဟဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀ အတွင်း မင်းတို့ ဘာတွေ စုထားလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။"