ဂလပ်စ်ဖို့ဒ်မြို့သို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်းရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်း အနှံ့အပြားမှ မှော်ဆရာများသည် "ပျံသန်းသော မြစ်ရေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ" ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်၍ ဤမြို့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလိုဗာအကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများ လမင်းမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ယနေ့ နေဝင်ချိန်တွင်မူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်ရှိရာ မြို့သို့ သူတို့ ဆိုက်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ငါးအကြေးခွံကဲ့သို့ အပြာရောင်အကြေးခွံများရှိသော မြင်းများဆွဲသည့် အနက်ရောင် မြင်းရထားအတွင်း၌ အာဒမ်၊ အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့ အတူတူ ခရီးနှင်နေကြသည်။ လောလောဆယ်တွင် သူတို့သုံးဦးသည် မြေပုံတစ်ခုကို အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ အာဒမ်သည် သားရေစာရွက်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို သေချာမှတ်သားပြီးနောက် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ! လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ဧရိယာက ဒီလောက်တောင် ကျယ်တာလား?"
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းမိုင် ၈၀ ကျော်ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ အလွန်အံ့ဩသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီမြေပုံက တော်တော်ဟောင်းနေပြီပဲ ဝက်ကလေး။ ဒါ မင်းတို့မိသားစုထဲမှာ ရှိနေတာ ကြာပြီပေါ့ ဟုတ်လား?" အာဒမ်က အက်ဒဝပ်ကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
အက်ဒဝပ်က မြေပုံကို လိပ်ကာ သိမ်းလိုက်ရင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟဲဟဲ... အသေအချာပေါ့! ငါ့မိသားစုက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်တိုင်း ပွင့်တိုင်း မျိုးဆက်အလိုက် ဒီမြေပုံကို အမြဲတမ်း အချက်အလက်သစ်တွေ ဖြည့်စွက်ပြီး အဆင့်မြှင့်လာခဲ့တာ။"
အာဒမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တာနာ မိသားစု သို့မဟုတ် တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်းရှိ အခြားသော မှော်ဆရာမိသားစုကြီးများ ယခုကဲ့သို့ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခြင်းမှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်း၏ သမိုင်းနှင့် တိုးတက်မှုတွင် မည်မျှအထိ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်ကို ယခုမှပင် သူ အပြည့်အဝ နားလည်လာတော့သည်။
"ဒီမြေပုံက ငါ့မိသားစုမှာရှိတဲ့ မြေပုံထက်တောင် ပိုပြီး အသေးစိတ်ကျတယ်လို့ ပြောရမယ်" ဟု လီဆာက ချီးကျူးကာ သားရေစာရွက်ကို လိပ်ပြီး သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင်သိုလှောင်လက်စွပ် (Space Ring) ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ အဓိက ပန်းတိုင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဗဟိုချက်ဆီကို ဦးတည်သွားဖို့ပေါ့ ဟုတ်လား?" အာဒမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း မေးသည်။
"အတိအကျပဲ" အက်ဒဝပ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ငါတို့ မိသားစုလူကြီးတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အစွန်အဖျားတွေမှာ ရတနာတွေနဲ့ ဆေးပင်တွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ ဗဟိုမှာရှိတဲ့ အရာတွေနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘူး။"
"အင်း..." အာဒမ်သည် မြေပုံ၏ ဗဟိုချက်ကို စဉ်းစားရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူး၊ မတွေးဖူးသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို အမှတ်အသား ပြုထားသည်။ ထိုကဲ့သို့ အဆောက်အအုံမျိုး တည်ရှိနေခြင်းကပင် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့သည့် မှော်ဆရာကြီး၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
အာဒမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ! အဲဒီနေရာကို သွားဖို့ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။"
"ဪ... နောက်ပြီး တစ်ခုရှိသေးတယ်!" အက်ဒဝပ်က ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာလေးနက်သွားကာ ထပ်ပြောသည်။ "ငါတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်တာနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လူစုကွဲသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်လို မှော်ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှလည်း အထဲမှာ အလုပ်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆို ဘယ်လို ပြန်ဆုံကြမလဲ?" အာဒမ်က မေးသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီဆာက ပြန်ဖြေသည်။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့ အားလုံး ဗဟိုချက်မှာ ပြန်ဆုံဖို့ပဲ ရည်မှန်းထားရမယ်။"
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဗဟိုချက်က တိုက်ပွဲတွေ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်မယ့်နေရာလည်း ဖြစ်တယ်" အက်ဒဝပ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အဲဒါကြောင့် ငါတို့ လူစုမိနေတာက ပိုပြီး အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။"
အာဒမ်က မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ် လုပ်နေသော်လည်း အက်ဒဝပ်၏ စကားကို မငြင်းပေ။ လူများလေလေ အင်အားရှိလေလေ ဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင် အမြွှာမောင်နှမကိုပါ ထည့်လိုက်ရအောင်။"
"ဪ... ဟုတ်သားပဲ!" အက်ဒဝပ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ "သူတို့ ဘယ်မှာလဲ? သူတို့ မစ္စလမ်းကို ရောက်ကတည်းက မြို့ထဲမှာ တစ်ခါမှ မတွေ့မိတော့ဘူး။"
အာဒမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ - "သူတို့က လော့ဒ်အဲလ်ရော့ဒ် နဲ့အတူ တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်းက တခြားနေရာတွေကို သွားလည်နေတာ။ အခုလောက်ဆို ဂလပ်စ်ဖို့ဒ်ကို ရောက်နေလောက်ပါပြီ။"
"သူတို့ ဝင်ခွင့်ကော ရပါ့မလား?" လီဆာက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။ "ဝင်ခွင့်နေရာ ရဖို့က တော်တော်ခက်တယ်လို့ ငါကြားထားလို့။"
"အာ... စိတ်မပူနဲ့" အာဒမ်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးက သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် နေရာ ရအောင် လုပ်ပေးထားပြီးသား။"
"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့။" လီဆာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ရထားပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ ဂလပ်စ်ဖို့ဒ်မြို့၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မြို့ကို မြင့်မားသော တံတိုင်းများက ဝန်းရံထားပြီး၊ တံတိုင်းများအလွန်တွင် အလယ်ခေတ်စတိုင် အဆောက်အအုံ မြင့်မြင့်များကို မြင်တွေ့ရသည်။ မြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော တောအုပ်ရှိပြီး၊ ထိုတောအုပ်၏ အလွန်တွင်မူ မြူထူတောင်တန်း ရှိနေသည်။
လမ်းမပေါ်တွင် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ တံဆိပ်များပါသော မြင်းရထားတန်းကြီးကို မြင်နေရသဖြင့် လီဆာသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားကာ လက်များ တုန်ယင်လာသည်။ သူမသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပေ။ ထိုနေရာတွင် သူမ၏ မှော်ဆရာလမ်းစဉ်အတွက် အထောက်အကူပြုမည့် ရတနာကောင်းများ ရှာတွေ့ပါစေဟု ဆုတောင်းနေမိသည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ အက်ဒဝပ်က သူမ၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူနဲ့၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"
လီဆာသည် အက်ဒဝပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသွားသည်။ ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ မသိသော်လည်း အက်ဒဝပ်သည် သူမအတွက် အလွန်အားကိုးထိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူရှိလျှင် သူမ ဘာကိုမျှ စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ အားကိုးနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ့မျက်လုံးများကို ကြာကြာစိုက်ကြည့်နေမိသည်ကို သတိပြုမိသွားသောအခါ သူမ ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရဲတက်သွားပြီး - " ကျေးဇူးပါ၊ ငါ သိပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အက်ဒဝပ်လည်း ဖြစ်သွားသော အခြေအနေကို သတိပြုမိကာ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ သူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း - "အ- အင်း၊ ရပါတယ်။"
သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် အရက်ဘူးကိုကိုင်ကာ ထိုင်နေသော အာဒမ်သည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို အူကြောင်ကြောင် ကြည့်နေမိသည်။ သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်မှာ - "မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ? အမူအရာတွေက ထူးဆန်းလိုက်တာ။"
"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!" အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့က ရှက်စိတ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ကဲကဲကဲ..." အာဒမ်က သူတို့ကို နောက်ပြောင်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်က တော်တော် ချစ်ဖို့ကောင်း—"
သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လီဆာနှင့် အက်ဒဝပ်၏ ခြေထောက်များမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။
"အားးး!! မင်းတို့ ဒီလူမွဲလေးကို ဝိုင်းပြီး နှိပ်စက်နေကြတာလား— အုဂ်! တော်တော့! ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ ဒီလိုလား။ ဗာလ်... ငါ မင်းကို ရွေးချယ်လိုက်တယ်!"
ရထားအတွင်း၌ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"ရော်းးး~"