ကယ်ဗင်၊ ဂျက်ဖရီနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရန် ရွေးချယ်ခံထားရသော အခြားသူများသည် အာဒမ်တို့အဖွဲ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ အာဒမ်၊ အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့မှာ အံ့ဩသွားကြပြီး အထူးသဖြင့် လီဆာမှာ ကယ်ဗင်ကို မြင်လိုက်ရရုံနှင့်ပင် ရင်ထဲ၌ တင်းကျပ်သွားကာ လက်သီးကို မသိမသာ ဆုပ်ထားမိသည်။ သို့သော် ကယ်ဗင်က သူမကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အာဒမ်ကိုသာ စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာ အာဒမ်... မင်းလို လူမျိုးက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ အရွေးခံရတာ တကယ် အံ့ဩစရာပဲ" သူ၏ နောက်ထပ် စကားလုံးများမှာ ပို၍ပင် မထေမဲ့မြင် ပြုလာသည်။ "မင်းလို လယ်သမား၊ ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်အတွက်ပေါ့လေ"
"ဟားဟားဟား!" ကယ်ဗင်၏ နောက်မှ ဂျက်ဖရီနှင့် အခြားသူများက အာဒမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြတော့သည်။ သူတို့၏ အသံများမှာ အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကျောင်းသားများပင် ရပ်တန့်ကာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို စပ်စုလာကြသည်။
အာဒမ်သည် လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံရသဖြင့် ရှက်စိတ်ဖြစ်မိသော်လည်း မျက်နှာတွင်တော့ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်အောင် ထိန်းထားသည်။ သူသည် ကယ်ဗင်ကို အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့်သာ ပြန်ကြည့်နေသည်။ အာဒမ်က ဘာမှပြန်မပြောသဖြင့် ကယ်ဗင်က လှောင်ပြုံးဖြင့် ထပ်ပြောပြန်သည်။
"မင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင် ပညာရပ်မှာ အတော်အသင့် တတ်မြောက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂရေစီ မိသားစုထဲကို ဘာလို့ ဝင်မလာတာလဲ? ငါတို့က ငါတို့ရဲ့ ဆေးဆရာတွေကို တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတတ်ပါတယ်"
အာဒမ်သည် ဒေါသကြောင့် သွေးဆူလာသည်။ ဤကောင်သည် အစောပိုင်းက သူ့ကိုသတ်ရန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ သူ့မိသားစု၏ ဆေးဆရာအဖြစ် လာရောက်ဖိတ်ခေါ်နေပြန်သည်။ ဤမျှ အရှက်မရှိ ယုတ်မာသောသူကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ အာဒမ် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကယ်ဗင်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်လျှင် အာဒမ်ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကယ်ဗင်မှာ ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ မြို့ထဲတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်သဖြင့် ယဉ်ကျေးပြနေရသော်လည်း၊ နယ်မြေထဲ ရောက်သည်နှင့် သူ့လူများကို စုစည်းပြီး အာဒမ်ကို အမဲလိုက်ရန် သူ အကွက်ချပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ကဲ... ပြောပါဦး အာဒမ်" ကယ်ဗင်က ရက်စက်စွာ ပြုံးသည်။ "ငါ့မိသားစုကို ဝင်ခဲ့စမ်းပါ။ မင်းကို ဆင်းရဲသားတစ်ယောက်ထက် ပိုကောင်းအောင် ဆက်ဆံပေးမယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်"
အာဒမ်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ကယ်ဗင်၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ "တစ်နှစ်ကျော်လောက် ကြွက်တစ်ကောင်လို ပုန်းနေပြီးမှ အခုမှပဲ သတ္တိတွေ ပိုထွက်လာပုံရတယ်နော်၊ ဟုတ်လား?"
ကယ်ဗင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ အာဒမ်က ကယ်ဗင်ကို ဤမျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်ပြောလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ကောင်းပြီ... အတော်ကို ကောင်းတာပဲ!" ကယ်ဗင်သည် ဒေါသကြောင့် နားထင်မှ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာပြီး အံကို ကြိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတစ်ပါး၏ အလိုလိုက် အဖားခံရသည့် ဘဝမှာသာ နေလာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင်တော့ လူအများရှေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အရှက်ခွဲခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောင်းသားများက သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပါးစပ်ပိတ်၍ ရယ်မောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တွေ့ကြတာပေါ့။ မင်းရဲ့ နောက်ကျောကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားလိုက်" ဟု ကယ်ဗင်က ပြောလိုက်သည်။
အာဒမ်က လက်ကို မြှောက်ကာ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်ဖြင့် - "အိုး... ကြောက်လိုက်တာဗျာ~"
ကယ်ဗင်သည် ဆက်မပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စကားများလေလေ သူ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လေ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အာဒမ်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည့် အက်ဒဝပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့နေသော လီဆာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ ကယ်ဗင်၏ ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားတော့သည်။
"ပြီးတော့ မင်း... ဒီညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်မ! ငါတို့ မိသားစုတွေကြားက သဘောတူညီချက်ကို မေ့သွားတာလား? ငါ မင်းကို ဒီကောင်တွေနဲ့ မပတ်သက်ဖို့ ပြောထားရက်နဲ့ ဆက်ပေါင်းနေသေးတယ်ပေါ့! ငါ ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမယ်လို့ ထင်နေတာလား? ဟမ်?" ကယ်ဗင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ဒေါသများကို လီဆာအပေါ် ပုံချလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... မင်းလို မိန်းမပျက်ကို ဘယ်လိုဆုံးမရမလဲဆိုတာ ငါ— အုဂ်!"
ကယ်ဗင်၏ စကားလုံးများမှာ ပါးစပ်ထဲမှာတင် တစ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ အာဒမ်က ကယ်ဗင်၏ လည်ပင်းကို အရှိန်အဝါ ပြင်းပြင်းဖြင့် လှမ်းညှစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လီဆာကို စော်ကားသည်ကို မြင်ရသောအခါ အက်ဒဝပ်နှင့် အာဒမ်တို့မှာ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သို့သော် အက်ဒဝပ် မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် အာဒမ်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ကယ်ဗင်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကယ်ဗင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ယှက်သန်းနေသည်။
"ဟေ့ကောင်" အာဒမ်၏ လက်မှာ ပိုမိုတင်းကျပ်လာသဖြင့် ကယ်ဗင်မှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာသည်။ အာဒမ်က အေးစက်စက် ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ - "မင်း အမေကို နမ်းတဲ့ ပါးစပ်က ဒီလို အပုပ်နံ့တွေ ထွက်နေတာလား?"
ကယ်ဗင်သည် အာဒမ်၏ လက်မှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ဂျက်ဖရီနှင့် အခြားသူများမှာလည်း အာဒမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြောင့် အနားမကပ်ရဲကြပေ။
"ဟမ်? မင်းပြောတာ ငါမကြားရဘူး" အာဒမ်၏ လက်က ပိုညှစ်လိုက်ပြန်သည်။ "ဘာလို့ စကားမပြောတာ—"
ရုတ်တရက်!
ဂျွတ်ခနဲ!
"အာဒမ်!" အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ကယ်ဗင်သည် လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ အာဒမ်သည် သူ၏ လုံးဝ အဆစ်လွဲသွားသော ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြည့်ကာ မှင်သက်နေမိသည်။ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တွဲလောင်းကျနေသည်ကို မြင်ပြီးမှ အာဒမ်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ နာကျင်မှုဝေဒနာက တိုးဝင်လာတော့သည်။
"အုဂ်!" အာဒမ်သည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချိုးလိုက်သော၊ ဘယ်အချိန်က ရောက်လာမှန်းမသိသည့် လူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် အပြာရောင် ရင့်ရင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ကို အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထိုသူမှာ ဆံပင်နက်နက်၊ နှုတ်ခမ်းမွေး ပါးပါးနှင့် အလွန်ခန့်ညားသော ပုံစံရှိသည်။
"ပရော်ဖက်ဆာ ဟမ်းမင်းဝေး!" အာဒမ်က ဒေါသသံဖြင့် သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျောင်းသား အာဒမ်... ကျောင်းဝင်းအတွင်းမှာ ခိုင်ရန်ဖြစ်ပွားခြင်းကို တားမြစ်ထားတယ်" ဟု ဟမ်းမင်းဝေးက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
'ဒီခွေးကောင်! ကျောင်းသားကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာကော တားမြစ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား!' ဟု အာဒမ်က ရင်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသော်လည်း ပြန်မပြောရဲပေ။ ဟမ်းမင်းဝေးသည် ကယ်ဗင်၏ တစ်ကိုယ်ရေ တပည့်ဖြစ်သဖြင့် ကယ်ဗင်ဘက်က အမြဲလိုက်မည်မှာ အားလုံးသိသော အချက်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အာဒမ်သည် ရင်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ အညံ့ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ - "တောင်းပန်ပါတယ် ပရော်ဖက်ဆာ။ ကျွန်တော် ကျူးလွန်မိပါတယ်။ ဒီအပြစ်ဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"
ဟမ်းမင်းဝေးသည် အာဒမ်ကို သေချာစိုက်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ အာဒမ်က ပြန်လည်ခုခံလျှင် သူသည် ထိုထက်ပိုသော ပြဿနာများ ရှာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အာဒမ်က အညံ့ခံသွားသဖြင့် သူ ဘာမှ ဆက်လုပ်၍ မရတော့ပေ။ ကျောင်းသားကို လက်ချိုးလိုက်ခြင်းမှာ သူ့တပည့်ကို ကာကွယ်ရန်ဟူသော ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိသော်လည်း၊ ထိုထက်ပိုလျှင် သူ့အတွက်ပါ ပြဿနာတက်နိုင်သည်ကို သူ သိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါကို သင်ခန်းစာတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ထားလိုက်။ ကဲ... သွားတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ပရော်ဖက်ဆာ" အာဒမ်သည် ဒေါသကြောင့် ဖြစ်နေသော သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲနေသော ကယ်ဗင်ကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် အာဒမ်နောက်သို့ လိုက်သွားကြတော့သည်။