"ဝါးးးးး!" အက်ဒဝပ်သည် ကလေးတစ်ယောက်လို အားရပါးရ အော်ဟစ်ငိုယိုနေသည်။ သူသည် အာဒမ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေတော့သည်။ "ဝါးးး! အာဒမ်!"
"အင့်... လွှတ်စမ်းပါဦး၊ မင်း ဝတုတ်ကြီးရဲ့။" အာဒမ်သည် အက်ဒဝပ်၏ လက်ဖက်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အတော်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ တစ်ချိန်က ဖိုသီဖတ်သီနှင့် ဝတုတ်လေးဖြစ်ခဲ့သော အက်ဒဝပ်သည် ယခုအခါ အရပ်အတော်အတန် မြင့်ပြီး ကြွက်သားများနှင့် လူပျိုပေါက်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အာဒမ် ရုတ်တရက် အတွေးနက်သွားသည်။ 'တွေးကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်။ တစ်နှစ်ကျော်လေးအတွင်းမှာ ဒီလောက် ဖြစ်သွားတာလား' ၎င်းကို သတိပြုမိသောအခါ သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ 'အခုတော့ အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ။ အဆင့် (S) ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ သူက မှော်ပညာမှာတင် ပါရမီပါတာ မဟုတ်ဘူးပဲ... မနာလိုစရာကြီး!'
"တောက်!" အာဒမ်က မကျေမနပ် တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် အက်ဒဝပ်၏ မျက်ရည်နှင့် နှပ်ချေးများက သူ၏ အဝတ်အစားသစ်များပေါ်တွင် ပေကျံကုန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အာဒမ် ဒေါသထောင်းခနဲ ထွက်သွားတော့သည်။
"ဒီ ခွေးကောင်! ငါ့ပေါ်က ဆင်းစမ်း!"
ဘုန်း! ဖြောင်း! ဒုန်း!
အာဒမ်သည် အက်ဒဝပ်ကို တစ်ကိုယ်လုံး အနှံ့ ထိုးကြိတ်ကန်ကျောက်တော့သည်။ သို့သော် အက်ဒဝပ်ကမူ အာဒမ်၏ ခြေထောက်ကိုသာ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ "ဝါးးးး! အာဒမ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"
"သွားစမ်းပါ အရူးကောင်ရဲ့!" အာဒမ် ရုန်းသော်လည်း ရုန်းမရပေ။ ထိုစဉ် အက်ဒဝပ်၏ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရမ်မီ ပေါ်လာပြီး တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည်။ "သခင်လေး အာဒမ်... ကျွန်တော့်သခင်က သခင်လေးကို သူ့ရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲကို ဖိတ်ကြားလိုက်ပါတယ်။"
သူသည် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အလဲလဲအပြားပြား ဖြစ်နေသော အက်ဒဝပ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး အာဒမ်ကို တိုက်ရိုက် စကားပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသူငယ်ချင်းနှစ်ဦး ရန်ဖြစ်သည်ကို မြင်ဖူးသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သူ့ဖခင်က အာဒမ်ကို ခေါ်ခိုင်းသည်ဟု ကြားသောအခါမှ အက်ဒဝပ်က အာဒမ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ သူသည် မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ နှာချေရင်း - "သွားတော့... နောက်မှ တွေ့ကြမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန့်!" အာဒမ်က နှာမှုတ်ကာ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ "အေး... ဝေးဝေးသွားတာ ကောင်းတယ်။"
"အာဒမ်... မေမေကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ။ တကယ်ပြောတာပါ" အက်ဒဝပ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြန်လည် ဝဲလာပြန်သည်။
"ဟဲ... ကိစ္စမရှိပါဘူး!" အာဒမ်က ဂရုမစိုက်သလို လက်ယမ်းပြကာ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် အက်ဒဝပ်၏ အခန်းမှ ထွက်ကာ ရမ်မီ၏ နောက်မှ လိုက်၍ ဗစ်တာ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။
စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ဗစ်တာနှင့်အတူ ဘာဂါပါ စောင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဘာဂါမှာမူ အေးအေးလူလူပင် ဆေးတံသောက်ရင်း မီးခိုးကွင်းလေးများ မှုတ်ထုတ်နေသည်။ ရမ်မီက တံခါးကို သေချာ ပိတ်ပေးပြီးနောက် ထွက်သွားခဲ့သည်။ အာဒမ်သည် ထိုင်ခုံနေရာသို့ သွားကာ ဘာဂါ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ဗစ်တာ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဦးလေး... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?"
ဗစ်တာသည် အာဒမ်ကို အတိုင်းအဆမရှိသော ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အာဒမ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာ သူ့ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလူငယ်လေးသာ မရှိလျှင် သူ့ဇနီးသည် ကုသရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိဘဲ သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။
"အာဒမ်" သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ဒီကို ခေါ်လိုက်တာ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပါ။"
"တောင်းဆိုချက်?" အာဒမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ "အက်ဒီရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပါရမီတိုးလာတဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ ဟုတ်တယ်မလား?"
ဗစ်တာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက တကယ့်ကို တော်တဲ့ကလေးပဲ။ ငါ ဒါကို အခုထိ လျှို့ဝှက်ထားရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိတယ်။ အကယ်၍ အက်ဒဝပ်ရဲ့ ထူးခြားမှုကို လူတွေ သိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် များပြားတဲ့ အရူးတွေက သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ကြမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ?"
အာဒမ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ဗစ်တာ ပြောသည်မှာ လုံးဝ မှန်ကန်သည်။ ပါရမီတိုးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။ ဗာလာရီယန်လို သတ္တဝါမျိုးနှင့် စာချုပ်ချုပ်နိုင်ရန်မှာ ကံအလွန်ကောင်းမှ ဖြစ်နိုင်သလို အင်အားကြီး သတ္တဝါတို့၏ သွေးကို ကိုယ့်ထဲ ထည့်သွင်းခြင်းကလည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး များလှသည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် ပါရမီတိုးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲသည်။
"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။" အာဒမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "စိတ်ချပါ၊ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်တော် သေအထိ ယူသွားပါ့မယ်။"
"ကျေးဇူးပါ ကောင်လေး။" ဗစ်တာက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ စာချုပ်ဖောက်ဖျက်ခြင်း မရှိစေရန် မှော်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသော်လည်း သူ အာဒမ်အပေါ် ထိုသို့ မလုပ်လိုပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အာဒမ်ကို ယုံကြည်သလို အာဒမ်အပေါ် များစွာ ကျေးဇူးတင်နေသောကြောင့်ပင်။
"ရပါတယ် ဦးလေး" အာဒမ်က ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ မှီထိုင်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူ၏ ယဉ်ကျေးမှု နည်းပါးသော အမူအရာကို အခန်းထဲရှိ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ထို့နောက် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။ "ဒုတိယအချက်က ဘာလဲ?"
ဗစ်တာက ပြုံးစစဖြင့် - "အဲဒါကတော့ ဆုလာဘ် ပဲ။"
"ဗျာ?" အာဒမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာ ဆုလာဘ်လဲ?"
"မင်း ငါ့ဇနီးကို ကယ်ပေးခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ဆုပေးရမှာပေါ့" ဗစ်တာက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပြောပါ ကောင်လေး၊ မင်း ဘာပဲလိုချင်လိုချင် တောင်းပါ။ ငါ ရအောင် ပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။"
အာဒမ် မှင်သက်သွားသည်။ ဗစ်တာ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ 'တောင်ပိုင်း ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ အချမ်းသာဆုံးသူတွေထဲက တစ်ယောက်ဆီကနေ ကြိုက်တာ တောင်းလို့ရမယ်?!' ထိုအတွေးကြောင့်ပင် သူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာတော့သည်။ သူ ဗစ်တာ့ဆီက ဆုလာဘ်တောင်းဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။ ခေတ္တမျှတော့ အာဒမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပလက်တီနမ်ဒင်္ဂါးပုံရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ခေါင်းကို အပြတ်အသတ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
"ဟင့်အင်း!"
"ဘာ?" ဗစ်တာရော ဘာဂါပါ အံ့ဩသွားကြသည်။ ဤလူငယ်လေးသည် ငွေကို မည်မျှအထိ မက်မောသည်ကို ဘာဂါက သိထားသည်။ ဗစ်တာ့ကို ငြင်းလိုက်သည်မှာ အလွန် အံ့ဩစရာပင်။
အာဒမ်သည် စကားလုံးများကို မနည်းညှစ်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်ရသည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘာဆုလာဘ်မှ မလိုချင်ပါဘူး! အက်ဒဝပ်က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပဲ၊ ကျွန်တော် လုပ်ပေးတာက သူ့ကို ကူညီချင်လို့ လုပ်ပေးတာပါ။ ဆုလာဘ်လိုချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး!"
ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် အာဒမ်သည် သူ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုကို ချလိုက်ရသလို ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အာဒမ်လို လူတစ်ယောက်အတွက် ဤမျှကြီးမားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ငြင်းပယ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အား လိုအပ်သည်။ သူ ဘာပဲတောင်းတောင်း ဗစ်တာက ပေးမည်ကို သူ သိသည်။ ခေါင်းတစ်ချက် ငြိတ်လိုက်ရုံနှင့် သူသည် သန်းကြွယ်သူဌေး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
သို့သော်! အာဒမ်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားက ထိုသို့လုပ်ရန် ခွင့်မပြုပေ။ အက်ဒဝပ်သည် သူ၏ ပထမဆုံးသော သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်လိုပင် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ မိခင်ကို မည်သည့် အဖိုးအခမျှ မယူဘဲ ကုသပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်း ခေါင်းနဲ့ တစ်ခုခု ဆောင့်မိလာတာလား?" ဘာဂါက သူ့ကို သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဟွန့်! အဘိုးကြီး!" အာဒမ်က ချဲ့ကားပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ကိုယ်ကျင့်တရား ဖြောင့်မတ်တဲ့သူဆိုတာ ခင်ဗျား သိထားသင့်တယ်လေ။ ဘယ်လိုများ—"
"အရိုက်မခံရခင် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" ဘာဂါက စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ!" အာဒမ် ချက်ချင်း ခါးဆန့်လိုက်သည်။ "ဆရာ့အမိန့်အတိုင်းပါခင်ဗျာ!"
၎င်းကို မြင်သောအခါ ဗစ်တာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူက အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး... ဒီကျေးဇူးကို ငါ တစ်သက်လုံး မှတ်ထားပါ့မယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း ဘာပဲ လိုအပ်လိုအပ် ငါ့ကို အသိပေးပါ၊ ဟုတ်ပြီလား?"
အာဒမ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... ဟုတ်ကဲ့ပါ!"
သုံးဦးသား ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဘာဂါနှင့် အာဒမ်တို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်သို့ ပြန်သော ရထားလုံးပေါ်တွင် ဘာဂါက အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... မင်းကို ဆေးပညာသင်ပေးတဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ မှော်ဆရာက 'ယန်းလု' တိုက်က လာတာလား?"
နှာခေါင်းနှိုက်နေသော အာဒမ်က ဂရုမစိုက်သလို ပြန်ဖြေသည်။ "ဟမ်? ယန်းလု ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ?"
ဘာဂါ၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြောများ ထောင်တက်လာပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ အာဒမ်သည် ဒီနေ့ ကောင်းမှုပြုခဲ့သဖြင့် သူ့ကို မရိုက်လိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒေါသကို ထိန်းကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း ကမ္ဘာ့မြေပုံပေါ်က တိုက်ကြီးတွေရဲ့ နာမည်ကိုတောင် မသိဘူးလား? အကယ်ဒမီမှာ မင်း ဘာတွေ သွားလုပ်နေတာလဲ?"
အာဒမ်သည် နှာခေါင်းထဲမှ ထွက်လာသော နှာချေးလုံးကို ကြည့်ကာ ရထားလုံး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ တောက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘာဂါ့ကို ကြည့်ကာ လောကကြီးမှာ အသိသာဆုံး အရာတစ်ခုကို ပြောပြသလိုမျိုး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အိပ်တယ်။"
ဘာဂါ နောက်ဆုံးတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
ဖြောင်း! ဖြောင်း! ဖြောင်း!
"အားးးး! ခဏ... ခဏလေး—"
ဖြောင်း! ဖြောင်း!