နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဗစ်တာသည် တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်ရှိ ဘာဂါ၏ဆိုင်သို့ ပထမဆုံးလုပ်စရာ အနေဖြင့် သွားရောက်ခဲ့သည်။ အာဒမ်၏ စွမ်းရည်အပေါ် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက်မထားသော်လည်း အာဒမ်က လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံမျှဖြင့် သူ အလွယ်တကူ လက်မလျှော့နိုင်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ဗစ်တာအနေဖြင့် မည်သည့် ကြိုတင်ယူဆချက်မျိုးကိုမျှ ခွင့်မပြုနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဘာဂါနှင့် တွေ့ဆုံရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မနေ့ညက အာဒမ် ပြောခဲ့သည့်စကားများကို တာဝန်ယူနိုင်လောက်သည့် အရည်အချင်း အာဒမ်တွင် ရှိ၊ မရှိကို ဂနုမ်းအဘိုးကြီးထံ တိုက်ရိုက်မေးမြန်းမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဘိုးကြီးက "ရှိတယ်" ဟု ဆိုပါက အာဒမ်ကို အီလီယာအား စစ်ဆေးခွင့်ပေးရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါကလည်း သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သလို အခြားနည်းလမ်းများကိုသာ ဆက်လက်ရှာဖွေပေဦးမည်။
Herbs & More ဆိုင်ရှေ့တွင် ရထားလုံး ရပ်လိုက်ပြီး ဗစ်တာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ နံနက်ခင်း အလွန်စောသေးသဖြင့် ဆိုင်ဖွင့်ကာစသာ ရှိသေးသည်။ ဗစ်တာက ဆိုင်တွင် လူရှိဦးမည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားသော်လည်း တံခါးဖွင့်၍ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သာ၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသူမှာ အက်လ်ဖ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘာဂါနှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေခြင်းပင်။
ဗစ်တာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ ဂနုမ်းအဘိုးကြီးသည် အခြားသူတစ်ဦးအပေါ် (အကယ်ဒမီကျောင်းအုပ်ကြီး ဂေါ့ဖရေး သို့မဟုတ် နိုက်တင်ဂေးလ်ဘုရင်ကိုပင် ဖြစ်စေ) ဤမျှ ခင်မင်ရင်းနှီးသော အမူအရာမျိုး ပြသသည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူသည် ပခုံးပေါ်သို့ ငွေရောင်ဆံနွယ်ရှည်များ ဝဲကျနေသော ထိုအက်လ်ဖ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မင်းစိုးရာဇာတို့ ဝတ်ဆင်သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ မြင့်မြတ်လှသည်။ ထို့ပြင် ဘာဂါ၏ ရှေ့တွင် ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေနိုင်ခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်သာ ရှိသည်။ ဤအက်လ်ဖ်သည် ဘာဂါနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းချင်းလည်း တူညီနိုင်သည်ကို ဗစ်တာ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် နှစ်ဦးစလုံးကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "နေကောင်းပါစေ အဘိုးကြီး ဘာဂါ။" ထို့နောက် အက်လ်ဖ်ကို ကြည့်ကာ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဂါရဝပြုပါတယ် မှော်ဆရာအရှင်။"
လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော အယ်လ်ရော့ဒ် သည် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး ဗစ်တာ့ကို သေချာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးမှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး "မင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအင်တွေ စနစ်တကျ ပြန်ဖြစ်တည်လာတဲ့ လက္ခဏာတွေကို ငါ မြင်နေရတယ်။ 'မှော်စွမ်းအင် ဝဲဂယက်' အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူးပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်! ဗစ်တာ အံ့ဩသွားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှအထိ သိရှိနိုင်ခြင်းမှာ ဤအက်လ်ဖ်သည် သူ့ထက် များစွာ သန်မာကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဗစ်တာက နှိမ့်ချစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော် ကံကောင်းသွားတာပါ။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"အင်း... မဆိုးပါဘူး။" အယ်လ်ရော့ဒ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။"
ဘာဂါက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စလဲ ဗစ်တာ? ဆေးလာယူတာဆိုရင်တော့ အဆင်းသင့်မဖြစ်သေးဘူးနော်။"
"အဘိုးကြီး ဘာဂါ... အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး။" ဗစ်တာသည် ထိုင်ခုံနေရာအနားသို့ တိုးလာသော်လည်း မှော်ဆရာကြီး နှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် မတ်တတ်သာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ မည်မျှပင် ချမ်းသာစေကာမူ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ ၎င်းမှာ သူတို့အပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုပင် ဖြစ်သည်။
"အော်?" ဘာဂါသည် သူ၏ ဆေးတံထဲသို့ ဆေးရွက်ကြီးအချို့ ထည့်ကာ မီးညှိလိုက်သည်။ မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်ရင်း သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘာကိစ္စလဲ?"
ဗစ်တာသည် ပြောရမည့် စကားလုံးများကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီး ဘာဂါ... အာဒမ်ရဲ့ ဆေးဖက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် ဘယ်လို ထင်သလဲခင်ဗျာ?"
"ဟမ်?" ဘာဂါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဗစ်တာက ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မေးခွန်းမျိုး မေးရသလဲဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"
ဗစ်တာ ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မသိစိတ်အရ အယ်လ်ရော့ဒ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူစိမ်းတစ်ယောက်ရှေ့တွင် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို မပြောလိုပေ။ သို့သော် အက်လ်ဖ်ကိုလည်း အပြင်ခဏ ထွက်ပေးရန် မပြောဝံ့ချေ။ သို့သော် အယ်လ်ရော့ဒ်မှာ အလွန်ပင် ကိုယ်ချင်းစာတရားရှိသူ ဖြစ်သည်။
"ကဲ..." အက်လ်ဖ်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အကုန်သောက်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ "ငါ သွားရတော့မယ်။ ဒါနယ်လီ နဲ့ အေတီရယ်လ် တို့က မြို့ပြင်ထွက်ပြီး တခြားနေရာတွေကို လည်ချင်လို့ ငိုယိုနေကြပြီ။" သူက ဘာဂါကို ကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ငါ ပြန်လာမှ တွေ့ကြတာပေါ့။"
ဘာဂါက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ လုပ်လိုက်သည်။ "သိပ်တော့ မကြာစေနဲ့ဦး။ ငါ ပြောထားတဲ့ 'အဲဒီအရာ' က နောက်နှစ်လလောက်ဆိုရင် ပွင့်တော့မှာ။ ကလေးတွေ အချိန်မီ ပြန်ရောက်ပါစေ။ သူတို့အတွက် တိုကင် နှစ်ခု ငါ ရှာထားပေးမယ်။"
"အာ... ဟုတ်ကဲ့ပါ။" အယ်လ်ရော့ဒ်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါဆိုရင် သွားပြီဗျာ။"
သူသည် လှည့်ထွက်သွားရင်း ဗစ်တာ၏အနားတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဗစ်တာ၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ "မှတ်ထားပါ လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တောက်လောင်နေတဲ့ အပူတွေကို မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ မင်း နောက်တစ်ဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ 'လမ်းစဉ်' ပဲ။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ ဗစ်တာ့အတွက် အလွန်နက်နဲသော အသိဉာဏ်နှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်သည့် စကားလုံးများကို ချန်ထားခဲ့သည်။
"လမ်းစဉ်..." ဗစ်တာသည် အယ်လ်ရော့ဒ်၏ စကားကို ငေးမှိုင်ရင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေမိသည်။
"ကဲ... မင်း ဘာပြောမလို့လဲ?" ဘာဂါ၏ အသံကြောင့် သူ သတိပြန်ဝင်လာသည်။
ဗစ်တာက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မနေ့ညက အာဒမ်က အီလီယာရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပေးဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အပေါ် အင်မတန် ယုံကြည်မှုရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဘိုးကြီးရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို လာတောင်းတာပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ခွင့်ပြုသင့်—"
ဘာဂါက စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ခွင့်ပြုလိုက်။"
"ဗျာ?" ဗစ်တာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ "...အဲဒီလောက် လွယ်လွယ်လေးလား?"
ဘာဂါက မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့အကြံဉာဏ်ကို တောင်းတာလေ။ အဲဒါ ငါ့အကြံဉာဏ်ပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ သူက ကလေးပဲ ရှိသေးတာ။ သူ တကယ်ပဲ—" ဗစ်တာက ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဂနုမ်းအဘိုးကြီးက ထပ်မံ၍ စကားဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။
"တောက်!" ဘာဂါက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ "မင်းကတော့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။ အကြောင်းပြချက်တွေ လိုက်ရှာမနေနဲ့။ မင်း ဒီကို လာတယ်ဆိုကတည်းက မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အာဒမ်ကို စစ်ဆေးခွင့်ပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒ တစ်ဝက်လောက် ရှိနေလို့ပဲ။ အခုမှ ဘာလို့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတာလဲ? အရိုက်ခံချင်လို့လား?"
ဂနုမ်းအဘိုးကြီး၏ အငေါက်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဗစ်တာ ခေါင်းလေး ပုသွားရသည်။ သို့သော် ဘာဂါ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိသည်။ 'ဟုတ်သားပဲ... ငါ ဘာလို့ အခုထိ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရတာလဲ?'
ဗစ်တာ အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာဂါ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ "အာဒမ်က ဆေးဖက်ဆိုင်ရာမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ စကားလုံးတောင် သူ့ကို ဖော်ပြဖို့အတွက် နည်းလွန်းသေးတယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် အဲဒီကောင်လေးက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး အသိပညာ ကြွယ်ဝနေသလားလို့တောင် ငါ ခံစားရတယ်ကွာ။"
ဂနုမ်းအဘိုးကြီးထံမှ ဤမျှ မြင့်မားသော ချီးမွမ်းမှုကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ဗစ်တာ မှင်သက်သွားသည်။ "သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ တော်တာလား?"
ဘာဂါက ဆေးတံသောက်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးလိုက်ပါ။"
ဗစ်တာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ။"