ရီမီသည် ကလေးများကို အိမ်တော်အတွင်းသို့ စနစ်တကျ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထမင်းစားခန်းမှာ ပထမထပ်တွင် တည်ရှိပြီး အလယ်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ထိုင်နိုင်သည့် ရှည်လျားသော စားပွဲကြီးတစ်လုံး ရှိသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးနေရာ၌ တစ်ဦးတည်းသောသူ ထိုင်နေသည်။ ထိုသူမှာ အက်ဒဝပ်ကဲ့သို့ပင် ဆံပင်နက်နှင့် ပြာလွင်သော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သပ်ရပ်စွာ ပြုပြင်ထားသော မုတ်ဆိတ်နက်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
အက်ဒဝပ်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "နေကောင်းပါစေ ဖေဖေ။"
"အင်း။" ဗစ်တာ က ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြသည်။ သူသည် တံတောင်ဆစ်များကို စားပွဲပေါ်တင်၊ လက်ချောင်းများကို ယှက်ထားပြီး မေးစေ့ကို လက်ပေါ်တင်ကာ သားဖြစ်သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်နေသည်။ အာဒမ်ကိုတော့ သူ အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးသော်လည်း လီဆာကို မြင်ဖူးသည်မှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အကြည့်မှာ လီဆာ့ထံတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေသည်။
လီဆာသည် အစွမ်းထက်သော မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ အကြည့်ကို ခံရသောအခါ မသိစိတ်အရ တုန်ယင်သွားမိသည်။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စိုးရိမ်တကြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "န-နေကောင်းပါစေ သခင်ကြီး ဗစ်တာ။"
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဗစ်တာက လီဆာကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေစဉ် လီဆာမှာ ကြောက်လန့်တကြား ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရသည်။ အက်ဒဝပ်က တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း မပြောရဲချေ။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူရှေ့တွင် စည်းကျော်သောအပြုအမူမျိုးကို မလုပ်ဝံ့ပေ။ ဗစ်တာသည် အီလိန်း ရှေ့တွင်သာ အလိုလိုက်တတ်သော ဖခင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြသလေ့ရှိပြီး အက်ဒဝပ်ရှေ့တွင်မူ အမြဲတမ်း တင်းကျပ်လေ့ရှိသည်။
"လီဆာ ဒီကလဲယား လား?" ဗစ်တာက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး။" လီဆာက သူမ၏ တုန်ယင်နေသောလက်များကို ဖုံးကွယ်ရင်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ဗစ်တာ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "အရမ်းကြီး ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းက အက်ဒီရဲ့ သူငယ်ချင်းပဲဟာ။ ငါ့ကို ဦးလေးလို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။"
မှော်ဆရာတစ်ဦးက ဤမျှ ဖော်ရွေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် လီဆာမှာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူမသည် ရိုးသားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေးဗစ်တာ။"
"အင်း။" ဗစ်တာက ခေါင်းညိတ်သည်။ အက်ဒဝပ်လည်း ဆုပ်ထားသော လက်သီးများကို ဖြေလျှော့ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် လီဆာ့ကို သူ့အိမ်တွင် နေရခက်အောင် မဖြစ်စေလိုသလို သူ့ဖခင်အနေဖြင့်လည်း သူမအပေါ် အမြင်ကောင်းရှိစေချင်သည်။
အက်ဒဝပ်က လီဆာ့ကို လက်မထောင်ပြကာ အားပေးနေစဉ် အာဒမ်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဗစ်တာ့ထံ လျှောက်သွားပြီး လက်လှမ်းလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... မတွေ့တာ ကြာပြီနော် ဦးလေးဗစ်တာ!"
အာဒမ် လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဗစ်တာက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် လူငယ်လေး၏ လက်ကို လှုပ်ယမ်းနှုတ်ဆက်ကာ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ၊ လူရှုပ်လေး။"
ဗစ်တာနှင့် အာဒမ်တို့ ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အက်ဒဝပ် နှုတ်ခမ်းဆူသွားမိသည်။ 'ငါ့ကျတော့ ဘာလို့ အဲဒီလို မဆက်ဆံတာလဲ...' သူ မှတ်မိသလောက် သူ့ဖခင်သည် သူ့အပေါ် အမြဲ တင်းကျပ်သူဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ထိုသို့ ဆက်ဆံခံရမှုအပေါ် အသားကျနေပြီဖြစ်သော်လည်း အက်ဒဝပ်ကမူ သူ့မိခင်၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် သူ့ဖခင်က သူ့ကို ဤသို့ ဆက်ဆံသည်ဟု ယုံကြည်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် မိခင်ဖြစ်သူ ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့သွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ အတွေးများကို ခေါင်းထဲမှ ခါထုတ်လိုက်သည်။ ယနေ့သည် ပျော်ရွှင်စရာနေ့ဖြစ်ရာ သူ့စိတ်ကို အပျက်မခံလိုပေ။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အာဒမ်ကမူ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်သည်။ လီဆာက သူ့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သောအခါ အက်ဒဝပ် မသိစိတ်အရ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ ထိုအချက်ကို ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။
အာဒမ်သည် သူ၏ မှော်နားကပ် အတွင်းမှ သစ်သားစည်ပိုင်းကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဗစ်တာ့ဘေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
"ဒါက ဘာလဲ?" ဗစ်တာက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။
"ဟဲဟဲ။" အာဒမ်က ဘဝင်မြင့်သော အမူအရာဖြင့် "ဒါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ချက်ထားတဲ့ ဝိုင်ဗျ။ ဦးလေးအတွက် လက်ဆောင်ပေါ့။"
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။" ဗစ်တာက ပြုံးကာ သူ့နောက်က အစေခံတစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်သည်။ အစေခံသည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ စည်ပိုင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖွင့်ပြီး ဗစ်တာ့အတွက် ခွက်ထဲသို့ ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
"အိုး!" ဝိုင်၏ မွှေးရနံ့ကြောင့် ဗစ်တာ အံ့ဩသွားသည်။ သူ အာဒမ်ကို မျက်ခုံးပင့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါကို မင်း တကယ်ပဲ ကိုယ်တိုင် ချက်တာလား?"
အာဒမ်က ရင်ဘတ်ကို မော့ကာ "ဒါပေါ့ဗျ။ အဘိုးကြီး (ဘာဂါ) တောင်မှ မဆိုးဘူးလို့ ပြောတယ်လေ။"
"ဟိုးဟိုး။" ဗစ်တာသည် ဝိုင်ကို တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီဖြစ်သည်။ "အဘိုးကြီး ဘာဂါကသာ 'မဆိုးဘူး' လို့ ပြောတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တကယ့်ကို အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာဖြစ်ရမယ်။"
ဗစ်တာသည် အစေခံထံမှ ဝိုင်ခွက်ကို ယူကာ အသာအယာ လှုပ်ယမ်းပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးသွားသည်။ "ကောင်းလိုက်တာ!"
"ဟဲဟဲဟဲ~" အာဒမ်မှာ အမြီးသာပါလျှင် ယခုအချိန်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်နေပေလိမ့်မည်။
"ကောင်လေး... ဒီဝိုင်ရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ?" ဗစ်တာက အစေခံကို ထပ်ငှဲ့ရန် အချက်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။
"အာဒမ်၏ မျက်ရည်များ (Adam's Tears)!" လူငယ်လေးက လက်ကိုမြှောက်ကာ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ကြေညာလိုက်သည်။ သူ၏ နာမည်ပေးစွမ်းရည်ကို သူကိုယ်တိုင် ဂုဏ်ယူလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်များ တောက်ပနေပုံရသည်။
သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကြီးကြီးမားမား အပြုအမူကြောင့် အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဗစ်တာ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်သွားသည်။ ထမင်းစားခန်းထဲရှိ အစေခံများပင် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရသည်။
"မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီနာမည် ပေးထားတာလား?" ဗစ်တာက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးသည်။
အာဒမ်က မေးစေ့ကို မော့ကာ လောကကြီးတွင် အရှင်းဆုံးအရာကို ပြောနေသကဲ့သို့ "ဒါပေါ့! နာမည်ကောင်းတယ် မဟုတ်လား? ဟဲဟဲ... ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ကျွန်တော် သိပါတယ်။"
လူငယ်လေးက သူ့ဘာသာ မေးခွန်းမေး၊ သူ့ဘာသာ ပြန်ဖြေနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဗစ်တာမှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဤဝိုင်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သည်ကိုတော့ ငြင်း၍မရချေ။ ၎င်းမှာ တောင်ပိုင်းဖက်ဒရေးရှင်းတွင် သူ မြည်းစမ်းဖူးသမျှ ဝိုင်များအနက် အကောင်းဆုံးစာရင်းဝင်နိုင်သည်။ ဤဝိုင်ကို ဈေးကွက်တင်ကာ ငွေရှာနိုင်မည့် နည်းလမ်းများစွာကိုပင် သူ စတင်စဉ်းစားမိနေသည်။
သို့သော် ယခုမှာ စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောရမည့် အချိန်မဟုတ်ချေ။ သူငယ်ချင်း သုံးယောက်စလုံးကို ဗစ်တာက အစားအစာများ စတင်တည်ခင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဟင်းပွဲများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာသောအခါ အငွေ့အသက်မှာ ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်လာသည်။ အာဒမ်နှင့် လီဆာတို့မှာ အစွမ်းထက် မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့် အတူရှိနေသည်ဟုပင် မခံစားရတော့ချေ။ ဗစ်တာသည် ကလေးများနှင့် စကားစမြည်ပြောရင်း သူတို့၏ အကယ်ဒမီဘဝအကြောင်းကို မေးမြန်းသည်။ မကြာမီ စကားဝိုင်းမှာ အက်ဒဝပ်၏ ညီမ အီလိန်းအကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဦးလေး... အီလိန်းက အရုဏ်ဦးမျှော်စင်မှာ အသားကျသွားပြီလား?" လီဆာက မေးသည်။
"အင်း... အသားကျသွားပါပြီ။" သမီးဖြစ်သူအကြောင်း တွေးမိသောအခါ ဗစ်တာက နွေးထွေးစွာ ပြုံးသည်။ "သူက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းတဲ့သူဆိုတော့ အင်ပါယာမှာ နေရတာ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။"
အာဒမ်၏ မျက်လုံးများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။ "အာကေးဒီးယား အင်ပါယာ (Acadian Empire) အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ကို ပိုပြီး ပြောပြပေးပါလား? လူတွေ ပြောသလို တကယ်ပဲ ကောင်းတာလား?"
"ဟင်း... ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ?" ဗစ်တာက ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "ယူလီယာ တိုက်ကြီး (Ulier Continent) မှာ အာကေးဒီးယား အင်ပါယာဟာ မှော်ဆရာတွေအတွက်တော့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နယ်မြေပဲ!"
"ဝါး!" အာဒမ်နှင့် လီဆာတို့မှာ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။ ဗစ်တာကဲ့သို့ အဆင့် (၂) မှော်ဆရာတစ်ဦးကပင် ဤမျှ ချီးကျူးသည်ဆိုလျှင် ထိုအင်ပါယာမှာ တကယ်ပင် ထူးခြားနေပေလိမ့်မည်။
စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အာဒမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးဗစ်တာ... ဦးလေးရဲ့ အင်ပါယာ ခရီးစဉ်အကြောင်းကို ပြောပြပေးပါဦး!"