အခန်း (၁၁၃) ဗာလာရီယန် 

အာဒမ်၏ မှင်သက်နေသော အကြည့်အောက်တွင် နဂါးပေါက်လေး၏ အတောင်ပံများသည် သူ၏ကျောပြင်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဝင်သွားသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြောင်းလဲရန်မှာ ကောင်လေးအတွက် အလွန်နာကျင်ပုံရသည်။ ဆက်လက်၍ ဦးချိုလေးများသည်လည်း နဖူးပြင်မှ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါး၏ကိုယ်ပေါ်မှ အကြေးခွံများသည် နူးညံ့သောအမွေးပွ မီးခိုးရောင် အမွေးအမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုကောင်လေးသည် အသစ်မွေးစ ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့်သာ တူတော့သည်။

ရုပ်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် အာဒမ်၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ လဲလျောင်းပြီး အသက်ကို လုရှူနေတော့သည်။ သူသည် အခက်အခဲများစွာကြားမှ အာဒမ်ကို မော့ကြည့်ကာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးလိုက်သည်။

'အ-အဆင်ပြေရဲ့လား?'

အာဒမ်သည် အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိရင်း မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာသည်။ သူသည် ကောင်လေး၏ အမွေးပွခေါင်းလေးကို ကြင်နာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "အင်း... မင်း တကယ်တော်တယ်၊ ငါ မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူတယ်"

အာဒမ်၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နဂါးပေါက်လေးသည် ကြောင်လေးတစ်ကောင်လို တဂူးဂူးမြည်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ခဏမျှ အနားယူနေတော့သည်။ ခုနက အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ကောင်လေးအတွက် အင်အားတော်တော်လေး ကုန်ခမ်းစေပုံရသည်။

နှစ်ဦးသား နွေးထွေးသော အခိုက်အတန့်ကို မျှဝေနေစဉ် အာဒမ်သည် နဂါးလေး၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'ခုနက မှော်ပညာက အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာ (School of Alteration) ထဲမှာ ပါဝင်ရမယ်။ အခုမှ ဥကပေါက်တာကို ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့...'‌ လူငယ်လေးမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့ဩနေမိသည်။ သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ဖြစ်သင့်လှသည်။ နဂါးဆိုသည်မှာ မှော်ပညာတွင် ပါရမီအရှိဆုံး သတ္တဝါများ မဟုတ်ပါလား။

ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ကောင်လေးသည် ခေါင်းပြန်မော့လာကာ အာဒမ်ကို တောင်းဆိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

'အစာ!'

"ဟမ်?" လူငယ်လေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ "မင်း... စားချင်တာလား?"

"မြူး~" နဂါးပေါက်လေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဟားဟားဟား!" အာဒမ် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့ အောက်ထပ်ဆင်းရအောင်"

အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာစဉ် အာဒမ်က အိမ်ထိန်းကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ဘာရီ... ငါ့ညစာကို ဧည့်ခန်းကိုပဲ ပို့လိုက်တော့။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် ပန်းကန်တစ်ချပ်ပါ ပြင်ပေးဦး!"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး!" မီးဖိုချောင်တွင် အစေခံများကို ညွှန်ကြားနေသော ဘာရီက ချက်ချင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။

အာဒမ်သည် ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး နဂါးပေါက်လေးကို သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ သူက ကောင်လေးကို အသေအချာ စစ်ဆေးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်! အသွင်ပြောင်းထားတာက တကယ့်ကို ပြည့်စုံလွန်းတယ်"

"မြူး~" နဂါးပေါက်လေးသည် အာဒမ်၏ ချီးကျူးမှုကို ခံရသဖြင့် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူသည် အာဒမ်၏ အင်္ကျီပေါ်သို့ တွားတက်ကာ လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ပါးကို လျှာဖြင့် လိုက်ယက်နေတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... တော်တော့၊ ယားတယ်ကွ!"

အာဒမ်သည် ကောင်လေးနှင့် ခဏမျှ ဆော့ကစားနေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်လေး၏ ဂျိုင်းမှမကာ မျက်လုံးချင်း တည့်တည့်တွင် ထားလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာက တည်ကြည်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

'မင်းရဲ့ တကယ့်ရုပ်သွင်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်မပြရဘူးနော်၊ သိလား? မဟုတ်ရင် လူဆိုးတွေက မင်းကို ငါ့ဆီကနေ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်း အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ဘူး မဟုတ်လား?'

နဂါးပေါက်လေးသည် အခြေအနေ၏ အရေးကြီးပုံကို နားလည်ပုံရသည်။ သူသည် သူ၏ခြေဖဝါးသေးသေးလေးများကို ဆုပ်ကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "မြူး!"

အာဒမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကောင်လေး၏ နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ "လိမ္မာတယ်!"

ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... မင်းက ယောကျ်ားလေးလား၊ မိန်းကလေးလား?"

"မြူး?" နဂါးပေါက်လေးက ခေါင်းလေးစောင်းလိုက်သည်။

အာဒမ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို အနည်းငယ် မြှင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အသေအချာ စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် လူငယ်လေးမှာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ "ဟားဟား...မင်းက ယောကျ်ားလေးပဲ! ကောင်းတာပေါ့၊ ငါက အမြဲတမ်း ညီလေးတစ်ယောက် လိုချင်နေတာ!"

"မြူး~" ကောင်လေးမှာ ဘာဖြစ်နေမှန်း နားမလည်သော်လည်း အာဒမ် ပျော်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူလည်း လိုက်ပျော်နေသည်။

"ဟင်း..." အာဒမ် မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ကဲ... မင်းကို ဘယ်လို နာမည်ပေးရမလဲ?"

နဂါးလေးကလည်း အာဒမ်ကို အတုခိုးကာ သူ၏ ခြေဖဝါးလေးဖြင့် အမွေးပွ မေးစေ့လေးကို လိုက်ပွတ်နေသည်။ "မြူး..."

အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် အာဒမ်သည် သင့်တော်သော နာမည်တစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် နဂါးပေါက်လေးကို မြှောက်ကာ ကြင်နာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး... မင်းရဲ့နာမည်က... ဗာလာရီယန် (Valerian) ပဲ။"

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် နဂါးပေါက်လေးသည် ဤအခိုက်အတန့်၏ အရေးကြီးပုံကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အာဒမ်က သူ့ကို နာမည်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူကလည်း ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ ဗာလာရီယန်သည် ရှေ့မှ ဆံပင်နက်လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပြောလိုက်သည်။

'ကျေး... ဇူး... တင်ပါတယ်...'

အာဒမ်က သူ့ကို ဖက်ကာ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ သူက နွေးထွေးစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဗာလ်... တစ်နေ့ကျရင် မင်းဟာ မင်းရဲ့နာမည်နဲ့အညီ ရဲရင့်ပြီး သန်မာတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီနေ့ ရောက်မလာခင်အထိ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံမယ်။ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး သန်မာလာတဲ့အခါ ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးထဲမှာ စွန့်စားခန်းတွေ အများကြီး သွားကြမယ်!"

ဗာလာရီယန်သည် အာဒမ်ပြောနေသော စကားလုံး အများစုကို နားမလည်ချေ။ သို့သော် ထိုလူငယ်လေးထံမှ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော နွေးထွေးမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သူ ခံစားနေရသည်။ မသိစိတ်အရပင် သူ၏ ခြေလက်လေးများဖြင့် လူငယ်လေး၏ လည်ပင်းကို ပို၍ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားမိသည်။ ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်မခံလိုတော့သည့်အလား။

သို့သော်လည်း!

မွှေးပျံ့လှသော အစားအစာနံ့က နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသောအခါ သူ ချက်ချင်းပင် လက်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"မြူး?" ဗာလာရီယန် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘာရီသည် အစားအစာ ပန်းကန်နှစ်ချပ် ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပလာပြီး သွားရည်များပင် ကျလာတော့သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လူသားက အစားအစာ ချပေးသည်ကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်နေတော့သည်။

မီးခိုးရောင် ကြောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာရီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ သခင်ဖြစ်သူ အာဒမ်က ဘာမှ မဖြစ်သလို ရှိနေသဖြင့် မေးခွန်းမမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာရီသည် တာနာအိမ်တော်  တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ခံထားရသည်။ သူသည် တာဝန်ကျေပွန်ပြီး အလုပ်ကို ဝီရိယရှိရှိ လုပ်ဆောင်သူဖြစ်သည်။

သူသည် အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဒီဒုတိယပန်းကန်က တခြားဧည့်သည်အတွက်လား? ဒါမှမဟုတ်..." သူက အစားအစာ ပန်းကန်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ကြောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အာဒမ် ရယ်လိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ... ဟုတ်တယ် ဘာရီ။ ဒီအစားအစာက ဗာလာရီယန် အတွက်ပဲ"

ဘာရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသည်ဟု မယူဆချေ။ သူ၏ သခင်အသစ်မှာ မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး ဖြစ်ရာ မှော်ဆရာတစ်ဦးတွင် မှော်သားရဲ သို့မဟုတ် အဖော်မွန် ရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းလှချေ။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး။"

ဘာရီက ပန်းကန်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချပ်က အာဒမ်ရှေ့တွင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ချပ်မှာ ဗာလာရီယန် ရှေ့တွင် ဖြစ်သည်။

အစားအစာများ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်နှင့် ဗာလာရီယန်သည် ပန်းကန်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အားလုံးကို မြိုချပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အာဒမ်၏ အစားအစာများကို ငမ်းငမ်းတက် စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။ တွေဝေမနေဘဲ အာဒမ်၏ ပန်းကန်ပေါ်သို့ပါ ခုန်တက်ကာ အကုန်စားပစ်လိုက်တော့သည်။

ဘာရီ - "..." အာဒမ် - "..." ဗာလာရီယန် - "မြူး?"

ဘာရီ၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်သွားသော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းပင် အမူအရာ ပြင်လိုက်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်သွားသည်။ "ကျွန်တော် နောက်ထပ် အစားအစာတွေ ထပ်ယူလာပေးပါ့မယ် သခင်လေး။ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး"

"ကျေးဇူးပဲ ဘာရီ။" အာဒမ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗာလာရီယန်ကို ကြည့်ကာ ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဗာလ်။ မင်း ကြိုက်သလောက် စားလို့ရတယ်"

"မြူး~" ဗာလာရီယန်သည် စားပွဲပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ ပျော်ရွှင်နေသည်။

အာဒမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သူ၏ အဖော်မွန်လေးကို ကြည့်ရင်း ပြုံးနေမိသည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'မင်းရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှော်ပညာက ငါထင်သလောက် ထိရောက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် အတည်ပြုရမယ်။'

လူငယ်လေးသည် ဗာလာရီယန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လျှို့ဝှက်ထားချင်သည်။ သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို မျှဝေရန် အဆင်ပြေသည့် လူတစ်ယောက်တော့ ရှိသည်။

'ဒါပေမဲ့ အခြေအနေပေါ်တော့ မူတည်တာပေါ့၊' သူ တွေးလိုက်သည်။ ' ဗာလ်ရဲ့ မှော်ပညာကို ထိုးဖောက် မြင်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။'