အခန်း (၁၁၁) ဓာတ်ခွဲခန်း

နာရီများမှသည် ရက်များသို့၊ ရက်များမှသည် သီတင်းပတ်များသို့ တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အာဒမ်၏ အကယ်ဒမီဘဝမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အပြောင်းအလဲမရှိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တတိယနှစ် ကျောင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယခင်နှစ်များကဲ့သို့ အတန်းများစွာ တက်ရန်မလိုတော့သော်လည်း သင်ခန်းစာများ၏ ခက်ခဲမှုနှုန်းမှာမူ တဖြည်းဖြည်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။ ဤရှုပ်ထွေးလှသော သီအိုရီများကို နားလည်ရန် အာဒမ်အတွက် လုံးဝမခက်ခဲသော်လည်း သူကတော့ အလုပ်ရှုပ်စရာတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အတန်းအောင်ရုံ အမှတ်ရရုံမျှသာ အနည်းဆုံး အားထုတ်မှုဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် လူငယ်လေးသည် နေ့စဉ်အတန်းများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဒုတိယနှစ်သို့ တက်ရောက်ပြီးကတည်းက ကျောင်းစည်းကမ်းအရ သူသည် အကယ်ဒမီအပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် တောင်ဘက်ရပ်ကွက် ရှိ လူကုံထံရပ်ကွက်တွင် ကိုယ်ပိုင်ဗီလာ တစ်လုံး ဝယ်ယူရန် လုံလောက်သော ငွေကြေးရှိနေခဲ့သည်။

လမင်းမြို့တော်သည် နေထိုင်စရိတ် အလွန်ကြီးသော မြို့ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားအများစုမှာ အိမ်ငှားနေလေ့ရှိသော်လည်း အာဒမ်ကမူ ဝယ်ယူရန်သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဇာတိမြို့တွင် မှူးမတ်များအတွက် အောက်ခြေအလုပ်များ လုပ်ပေးခဲ့စဉ်က မြေနှင့် အဆောက်အအုံ ဝယ်ယူခြင်းမှာ အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ်ရှိသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြစ်ကြောင်း သူတို့ပြောနေကြသည်ကို ခဏခဏ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာဂါထံတွင် အတည်ပြုချက်ရယူပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ပိုင်အိမ်ရာတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အေးချမ်းသော သူ၏ ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ လူသွားလမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လာရင်း အိမ်နီးချင်းများကို ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ဝင်တော့မည့် နေမင်းကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း သူ ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ သူ ကော်မီယာနိုင်ငံ  မှ ထွက်လာစဉ်က အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရန် ငွေပင် မသေချာသော သာမန်အရပ်သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အဖြူရောင်ကြာပန်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး မည်သို့သုံးရမည်မှန်း မသိလောက်အောင် ငွေများစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း သူ၏ဘဝ မည်မျှအထိ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို တွေးတောနေစဉ် သူ၏ ဗီလာရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံ ဖြစ်သည်။ အာဒမ်သည် အပြင်ပန်း အလှအပကို ဂရုစိုက်သူမဟုတ်သဖြင့် အတွင်းရော အပြင်ပါ ရိုးရှင်းပြီး ခန့်ညားသော ဤအိမ်ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗီလာ၏ ပထမထပ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော ဧည့်ခန်း၊ ဧည့်သည်နားနေခန်း နှစ်ခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်တို့ ရှိသည်။ ဒုတိယထပ်တွင်မူ အာဒမ်၏ အိပ်ခန်းနှင့် စာကြည့်ခန်းတို့ ရှိသည်။ ထို့ပြင် လူငယ်လေးသည် မြေအောက်ထပ်တစ်ခုကိုလည်း ဆောက်လုပ်ကာ ၎င်းကို သူ၏ ဓာတ်ခွဲခန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အာဒမ်အနေဖြင့် သူ၏ဗီလာတွင် အမြတ်နိုးဆုံးအရာတစ်ခု ရှိလျှင် ၎င်းမှာ ဤဓာတ်ခွဲခန်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အိမ်ထိန်းနှင့် အစေခံအချို့က သူ့ကို ကြိုဆိုကြသည်။ ဤလူများကို အက်ဒဝပ်ကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အာဒမ်က ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းက ဇွတ်အတင်း ခန့်အပ်ခိုင်းခဲ့သည်။ ယခုအခါ အိမ်အလုပ်များကို ကူညီပေးမည့်သူများ ရှိနေခြင်းက အလွန်အဆင်ပြေလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကို စိတ်မပူရတော့ဘဲ မိမိ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ ကိစ္စများကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်တော့သည်။

လူငယ်လေးသည် မနားတော့ဘဲ မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဆင်းသွားသည်။ ဒါက သူ၏ ပုံမှန်အလုပ်စဉ်ပင်။ မနက်ခင်းတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာ စိတ်ငြိမ်အောင် ကျင့်ကြံမည်၊ အတန်းတက်မည်၊ အိမ်ပြန်လာလျှင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာများကို စမ်းသပ်မည်၊ ပြီးလျှင် မအိပ်မီ နာရီအနည်းငယ် ထပ်မံ ကျင့်ကြံမည်။ အာဒမ်သည် ဤမျှအထိ ဝီရိယရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူငယ်ချင်းများနှင့် လျှောက်လည်သည့်အချိန်မှာ စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ရက်များသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်အချိန်အားလုံးကို သူ၏ မှော်ပညာ လေ့လာမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာလာစေရန်အတွက်သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်။

အာဒမ်၏ ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ စနစ်တကျ ရှိလှသည်။ တစ်ဖက်တွင် မှော်ဝင်ပစ္စည်းများ အပြည့်ရှိသည့် စင်များ ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ သုတေသနများကို ရေးမှတ်ရန် စားပွဲတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုစားပွဲပေါ်တွင် ရေးခြစ်ထားသော သားရေစာတမ်းများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာ ကျမ်းစာအုပ်များနှင့် နံရံတွင် ကပ်ထားသော မှော်ဝင်အပင်နှင့် သားရဲပုံစံ အမျိုးမျိုးကို တွေ့နိုင်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာအတွက် လိုအပ်သော ကိရိယာများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ထားရှိသည့် သီးခြားနေရာတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဓာတ်ခွဲခန်း၏ အလယ်ဗဟို၌ ဆေးရည်ကျိုချက်သည့် အိုးကြီး တစ်လုံးနှင့် ပစ္စည်းများ ပြင်ဆင်သည့် စားပွဲတစ်ခု ရှိနေသည်။

အာဒမ်သည် သူ၏ ဓာတ်ခွဲခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာမိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဘာဂါ၏ ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးစဉ်က တစ်နေ့တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိရမည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတော့ သူ ရရှိခဲ့ပြီ။ လူငယ်လေးသည် အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကို ရရှိနေမိသည်။

သူသည် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တစ်နေ့လုံး သူ စဉ်းစားမိခဲ့သော အကြံဉာဏ်များ၊ အထူးသဖြင့် ဆေးရည်များကို နည်းလမ်းအသမျိုးမျိုးဖြင့် ကျိုချက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်များကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးရည်များကို စတင် ဖော်စပ်တော့သည်။ ရှုံးနိမ့မှုနှင့် အောင်မြင်မှုများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းကာ အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

အိပ်ခန်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် သူ၏ အိမ်ထိန်းကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ဘာရီ ၊ နောက်တစ်နာရီအတွင်း ငါ့အခန်းထဲကို ညစာ ပို့ပေးပါ"

ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် ပေါက်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အိမ်ထိန်းက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်လေး။"

အာဒမ်သည် အခန်းထဲသို့ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်ကို အဖြူရောင်ကြာပန်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ဟင်းလင်းပြင် ဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်!

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်လုံးတွင် လူငယ်လေးသည် ဤနေရာသို့ အမြဲတမ်းလာရောက်ကာ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် တောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းစက် ရာပေါင်းများစွာကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အာဒမ်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သီအိုရီအချို့ကိုလည်း ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ စုပ်ယူနိုင်သော ဝိညာဉ်ပမာဏမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာမှုနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေသည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း သူ Bone Stage (အရိုးအဆင့်) သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့စဉ်က ဤသီအိုရီမှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာလည်း တိုက်ရိုက် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို အိုး (Vessel) တစ်လုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ကို ထိုအိုးထဲတွင် သိုလှောင်ထားသည့် ရေ (Water) ဟု ယူဆလျှင်၊ ရေမည်မျှ သိုလှောင်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ အိုးက မည်မျှ ကြီးမားပြီး ခိုင်ခံ့သလဲဆိုသည့် အချက်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ဤအယူအဆအရ အာဒမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက် သန်မာအောင် လုပ်ပြီး မှော်ဆရာအဆင့်ကို ဆက်တက်နေသရွေ့ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူရာတွင် ဘယ်တော့မှ အဟန့်အတား ဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် ပြောသလောက်တော့ မလွယ်ကူပါ။ မှော်ဆရာအဆင့်များ တက်ရန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ခက်ခဲလာသောကြောင့်ပင်။

အာဒမ်သည် အနီးဆုံးရှိ အလင်းစက်ဆီသို့ ကူးခတ်သွားကာ ၎င်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော အရှိန်ဖြင့် စတင် စုပ်ယူတော့သည်။ အလင်းလုံးလေးမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် သေးငယ်သွားသည်။ ထိုအလင်းလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အာဒမ်သည် နောက်ထပ် တစ်ခုဆီသို့ ဆက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ် ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်ကို လျှို့ဝှက်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ချက်ချင်း ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော ရေပြင်ကြီးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင်မူ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော စိမ်းလန်းပြီး ဝိုင်းစက်သည့် အရွက်သုံးရွက် ဝန်းရံထားသည့် စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ကြာပန်းကြီး တစ်ပွင့် ရှိနေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ!"

လူငယ်လေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အဖြူရောင်ကြာပန်းဆီသို့ ပျံသွားလိုက်သည်။ ကြာပန်း၏ အရွက်ဝိုင်းလေးတစ်ခုပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် အကြေးခွံများပါသော ဥတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အဖြူရောင် ကြာပွင့်ချပ်လေးများကို မှီပြီး အပန်းဖြေနေပုံရသည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးတင်က အာဒမ်သည် ထိုဥလေး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခု သူ အနားသို့ ကပ်သွားပြီး ဥကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ... တစ်ခုခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည် -

သမ်းဝေလိုက်သည့် အသံပင် ဖြစ်သည်!