အခန်း ၁၀၇ - ဒရာမာ

မစ္စတစ် လမ်းကြားတွင် လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာရှိပြီး ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံး၌ ဆိုင်ခန်းများ တည်ရှိသည်။ ဤနေရာရှိ ဆိုင်များသည် အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားများအတွက် လိုအပ်သော ကျောင်းသုံးပစ္စည်းများကို အဓိကထား ရောင်းချကြသည်။ မှော်ဝတ်ရုံဆိုင်များ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ (Artifact) ဆိုင်များ၊ ဆေးရည်နှင့် လိမ်းဆေးဆိုင်များရှိသကဲ့သို့ မှော်စာအုပ်များ၊ ကလောင်တံများနှင့် လိပ်စာမူများ ရောင်းသည့်ဆိုင်များလည်း ရှိသည်။ မှော်သားရဲ (Familiars) များ ရောင်းသည့်ဆိုင်ပင် ရှိသေးရာ ထိုဆိုင်တွင် မှော်သားရဲများမှရသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပါ ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင် တန်ဖိုးကြီး ကော်ဖီဆိုင်များနှင့် စားသောက်ဆိုင် အချို့ကိုလည်း တွေ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လမ်းဘေးဝဲယာရှိ အဆောက်အအုံများ၏ ကြီးမားလှသော အိမ်ငှားခကို ပေးနိုင်သည့် ဆိုင်ကြီးအဆင့်အတန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အိမ်ငှားခ မတတ်နိုင်သူများမှာမူ လမ်းဘေးတွင် ဆိုင်ခန်းအသေးလေးများ ဖွင့်လှစ်ကြရသော်လည်း သူတို့သည်လည်း အခွန်အနည်းငယ်တော့ ပေးကြရသည်။

မစ္စတစ် လမ်းကြားသည် အမှန်တကယ်ပင် မှော်ဆန်လှသော နေရာဖြစ်ပြီး ကန့်သတ်ထားသော လူတစ်စုသာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းက ၎င်းကို ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားစေသည်။ လမ်း၏ အဆုံးနားတွင် မှိုကြီးတစ်လုံးပုံစံ အလွန်ကျော်ကြားသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိသည်။ ထိုဆိုင်၏ အပြင်ဘက် လမ်းဘေးတွင် စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံအချို့ ချထားပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် မှိုပုံစံ ထီးကလေးများ ဆောင်းပေးထားသည်။ ဤနေရာကား အာဒမ်နှင့် သူငယ်ချင်းများ ဆုံနေကျနေရာ ဖြစ်သည့် 'မှိုကန့်လန့်ကာ' (Shroom Curtain) ပင် ဖြစ်သည်။

အက်ဒဝပ်၊ လီဆာနှင့် ဂျိုနသန်တို့သည် အပြင်ဘက် ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေကြသည်။ အက်ဒဝပ်က အာဒမ်နှင့်အတူ အမြွှာတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ သူတို့ အနားရောက်လာသည်နှင့် အားလုံးက မရင်းနှီးသော အမြွှာနှစ်ဦးကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများ၏ အရည်အသွေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအမြွှာတို့မှာ အလွန်ချမ်းသာသော နောက်ခံမှ လာသူများဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

ဂျိုနသန်က အေတီရယ်လ်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ  လေချွန်လိုက်သည်။ 

"ချောလိုက်တာ!"

အက်ဒဝပ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "လျှောက်မစမ်းနဲ့နော်။ သူတို့က ဘာဂါကြီးရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်တွေလို့ အာဒမ် ပြောထားတယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ဂျိုနသန်က တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး "အေးပါကွာ၊ ငါက လှလို့ ကြည့်ရုံတင်ပါ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောသည်။ အက်ဒဝပ်နှင့် လီဆာတို့ နှစ်ယောက်လုံးကတော့ 'ဟုတ်ပါလိမ့်မယ်' ဟု တွေးကာ မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ကြသည်။

"ဟေး သူငယ်ချင်းတို့!" အာဒမ်သည် စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ စားပွဲဆီသို့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် လျှောက်လာသည်။ "ဒါ ငါပြောပြထားတဲ့ အမြွှာတွေလေ" သူက အမြွှာများကို သူငယ်ချင်းများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသလို၊ သူငယ်ချင်းများကိုလည်း အမြွှာများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် အားလုံး ထိုင်လိုက်ကြပြီး အစားအစာနှင့် သောက်စရာများ မှာယူကြတော့သည်။ လီဆာနှင့် အေတီရယ်လ်တို့မှာ ခဏချင်းပင် ခင်မင်သွားကြသော်လည်း ဒါနယ်လီကမူ ဆက်ပြီး ခပ်တည်တည် လုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူလည်း တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ အာဒမ်က ပြုံးစစဖြင့် သူ၏ ဝိုင်အိုးထဲမှ ဝိုင်ကို တိုက်ရိုက်သောက်ရင်း သူငယ်ချင်းများ စကားပြောနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။

ဒါနယ်လီက အာဒမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "နင်က ဘာလို့ အမြဲ သောက်နေတာလဲ။ မှော်ဆရာတစ်ယောက်က အမြဲတမ်း သတိကပ်နေရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား"

'ဟွန့်... နင်က ဘာသိလို့လဲ။ ငါက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပြန်ပြီး အမူးပြေအောင် လုပ်လို့ရတယ်' ဟု အာဒမ်က စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။

မှော်ဆရာများ အရက်သောက်ခြင်းကို မနှစ်သက်ကြသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မူးယစ်ခြင်းက သူတို့၏ စိတ်အစဉ်ကို ဝေဝါးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မှော်အတတ်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုရန် ခက်ခဲစေသည်။ ထို့ပြင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်မားသော်လည်း အမူးပြေရန် အချိန်ယူရဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အာဒမ်တွင်မူ 'ကြာဖြူ' ရှိနေသဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းက သူ့အတွက် အကျုံးမဝင်ပေ။ သို့သော် အာဒမ်က အက်လ်ဖ်လူငယ်ကို ထိုအကြောင်း ပြောပြ၍ မဖြစ်သဖြင့် လက်ကာပြလိုက်ကာ "အဲ့ဒါအတွက် မပူပါနဲ့။ မြို့ထဲမှာ မှော်သုံးတာကို တားမြစ်ထားတာလေ။ အကယ်ဒမီထဲက နေရာအချို့နဲ့ နန်းတော်ထဲမှာပဲ ခြွင်းချက်ရှိတာ"

ဒါနယ်လီက ပို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ငါပြောတာကို နင် နားမလည်သေးဘူးပဲ။ ဝိုင်သောက်တာက နင့်ကို—"

"ရှူးးး!" အာဒမ်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "လူပျက်မလုပ်စမ်းပါနဲ့။ ရော့... သောက်စမ်း"

သူက 'အာဒမ်၏ မျက်ရည်' တစ်အိုးကို ခေါင်းမာလှသော အက်လ်ဖ်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဒါနယ်လီက အာဒမ်ကို ဆူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝိုင်အိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့ကို ရှူမိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ချွန်ထက်သော နားရွက်ကလေးများ သိသိသာသာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ "ဒါ ဟိုနေ့က ငါတို့သောက်တဲ့ဟာလား"

"အေးပေါ့" အာဒမ်က ဂုဏ်ယူစွာ ဖြေလိုက်သည်။ "နင် ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား"

"ဟွန့်!" ဒါနယ်လီက အိုးအဖုံးကို ဖွင့်ရင်း "မဆိုးပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။ အာဒမ်က သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကဲ... ချီးယားစ်!" နှစ်ယောက်သား ဝိုင်အိုးချင်း တိုက်လိုက်ကြပြီး အခြားသူများ၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း ဝိုင်အရသာကို ခံစားနေကြသည်။

"ဒါဆို ဒါက ဘာဂျာအထက်တောအုပ်ထဲကနေ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ဖူးတာပေါ့?" လီဆာက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"အင်း!" အေတီရယ်လ်က ပြန်ဖြေသည်။ "အက်လ်ဖ်ကလေးတွေ၊ အထူးသဖြင့် ကျွန်မတို့ဆီကလူတွေက လူလားမြောက်တဲ့ အခမ်းအနား မပြီးမချင်း တောအုပ်ထဲက ထွက်ခွင့် မရှိကြဘူးလေ"

"ဘာလို့လဲဟင်" ဂျိုနသန်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း..." အေတီရယ်လ်က ခေါင်းလေးကို ချစ်စဖွယ် စောင်းလိုက်ပြီး ခဏအကြာမှ "ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကြောင့် ထင်တာပဲ။ ကျွန်မလည်း သေသေချာချာတော့ မသိဘူး"

ဝိုင်ရှိန်ကြောင့် မျက်နှာလေး နည်းနည်းနီနေသော ဒါနယ်လီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက သိသာနေတာပဲ မဟုတ်လား။ အပြင်လောကကြီးက သန်မာသူသာ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ နေရာလေ။ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လူကြီးသူမတွေက ငါတို့ကို လုံလောက်အောင် သန်မာပြီလို့ အသိအမှတ်မပြုမချင်း တောအုပ်ထဲက ထွက်ခွင့်မရှိဘူး"

"ဟမ်? မင်းတို့ဆရာနဲ့ အတူတူ ခရီးသွားနေတာပဲ၊ အဲ့ဒါကို ဘာလို့ ပူနေရတာလဲ" အာဒမ်က ရိသဲ့သဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ပါးစပ်... ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!" ဒါနယ်လီက အနည်းငယ် ရှက်သွားကာ "အဲ့ဒါက အဓိက မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု ပြောသည်။ အာဒမ်က မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ကာ "အေးပါ... မင်းပြောသမျှ အကုန်မှန်ပါတယ်" ဟု ဆိုရင်း ဝိုင်ကို ဆက်သောက်နေသည်။

"တောင်ပိုင်းပြည်ထောင်စုကို လည်ပတ်ပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ" လီဆာက မေးသည်။

အေတီရယ်လ်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီခရီးစဉ်ပြီးရင် ကျွန်မတို့ အာကေးဒီးယန်း အင်ပါယာကို သွားကြမှာ!"

"တကယ်ကြီးလား?!" လီဆာ အံ့သြသွားသည်။ သူမသည် အင်ပါယာအကြောင်း ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ထိုနေရာသို့ အမြဲ သွားချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်! ဟုတ်တယ်!" အေတီရယ်လ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "ဆရာက အင်ပါယာထဲမှာ သူ့သူငယ်ချင်းအချို့နဲ့ တွေ့ဖို့ ရှိတယ်တဲ့။ အဲ့ဒါပြီးမှ မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ကြမှာ"

အက်ဒဝပ်က ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ အေတီရယ်လ်... 'အရုဏ်ဦး မျှော်စင်'အကြောင်း ကြားဖူးလား"

"ကြားဖူးတာပေါ့!" အေတီရယ်လ်က ပြန်ဖြေသည်။ "အင်ပါယာကို မရောက်ဖူးသေးပေမဲ့ အဲ့ဒီအကြောင်း ကောင်းသတင်းတွေ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒီမှာ နာမည်ကျော် မှော်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေ အများကြီးရှိပြီး အရုဏ်ဦး မျှော်စင်ကလည်း တစ်ခုအပါအဝင်ပဲလေ"

ဒါနယ်လီကလည်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကာ "အဲ့ဒါက တရားမျှတတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တွေထဲမှာ ထိပ်တန်းတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်"

ဂျိုနသန်က အံ့သြစွာ ဝင်ပြောသည်။ "နေဦးလေ! အက်ဒ်... အဲ့ဒါ မင်းအစ်မ မနှစ်က သွားတဲ့နေရာ မဟုတ်လား"

"ဟဲဟဲ!" အက်ဒဝပ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် "မနှစ်က ငါ့အစ်မ ကျောင်းက ဘွဲ့ရပြီး အရုဏ်ဦး မျှော်စင်မှာ လက်ခံခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ငါလည်း ဘွဲ့ရပြီးရင် အဲ့ဒီကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

"အို... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" ဒါနယ်လီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်းအစ်မက အရုဏ်ဦးမှာ လက်ခံခံရတယ်ဆိုရင် သူမက ပါရမီရှိတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလို ထိပ်တန်းအဖွဲ့အစည်းတွေက ပါရမီရှင်တွေကိုပဲ လူသစ်စုဆောင်းတာလေ"

အက်လ်ဖ်၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားရသဖြင့် အက်ဒဝပ်မှာ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရယ်မောနေတော့သည်။ အကယ်၍ သူ့မှာ အမြီးသာပါလျှင် ယခုအချိန်တွင် တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

ကျောင်းပြီးရင် အင်ပါယာကို သွားမည့်အကြောင်း အက်ဒဝပ်က ပြောနေစဉ် လီဆာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ခေတ္တမျှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်ကို အာဒမ် အကဲခတ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် သူမက ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

'ဟင်း...' အာဒမ်က လီဆာကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'ငါတော့ ဒရာမာနံ့ ရနေသလိုပဲ' သူက ဝိုင်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး လေချဉ်တစ်ချက် တက်လိုက်သည်။ 'ကဲ... ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ငါ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။ အဘိုးကြီးကလည်း ပြောထားသားပဲ၊ မိန်းမတွေနဲ့ ဒရာမာတွေကြားထဲ မပါနဲ့တဲ့။ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူးဆိုလား။ ခဲခဲခဲ!'

မိန်းမတွေက မှော်ပညာလမ်းစဉ်မှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘာဂါက သူ့ကို ဆုံးမခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်တွေးမိပြီး အာဒမ် တခိခိ ရယ်မောမိသည်။ 'အဘိုးကြီးက ဘယ်လို အသည်းကွဲခဲ့ဖူးလို့ ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာပါလိမ့်'

သူက အိတ်ကပ်နာရီကို ထုတ်ကြည့်ကာ အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး "ကဲ... အချိန်တန်ပြီ" သူက အက်ဒဝပ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစစဖြင့် "အသင့်ပဲလား"

အက်ဒဝပ်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြန်ဖြေသည်။ "အသင့်ပဲပေါ့!"

"ဟဲဟဲ... ဒါမှ ငါ့လူ" အာဒမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ အားလုံး မတ်တပ်ထလာကြသည်ကို မြင်တော့ ဒါနယ်လီက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ"

အာဒမ်က သူ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို ပွတ်ပြရင်း လူလည်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ပိုက်ဆံသွားရှာကြမလို့လေ... ဒါပေါ့!"