အခန်း ၄၉၆ - ငါတို့လမ်းမှားနေကြတာလား

ယင်းက သင့်အား နှစ်ကုဋေပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးနိုင်လျှင်တောင်မှ ဘာမှထူးခြားသွားမည် မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်၏ အဆင့်သည် ထိုအဆင့်တွင်သာ ရှိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်... သူတို့သုံးဦးစလုံး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ပင်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် သူတို့သည် ဤရွှေရောင်အခွင့်အရေးမျိုးကို မည်သို့ လက်လွတ်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုတွင် ထိုအဆင့်သို့ အဆင့်တက်နိုင်မည်ဟု သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အာမမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤအခွင့်အရေးမျိုးကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံ၍မရနိုင်သလို ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ သက်တမ်းကို သက်တမ်းတိုးရန် အထူးနည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အကြိမ်များစွာ သရုပ်ဖော်ခဲ့ဖူးရာ သက်တမ်းကို မည်သို့ သက်တမ်းတိုးရမည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားကြပြီး နည်းလမ်း တစ်ခုထက်မကပင် ရှိသေးသည်။

သူတို့သည် မသေနိုင်ခြင်းကို မရရှိနိုင်သော်ငြားလည်း... သူတို့၏ အသက်ကို နှစ်ကုဋေပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သက်တမ်းတိုးနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည် များသောအားဖြင့် အလွန် စရိတ်ကြီးမားလှ၏။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် မည်သည့် တန်ဖိုးအကြောင်းကိုမျှ ပြောဆိုနေခြင်းက အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်တော့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း ရှုကျစ်ဟွာသည် နဝမအလွှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်မှ စတုတ္ထအလွှာ မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် ယင်းက အလွန် ချဲ့ကားလွန်းလှသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဆင့်တက်သည့် အချိန်တိုင်း အောင်မြင်ခဲ့သော်ငြားလည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အထူးတလည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်း သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှု မတည်ငြိမ်ခြင်းက အချိန်ကြာကြာ မခံခဲ့ပေ။ သူမ၏ တပည့်ကောင်းလေးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ မတည်ငြိမ်သော ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်သွားအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

တိုတောင်းလှသော ဆယ်နှစ်တာ ကာလအတွင်းမှာပင်...

ပိုင်ယီ သူမအပေါ် ပစ်ပေါက်ခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများ အားလုံးက... မင်းဆက် အတော်များများကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်လောက်သည်ဟု ရှုကျီဟွာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ယင်းက လုံးဝ ချဲ့ကားပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ အဆင့်တက်ရန်ဆိုသည်မှာ ထူးခြားမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်လောက်သည် မဟုတ်ပါလော။ ရှုကျစ်ဟွာပင်လျှင် ထိုသို့ ထင်မြင်ခဲ့သည်... သို့သော် သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပိုင်ယီကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သူက သူမထက်ပင် ပို၍ ချဲ့ကားလွန်းလှသော အဆင့်တက်နှုန်းမျိုး ရှိနေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ အလွန်တရာ ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသော တပည့်ဖြစ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏ အဆင့်တက်နှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရသည်။

...

ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ထဲတွင်...

ယုတ္တိရှိရှိ တွေးကြည့်မည်ဆိုပါက ချန်ချန်ရွှယ်သည် သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲတွင် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ... အထူးသဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို အဆုံးသတ်ကာ သရုပ်ဖော်ထားသော မသေမျိုးဘဝကို အစောကြီးကတည်းက ရပ်တန့်ပစ်လိုက်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်က ထူးခြား၏။ ဤတစ်ကြိမ်က အတိတ်နှင့် မတူညီချေ။

မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း။

သနားစရာကောင်းလှသော ဤနှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ဤစကားလုံးများက စွဲလမ်းမှုတစ်ခုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယင်းကို စွဲလမ်းမှုဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက လုံးဝ မှန်ကန်နေခြင်း မရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ချန်ရွှယ်သည် သူမ၌ မည်သည့် စိတ်နှလုံးမိစ္ဆာမျှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း မရှိကြောင်းကို အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

ယင်းက စွဲလမ်းမှုတစ်ခုထက် မည်သည့်တန်ဖိုးပေးရပေးရ အကောင်အထည်ဖော်မည့် အိပ်မက်တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဤအိပ်မက်က လက်လှမ်းမီနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဘယ်လိုလုပ် ဒါကို လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ချန်ချန်ရွှယ်သည် အထူး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အချို့ကို အသုံးပြုကာ သရုပ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာထဲတွင် ဆက်လက် အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမ ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းပင်။

‘နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ.. ငါ ဘာနားလည်သဘောပေါက်မှုမှ မရသေးဘူးလား။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ ငါ ခံစားသိရှိနိုင်တယ်။ ငါ ရှေ့ဆက်မသွားနိုင်တော့ဘူး... ပြီးတော့ ဒီထက်ပိုပြီး တိုးတက်မှုမရှိတာက ပါရမီ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး... ဘာနားလည်သဘောပေါက်မှုမှ မရနိုင်တာကြောင့်ပဲ’

ချန်ချန်ရွှယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ထိုအချိန်၏ တစ်ဝက်ကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်လျှောက် ခရီးသွားရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲတွင် ခရီးသွားရင်း အချိန်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးခြင်းက သူမအား နားလည်သဘောပေါက်မှုအချို့ ရရှိရန် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်အတွင်း သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အတက်အကျများကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်သွားသည့် ကာလတစ်ခုကိုပင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသေးသည်... ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်သွားသည့် ကာလအတွင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မူလဝိညာဉ်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များ ထပ်မံ မထွက်ပေါ်နိုင်တော့သလို ရွှေအမြုတေအဆင့် စွမ်းအားရှင်များပင်လျှင် အလွန်တရာ ရှားပါးသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်ကာလကို ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အမှောင်ခေတ်ဟုပင် ဖော်ပြနိုင်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နှစ်တစ်သန်း ကြာပြီးနောက် ဤအမှောင်ခေတ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ချန်ချန်ရွှယ်သည်လည်း ဤခက်ခဲသော အချိန်ကာလကို ကျင့်ကြံခြင်းလောက အမြန်ဆုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ကူညီပေးနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ထိုအမှောင်ခေတ် ကုန်ဆုံးရန်အတွက် နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင် သူတို့ းဟု အသုံးပြုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအချိန်က လှုပ်ရှားခဲ့သူမှာ ချန်ချန်ရွှယ် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ချင်းကျောက်နှင့် ဖူရွှမ်နီတို့ကိုပါ သူမ ခေါ်ယူခဲ့သည်။

ထိုအကျပ်အတည်းက သူတို့အပေါ် အထူးတလည် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့သော်ငြားလည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးအပေါ်တွင်မူ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

တာအိုသည် သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သူမသည် ကူညီပေးရန် လက်မတွန့်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုအချိန်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို ကယ်တင်ခြင်းက သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်း အနည်းငယ် တက်သွားခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမျှ ယူဆောင်လာပေးပုံ မရချေ။ ထိုကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုကလည်း သူတို့ကို မည်သည့် ဆုလာဘ်မျှ မပေးအပ်ခဲ့ပေ။

‘ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေ၊ ပုံပြင်တွေထဲက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် ဆုလာဘ်တွေလိုမျိုး...’

ထို့အပြင် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ထိုနာမည်ဂုဏ်သတင်းဆိုသည်များမှာ သမိုင်း၏ တိမ်တိုက်များထဲတွင် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ မည်သူကမျှ သူတို့ကို မှတ်မိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် ချန်ချန်ရွှယ်သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလော။

ဤနေ့တွင်...

ချန်ချန်ရွှယ်သည် ချင်းကျောက်၊ ဖူရွှမ်နီတို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူတို့သုံးဦးသည် ဤနှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးကြသည်။ သူတို့ တွေ့ဆုံရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည် - သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ဖလှယ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင် သေးငယ်သော အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း အထူးတလည် ကြီးမားလှခြင်းတော့ မရှိပေ။

ထိုမျှ သေးငယ်သော အကျိုးကျေးဇူးလေးကပင် သူတို့သုံးဦးကို အားတက်သွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယင်းက သူတို့သုံးဦးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

အခွင့်အရေး လုံးဝ မမြင်ရတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။