အခန်း ၄၉၃ - ငါနောက်ကျနေလို့ မဖြစ်ဘူး

သရုပ်ဖော်စနစ်၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ချင်းကျောက်သည် တာအိုကို မသိရှိပေ။ ဖူရွှမ်နီသည် မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းရန် များစွာ မဝေးတော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် ချင်းကျောက်သည် သူမ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချင်းကျောက်သည် ဤတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ အရာအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ရရှိခဲ့သည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အထူးတလည် များပြားခြင်း မရှိသော်ငြားလည်း တိုးတက်မှု အနည်းငယ် ရှိနေခြင်းကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းက ကျင့်ကြံမှု တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းထက်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေလျှင်တောင်မှ တိုးတက်မှုတော့ ရှိနေသေးသည်လေ၊ သို့သော် ကျင့်ကြံမှု တစ်ခါ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီဆိုလျှင်တော့ တကယ်ကို တုံ့ဆိုင်းသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

‘ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုမှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီက ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကထက် ပိုကောင်းနေတယ်... ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရပ်တန့်သွားတာမျိုး၊ တိုးတက်မှု မရှိတော့တာမျိုးက အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး’

ချင်းကျောက်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ “အဲဒီလိုဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုက ငါ့ကို ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်ကို အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်နဲ့ အဲဒီလောက် မဝေးတော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်”

ဟုတ်ပေသည်... ချင်းကျောက်က ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နောက်ထပ် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာသာ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်တော့မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ဆိုသည်မှာ ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်ပင်။

ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်။

ထိုဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် သူမ အမြဲတမ်း အိပ်မက်မက်နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ပြီးသည်နှင့် နောက်တစ်ဆင့်မှာ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

‘ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က... အကယ်လို့ ငါသာ အဲဒီအဆင့်ကို မြန်မြန် အဆင့်မတက်နိုင်ရင် ချန်ချန်ရွှယ်က အဲဒီအဆင့်ကို အရင် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မယ်။ အကယ်လို့ ချန်ချန်ရွှယ်သာ ငါ့ထက်အရင် အဲဒီအဆင့်ကို အဆင့်တက်သွားရင်... ကျစ်... ငါ နည်းနည်းတော့ မကျေနပ်နိုင်သေးဘူး’

လက်ရှိ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ချန်ချန်ရွှယ်နှင့် တန်းတူဖြစ်နေကြောင်း ချင်းကျောက် သိသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အချိန်များကို လုံးဝ ဖြုန်းတီး၍မရနိုင်ပေ။

ချင်းကျောက်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း အလှည့်အသစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

[အသက် ၁၈၀၀၀၀ နှစ်အရွယ်တွင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ထဲ၌ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် ချင်းကျောက်သည် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်ဝက်သာ လိုတော့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်... သို့သော် ဤခြေတစ်ဝက်က သူမကို အလွန်အမင်း သတိကြီးသွားစေခဲ့သည်။]

[အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အဆင့်တက်ခြင်းသာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပါက နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုတွင် ဤအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန်ဆိုသည်မှာ နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပေလိမ့်မည်။]

ချင်းကျောက်သည် သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားသင့်ပြီး ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးပမ်းဖို့ ပိုမို သင့်တော်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းသင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

[သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို နှစ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ အတိအကျ ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် ချင်းကျောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်၍ မအောင့်ထားနိုင်တော့ချေ... သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူမသည် ချန်ချန်ရွှယ်ထံမှ သတင်းတစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည် — ချန်ချန်ရွှယ်သည် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်]

ချင်းကျောက် - “...”

ဟမ်...

ချန်ချန်ရွှယ်ကို ကျော်တက်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ချင်းကျောက်မှာ လုံးဝ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ချန်ချန်ရွှယ်က သူမထက်အရင် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသို့ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

‘ချန်ချန်ရွှယ်၏ စရိုက်အရဆိုလျှင် ဤကောင်မလေးက နည်းနည်းပိုပြီး ဘေးကင်းအောင် နေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် အလောတကြီး အဆင့်တက်သွားရတာလဲ။ ပြီးတော့ အဆင့်တက်တာကတောင် အောင်မြင်သွားသေးတယ်’

‘အာ... ဒါက...’

ချင်းကျောက် အသက်ရှူမှားသွားခဲ့သည်။ “ဆိုလိုတာက အခု ငါက အောက်ဆုံးကို ရောက်သွားပြီပေါ့။ မဟုတ်ဘူး... ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး... ဖူရွှမ်နီကရော ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်ကို အဆင့်တက်ပြီးပြီလား မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖူရွှမ်နီက အသက် နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေလောက်ပြီ.... သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံက ငါတို့ထက်တောင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ပိုများနေလောက်တယ်...”

ဆိုလိုသည်မှာ ဖူရွှမ်နီသည်လည်း ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်ခြေ အတော်လေး မြင့်မားနေသည်...

“အဟွတ်.... အဟွတ်... အဟွတ်... ငါက တကယ်ပဲ အောက်ဆုံးမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူ ဖြစ်နေတာလား”

ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချင်းကျောက်သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တကယ်တမ်း တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ... အမှန်တကယ်တွင် ဤဖြစ်ရပ်က သူမကို ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်သွားစေခဲ့သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲရှိ တုံ့ဆိုင်းနေမှု အနည်းငယ်ပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်းကျောက် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယင်းအစား သူမသည် အလွန် ပြတ်သားသော စိတ်သဘောထားကို လက်ခံကျင့်သုံးလိုက်ပြီး ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူမ ထိုအတိုင်းပင် အတိအကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

[ဤအသက်အရွယ်တွင်၊ ချင်းကျောက်သည် နဝမအလွှာ မဟာယနအဆင့်မှ ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် အတိအကျ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကြောင့်ပင် ချင်းကျောက်သည် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်]

[သရုပ်ဖော်စနစ်အတွင်း ရွေးချယ်ခံသုံးယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ညီမျှမှု အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။]

“အားဟားဟား... ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ ချင်းကျောက်က အများကြီး နောက်မကျပါဘူး။ ငါလည်း ဒီအဆင့်ကို အဆင့်တက်နိုင်တယ်” ချင်းကျောက် အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

‘နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု ထပ်တက်ရင် အဲဒါက မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ပဲ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ထဲမှာ ငါ တကယ်ပဲ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလား’

‘အကယ်လို့ သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲမှာ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုဆုလာဘ်မျိုးတွေ ရလာမလဲ’

ချင်းကျောက် ပိုတွေးလေလေ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ တောက်ပလာလေလေပင်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုး မည်သို့ တက်လှမ်းရမည်ကို သူမ လုံးဝ မသိရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ သူမအား အတွေ့အကြုံများ မပေးနိုင်သလို၊ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကိုလည်း မပြောပြနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘တာအိုက ယခင်ကလိုပဲ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေရုံနဲ့ ရနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် တခြား လိုအပ်တဲ့ အချက်တွေများ ရှိနေသေးလား’

ချင်းကျောက် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့... အများကြီး တွေးနေလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် ဒသမအလွှာ မဟာယနအဆင့်ကို အဆင့်တက်နိုင်တာကပဲ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်တဲ့ မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းဖို့ ကိစ္စကတော့ ငါ စမ်းကြည့်လိုက်ရုံပဲ... ကျရှုံးသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး... အများဆုံးကတော့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်မှုမှာ ထပ်စမ်းကြည့်ရုံပေါ့...”

“ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းနည်းလေးများ ရှိနေခဲ့ရင်... အဲဒါက မသေမျိုးတက်လှမ်းတာပဲ... အဲဒါက မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်တာပဲ... မသေမျိုးတက်လှမ်းပြီးရင် မသေမျိုး ဖြစ်လာပြီ။ အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲမှာပဲ ရှိတဲ့ မသေမျိုးပဲလေ”

ချင်းကျောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်၏။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မသေမျိုးများ တကယ် ရှိမရှိကို သူမ မသိပေ။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းသရုပ်ဖော်စနစ်ထဲတွင် တာအိုသည် မသေမျိုးနှင့် ဆင်တူသော ပုံစံဖြင့် တည်ရှိနေကြောင်းကို ချင်းကျောက် သိသည်။

‘သရုပ်ဖော်စနစ် အဆင့်မမြှင့်ခင်က ဗားရှင်းဟောင်မှာ...’

‘သူက မသေမျိုးတက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်တဲ့ မသေမျိုးတစ်ပါး မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ဖူးပေမဲ့... သူက သရုပ်ဖော်စနစ်ထဲက အစစ်အမှန် လူတစ်ယောက်ပဲလေ’

“အများကြီး မတွေးနဲ့၊ ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲ ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေလိုက်ပါ။ ချန်ချန်ရွှယ်ကလည်း အခု ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကြိုးစားနေလောက်တယ်... ဖူရွှမ်နီကလည်း မိုးကြိုးပြစ်ဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးတက်လှမ်းဖို့ ရည်မှန်းထားလောက်တယ်”

ငါ အရမ်းကြီး နောက်ကျကျန်နေခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး။