အခန်း ၂၀၀ : လူသားဒုက္ခသည် ၁၆၂၁၈ ကို လက်ခံခြင်း

ကျင့်ကြံသူအချို့ကို အတင်းအဓမ္မအမိန့်ပေးရန် ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုမှုတစ်ခုခု အပေါ် မှီခိုနေမည့်အစား.....

​…

​အခြား တစ်ဖက်တွင်။

​ဇီးကွက်မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ဟာ မီတာဒါဇင်နှင့်ချီပြီး မြင့်မားသည့်သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သမ်းဝေနေခဲ့သည်။

​ကြီးမားပြီး ဝိုင်းစက်သည့် မျက်လုံးတစ်စုံကလည်း  လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

​ငှက်၏ နှုတ်သီးက ပွင့်ဟလာပြီး ၎င်းဟာ လူသားစကားဖြင့် အမှန်တကယ် စကားပြောနေခဲ့ပြီး သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။ "တစ်၊ နှစ်... ဆယ်၊ ဆယ့်တစ်... တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ငါး..."

​၎င်း ရေတွက်နေစဉ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက (၂၀၀)အတွင်းသာ ရေတွက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

​၎င်း အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "လူတွေ ဒီလောက် အများကြီးပဲ"

​လူသားများကို ယခင်ကမမြင်ဖူးခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူဟာ လူသားကျင့်ကြံသူအများအပြားကို  မြင်တွေ့ဖူးသလို သူတို့နှင့်ပင် ဆက်သွယ် စကားပြောဖူးခဲ့သည်။

​သို့သော် ၎င်းက နှစ်ပေါင်းဒါဇင်နှင့်ချီ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဤမျှများပြားသည့် လူသားများကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

​"မျက်စိတစ်ဆုံး လူတွေနဲ့ချည်း ပြည့်နှက်နေတာပဲ.."

​လူသားတွေ ရာပေါင်းများစွာရှိနေပြီး အားလုံးကို မရေတွက်နိုင်သော်လည်း သူတို့က အလွန်များပြားကြောင်း သိအေသည်။

​"ဒီလောက်လူအများကြီးဆိုတော့ အကယ်လို့ သူတို့ကိုသာ အစားအစာအဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဖွဲ့အစည်း တစ်လစာစားဖို့ လုံလောက်တယ် မဟုတ်လား..."

​......

​"ကံဆိုးတာက သူဌေးရဲ့ သူဌေးရဲ့ သူဌေးက ငါတို့ လူသားတွေကို စားလို့မရဘူးလို့ ပြောထားတယ်။ ငါတို့ တစ်ဘဝလုံးမှာ လူသားတွေကို တစ်ခါမှ မစားဖူးဘူး..."

​၎င်းက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင်...

​၎င်း၏ ထက်မြက်သည့် အာရုံခံစားမှုများက အော်ရာ တစ်ခုကို ဖမ်းဆီးရမိလိုက်သည်။ ၎င်းက အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အကာအကွယ်ပေးသူ"

​ရောက်လာသူမှာ ကြိုးကြာမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

​တုံးအပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် ဇီးကွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကြိုးကြာမိစ္ဆာက အလွန်ကျက်သရေရှိလေသည်။ ၎င်းက ရုပ်ရည်အလွန် ကောင်းမွန်သည့် မိစ္ဆာသားရဲများအနက်မှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

​၎င်းက နှုတ်သီးကို ဖွင့်ပြီး အမျိုးသမီးအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်က ငါတို့ကို ဒီလူတွေကို မထိဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ သူတို့ကိုစားဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့။ မင်းနဲ့ငါ အဲဒီကိုသွားပြီး သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားပြောမယ်။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

​ကြိုးကြာမိစ္ဆာနှင့် ဇီးကွက်မိစ္ဆာတို့ဟာ သူတို့၏ အတောင်ပံများကိုဖြန့်ကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားကြပြီး အောက်ဘက်ရှိ အံ့မခန်းဖွယ်များပြားသည့် ဒုက္ခသည်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​သူတို့၏ တည့်တည့်အောက်ဘက်တွင် များပြားလှသည့် လူအုပ်ကြီးကို  မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့အထဲတွင် အမျိုးသားများနှင့်အမျိုးသမီးများ ပါဝင်နေသလို အသက်ကြီးသူများနှင့် လူငယ်များရှိကြလေသည်။

​ဤလူများကြားတွင် ဆင်တူညီမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူတို့တစ်ဦးစီ၏ မျက်နှာများက ဖြူဖျော့နေကြခြင်းပင်။ သူတို့ဟာ အားနည်းနေပြီး လမ်းလျှောက်သည့်အခါ  မည်သည့်စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမျှ မရှိကြပေ။ သူတို့ဟာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် အရေခွံနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့သည့်ပုံစံမျိုး ပေါက်နေခဲ့ကြသည်။

​အကယ်၍ သူတို့ဟာ လမ်းပေါ်တွင် ဖြတ်သွားသည့် အင်းဆက်တစ်ကောင်နှင့်တွေ့လျှင် ဆာလောင်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် ၎င်းကိုဖမ်းဆုပ်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

​လူအချို့ဟာ လမ်းတစ်ဝက်တွင် လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

​သူတို့ ဘေးရှိလူများဟာလည် သူတို့ကို ထူမပေးရန်ခွန်အားမရှိကြပေ။

​ရက်စက်စွာပြောရလျှင် ဤအချိန်တွင် သူတို့ဟာ လဲကျသွားသောလူများနှင့် အစားအစာကို မျှဝေစားသောက်ခြင်းမရှိကြပေ။ ဤဒုက္ခသည်အုပ်စုဟာ  ဆင်ခြင်တုံတရားအနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးပေသည်။

​သို့မဟုတ် သူတို့ကြားထဲတွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

​၎င်းက ဤလူများလူအချင်းချင်း ပြန်စားခြင်းမှတားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

​"သခင်... သခင်ကျင့်ကြံသူ အပေါ်မှာ... ထူးဆန်းတဲ့ ငှက် နှစ်ကောင်ရှိနေတယ်" ဒုက္ခသည်လူအုပ်ထဲမှ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးဟာ သူ့ဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင် ကျင့်ကြံသူ ကျွန်တော်တို့... မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့တာမဟုတ်ဘူးမလား"

​ဒုက္ခသည်များကြားရှိ ကျင့်ကြံသူမှာတစ်ဦးတည်းသော တက်ကြွနေပုံရသူဖြစ်သည်။

​သူဟာ တည်ငြိမ်အောင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားရင်း လေးနက်သည့် မျက်နှာအမူရာဖြင့် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

​"ကိစ္စ မရှိပါဘူး... သူတို့က... ဒီနေရာကို တိုက်ဆိုင်စွာ ဖြတ်သွားတာ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ သူတို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး"ဟု ကျင့်ကြံသူဟာ တောင့်တင်းသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​သာမန်လူတစ်စုကို လူသူကင်းမဲ့သည့် တောင်တန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းက အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သူသိပေသည်။

​အကယ်၍ သူတို့ဟာ စွမ်းအားကြီးမားသည့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်တွေ့ဆုံပါက ဤလူအုပ်စုဟာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အစာဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိလေသည်။

​ပြဿနာမှာ အကယ်၍ သူဤသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက ဤလူအုပ်စုက ငတ်မွတ်ပြီး သေဆုံးရလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။

​ထို့ကြောင့် သူဟာ လောင်းကြေးထပ်ကာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေကြည့်ခြင်းဖြစ်လေသည်။

​သာမန်လူတစ်စုအတွက် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်း....  သူ့ကိုယ်သူပင် အန္တရာယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်းက ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် သူ့ကို ထူးဆန်းသည့် လူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သို့ပေမဲ့ ဤဒုက္ခသည်များ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဤကျင့်ကြံသူက ကြီးမြတ်သည့်ကျေးဇူးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

​သို့သော် ဒုက္ခသည်များ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြီးမြတ်သည့် ကျေးဇူးရှင်ဟာ အပေါ်ယံတွင်သာ တည်ငြိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

​အမှန်တကယ်တော့ သူဟာ အခြားမည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို စိုးရိမ်ထိတ်လန့် နေခဲ့လေသည်။

​သူက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူ့အထက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်က မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း  သိပေသည်။

​တစ်ကောင်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၂)တွင် ရှိပြီး အခြားတစ်ကောင်ကိုမူ အာရုံခံ၍မရနိုင်ပေ။

​'အို ဘုရားသခင်...'

​သူက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၂) တွင်သာ ရှိပါလျက် ဤမျှ ကြမ်းကြုတ်သည့် မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်နှင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် သွားတွေ့ရသည်နည်း။

​ထို့ကြောင့် ဤမိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်က အမှန်တကယ် ဖြတ်သွားရုံသာ ဖြစ်ပါစေဟု သူဆုတောင်းရုံကလွဲ၍ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

​သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူ့အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည့် ငှက်အမျိုးအစားမိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်ဟာ လူအုပ်ထဲသို့ ထိုးဆင်းလာပြီး သူ့ဆီသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်လာသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။

​'ရှူး...'

​ကြီးမားသော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့  ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

​ထို့အပြင် သူ၏နှလုံးသားဟာ နက်ရှိုင်းသည့် ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် အတော်လေးအားနည်းသည့် ထိုဇီးကွက်အမျိုးအစားမိစ္ဆာသားရဲကိုတောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

​ကျင့်ကြံမှုကို မမြင်တွေ့နိုင်သည့် အခြားကြိုးကြာ အမျိုးအစားမိစ္ဆာသားရဲအတွက်မူ သူဟာ ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက်ပင် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

​အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူသာ သေဆုံးသွားပါက သာမန်ပြည်သူများ ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။

​'သူတို့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့အစာ ဖြစ်သွားကြတော့မှာလား....'

​ဤအတွေး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်ဟာ လူအုပ်၏ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံများကြားတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာရပ်လိုက်ကြသည်။

​သူတို့၏ ကြီးမားသည့် အရွယ်အစားက ဤပိန်လှီပြီး အားနည်းသော ဒုက္ခသည်အုပ်စုနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မွေးရာပါအော်ရာက ဒုက္ခသည်များကို ပို၍ပင်ထိတ်လန့်သွားစေလေသည်။

​"မင်းက သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား" ကျင့်ကြံသူ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီ ကြိုးကြာမိစ္ဆာက အေးစက်သည့် လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ ဌာနခွဲအဖွဲ့အစည်းရဲ့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အနေနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့အတွက် မင်း ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးကို သိရဲ့လား"

​ကျင့်ကြံသူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။ သူ လက်ခံရရှိတော့မည့်အရာက သူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့ပေမဲ့ သူ၏ရှေ့မှ မိစ္ဆာသားရဲဟာ သူ့ကို စကားပြောရန် ကျွမ်းကျင်သည့် ဘာသာစကားကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

​'စကားပြောနိုင်တဲ့...မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်....'

​သူ တံတွေးတစ်လုပ်ကို တိတ်တဆိတ် မြိုချလိုက်ပြီး ကြီးမားသည့် ဖိအားကြောင့် အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သိပါတယ်။"

​ကြိုးကြာမိစ္ဆာ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "သာမန်အရဆိုရင် မင်းတို့က အစားအစာဖြစ်သွားပြီ။"

​"ဒါပေမဲ့..." ၎င်း၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ "ငါတို့ သခင်က ကြီးမားတဲ့ကရုဏာပြသပြီး မင်းတို့ကို ငါတို့ရဲ့နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ အမိန့်တွေကို နားထောင်ရမယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ဆန္ဒရှိရင် ဒီနေရာမှာ အိမ်တစ်လုံး တည်ဆောက်လို့ ရတယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ဆန္ဒမရှိရင်တော့ ဒီနေရာမှာ မင်းတို့ ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတာကို ငါ အာမခံမပေးနိုင်ဘူး။"

​'ဒါ... ဒီမိစ္ဆာသားရဲက မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဒီလူတွေကို လက်ခံနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် ပြောနေတာလား...'

​"ဒါ၊ ဒါ၊ ဒါ..."

​ကျင့်ကြံသူ၏ဦးနှောက်က အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့သလောက်ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများက သူ၏ဦးနှောက်ခံနိုင်ရည်ကို ရှင်းလင်းစွာကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

​ထို့နောက် တွေဝေသည့်အခြေအနေတစ်ခုတွင် သူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​[အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဒုက္ခသည် အမြောက်အမြား သင်၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အိမ်များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကူညီပေးရန် သင်၏မိစ္ဆာသားရဲများကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤဒုက္ခသည် အရေအတွက်မှာ ၁၆,၂၁၈ယောက်ဆိုသည်ကိုလည်း သင်သိရှိလိုက်ရသည်။  မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဒုက္ခသည်များ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။]

​[သင်ဟာ လူအနည်းငယ်ကို စီစဉ်ပြီး သူတို့ကို နေ့တစ်ဝက်ခန့် ရှင်းပြစေပြီးမှသာ ဤဒုက္ခသည်များက ဤအချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင်က မင်းဆက်၏အရာရှိကြီး တစ်ဦး သို့မဟုတ် ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ... စွမ်းအားကြီးမားသည့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက်။]

​[အသက် ၃၂ နှစ်၊ နှစ်နှစ်ကြာတည်ဆောက်ပြီးနောက် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဒုက္ခသည်များဟာ နောက်ဆုံးတွင် အခြေတကျဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့ဟာ စိုက်ပျိုးမြေများကို တက်ကြွစွာ စိုက်ပျိုးကြပြီး  ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်းကိုပင် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။]

​[သင် အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဘိုးဘွားဘုရားကျောင်းတွင် ကိုးကွယ်ထားသည့်အရာက မသေမျိုး နတ်ဘုရားတစ်ပါးမဟုတ်ဘဲ သင်ဖြစ်နေခြင်းပင်]

​[သူတို့က သင့်ကိုကြီးမြတ်သည့် မသေမျိုးလမင်းကျီးကန်းအဖြစ် ရိုသေလေးစားစွာခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။]

​[အသက် ၃၃ နှစ်၊ လူသားကလေးငယ် အချို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမြစ်များကို စမ်းသပ်ရန် သင်မိစ္ဆာသားရဲများကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သင်အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံရန် ပါရမီရှိသည့် ကလေး ဆယ်ယောက်ကျော် အမှန်တကယ်ရှိနေကြောင်း သင် တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်။]

​[ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို မည်သို့ကျင့်ကြံရမည်ကို သင် ကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးခဲ့သည်]

​[…]