အခန်း (၉၈)။ ။ စစ်သည်တော် အရည်အချင်း စစ်ဆေးပွဲ စတင်ခြင်း။

“မင်း…” အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်လူဟာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတဲ့ လှံရှည်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း အသက်ပျောက်သွားပါတော့တယ်။

“ဒေါင်။”

“အဆင့် ၂ စစ်သည်တော်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အတွေ့အကြုံ အမှတ် ၁၅၀၀၀၀ ရရှိပါတယ်။”

လင်းရှုဟာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပါတယ်။ အဆင့်တက်ဖို့က တစ်ဖြည်းဖြည်း ပိုခက်လာသလို အဆင့် ၂ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ကို သတ်တာတောင် အတွေ့အကြုံ အမှတ် ၁၅၀၀၀၀ ပဲ ရပါတော့တယ်။

“ပြီးသွားပြီလား။” အဲဒီအချိန်မှာပဲ အနောက်ကနေ ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

လင်းရှု နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ကော်ဖီသောက်နေတဲ့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

“မင်း ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ။” လင်းရှုက အံ့သြတကြီးနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။

“သူတို့ အထဲကို အတင်းဝင်လာကတည်းကပေါ့။” ဘိုင်လီဟောင်လင်းက စဉ်းစားဟန်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

“မင်း တစ်ချိန်လုံး ဒီမှာ ရှိနေတာလား။” လင်းရှု လန့်သွားပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ ကောင်းလွန်းပါတယ်။ တကယ်လို့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းသာ သူ့ကို လုပ်ကြံချင်တယ်ဆိုရင် သူ အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပါပြီ။

“မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မဆိုးပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း လေ့ကျင့်ထားတာတွေက တကယ် အကျိုးရှိပုံရတယ်။” ဘိုင်လီဟောင်လင်းက အောက်ကို ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ချီးကျူးစကား ပြောပါတယ်။

လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘိုင်လီဟောင်လင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ခုနက လူပုလေးက သူ့ရဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ လင်းရှုရဲ့ လည်ပင်းကို ဖြတ်ဖို့ လုပ်တဲ့အချိန်မှာ လင်းရှုဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မူလစွမ်းအားတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပြီးသားပါ။ သူ့ရဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပြင် မူလစွမ်းအား အကာအကွယ်ကြောင့် လူပုလေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဟာ မအောင်မြင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

“အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။” လင်းရှုက အခန်းထဲက ပျက်စီးနေတာတွေကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

“စိတ်မပူနဲ့။ တစ်ယောက်ယောက် လာရှင်းပေးလိမ့်မယ်။” ဘိုင်လီဟောင်လင်းက သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး အချိန်ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောပါတယ်။ “အချိန်နီးနေပြီ။ စစ်သည်တော် အရည်အချင်း စစ်ဆေးပွဲ စတော့မယ်။”

‘ဟုတ်သားပဲ။’

လင်းရှု သတိဝင်လာပါတယ်။ အခု မနက် ၇ နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး စစ်ဆေးပွဲက ၉ နာရီ တိတိမှာ စမှာပါ။ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး။

လင်းရှုဟာ အနီးအနားမှာ တစ်ခုခုကို ခပ်မြန်မြန် စားလိုက်ပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကို လမ်းလျှောက်သွားပါတယ်။

လမ်းပေါ်မှာတော့ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်တွေကို ကျောပိုးထားတဲ့ စစ်သည်တော် အများအပြားဟာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ ဦးတည်သွားနေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။

လင်းရှုဟာ အဲဒီလူတွေကို အကဲခတ်နေသလို သူတို့ကလည်း လင်းရှုနဲ့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းကို ပြန်ပြီး အကဲခတ်နေကြပါတယ်။

အထူးသဖြင့် စက်ရုပ်ဝံပုလွေကတော့ လူအများအပြားရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေပါတယ်။

ပင်လယ်နက်မြို့တော်ရဲ့ မြောက်ဘက်ပိုင်းမှာတော့ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခု ရှိပါတယ်။

ကွင်းပြင်ကြီးက အင်မတန် ကျယ်ဝန်းပြီး စစ်တပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ စစ်သား အများအပြားဟာလည်း နေရာယူထားကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါအရ အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိသာလှပါတယ်။

ဒါဟာ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂရဲ့ ဌာနခွဲ ဖြစ်တာကြောင့် လုံခြုံရေးကို အထူး တင်းကျပ်ထားတာပါ။

ရောက်ရှိလာတဲ့ စစ်သည်တော်တွေဟာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုများလာပြီး လူပေါင်း နှစ်ရာနီးပါး ရှိနေပါပြီ။

အင်မတန် စည်ကားနေပါတယ်။

“စစ်သည်တော် အရည်အချင်း စစ်ဆေးပွဲကို ၉ နာရီမှာ စတင်ပါမယ်။ စာရင်းသွင်းထားတဲ့ စစ်သည်တော်များအနေနဲ့ ဒီနေရာမှာ ကတ်ပြားတွေ လာရောက် တင်ပြပေးကြပါ။ ပြီးရင်တော့ မြောက်ဘက် ကွင်းပြင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် စစ်ဆေးမှုကို ခံယူကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်” လို့ ရှေ့က တံခါးဝမှာ ရှိနေတဲ့ လှပတဲ့ ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးလေးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။

ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားတာနဲ့ စစ်သည်တော်တွေဟာ အစီအစဉ်တကျ တန်းစီလိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ကတ်ပြားတွေကို တင်ပြကာ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂ ခန်းမထဲကို ဝင်သွားကြပါတယ်။

“ငါ ဟိုဘက်ကို အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။ ခဏနေရင် ပြန်လာရှာမယ်။” ဘိုင်လီဟောင်လင်းက စက်ရုပ်ဝံပုလွေပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်း လင်းရှုကို ပြောလိုက်ပါတယ်။

“အင်း။” လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီဆရာက အင်မတန် အစွမ်းထက်တာကြောင့် စစ်သည်တော် လက်မှတ်ကို ရပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ။

လင်းရှု အများကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ လူတန်းထဲမှာ ဆက်ပြီး တန်းစီနေပါတယ်။

“ဖယ်ကြ။ ဖယ်ကြ။” အဲဒီအချိန်မှာပဲ တောင်တစ်လုံးလို သန်မာတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ရှေ့ကို တိုးလာပြီး တန်းစီနေတဲ့ လူတွေကို အတင်း တွန်းဖယ်လိုက်ပါတယ်။

ဒီလူသန်ကြီးဟာ လင်းရှုရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစစ လုပ်နေပါတယ်။

“ဒီကောင်လေးတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။ ဒီလူက ဘီဘီချူးလေ။ မနှစ်က စစ်ဆေးပွဲမှာ ခန်းမထဲမှာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်လို့ အရည်အချင်း ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရတဲ့သူ” လို့ လူတစ်ယောက်က ဒီလူသန်ကြီးကို ကြည့်ပြီး တုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ မနှစ်က မြင်ကွင်းကို ပြန်မြင်ယောင်ပြီး ကြောက်လန့်နေပုံရပါတယ်။

“ကောင်လေး။ ငါ ဖယ်ခိုင်းနေတယ်လေ။ ငါ့ကို ရှေ့ပေးစမ်း။ နားလည်လား။” ဘီဘီချူးဟာ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဖဝါးစာလောက် ရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လင်းရှုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပါတယ်။

သူဟာ လင်းရှုကို မတင်လိုက်ဖို့ ကြိုးစားတာပါ။

“ငါ့ကို မထိနဲ့။” လင်းရှုဟာ အဲဒီအချိန်မှာပဲ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ညာလက်နဲ့ ဘီဘီချူးရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကြီးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ လိမ်ချိုးလိုက်ပါတယ်။

“အား။” ဘီဘီချူးရဲ့ ပါးစပ်ကနေ အော်သံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

‘နာလိုက်တာ။ အရမ်း နာတာပဲ။’

ဒါတင်မကဘဲ လင်းရှုရဲ့ လက်တွေဟာ အင်မတန် အားသန်လှပါတယ်။ ဘီဘီချူးဟာ အင်အားသုံးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့လည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါဘူး။

“ခွေးမသား။” ဘီဘီချူးဟာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ နောက်လက်သီးတစ်ဖက်နဲ့ လင်းရှုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှမ်းထိုးလိုက်ပါတယ်။

လင်းရှုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်သီးနဲ့ပဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ပါတယ်။

လက်သီးနှစ်ခု ထိမှန်သွားတဲ့အခါ အရိုးကျိုးသွားတဲ့ အသံတစ်ခုဟာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

“မင်း ဒီနှစ်တော့ အိမ်ပြန်နားလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။” လင်းရှုက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ဘီဘီချူးရဲ့ လက်မောင်းဆီကနေ ပဲလှော်လှော်သံလိုမျိုး အရိုးကျိုးသံတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် ဘီဘီချူးဟာ မျက်စိတွေ ပြာသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ မေ့လဲသွားပါတော့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ဝန်ထမ်းတွေ ရောက်လာပြီး ဘီဘီချူးကို သယ်ဆောင်သွားကြပါတယ်။

ကျန်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေကတော့ ကြောင်အသွားကြပါတယ်။

တောင်တစ်လုံးလို ကြီးမားတဲ့ လူသန်ကြီးကို ဒီလိုမျိုး အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းလိုက်တာလား။ ဒါဟာ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားစရာပါပဲ။

“လူတွေက စနစ်တကျ တန်းစီသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ မင်းတို့ရော ဘယ်လို ထင်လဲ။” လင်းရှုက သူ့နောက်က လူတွေကို ကြည့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ယဉ်ကျေးတဲ့သူတွေပဲ။ တန်းစီရမှာပေါ့။” အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူတန်းကျော်ဖို့ လုပ်နေတဲ့ လူတချို့ဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြုံးပြပြီး နဖူးက ချွေးတွေကို သုတ်ကာ ရိုရိုသေသေပဲ ပြန်စီလိုက်ကြပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ လင်းရှုဟာ ကတ်ပြားကို တင်ပြပြီး အချက်အလက်တွေ မှန်ကန်ကြောင်း စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခန်းမထဲကို ဝင်ခဲ့ပါတယ်။

လင်းရှုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နံပါတ်တစ်ခု ကပ်ထားပြီး စစ်ဆေးမှုကိုတော့ အဲဒီနံပါတ် အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သွားမှာ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။

သူဟာ ရှေ့က လူတွေနောက်ကို လိုက်သွားပြီး မြောက်ဘက် ကွင်းပြင်ဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။

အဲဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် စစ်ဆေးတဲ့ စက် ၅ လုံး ရှိနေပြီး စက်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဘေးမှာ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်စီ ရှိနေပါတယ်။

နံပါတ် အခေါ်ခံရတဲ့သူတွေဟာ တန်းစီပြီး စစ်ဆေးမှုကို စတင်နေကြပါပြီ။

လင်းရှုရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားဟာ အဆင့် ၁ စစ်သည်တော်အဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားတာကြောင့် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အများကြီး ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီစက်တွေက သူ့ရဲ့ "ဖုံးကွယ်ခြင်း" အခြေအနေကို သိနိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ သူ မသိသေးပါဘူး။