အခန်း (၉၁)။ ။ စွမ်းရည်များ ပေါင်းစပ်ခြင်း။

ပိုင်လီဟောင်လင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့အတူ လင်းရှုဟာ ကီလိုမီတာ ၅၀ လောက် ပြေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အင်္ကျီပေါ်မှာ သုတ်လိမ်းထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမှုန့်တွေကြောင့် ရောက်ရှိလာကြတဲ့ လူသားစားငှက်တွေအားလုံးဟာ လင်းရှုရဲ့ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အသက်ပျောက်သွားကြရပါတယ်။ အဲဒီငှက်တွေအားလုံးဟာ ကိုယ်တစ်ပိုင်းစီ ပြတ်တောက်သွားကြပြီး လင်းရှုကတော့ "ရွေ့လျားနေတဲ့ တိမ်တိုက်များနဲ့ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေအလျဉ်" စွမ်းရည်ကို သုံးပြီးတော့ ထူးဆန်းတဲ့ သလင်းခဲတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပါတယ်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ပိုင်လီဟောင်လင်းဟာ စိတ်ထဲကနေ အံ့သြသွားပါတယ်။ လင်းရှုရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ တိုးတက်မှုဟာ သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေခဲ့တာပါ။

ဒီအချိန်မှာတော့ လင်းရှုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းကလည်း သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။ တိုးတက်မှု အမှတ်ပေါင်း ၆၀၀၀ ကျော်အထိ တက်လာခဲ့ပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ သတ်မှတ်ချက်တွေကို လျော့ကျသွားစေခဲ့ပါတယ်။

"ဒီလို တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် ပင်လယ်နက်မြို့တော်ကို မရောက်ခင်မှာတင် ဒီတာဝန်ကို အောင်မြင်တော့မှာပဲ။"

သူဟာ ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပါတယ်။

"မရပ်နဲ့။ ဆက်သွား။" ကီလိုမီတာ ၈၀ လောက် ပြေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လင်းရှုဟာ စတင်ပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်လာပါပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလွန်လေးလံတဲ့ အလေးအပင်တွေကို သယ်ထားရတာကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက အင်မတန် ကြီးမားနေတာပါ။

"အား။" လင်းရှုဟာ သွားကို ကြိတ်ပြီး ဆက်လက် ပြေးလွှားနေခဲ့ပါတယ်။

ပိုင်လီဟောင်လင်းကတော့ အမောတကော ဖြစ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် မျက်နှာနီမြန်းလာတာမျိုး လုံးဝမရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေတာကြောင့် လင်းရှုဟာ အလွန်အံ့သြသွားရပါတယ်။

နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက်အကြာမှာတော့ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ အထိ ပြေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လင်းရှုဟာ ဆက်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပါတော့တယ်။

ပင်ပန်းလိုက်တာ။ တကယ်ကို ပင်ပန်းလွန်းလှပါတယ်။

"မင်းက ဒီလောက်လေးတောင် မပြေးနိုင်ဘူးလား။ အရင်တုန်းက ငါဆိုရင် ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော်လောက်တောင် ပြေးနိုင်တယ်ကွ။" ပိုင်လီဟောင်လင်းက ပြုံးစစနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါတစ်ခုဟာ တခြားတစ်ဖက်ကနေ သူတို့ဆီကို ဦးတည်ပြီး ရောက်ရှိလာပါတယ်။

အဲဒါဟာ အလွန်ကို မြန်ဆန်လှပြီး လင်းရှုရဲ့ ဦးခေါင်းဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်မှတ်ထားထားတာပါ။

လင်းရှုဟာ အသက်ရှူနေရင်းကနေ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ မျက်ဆန်တွေဟာ ကျုံ့သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပင်ပန်းနေတာကြောင့် သူဟာ လျင်လျင်မြန်မြန် တုံ့ပြန်ဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ "ဒေါင်" ဆိုတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ပိုင်လီဟောင်လင်းဟာ ဓားတွေကို အိတ်ထဲက ဆွဲထုတ်ပြီး လင်းရှုရဲ့ ရှေ့မှာ ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ငါတို့နောက်ကို မနက် ၃ နာရီကတည်းက လိုက်နေတာ မဟုတ်လား။ အခုမှပဲ မနေနိုင်ဘဲ ထွက်လာကြတာလား။" ပိုင်လီဟောင်လင်းက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူ စကားပြောလို့လည်း အဆုံးမှာပဲ အရပ်ရှည်ရှည် တစ်ယောက်နဲ့ အရပ်ပုပု တစ်ယောက်၊ စုစုပေါင်း လူနှစ်ယောက်ဟာ တောအုပ်ထဲကနေ ထွက်လာကြပါတယ်။

သူတို့မှာ ထူးဆန်းတဲ့ လက်နက်တွေကိုယ်စီ ရှိကြပြီး တစ်ယောက်က စူးချွန်ကို ကိုင်ထားကာ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကွင်းတွေကို ကိုင်ထားပါတယ်။

"အော်။ မင်း သိနေတာလား။" အရပ်ရှည်တဲ့ လူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ဟာ မနက် ၃ နာရီလောက်ကတည်းက လင်းရှုနဲ့ ပိုင်လီဟောင်လင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်နေခဲ့တာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

လင်းရှုရဲ့ စက်ရုပ်ဝံပုလွေနဲ့ လေးလံတဲ့ အိတ်ကို မြင်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ဟာ လောဘတက်လာခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပိုင်လီဟောင်လင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက အနည်းငယ် ပြင်းထန်နေသလို လင်းရှုကလည်း အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်တာကြောင့် သူတို့ဟာ ချက်ချင်း အရေးမယူရဲခဲ့ကြပါဘူး။

လင်းရှု နားနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီးတော့မှ သူတို့ဟာ သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာပါ။

ပိုင်လီဟောင်လင်းက ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

လင်းရှုဟာ ကြောက်လန့်သွားပါတယ်။ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာကို သူ လုံးဝ မသိလိုက်မိလို့ပါ။

သူဟာ ချက်ချင်းပဲ "ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး" ကို အသုံးပြုလိုက်ပေမဲ့ သူတို့ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ မရဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

"ယင်ရန် ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်တဲ့ လော့ယင်နဲ့ လော့ရန် မဟုတ်လား။ ရှင်းယောင်မြို့တော်ရဲ့ တောင်တန်းဒေသမှာ စစ်သည်တော်တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ လုယက်နေတဲ့သူတွေလေ။" ပိုင်လီဟောင်လင်းက အဲဒီနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"အော်။ ငါတို့ကို မှတ်မိနေတာလား။" အရပ်ရှည်တဲ့ လူဖြစ်တဲ့ လော့ယင်က အံ့သြသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောပါတယ်။

"ဖက်ဒရယ်ရဲ့ အလိုရှိစာရင်းမှာ ဆုငွေ ၅ သိန်း ထုတ်ခံထားရတဲ့သူပဲ။" ပိုင်လီဟောင်လင်းက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

လော့ယင်က ပိုင်လီဟောင်လင်းနဲ့ လင်းရှုကို ယုတ်မာတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။ "ငါတို့ကို သိနေတယ်ဆိုတော့လည်း ကောင်းတာပေါ့။ မင်းတို့မှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသာတကြည်သာ ပေးလိုက်ကြတော့။"

အဲဒီလို ပြောပြီးတာနဲ့ သူဟာ ပိုင်လီဟောင်လင်းဆီကို ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ပါတော့တယ်။

ပိုင်လီဟောင်လင်းကတော့ သူ့ရဲ့ ဓားတွေကို ကိုင်ထားရင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပါပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ရင်းမြစ်စွမ်းအားတွေဟာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါတယ်။

လင်းရှုဟာ ရင်းမြစ်စွမ်းအားတွေကို သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ ပိုင်လီဟောင်လင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အပြာရောင် အလင်းတန်းတွေက ဖုံးလွှမ်းထားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပါတယ်။ အဲဒါဟာ အဆုံးမရှိသလို ခံစားရပြီး အင်မတန် အန္တရာယ်များတဲ့ ပုံစံမျိုးပါ။

တစ်ဖက်မှာတော့ လော့ယင်ရဲ့ စူးချွန်မှာ အဖြူရောင် ရင်းမြစ်စွမ်းအားတွေ ရှိနေပေမဲ့ ပိုင်လီဟောင်လင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး ပိုပြီး အားနည်းနေပါတယ်။

"ချွင်။ ချွင်။ ချွင်။"

လက်နက်ချင်း ထိမှန်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ပိုင်လီဟောင်လင်းရဲ့ ရင်းမြစ်စွမ်းအားဟာ အလွန်ကို သိပ်သည်းလှပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားတွေဟာ လော့ယင်ရဲ့ စူးချွန်ကိုပဲ ထိမှန်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခဲ့ပေမဲ့လည်း လော့ယင်ရဲ့ လက်မောင်းတွေမှာတော့ အင်မတန် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပါပြီ။

သူ့ရဲ့ လက်မောင်းကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာပါတယ်။

"လော့ယင်။" လော့ရန်က အကျယ်ကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ပုပုအုံ့အုံ့နဲ့ လော့ရန်ဟာ သူ့ရဲ့ ကွင်းတွေကို ကိုင်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးထွက်လာပါတယ်။

ပိုင်လီဟောင်လင်းဟာ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး လော့ယင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လက်နဲ့ ကာကွယ်လိုက်ကာ ညာလက်နဲ့တော့ လော့ရန်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ပါတယ်။

"ဟဲဟဲ။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး တိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းက အဆင့် ၅ စစ်သည်တော် အဆင့်အထိ ရှိတယ်ကွ။" လော့ယင်က ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ လေထဲကို ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားကြပါတယ်။

"ဒါကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း။"

"ပေါင်းစပ်စွမ်းရည် - ယင်ရန် ကြယ်တံခွန် မိုးရေ။"

"ပေါင်းစပ်စွမ်းရည် ဟုတ်လား။"

လင်းရှုဟာ အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အံ့သြသွားပါတယ်။ စစ်သည်တော် နှစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်ထက် ပိုတဲ့သူတွေ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရတဲ့ စွမ်းရည်ကို ပေါင်းစပ်စွမ်းရည်လို့ ခေါ်တာပါ။ ဒီစွမ်းရည်တွေဟာ အသုံးပြုသူတွေကြားမှာ အင်မတန် နက်ရှိုင်းတဲ့ နားလည်မှု ရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိရုံနဲ့ ဒီစွမ်းရည်ဟာ ပျက်စီးသွားနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီစွမ်းရည်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ရင်တော့ အဲဒီစွမ်းအားဟာ အင်မတန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

ဥပမာအားဖြင့် အဆင့် ၄ စစ်သည်တော် နှစ်ယောက် အသုံးပြုတဲ့ ပေါင်းစပ်စွမ်းရည်ဟာ အဆင့် ၅ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားလောက်အထိ ပြင်းထန်နိုင်ပါတယ်။

လော့ရန်က သူ့ရဲ့ ကွင်းတွေကို လေထဲကို ပစ်တင်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီကွင်းတွေဟာ ယင်ရန် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လော့ယင်က သူ့ရဲ့ စူးချွန်နဲ့ အဲဒီပုံရိပ်ယောင်ထဲကို ထိုးဖောက်လိုက်ပါတယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အဲဒီကွင်းတွေထဲကနေ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတွေနဲ့ စူးချွန်နဲ့တူတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေဟာ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အဲဒါတွေဟာ ပိုင်လီဟောင်လင်းနဲ့ လင်းရှုဆီကို ကြယ်တံခွန်တွေလိုမျိုး ကျဆင်းလာပါတော့တယ်။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုဟာ လွတ်လမ်းမရှိအောင် ဧရိယာအနှံ့ တိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်လို့ အင်မတန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။

အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ ဧရိယာအနှံ့ တိုက်ခိုက်မှုပါ။

ပြီးတော့ ဒီစွမ်းရည်ရဲ့ စွမ်းအားဟာ အဆင့် ၅ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်နေတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

"အသေးအဖွဲ စွမ်းရည်တွေပါ။" ပိုင်လီဟောင်လင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားနှစ်လက်ကို ခေါင်းပေါ်မှာ ကြက်ခြေခတ် ပုံစံလုပ်ကာ ရင်းမြစ်စွမ်းအားတွေကို ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ပိုင်လီဟောင်လင်းကို ဗဟိုပြုပြီး ကြီးမားတဲ့ ရင်းမြစ်စွမ်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါတယ်။ အဲဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ အကာအကွယ် စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းရှုနဲ့ သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပါတယ်။

"ဒိုင်း။ ဒိုင်း။ ဒိုင်း။"

ပေါက်ကွဲသံတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာပေမဲ့ လင်းရှုနဲ့ ပိုင်လီဟောင်လင်းကတော့ အဲဒီအကာအကွယ် စက်ဝိုင်းထဲမှာ ဘေးကင်းစွာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

"အဆင့် ၆ စစ်သည်တော်ကြီးလား။”