အခန်း (၈၀) - ထန်းမုပိုင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း!!!
လင်းရှု သည် စက်ရုပ်ဝံပုလွေကို စီးနင်းပြီး ရှင်းယောင်မြို့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေစဉ် လမ်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အလွန်မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများ ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
လင်းရှုသည် သစ်ရွက်လှုပ်သံကဲ့သို့သော တိုးညင်းသည့် အသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နားကို စွင့်ထားလိုက်သည်။ အလွန်တိုးညင်းသော်လည်း လင်းရှုမှာမူ ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပေသည်။
အတွေ့အကြုံရှိသော လူအချို့ ချဉ်းကပ်လာနေခြင်းပင်။
လင်းရှုက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ သူ၏ညာလက်သီးကို သိပ်သည်းလှသော သစ်ပင်များရှိရာသို့ မဆိုင်းမတွ ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ဘုန်း ——
ညည်းတွားသံတစ်ခုနှင့်အတူ လူတစ်ယောက်မှာ လင်းရှု၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။
“သတ်ကြစမ်း!”
လင်းရှုက သူတို့ရှိရာကို အတိအကျ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုလူများအားလုံး ပုန်းမနေတော့ဘဲ အုပ်စုလိုက် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။
လင်းရှုသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသော လူများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားတစ်လက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ထိုလူမှာ လက်သီးချက်ကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။
“ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်၊ အဆင့် ၁ စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အတွေ့အကြုံ အမှတ်များ ရရှိပါသည်…”
အတွေ့အကြုံ အမှတ် ရရှိသည့် အသိပေးချက်မှာ သူ၏ခေါင်းထဲတွင် မြည်ဟည်းနေသော်လည်း လင်းရှုက ဂရုမစိုက်အားပေ။ သူသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများထံသို့ သူ၏လက်သီးများကို ဆက်တိုက် ပစ်သွင်းနေခဲ့သည်။
ခြုံခိုတိုက်ခိုက်သူများမှာ လင်းရှု၏ အစွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။
သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းနေသည်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည် မဟုတ်ပါလား၊ သူ၏ ခွန်အားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေရတာလဲ?
သူတို့ မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် လင်းရှုသည် အခြား စစ်သည်တော် အချို့ကို လက်ဗလာဖြင့်ပင် သုတ်သင်လိုက်ပြန်သည်။
‘ပေါက်ကွဲစေသော လက်သီး’ ၏ ထိတ်လန့်စရာ အစွမ်းမှာ ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင်။ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အရေပြားနှင့် ကြွက်သားများမှာ အလွန်ပင် ထူထဲနေနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာမူ အားနည်းလှပေသည်။ လင်းရှုသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူတို့၏ အတွင်းပိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။
တိုတောင်းလှသော မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်သူ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းသွားခဲ့ရလေပြီ။
‘ဖုံးကွယ်ခြင်း’ (Disguise) စွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်၊ လူတိုင်းက သူ၏အရှိန်အဝါ အားနည်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားကြခြင်းပင်။
“အပြင်ထွက်ခဲ့ဖို့ အချိန်တန်ပြီနော်။” လင်းရှုက ရှေ့ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အပေါ်သို့ ကြည့်ကာ ခနဲ့လိုက်သည်။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူရိပ်တစ်ခု ခုန်ဆင်းလာပြီး လင်းရှုကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
“မင်း ဒီလောက်အထိ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ!”
ထန်းမုပိုင်သည် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ လင်းရှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှုကို အပိုင်းပိုင်း မွှန်းပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။
“ခင်ဗျား စကားတွေ အရမ်းများတာပဲ။” လင်းရှုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သေဆုံးသွားသော စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ငွေရောင်လှံအဆုံးကို ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် နင်းလိုက်သည်။
ထိုလှံမှာ လေထဲသို့ မြောက်တက်လာခဲ့၏။ လင်းရှုက သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လှံကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။
ဤလှံမှာ ‘ငွေရောင်မသေမျိုးလှံ’ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း အသုံးပြုရန်အတွက်တော့ လုံလောက်ပေသည်။
“သေစမ်း!” ထန်းမုပိုင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်၊ သူ၏ခြေထောက်များမှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ ရေမျက်နှာပြင်ကို ထိရုံမျှသာ ထိသကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် လင်းရှုထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
သူသည် မြန်လှသော်လည်း လင်းရှုမှာလည်း နှေးကွေးခြင်း မရှိပေ။
ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ——
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ လက်နက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ လက်နက်များ ထိတွေ့မိတိုင်း မီးပွား အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။
ထန်းမုပိုင်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုမှတစ်ဆင့် လင်းရှု မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် အဆင့် ၃ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပြင်းထန်သော ခွန်အားများ ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား!
လင်းရှုမှာမူ အနည်းငယ် ဖိအားခံစားလိုက်ရသည်။ ထန်းမုပိုင်၏ အင်အားမှာ အဆင့် ၄ စစ်သည်တော်နှင့် နီးကပ်နေသဖြင့် သူ အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ‘ဒေါသ’ (Fury) စွမ်းရည်၏ စောင့်ဆိုင်းခြင်း မှာ နောက်နေ့မှသာ ပြန်လည်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ထန်းမုပိုင်၏ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းရှုမှာ ရှောင်တိမ်း၍ မရတော့သဖြင့် သူ၏လှံကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရသည်။ ထိုခဏအတွင်းမှာပင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ဝင်းလက်သွားခဲ့၏!
နှင်းဆီမုန်တိုင်း!!!
ထန်းမုပိုင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး သိစိတ်မဲ့စွာပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ထန်းမုပိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရှေ့ရှိ သစ်ပင်ကြီးကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ထိုသစ်ပင်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ထန်းမုပိုင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ လင်းရှုထံသို့ လွှဲယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါ (Sword Qi) တစ်ခုမှာ လခြမ်းပုံစံဖြင့် လင်းရှုထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
ဤလခြမ်းပုံစံ ဓားအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှပြီး လေထုကိုပင် တုန်ခါသွားစေကာ ကြက်သီးထဖွယ် အသံများကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။
လင်းရှုမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် သူ၏ကျောကို ချက်ချင်းပင် ကုန်းလိုက်ရသည်!
ထို ‘လခြမ်း’ ဓားအရှိန်အဝါမှာ တစ်တန်းတည်းရှိသော သစ်ပင်ကြီး အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့တော့သည်!
“ငါ မပြီးသေးဘူးဟေ့!” လင်းရှု အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထန်းမုပိုင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို သူ၏ဓားကို ဆက်တိုက် လွှဲယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ငွေရောင်ဓားစွမ်းရည် - လခြမ်းပိုင်းဖြတ်ခြင်း!!!
ထန်းမုပိုင်၏ ဓားမှ လခြမ်းပုံစံ ဓားအရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ သစ်ပင်များကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ အရာအားလုံးမှာ ပြတ်တောက်ကုန်ကြသည်။
လင်းရှုသည် လှံဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်လိုက်ပြီး ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်သည်။
“ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ!!!”
လင်းရှုက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲမှ လှံမှာ ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ ဒေါင်ကနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။
လှံ၏ အဆုံးမှ စတင်ခဲ့သော သေးငယ်သော မီးတောက်လေးမှာ လှံဖျားအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
လင်းရှုသည် လှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ဖီးနစ်ငှက်ကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ထန်းမုပိုင်၏ လခြမ်းဓားအရှိန်အဝါနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးသွားခဲ့တော့သည်!
ဘုန်း ——!
ဖီးနစ်ငှက်ကြီးမှာ ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ လခြမ်းဓားအရှိန်အဝါနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးသွားပြီး မြေပြင်သို့ ကျရောက်ကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။
ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်ရွက်အားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ငလျင်အသေးစားလေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသကဲ့သို့ပင်။
ဖီးနစ်ငှက်နှင့် လခြမ်းဓားအရှိန်အဝါတို့၏ ပထမအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဒုတိယမြောက် ဖီးနစ်ငှက်မှာ လင်းရှု၏ လှံမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်!
တစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ ဖီးနစ်ငှက် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းမှာ ဖီးနစ်ငှက်တွေ ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ ငါ မကြောက်ဘူးဟေ့!” ထန်းမုပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး သူ၏လက်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ဖောင်းတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လခြမ်းဓားအရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းရှု၏ ဖီးနစ်ငှက်များနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားခဲ့ကြသည်။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူသည် အဆင့် ၃ စစ်သည်တော်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသူဖြစ်သဖြင့် လင်းရှု၏ စွမ်းရည်များကို ဖိနှိပ်ထားသင့်ပေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သရေကျနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း!
ထန်းမုပိုင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။
“ရွှေရောင်စွမ်းရည် - နဝမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ဖီးနစ်ကခုန်ခြင်း!!!”