အခန်း (၈) - လုယက်မှု

“တောက်! ဟိုဝတုတ်ကြီးနောက်ကိုပဲ လိုက်ပါတော့လား၊ ဘာလို့ ငါ့နောက်ချည်း လိုက်နေတာလဲ!” လင်းရှုက ပြေးနေရင်းနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးက သူ့နောက်ကိုပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ရန်ထျန်းလည်း အားကုန်ပြေးနေတာဖြစ်ပြီး သူလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ လင်းရှုက တောအုပ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးဘက်ကို ဦးတည်ပြီး ပြေးသွားတာကို သတိပြုမိလိုက်ပါတယ်။

သူက လင်းရှုကို လမ်းမှားနေပြီလို့ သတိပေးချင်ပေမဲ့ လင်းရှုကတော့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

“ဟင်? ပျောက်သွားပြီလား?” လင်းရှုက အစွမ်းကုန်ပြေးလာခဲ့တာဖြစ်လို့ တော်တော်လေး ဝေးဝေးကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။ သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ မြွေကြီးကို မတွေ့ရတော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်းရှုကတော့ သိပ်ပြီး ပေါ့ဆလို့မရသေးပါဘူး။ ဒီအရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့အညီ အရောင်ပြောင်းပြီး ပုန်းကွယ်နိုင်တယ်လေ။ အဲဒါကပဲ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး အချက်ပါပဲ၊ သူက တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေပြီး လင်းရှုကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာကိုး။

လင်းရှု ခဏလောက် အမောဖြေနေတုန်းမှာပဲ ရှေ့နားမှာ လူအုပ်စုတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဒီလူတွေကလည်း တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားကြပေမဲ့ သူတို့ဝတ်စုံတွေက လင်းရှုဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံနဲ့ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် သူတို့လက်ထဲမှာ လက်နက်မျိုးစုံ ကိုင်ထားကြသလို၊ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဆိုရင် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းကိုတောင် ထမ်းထားပါသေးတယ်။

ဒီလူတွေက ကြည့်ရတာ အရမ်းသန်မာပုံရပြီး တကယ့်ကို တရားဝင် စစ်သည်တော် တွေ ဖြစ်တာ သိသာလှပါတယ်။

“အိုး... ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီကလား?” အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံရသူက လင်းရှုရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်ပါတယ်။

လင်းရှုကတော့ သူ နေရာမှားရောက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ပါပြီ။ ဒီလူတွေက စွန့်စားရှာဖွေရေးအဖွဲ့ က လူတွေဖြစ်ပြီး တကယ့်စစ်သည်တော်တွေပါ။ သူတို့ကသာ လင်းရှုကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် လင်းရှုဘက်က ပြန်ခုခံဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ တကယ့်ကို အခြေအနေ ဆိုးနေပါပြီ။

“အစ်ကိုကြီးတို့... ကျွန်တော်က ဒီတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားတာပါ” လင်းရှုက ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ကြည့်ရတာ ဒီကောင်က လူမွဲလေးပဲဟ” ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားတဲ့လူက လျှောက်လာပြီး လင်းရှုကို အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လူသတ်ချင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေပြီး ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းပါတယ်။

“မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားလို့ရပြီ”

“ကောင်းပါပြီ” လင်းရှု လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိပါတယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးဓားသာ မရှိရင် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

သူ မကျေနပ်ပေမဲ့လည်း တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ။

“ယူလာခဲ့စမ်း!” အဲဒီလူက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လင်းရှုလက်ထဲက တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို လှမ်းလုယူလိုက်ပါတယ်။

လင်းရှုလက်ထဲကနေ ဓားကို လုယူပြီးတာနဲ့ သူက ဖြဲခြောက်ပြုံးလိုက်ပြီး အဲဒီဓားနဲ့ပဲ လင်းရှုကို ပြန်ခုတ်ဖို့ လုပ်ပါတော့တယ်!

“ရှူးးးး!” အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

လင်းရှုကတော့ ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဗီဇအတိုင်း ဘေးကို အမြန်ခုန်ရှောင်လိုက်ပါတယ်။

လင်းရှုဆီက ဓားကို လုသွားတဲ့လူကတော့ သွေးတွေပေနေတဲ့ ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ တိုက်ရိုက်အကိုက်ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ ခါးပိုင်းက မြွေကြီးရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားပါတော့တယ်!

“အားးးး!!!”

အဲဒီလူက လုံးဝ သတိမထားမိခင်မှာတင် အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးရဲ့ ကိုက်ခဲဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပါ။

ဘေးကို ခုန်ရှောင်လိုက်တဲ့ လင်းရှုကတော့ ချွေးအေးတွေ ပျံနေပါတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို အန္တရာယ်များလွန်းလှပါတယ်၊ တကယ်လို့ သူသာ အမြဲတမ်း သတိမထားနေဘူးဆိုရင် အခု ကိုက်စားခံရတာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမှာပါ။

စွန့်စားရှာဖွေရေးအဖွဲ့က လူတွေလည်း လန့်သွားကြပါတယ်။ အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်တွေလိုပဲ မြစိမ်းရောင် ဖြစ်နေတာပါ။ ဒါ့အပြင် ဒီဗီဇပြောင်းသတ္တဝါက ပုန်းကွယ်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းတော်လွန်းတာကြောင့် ဒီစစ်သည်တော်တွေတောင် အခုမှ သတိထားမိကြတာပါ။

“ဒါ အဆင့် (၃) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ ‘အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီး’ ပဲ!” ဒီကြောက်စရာမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။

“အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီး ဟုတ်လား!?” လူတွေ အသက်ရှူမှားကုန်ကြပါတယ်။ ဒီမြွေဟောက်ကြီးက အသန်မာဆုံး အမျိုးအစားတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်ပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် အရောင်ပြောင်းနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ အရေပြားက သူ့ကို ‘လူသတ်သမား’ တစ်ယောက်လို ဖြစ်စေတာလေ။

“ရှူးးးး——”

လင်းရှုဆီက ဓားကို လုသွားတဲ့လူကတော့ မြွေဟောက်ကြီးရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

မြွေကြီးရဲ့ ခေါင်းက အလွန်ကြီးမားပြီး သူ့ရဲ့ သွေးရောင်လွှမ်းနေတဲ့ လျှာကြီးကို ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက် လုပ်နေပါတယ်။ သူက လူတိုင်းကို သူ့ရဲ့ နီရဲတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာက တကယ့်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ပုံပါပဲ။

ဓားရှည်ကိုင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ကြည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။ “ဒါကို သတ်ကြစမ်း! အဆင့် (၃) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါရဲ့ ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ နဲ့ ဒီမြွေရဲ့ အရေပြားကိုဆိုရင် သန်းနဲ့ချီပြီး ရောင်းလို့ရတယ်ဟေ့!”

အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့ လူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားပါတယ်။

“ငှက်တွေက အစာကြောင့် သေကြပြီး လူတွေကတော့ စည်းစိမ်ကြောင့် သေကြတယ်” ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ အခုချိန်မှာ သူတို့တွေက ကြောက်တာထက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပါတော့တယ်။

ဒီအရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီး ပေါ်လာတာကြောင့်ပဲ အဲဒီလူအုပ်စုဟာ ဘေးနားမှာ ပုန်းနေတဲ့ လင်းရှုကို မေ့သွားပုံရပါတယ်။

လင်းရှုကတော့ ချုံပုတ်တွေကြားကနေ အခြေအနေကို အကဲခတ်နေပါတယ်။

သူ့ရဲ့ "ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး" ကို အသက်သွင်းကြည့်လိုက်တော့ အဲဒီလူတွေဟာ အဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

စစ်သည်တော်တွေကို အဆင့် (၁) ကနေ (၉) အထိ သတ်မှတ်ထားတာဖြစ်ပြီး အဆင့် (၉) စစ်သည်တော်တွေကတော့ အသန်မာဆုံးပါပဲ။ အဆင့် (၉) စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားဟာ နိုင်ငံတစ်ခုမှာ နျူကလီးယားလက်နက်တစ်ခု ပိုပိုင်ဆိုင်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲလို့တောင် ဆိုကြပါတယ်။

ဓားရှည်ကြီးကိုင်ထားတဲ့ လူကတော့ ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုတောင် တုန်ခါသွားသလို ခံစားရပြီး သူက အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်ပါတယ်။

အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးက ဒီတောအုပ်ထဲမှာ အရမ်းကို လျင်မြန်ပါတယ်။ အဲဒီလူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာ သူက ချက်ချင်းပဲ ရှောင်လိုက်နိုင်ပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြီး အဲဒီလူကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကြွက်သားအဖုအထစ်နဲ့ လူတစ်ယောက်က ပြေးဝင်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့လက်တွေမှာ ဆူးတွေပါတဲ့ သံလက်သီးစွပ်တွေ ဝတ်ထားပြီး မြွေဟောက်ကြီးရဲ့ ခေါင်းကို အားကုန်ထိုးလိုက်ပါတယ်။

“ဘာလဲဟ!?” ဒါပေမဲ့ မြွေကြီးက သူ့လက်သီးချက်ကြောင့် ဘာမှမဖြစ်သွားပါဘူး။ အဲဒီအစား သူ့ရဲ့ အမြီးနဲ့ ရိုက်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် ကြွက်သားနဲ့လူဟာ လွင့်ထွက်သွားပါတော့တယ်။

နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ စူးရှသွားပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားမြှောင်အချို့ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။

“ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်...” ဓားမြှောင်တွေက လေကိုခွဲပြီး ပျံသန်းသွားပါတယ်။ အစကတော့ မြွေရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ မြွေက လှုပ်ရှားလိုက်တာကြောင့် ဓားမြှောင်တွေက လည်ပင်းအောက်ခြေကို စိုက်ဝင်သွားပါတယ်။

“ရှူးးး!” လည်ပင်းအောက်ခြေကတော့ အကြေးခွံတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်မထားတာကြောင့် ဓားမြှောင်တွေက အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားပါတယ်။ ဒါက မြွေဟောက်ကြီးကို ချက်ချင်းပဲ ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားစေပါတော့တယ်။

'ဗုန်း' ခနဲ အသံနဲ့အတူ သူ့ရဲ့အမြီးကို အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်ရာ အဲဒီလူတွေနောက်က သစ်ပင်ကြီးဟာ တန်းပြီး ကျိုးပြတ်သွားပါတယ်။

တောက်!

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လင်းရှုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျုံ့သွားပြီး ဘေးကို အမြန်လူးလိမ့်ရှောင်လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီသစ်ပင်ကြီးက သူ့ပေါ်ကို ပြိုကျတော့မလို့လေ။

“အားးးး!!!” သံလက်အိတ်စွပ်ထားတဲ့လူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကြွက်သားတွေကလည်း ဖောင်းကားလာပါတယ်။ သူက အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးဆီကို ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တရစပ် ထိုးနှက်ပါတော့တယ်။ သူက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ လက်သီးချက်တွေက လေထုကိုတောင် တဖြန်းဖြန်းမြည်စေပါတယ်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...” အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးက သူ့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်ကို တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာပဲ အဲဒီလူရဲ့ လက်သီးတွေက မြွေရဲ့ခေါင်းပေါ်ကို တည့်တည့်ကျရောက်သွားပါတယ်။

ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီးချက်တွေကို ဆက်တိုက်ခံလိုက်ရတာကြောင့် အရောင်ပြောင်း မြွေဟောက်ကြီးဟာ အနည်းငယ် မူးဝေသွားပုံရပါတယ်။

“အခွင့်အရေးပဲ!” ဓားရှည်ကြီးကိုင်ထားတဲ့လူက ချက်ချင်းပြေးဝင်သွားပြီး မြွေရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရေးကြီးတဲ့နေရာကို ထိုးစိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။

“ပလပ်!” ဒါပေမဲ့ သူ မထင်မှတ်ထားတာက မြွေကြီးက အစိမ်းရောင် အရည်အမြောက်အမြားကို ထွေးထုတ်လိုက်တာပါပဲ။ သူက အငိုက်မိသွားပြီး အဲဒီအစိမ်းရောင်အရည်တွေ စင်ကုန်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်လာပြီး နာကျင်လွန်းလို့ အော်ဟစ်နေပါတော့တယ်။

“သူ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောကို မြန်မြန်တိုက်ကြစမ်း!!!”