အခန်း (၆၄) - ရဲ့ဂူလင်း

“လင်းရှု... မင်း ထပ်နိုင်ပြန်ပြီဟေ့!” လင်းရှုက နောက်ထပ်ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်တာ မြင်တော့ ရန်ထျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။

“ကံမကောင်းတာက ငါတစ်ပွဲပဲ နိုင်သေးတာပါ။”

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ငါတို့ မနက်ဖြန်ကျရင် နောက်ဆုံးအဆင့် ဗိုလ်လုပွဲကို တက်ရတော့မယ်။” အဲဒီအချိန်မှာ ဆရာ လော့လီ ရောက်လာပြီး ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားတွေထဲက ကျန်ရှိတဲ့ ကျောင်းသား (၁၀၀) သာ နောက်တစ်နေ့မှာကျင်းပမယ့် အကျော့အဖြတ်ပွဲစဉ်တွေမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဟာ တကယ့်ကို အတော်ဆုံးသူတွေကို စကာတင် ရွေးချယ်လိုက်တာပါပဲ။

လင်းရှုက ပြုံးပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထန်းထျန်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ထန်ထျန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အေးစက်ပြီး လူသတ်ချင်စိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ကျောင်းသားတွေတောင်မှ သူ့ဆီကထွက်နေတဲ့ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တွေကို ခံစားမိပြီး အဝေးကို အမြန်ရှောင်သွားကြပါတယ်။

ထန်းထျန်းကလည်း လင်းရှုကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ကနေ တစ်ခုခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပါတယ်။

အသံကို မကြားရပေမယ့် သူဘာပြောလိုက်သလဲဆိုတာကို လင်းရှု သိလိုက်ပါတယ်။

“မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်။”

လင်းရှုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ ဘယ်သူ့လက်ချက်နဲ့ ဘယ်သူ သေမလဲဆိုတာကတော့ မသေချာသေးပါဘူး။

“ဟေး... ကြည့်ကြဦး၊ မဲနှိုက်နေကြပြီ!” အဲဒီအချိန်မှာ ရန်ထျန်းက အလယ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်တွေကို လှမ်းကြည့်ရင်း အပေါ်က ကြီးမားတဲ့ သုံးဖက်မြင် ပုံရိပ်ယောင်မှာ မဲနှိုက်နေတာကို တွေ့သွားပါတယ်။

အဲဒီနေ့ရဲ့ အကျော့အဖြတ်ပွဲစဉ်မှာ အနိုင်ရခဲ့တဲ့ ကျောင်းသား (၁၀၀) ထဲကနေ မဲစနစ်နဲ့ လူရွေးချယ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျောင်းသား အများအပြားက အဲဒီနေရာကို ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒီနှစ်ဆုံး စာမေးပွဲ ပွဲစဉ်တွေက တစ်ခါတလေမှာ ကံတရားအပေါ်မှာလည်း မူတည်နေတတ်ပါတယ်။ ကံကောင်းလို့ ကိုယ့်ထက် အားနည်းတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်အဆင့်အတန်းလောက်ပဲ ရှိတဲ့သူနဲ့ တွေ့ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့ အခြေခံအဆင့် စစ်သည်တော်တွေလည်း ရှိနိုင်တာကြောင့်ပါ။

ဒါကြောင့် မဲနှိုက်ခြင်းကလည်း နောက်ဆုံးရလဒ်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိတဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

“ဟားဟား... လင်းရှု၊ မင်းသာ အခြေခံအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်နဲ့ မဲကျပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို တိုက်ရိုက်တက်သွားရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။”

ရန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူတွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေ ရှိသလို၊ အဆင့်တွေ တက်သွားလေလေ ဆုတွေက ပိုများလေလေ ဖြစ်ပါတယ်။

“ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။” လင်းရှုက လက်ကာပြရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်သားပြင်ဆင်ဆီမှာပဲ အာရုံစိုက်နေပါတယ်။

တကယ်လို့ သူက ထိပ်သီး (၁၀) ယောက်စာရင်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း ဒုက္ခများနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်နေရာမှာမဆို ပါရမီရှင်တွေ ရှိစမြဲဖြစ်ပြီး အဲဒီ ထိပ်သီး (၁၀) ယောက်ဆိုတာက ပါရမီရှိရုံတင်မကဘဲ ကျောင်းဆင်းတော့မယ့် ဝါရင့်စီနီယာတွေ ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေဦးမှာပါ။

ကျန်းလင်းကတော့ ပုံရိပ်ယောင်ကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်နားက အပြုံးတစ်ခုက ပေါ်လာပါတယ်။

သူက မဲနှိုက်တဲ့နေရာမှာ လှည့်ကွက်တစ်ခု သုံးထားတာကြောင့် လင်းရှုအနေနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီလူနဲ့ မဖြစ်မနေ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ မဲရလဒ်တွေ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ တချို့က အားနည်းတဲ့သူနဲ့ တွေ့လို့ ဝမ်းသာနေကြသလို၊ တချို့ကတော့ အားသန်တဲ့သူနဲ့ တွေ့ရလို့ ဝမ်းနည်းနေကြပါတယ်။

ဘယ်သူကမှ နောက်ဆုံးအဆင့် ပထမပွဲစဉ်မှာတင် မရှုံးချင်ကြဘူးလေ။

“ဟေး... မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ! နံပါတ် ၁၀၂၄ နဲ့ နံပါတ် ၈...”

“နံပါတ် ၈ ရဲ့ဂူလင်းလား?”

“ဘယ်လိုဖြစ်လို့ သူ ဖြစ်နေရတာလဲ?” ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လော့လီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။

သူက လင်းရှုအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိပေမယ့် ရဲ့ဂူလင်းဆိုတဲ့ အမည်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ မနေနိုင်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရပါတယ်။

ရဲ့ဂူလင်းက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့် ၄ မှာ ရှိတဲ့ စီနီယာတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျောင်းမှာ သိပ်ရှိလေ့မရှိပါဘူး။ သူက သူ့ကိုယ်သူ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ဇွန်ဘီတွေနဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ သားရဲတွေ ရှိရာ အန္တရာယ်များတဲ့ ဒေသတွေကို အမြဲ သွားလာနေတတ်သူပါ။

သူ ပြန်ရောက်လာတာ မကြာသေးဘူးလို့လည်း သတင်းတွေ ထွက်နေပါတယ်။ အဲဒီလောက် ပါရမီထူးတဲ့သူက အဆင့် ၃ စစ်သည်တော် အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလားဆိုတာ လူတွေ စဉ်းစားနေကြပါတယ်။

“အခုတော့ အခြေအနေက နည်းနည်း လက်ဝင်သွားပြီပဲ။” လင်းရှုလည်း အဲဒီအချိန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပါတယ်။

သူလည်း ဒီလူ့နာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။ သူက အမြဲတမ်း အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်နေတတ်တာကြောင့် စီနီယာတန်းမှာ တစ်နှစ် နောက်ကျကျန်နေခဲ့သူပါ။ သူ့အသက်က (၁၉) နှစ် မကျော်သေးတာကြောင့် ကျောင်းကလည်း ဒါကို အသာတကြည် ခွင့်ပြုထားပါတယ်။

ဒီလူက တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပါတယ်!

“လင်းရှု... ဒီညတော့ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း စိတ်မဖိစီးပါနဲ့။ ငါတို့အတန်းကနေ နောက်ဆုံးအဆင့်ထိ တက်နိုင်တဲ့သူ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး၊ အခုဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက်တောင် ပါနေပြီလေ။” လော့လီက ပြောပါတယ်။

“နှစ်ယောက်?” လင်းရှု အံ့အားသင့်သွားပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျန်းယီ လမ်းလျှောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

“ငါလည်း ကံကောင်းလို့ ပါသွားတာပါ။” ကျန်းယီက ဆိုပါတယ်။

သူက အရင်က လင်းရှုကို အထင်သေးခဲ့ဖူးပေမယ့် အခုတော့ လင်းရှုကို ရွယ်တူတန်းတူ တစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ တစ်လကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာပါ။

ဒီပွဲမှာ သူက စစ်သည်တော် အဆင့်နီးပါး ရှိသူတွေနဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရတာကြောင့် သူက တော်တော်လေး ကံကောင်းခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။

“ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးပွဲမှာတင် ငါက ထန်ထျန်းနဲ့ တိုးနေပြီ။” ကျန်းယီက မဲရလဒ်ကို ကြည့်ပြီး ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

ထန်ထျန်းရဲ့ စွမ်းအားက အရင်ကတည်းက အဆင့် ၁ စစ်သည်တော် အဆင့်နဲ့ နီးစပ်နေတာပါ။ အခု “သေခြင်းတရားလမ်းစဥ်” လေ့ကျင့်မှုကနေ ပြန်လာပြီးချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက အဆင့် ၁ စစ်သည်တော် အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

“အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါဦး။” လင်းရှုက ကျန်းယီရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး အားပေးလိုက်ပါတယ်။

ကျန်းယီကလည်း အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အရင်လို စိတ်ပျက်ဖို့ မကောင်းတော့ပါဘူး။

သူ့ရဲ့ အဆောင်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ လင်းရှုက ရေနွေးပူပူနဲ့ ချိုးပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ သက်တောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းလိုက်ပါတယ်။

အရင်က ကွမ်မင်ခံတပ်မှာ တစ်လနီးပါး ရေမချိုးခဲ့ရတာကြောင့် တကယ့်ကို နေရထိုင်ရ ခက်ခဲခဲ့တာပါ။

ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲနေရင်း လင်းရှုက လစဉ် ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့်ကို သတိရသွားပါတယ်။ ဒီနေ့ အနိုင်ရလို့ ရတဲ့ တစ်ကြိမ်နဲ့ဆိုရင် စုစုပေါင်း ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့် နှစ်ကြိမ်တောင် ရှိနေပြီလေ!

ဘာမှ အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ လင်းရှုက စနစ်ထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ပြီး ကံစမ်းမဲ မျက်နှာပြင်ကို နှိပ်လိုက်ပါတယ်။

တကယ်ပဲ အောက်မှာ ပြထားတဲ့ ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့် အရေအတွက်က (၂) ကြိမ် ဖြစ်နေပါတယ်။

လင်းရှုက ကံစမ်းမဲ စတင်ဖို့ နှိပ်လိုက်တဲ့အခါ ရင်းနှီးနေတဲ့ မဲလက်မှတ်လှည့်တဲ့ နေရာကို ရောက်သွားပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ရင်းနှီးနေတဲ့ ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်လှည့်တဲ့ စက်ကြီး ပေါ်လာပါတယ်။

ကံစမ်းမဲ မျက်နှာပြင်က အရင်တစ်ခါနဲ့ ဆင်တူပြီး မဲချပ်ပြားကြီးကို အပိုင်း (၁၀) ပိုင်း ခွဲခြားထားတုန်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် ရှိနေပါတယ်။ အပိုင်း (၃) ပိုင်းက စွမ်းရည်ကတ် တွေ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် (၃) ပိုင်းက ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ တွေ၊ ကျန်တဲ့ (၃) ပိုင်းကတော့ အလားအလာ ဆေးတောင့်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံး အပိုင်းလေးကတော့ အလွန်သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးမှာ ရှိနေပြီး အဲဒါကတော့ အထူးဆုကြီးပါပဲ။

ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲလား? ဒါက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှပါဘူး၊ လက်ဆောင်ထုတ်လည်း ပျောက်နေပုံရတယ်။ ကံစမ်းမဲ အပိုင်းအကန့်တွေက အချိန်တိုင်း ပြောင်းလဲနေပုံရပါတယ်။

ဒီအပြောင်းအလဲတွေက နေ့တိုင်း အသစ်ဖြစ်နေတာ ထင်ပါတယ်။

ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လင်းရှုက မဲစက်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို နှိပ်လိုက်ပြီး စတင်လှည့်လိုက်ပါတယ်။ မဲစက်ကြီးက အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ လည်ပတ်သွားပါတော့တယ်။

အလားအလာ ဆေးတောင့် ဒါမှမဟုတ် အထူးဆုကြီးကိုပဲ သူ လိုချင်မိပါတယ်။ တခြား စွမ်းရည်ကတ်တွေနဲ့ သလင်းကျောက်တွေက လင်းရှုအတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှလို့ပါ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ အခုရှိနေတဲ့ စွမ်းရည်နှစ်ခုကိုတောင် ကျွမ်းကျင်အောင် မလေ့ကျင့်ရသေးသလို၊ ပုံဆောင်ခဲကလည်း စွမ်းအင်စုပ်ယူဖို့ကလွဲရင် ပိုက်ဆံနဲ့ပဲ ပြန်ရောင်းလို့ရမှာပါ။ သူက ပိုက်ဆံလည်း သိပ်မလိုလှပါဘူး။

“ရပ်တော့၊ ရပ်တော့၊ ရပ်တော့!!!” လက်တံက အထူးဆုကြီး ဆီမှာ ရပ်တော့မလို ဖြစ်နေတာ မြင်တော့ လင်းရှု မနေနိုင်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

အရင်တစ်ခါ ရခဲ့တဲ့ဆုက “ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ” ဆိုတဲ့ စွမ်းရည်ကတ်ဖြစ်ပြီး၊ အခု အထူးဆုကြီးကိုသာ ထပ်ရရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပါဘူး။

လင်းရှု အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတုန်းမှာပဲ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ လက်တံက စွမ်းရည်ကတ် အပိုင်းဆီကို ရွေ့သွားပါတယ်။

“ဟာကွာ!”

ဒါက တကယ့်ကို လူလိမ်ကွက်ပဲ။ လက်တံက အထူးဆုကြီးမှာ ရပ်နေတာကို အထင်အရှား မြင်နေရပါလျက်နဲ့ နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှာ ရွှေ့သွားတာပါ!

လင်းရှုက ကျန်တဲ့ ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ်ကိုတော့ ထပ်မသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီနေ့ မဲစက်ထဲမှာ သိပ်ပြီး အသုံးဝင်မယ့်အရာတွေ မပါဘူးလေ။

သူက စိတ်ထဲကနေ စနစ်မျက်နှာပြင်ကနေ ပြန်ထွက်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုနဲ့အတူ ဝင်းလက်နေတဲ့ ကတ်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာပါတော့တယ်။