အခန်း (၆၀) - ကြယ်တစ်ပွင့် တံဆိပ်!
"ဒီစစ်ဆင်ရေးကို ငါ အဆုံးသတ် နိဂုံးချုပ်လိုက်မယ်။"
ချင်ချန်းက မတ်မတ်ရပ်နေတဲ့ လူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လေးနက်တဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒီစစ်ဆင်ရေးက တစ်လကြာမြင့်ခဲ့တယ်။ အမှတ် (၁) အသင်းမှာ ခုနစ်ယောက် သေဆုံးပြီး သုံးယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်။"
"အမှတ် (၂) အသင်းမှာ ခြောက်ယောက် သေဆုံးပြီး လေးယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်။"
"အမှတ် (၃) အသင်းမှာ ငါးယောက် သေဆုံးပြီး ငါးယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်။"
"အမှတ် (၄) အသင်းမှာ လေးယောက် သေဆုံးပြီး ခြောက်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်။"
ချင်ချန်းရဲ့ စကားကို နားထောင်ပြီး လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပါတယ်။ အရင်က သူတို့ဘေးမှာ အတူတူရှိခဲ့တဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေဟာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပါဘူး။
တချို့စစ်သားတွေဆိုရင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသံတွေတောင် တိမ်ဝင်သွားကြပါတယ်။ ယောက်ျားတွေဟာ တကယ်ကို နာကျင်ရတဲ့အခါမှသာ မျက်ရည်ကျတတ်တာပါ။
"နည်းပြအဖွဲ့ထဲမှာလည်း တစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့တယ်။" ချင်ချန်းက ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောပါတယ်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြပါတယ်။ အဖွဲ့ထဲက နည်းပြတွေဆိုတာ အဆင့် ၃ နဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေလေ။ အဲ့ဒီလိုလူတွေတောင် တစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့တယ်ဆိုတော့...
သူတို့တွေ ဘယ်လိုမျိုး မိစ္ဆာကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလဲ? ဒါကို တွေးမိပြီး လူတိုင်း စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ အသက်ရှူမှားသွားကြပါတယ်။
"ကဲ... အခု ဒီတစ်ခေါက်အတွက် ဆုလာဘ်တွေကို ချီးမြှင့်တော့မယ်။" ချင်ချန်း ပြောလိုက်တာနဲ့ သူ့ဘေးက နည်းပြနှစ်ယောက်ဟာ သူတို့လက်ထဲက အနက်ရောင် သေတ္တာလေးတွေကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
အထဲမှာတော့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
"ဒီတစ်ခေါက် 'ရှင်းလင်းရေး' တာဝန်က တကယ်ကို ခက်ခဲခဲ့တာကြောင့် လူတစ်ဦးချင်းစီကို ကြယ်တစ်ပွင့် တံဆိပ်တစ်ခုစီ ချီးမြှင့်သွားမှာ ဖြစ်တယ်။" ချင်ချန်းက သူ့ဘေးက နည်းပြနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။
ကြယ်တစ်ပွင့် တံဆိပ်?
လင်းရှု အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။
ဒီတံဆိပ်ကို အဖွဲ့ချုပ်စစ်သားတွေသာ ရရှိနိုင်တာဖြစ်ပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်ကနေ ငါးပွင့်အထိ အဆင့်ဆင့် ရှိပါတယ်။ ကြယ်အရေအတွက် များလေလေ၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုက ပိုပြီး ကြီးမားလေလေပါပဲ။
ဒီကြယ်တစ်ပွင့် တံဆိပ်ကိုလည်း အထင်သေးလို့ မရပါဘူး။ ဒီတံဆိပ်ရှိရင် သွားလာရေးကိစ္စတွေမှာ ဦးစားပေးခံရမယ့်အပြင် ရဲတွေကလည်း မင်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးလို့ မရပါဘူး။
တံဆိပ်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ နောက်ကျောမှာ သီးသန့် ကုဒ်နံပါတ်တစ်ခုစီ ပါရှိပြီး စစ်သည်တော်အဖွဲ့ချုပ် ဝဘ်ဆိုက်မှာ အတည်ပြုချက် ရယူပြီးရင် ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ယူတဲ့အခါမှာတောင် လျှော့စျေးတွေ ရနိုင်ပါသေးတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ နည်းပြတွေက လူတိုင်းရဲ့ ပုခုံးပေါ်မှာ ကြယ်တစ်ပွင့် တံဆိပ်ကို လာရောက် တပ်ဆင်ပေးခဲ့ကြပါတယ်။
လူတိုင်း စစ်ရေးပြ အလေးပြုလိုက်ကြပြီးနောက်မှာတော့ လူစုခွဲလိုက်ကြပါတယ်။
"လင်းရှု၊ ဒီကို ခဏလာဦး။" လင်းရှု သူ့အခန်းကို ပြန်ဖို့လုပ်နေတုန်းမှာပဲ ချင်ချန်းက လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။
ချင်ချန်းရဲ့ စကားကြောင့် လင်းရှု အံ့သြသွားပေမဲ့ သူ့ဆီကို သွားလိုက်ပါတယ်။
ဧည့်ခန်းမရဲ့ ရှေ့ပိုင်းကို ရောက်တဲ့အခါ ချင်ချန်းက လေယာဉ်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်နေပါတယ်။
အခုဆိုရင် သူတို့ဟာ ရှင်းယောင်မြို့ရဲ့ အပေါ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး လေဆိပ်နဲ့လည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပါပြီ။
"မင်း အဖွဲ့ချုပ်စစ်သား တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်စိတ် ရှိလား?" ချင်ချန်းက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ လင်းရှုဘက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုက သူ့ကို အရမ်း အံ့သြအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လို့ပါ။ သူ ဒီကို စရောက်ကာစတုန်းကတော့ လင်းရှုဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြစ်မှားမိလို့ ဒီ 'ရှင်းလင်းရေး' တာဝန်ကို အပို့ခံရတာလို့ပဲ ချင်ချန်း ထင်ခဲ့တာပါ။
အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လင်းရှုရဲ့ ခွန်အားဟာ အဆင့် ၁ စစ်သည်တော်အောက်မှာပဲ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ လင်းရှုက အဆင့် ၂ စစ်သည်တော် ဖြစ်ခါနီးနေပြီဆိုတာ သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး!
ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? စတားဝင်း မြို့ရဲ့ အတော်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေတောင် ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ!
ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတာက ဒီကောင်လေးဟာ အဖွဲ့ချုပ်အစိုးရက အလိုရှိနေတဲ့ 'Shadow' နဲ့ 'အထီးကျန်ဝံပုလွေ' တို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တာပါ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့် ၃ စစ်သည်တော်တွေလေ!
စစ်သားတွေက လင်းရှု တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာပါလို့ ကျိန်ဆိုပြီး မပြောခဲ့ရင် သူ လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
လင်းရှုက တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်တော့ ချင်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆက်ပြောပါတယ်။ "မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်း မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ရောက်မှာ သေချာတယ်၊ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။"
ချင်ချန်းက လင်းရှုကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တာပါ။ အဖွဲ့ချုပ်စစ်သားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ ဗိုလ်ချုပ် ဒါမှမဟုတ် တခြား အဆင့်မြင့်ရာထူးတွေ ရသွားပြီဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါဟာ စစ်သည်တော်တော်များများ အိမ်မက်မက်ကြတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
"ကျွန်တော် ငြင်းပါရစေ။" လင်းရှုက ဘာမှတောင် စဉ်းစားမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။
ချင်ချန်း အံ့သြသွားပြီး "ဘာလို့လဲ?" လို့ အလိုအလျောက် မေးမိသွားပါတယ်။ သာမန်လူဆိုရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို လုံးဝ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ကျွန်တော်က အခုမှ ဒုတိယနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ တက္ကသိုလ် ဆက်တက်ချင်သေးလို့ပါ" လို့ လင်းရှုက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ လေသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ချင်ချန်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက လင်းရှုကို ကြည့်ပြီး "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ကျောင်းပြီးလို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့လို့ရတယ်" လို့ ဆက်ပြောပါတယ်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
မကြာခင်မှာပဲ လေယာဉ်ဟာ လေဆိပ်ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ရောက်ရှိပြီး ဆင်းသက်လိုက်ပါတယ်။
ရွှီဝမ်၊ လီယီနဲ့ တခြားသူတွေက အဖွဲ့ချုပ်အစိုးရဆီ ပြန်ကြမှာဖြစ်ပြီး လင်းရှုကတော့ ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီကို ပြန်ရမှာပါ။
တစ်လလုံးလုံး သေရေးရှင်ရေး အတူတူ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် သူတို့ကြားမှာ ခိုင်မာတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ရှိနေပါပြီ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ လင်းရှုက သူတို့ကို ဖက်လိုက်ပြီး "နှုတ်ဆက်ပါတယ်" လို့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ်!" ရွှီဝမ်ကလည်း ပြုံးပြီး ပြန်ပြောပါတယ်။
"အားရင်လည်း ငါတို့ဆီ လာလည်ဦးနော်" လို့ လီယီက အနည်းငယ် နှမြောတသသနဲ့ ပြောပါတယ်။
လင်းရှု ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးနောက် သူ့ဘေးက စက်ရုပ်ဝံပုလွေပေါ်က ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး အပေါ်တက်လိုက်ပါတယ်။ 'မသေမျိုးဝိညာဉ်လှံ' ထည့်ထားတဲ့ သေတ္တာကြီးကို ကျောပိုးပြီး စတားဝင်း အကယ်ဒမီဆီကို အပြင်းနှင်သွားပါတော့တယ်။
"ဒါနဲ့... သူက ဒီနေ့ စာမေးပွဲ ဖြေရမှာဆိုတာ ငါ အခုမှ သတိရတယ်၊ သူက အခုမှ ဒုတိယနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ" လို့ လီယီက ခါးခါးသီးသီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
တစ်လလုံး အတူတူ နေခဲ့ကြတော့ လီယီတို့အဖွဲ့ဟာ လင်းရှုကို ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို့တောင် မမြင်နိုင်ကြတော့ပါဘူး။
"သူက ငါတို့ မရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားတော့မှာပါ" လို့ လင်းရှုရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရွှီဝမ်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
စက်ရုပ်ဝံပုလွေက အရမ်းမြန်ပြီး သာမန် သံလိုက်ကား တွေနဲ့တောင် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခွံကတော့ အတွင်းပိုင်းမှာ စက်သွားတွေ လည်ပတ်နေတာကို မြင်နိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပါ။
"ဟိုး... တကယ့်ကို လန်းတာပဲ!" လင်းရှု ဒီစက်ရုပ်ဝံပုလွေကြီးကို စီးလာတာကို မြင်တော့ လူငယ်အချို့က အရမ်းအားကျနေကြပါတယ်။
"ဒါက စက်ရုပ်ခေတ်က ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးလား? အတုလုပ်ထားတာလား?" လို့ သိတဲ့လူအချို့ကလည်း အံ့သြတကြီး မေးကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အရင်ခေတ်က နည်းပညာတွေက အခုခေတ်နဲ့ မတူတာကြောင့် ထုတ်လုပ်ပုံတွေလည်း မတူပါဘူး။ အတုလုပ်ထားတယ်ဆိုရင်တောင် လင်းရှုဆီက စက်ရုပ်ဝံပုလွေလိုမျိုးတော့ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ထန်းမိသားစုရဲ့ ဧည့်ခန်းထဲမှာတော့ ထန်းမူပိုင်က ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေပါတယ်။
"သူနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ တစ်လရှိပြီ၊ Shadow တော့ သေပြီ ထင်တယ်"
အချိန်ဆွဲနေရင် ပြဿနာတက်နိုင်တာကြောင့် ထန်းမူပိုင်က အဖွဲ့ချုပ်အစိုးရက အလိုရှိဆုံး လူသတ်သမား 'Shadow' ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး လင်းရှုကို အပြတ်ရှင်းခိုင်းထားတာပါ။
ဒါပေမဲ့ တစ်လကြာလို့ အခြေအနေမေးဖို့ ဆက်သွယ်ကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ပါဘူး။ သူက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပါပဲ။
"သခင်... သခင်ကြီး..."
အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်ဟာ အမောတကောနဲ့ ပြေးဝင်လာပါတယ်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ?" ထန်းမူပိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"လင်းရှုဆိုတဲ့ ကောင်လေးက မသေဘူး! သူ အခု ပြန်ရောက်နေပြီ!"
ဘာ!?
ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ထန်းမူပိုင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ ချက်ချင်း ပြူးသွားပါတော့တယ်။