အခန်း (၆) - ဇွန်ဘီဘော့စ်
အပိုမှတ် ၂ မှတ်?
လင်းရှုတစ်ယောက် အရမ်းကို ဝမ်းသာသွားပါတယ်။ အစကတော့ အဆင့်တစ်ခုတက်တိုင်း အပိုမှတ် ၁ မှတ်ပဲ ရမယ်လို့ သူထင်ထားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ အဆင့်တက်လိုက်တာနဲ့ အပိုမှတ် ၂ မှတ်တောင် ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ!
ဒါဆိုရင် အဆင့် (၃) ရောက်ရင် အပိုမှတ် ၃ မှတ် ရမှာလား?
လင်းရှုကတော့ တွေဝေမနေတော့ဘဲ ရလာတဲ့ အမှတ် ၂ မှတ်စလုံးကို ခွန်အား ထဲမှာပဲ ထည့်လိုက်ပါတော့တယ်။
လက်ရှိမှာတော့ သူ့ရဲ့ခွန်အားက ၃၈ မှတ် ရှိနေပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ပျမ်းမျှအဆင့်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ တခြားဘက်ကနေ ဇွန်ဘီတွေက ပြေးဝင်လာတာကြောင့် လင်းရှု လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ နောက်ဆုတ်လိုက်ရပါတယ်။
ကျန်းယီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားပါတယ်။
သူက အဆင့်နိမ့် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လင်းရှုထက် အများကြီး ပိုသန်မာတာပါ။ သူက ရှေ့ကိုပြေးသွားပြီး သူ့ရဲ့အင်အားကိုသုံးကာ ဇွန်ဘီအချို့ကို ဓားနဲ့ပိုင်းပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ရှင်းလင်းလိုက်ပါတယ်။
“မိုက်တယ် ကျန်းယီ” ရဲ့ချိုးကလည်း အလောတကြီး ပြေးသွားပြီး ကျန်းယီကို ဝိုင်းမြှောက်ပင့်ပေးနေပါတယ်။
“ခုနကတော့ ဘယ်သူကများ ရှေ့မထွက်ရဲဘဲ ကြောက်နေတာပါလိမ့်?” ရန်ထျန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။
“မင်း...” ကျန်းယီက ရန်ထျန်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး မျက်နှာကလည်း ပျက်သွားပါတယ်။
လင်းရှုကတော့ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးက ဇွန်ဘီတွေကို သတ်ပြီး အဆင့်တက်ဖို့ပါပဲ။
ကျန်းယီက ဇွန်ဘီအချို့ကို အရင်ဦးအောင် သတ်လိုက်တာကြောင့် လင်းရှုတော့ နှမြောတသဖြစ်သွားရပါတယ်။
အဲဒါတွေက သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံမှတ်တွေလေ!
သူတို့ မြို့ထဲကို ဆက်ပြီး တိုးဝင်သွားတဲ့အခါမှာတော့ မြို့ရဲ့ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရပါတယ်။ ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လင်းရှုကတော့ အံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှူမှားသွားရပါတယ်။
ခုနက ကြည့်လိုက်တုန်းက တောအုပ်ကြီးလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သစ်ပင်တွေက အရမ်းရှည်လွန်းလို့ အဆောက်အဦးတွေကို ဖုံးအုပ်ထားတာပါ။
ရန်ထျန်းနဲ့ တခြားသူတွေကတော့ ဘာကောင် ထွက်လာမလဲဆိုတာကို ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ ဝေ့ကြည့်နေကြပါတယ်။
“ဒီဇွန်ဘီတွေ နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီ၊ ငါပဲ ရှင်းလိုက်မယ်!” ရဲ့ချိုးက တရွေ့ရွေ့လာနေတဲ့ ဇွန်ဘီအချို့ကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးထွက်သွားပါတယ်။
“ငါတို့လည်း သွားရအောင်!” ရန်ထျန်းကလည်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေ့ကျင့်ဖို့ လာတာဆိုတော့ ဇွန်ဘီတွေကို တွေ့တဲ့အခါ အနည်းဆုံး တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်လောက်တော့ ကိုယ်တိုင်သတ်နိုင်မှ ဖြစ်မှာလေ။
“ဂရား..!” ဒါပေမဲ့ ရဲ့ချိုး သူတို့ရှေ့ကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ အနီးဆုံးက ဇွန်ဘီက အရှိန်အဟုန်နဲ့ သူ့ဆီကို ပြေးဝင်လာပါတယ်။
ဒါက အရမ်းရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလို့ ရဲ့ချိုးတစ်ယောက် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားပါတော့တယ်။
ဇွန်ဘီက သူ့ရဲ့ သွေးတွေပေနေတဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြီး ရဲ့ချိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုက်ဖို့ လုပ်နေပါပြီ!
“ဖယ်စမ်း!” ကျန်းယီက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဇွန်ဘီရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ကန်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် ဇွန်ဘီက ဘေးကို လွင့်ထွက်သွားပါတယ်။
“ဒီဇွန်ဘီက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေတာလဲ!”
လင်းရှုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျုံ့သွားပြီး "ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး" ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။
အဆင့် (၁) ဇွန်ဘီဘော့စ်
လက္ခဏာရပ်များ: အလွန်လျင်မြန်ခြင်း၊ ထက်မြက်သော လက်သည်းနှင့် သွားများရှိခြင်း၊ အဆင့် (၁) ဇွန်ဘီများကို ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း။
စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်: ၅၈၀
ဘာကြီးလဲဟ!
ဇွန်ဘီဘော့စ်တဲ့လား!
“ရန်ထျန်း! အဲဒီနား မသွားနဲ့ဦး!” လင်းရှုက ဒါကို သိလိုက်တာနဲ့ ရန်ထျန်းကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ?” ရန်ထျန်းက လင်းရှုကို သံသယစိတ်နဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
“အဲဒါက ဇွန်ဘီဘော့စ် ကွ၊ သူက တခြား အဆင့် (၁) ဇွန်ဘီတွေကို ခေါ်နိုင်တယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်” လင်းရှုက တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုက ဇွန်ဘီတွေကိုသတ်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ ရချင်တာမှန်ပေမဲ့ သူ့အသက်က ပိုအရေးကြီးတာ သူသိပါတယ်။
“အပိုတွေ! ဘာဘော့စ်အဆင့်လဲ၊ သတ်လိုက်ရင် ပြီးတာကို!” ကျန်းယီကတော့ လင်းရှုကို မကျေနပ်တာ သိသာနေပြီး သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ကိုင်ကာ ရှေ့ကို တန်းပြေးသွားပါတော့တယ်။
ကျန်းယီက ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်တိုင်း ဇွန်ဘီဘော့စ်က ရှောင်ရမှန်း သိနေပါတယ်။ သူက ဆက်တိုက်ရှောင်နေရင်းကနေ သူ့ရဲ့ထက်မြက်တဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ ကျန်းယီရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ကုတ်ဆွဲလိုက်ရာ ဝတ်စုံမှာ အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားပါတယ်။
“ဖယ်စမ်း!” ကျန်းယီက သူ့ဝတ်စုံကို ပြန်ဆွဲလိုက်ရင်း ဇွန်ဘီဘော့စ်ရဲ့ လက်မောင်းကို ပိုင်းချလိုက်ပါတယ်။ 'ဘုန်း' ခနဲ အသံနဲ့အတူ လက်မောင်းဟာ ပြတ်ထွက်သွားပါတော့တယ်။
“ဂရား...!!!” ဇွန်ဘီက ရုတ်တရက် တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားလောက်အောင် ကျယ်လောင်တဲ့ အော်ဟစ်သံကြီးကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်။
“တွေ့လား အသုံးမကျတဲ့ကောင်။ ငါ ကျန်းယီက ဒီလိုဇွန်ဘီမျိုးကို အေးဆေး ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ကွ”
သူက လင်းရှုဘက်ကို လှည့်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်ပါတယ်။
“ကျန်းယီ... မင်း... မင်းနောက်မှာ...” အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရဲ့ချိုးက ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ နောက်ကို ဆုတ်ရင်း အားကုန်အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုလည်း အဲဒီဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်သွားရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ "ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး" ပြောတာ တကယ်မှန်နေတာပဲ၊ ဇွန်ဘီတွေ သူတို့ဆီကို အုပ်စုလိုက် ပြေးလာနေကြပြီ!
ကျန်းယီ လှည့်ကြည့်လိုက်ရုံရှိသေးတယ်၊ သူ့နောက်ကနေ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က ခုန်အုပ်လိုက်ပါတယ်။
ဇွန်ဘီတွေက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာလိုက်တာ ဆယ်ကောင်ကျော်တောင် ရှိနေပါပြီ။
ကျန်းယီတစ်ယောက် စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုတ်ရင်းနဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ဆက်တိုက် ခုတ်နေရပါတယ်။ ဇွန်ဘီအရေအတွက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့တာပါ။
“လင်းရှု! မင်း ဘယ်ကို ပြေးသွားတာလဲ!” ကျန်းယီ ခုတ်ချလိုက်လို့ လဲနေပေမဲ့ မသေသေးတဲ့ ဇွန်ဘီဆီကို လင်းရှုက ပြေးသွားပြီး နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်ပိုင်းလိုက်တာကို ကျန်းယီ မြင်လိုက်ရပါတယ်။
“ဒင်! ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်၊ အဆင့် (၁) ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၀၀ ရရှိပါတယ်!” ဆိုတဲ့ ကြည်လင်တဲ့ အသံလေး ထပ်ထွက်လာပြန်ပါတယ်။
ဒီစနစ်ရဲ့ အေးစက်စက်အသံက လင်းရှုနားထဲမှာတော့ သာယာလို့နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဆင့် (၃) ရောက်ဖို့ကတော့ နည်းနည်းလိုပါသေးတယ်။ သူ့စိတ်ထဲက တိုးတက်မှုပြတန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ၂၀၀/၅၀၀ ဖြစ်နေတာပါ။
နောက်ထပ် သုံးကောင်၊ သုံးကောင်ပဲ လိုတော့တယ်!
“လင်းရှု! အခုပဲ ပြေးကြရအောင်!” ဇွန်ဘီတွေ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာတာကို မြင်တော့ ရန်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
ခုနက ကြောင်နေတဲ့ ကျန်းယီလည်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ ထွက်ပြေးပါတော့တယ်။ ဒီလောက်များတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကြားမှာ အကိုက်ခံရလို့ ပိုးကူးသွားရင်တော့ အားလုံးပြီးပြီလေ!
သူက အတန်းထဲမှာ သန်မာတယ်လို့ ဆိုရပေမဲ့ အသေတော့ အတော်ကြောက်ပုံရပါတယ်။
“ကျန်းယီ! ငါ့ကို စောင့်ဦးလေ!” ရဲ့ချိုးကတော့ ကြောက်လွန်းလို့ ဘောင်းဘီထဲမှာတင် ဆီးထွက်မတတ် ဖြစ်နေပြီး ကျန်းယီနောက်ကို ကပ်လိုက်သွားပါတယ်။
လင်းရှုကတော့ သူ့ကို ဝိုင်းထားတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ကြည့်ပြီး သွေးတွေ ဆူပွက်လာပါတယ်။
သူက အခုထိ အားမသန်သေးပါဘူး။ ဇွန်ဘီတွေကို သတ်နိုင်သရွေ့ အဆင့်တွေ အများကြီး ထပ်တက်ဖို့က ဖြစ်နိုင်တယ်လေ!
ဇွန်ဘီဘော့စ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အဆင့် (၁) ဇွန်ဘီတွေက နှေးပါတယ်။ သူ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားနေရသလို၊ ဇွန်ဘီဘော့စ်ကလည်း အခုချိန်မှာ ရပ်နေပြီး ပြတ်သွားတဲ့ လက်မောင်းကို ပြန်တပ်ဖို့ ကြိုးစားနေပုံရပါတယ်။
'ဒါ အခွင့်အရေးပဲ! ဘေးအန္တရာယ်ကြီးလေလေ အကျိုးအမြတ်များလေလေပဲ၊ ငါ စွန့်စားကြည့်မယ်!'
သူက တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဘေးကနေ ကပ်လာတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ပိုင်းချလိုက်ပါတယ်။
“ဗုန်း!” ဇွန်ဘီရဲ့ ခေါင်းက ပြတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးတွေ ပန်းထွက်သွားပါတယ်။
ဒီနေ့မှ ဇွန်ဘီတွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတ်ဖူးတာဆိုတော့ လင်းရှုတစ်ယောက် ရွံရှာသလိုလိုနဲ့ ပျို့အန်ချင်သလိုတောင် ဖြစ်လာပါတယ်။
“လင်းရှု...” လင်းရှု ဇွန်ဘီတွေကို ဆက်တိုက်သတ်နေတာကို မြင်တော့ ရန်ထျန်းလည်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သူ့ဓားကိုဆွဲကာ လင်းရှုနဲ့အတူ ဝင်တိုက်ပါတော့တယ်။
ဇွန်ဘီတွေက တုံ့ပြန်မှု နှေးတာကြောင့် လင်းရှုရဲ့ တရစပ် ခုတ်ချက်တွေအောက်မှာ ဇွန်ဘီတွေ အများကြီး သေဆုံးသွားပါတယ်။
အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ ရရှိကြောင်း အကြောင်းကြားချက်တွေကလည်း မပြတ်တမ်း ပေါ်လာနေတာပေါ့။
“ဒါတွေအတွက်နဲ့ ဒီလောက်အထိ စွန့်စားဖို့ လိုလို့လားကွာ...” ရန်ထျန်းကတော့ ဇွန်ဘီတွေကို ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းနေတဲ့ လင်းရှုကိုကြည့်ပြီး ကျောချမ်းသလိုလိုနဲ့ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေပါတယ်။
“ဂရား..!” အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဇွန်ဘီဘော့စ်က သူ့ရဲ့ပြတ်နေတဲ့ လက်မောင်းကို ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်ကပ်ပြီးသွားပါပြီ။ လင်းရှုက သူ့ရဲ့ဇွန်ဘီအုပ်စုကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်နေတာကို တွေ့သွားတော့ သူက ချက်ချင်းပဲ ရှေ့ကို ပြေးဝင်လာပါတော့တယ်!