အခန်း (၃၅) - ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း

တစ်ရက်ကြာ အနားယူပြီးနောက်၊ လင်းရှုဟာ နောက်တစ်နေ့မနက်စောစောမှာပဲ အကယ်ဒမီကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ပါတယ်။ သူလိုအပ်တဲ့ တိုက်ပွဲဝတ်စုံတွေနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူဖို့ မြို့လယ်ခေါင်ကို ဦးတည်လိုက်တာပါ။

ဒီနေ့မနက်မှာတော့ မြူထူတွေက အရမ်းထူထပ်နေပြီး မြင်ကွင်းက တော်တော်လေးကို မှုန်ဝါးနေပါတယ်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဖြတ်သွားဖြတ်လာတွေကိုတောင် သေချာမမြင်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးပါ။

လင်းရှု ဆက်လျှောက်နေရင်းမှာပဲ ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့မျက်သူငယ်အိမ်တွေ ကျုံ့သွားပြီး နောက်ဘက်ကို ခြေထောက်နဲ့ အားပါပါ ကန်ထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်!

“ဘုန်း!” ပုံရိပ်တစ်ခုဟာ ချက်ချင်းပဲ လွင့်ထွက်သွားပါတယ်။

‘ဒါ ဘယ်သူလဲ!?’

လင်းရှု အံ့အားသင့်သွားမိတယ်။ မနက်စောစော မြူထူတွေကြောင့် မြင်ကွင်းက အရမ်းနည်းနေပေမဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း မျက်လုံး ကတစ်ဆင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဆင့် (၁) စစ်သည်တော် ၅ ယောက်ကနေ ၆ ယောက်ခန့် ဝိုင်းရံထားတယ်ဆိုတာကို လင်းရှု ချက်ချင်း သိလိုက်ရပါတယ်။

“ဟင်း... မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဒီလောက်မြန်နေတာတောင် တရားဝင် စစ်သည်တော်တစ်ယောက် မဖြစ်သေးဘူးဆိုတာ ငါတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ။” လင်းရှုရဲ့ ကန်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားတဲ့ လူက အေးစက်စက် အပြုံးနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီလူ ၅ ယောက် ၆ ယောက်ဟာ လင်းရှုဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ဝိုင်းလိုက်ကြပါတယ်။

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ?” လင်းရှုက သူတို့ကို အေးစက်စက် ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

“ငါတို့က ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ပိုအရေးကြီးတာက မင်း ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ သေရတော့မှာပဲ။” အဲဒီလူက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်ပြီး လင်းရှုရဲ့ မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်ပါတော့တယ်။

တကယ်တော့ ဒီနေရာက မြို့ထဲဖြစ်ပြီး အနာဂတ်ကမ္ဘာမှာလည်း ရဲတပ်ဖွဲ့လိုမျိုး အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ စစ်သည်တော်တွေက မြို့ထဲမှာ လူသတ်ရဲတယ်ဆိုရင် သူတို့လည်း အသေခံရမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မနက်မှာ မြူတွေက အရမ်းထူပြီး မြင်ကွင်းက မှုန်ဝါးနေတာကြောင့် ဒီလိုရာသီဥတုမျိုးမှာ လူတစ်ယောက် သေသွားတာကို ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ?

လင်းရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေမဲ့ ရှောင်မဖယ်ဘဲ လက်သီးနဲ့ တိုက်ရိုက် တန်ပြန်ထိုးနှက်လိုက်ပါတယ်!

မာတာကို မာတာနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်လိုက်တာပါ!

အဲဒီစစ်သည်တော်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ယုတ်မာစွာ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ သူက စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့? စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးမှာ အရင်းအမြစ်စွမ်းအင် တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား!

“ဘုန်း!”

လက်သီးချင်း ထိတွေ့သွားပြီးနောက် အရိုးကျိုးသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

အဲဒီလူက လင်းရှုရဲ့ လက်သီးကို အလွယ်တကူ ချိုးပစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ လင်းရှုရဲ့ လက်သီးအစား သူ့ရဲ့ အရိုးတွေနဲ့ ကြွက်သားတွေကသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုမျိုး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးကြေကုန်ပါတယ်။

အဲဒီလက်သီးချက်က ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်၊ တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းလွန်းလှပါတယ်။

လင်းရှုက သူ့ကို တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မပေးတော့ပါဘူး။ လက်သီးကို မြှောက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်ပါတယ်။

“မင်းက တကယ်ကြီး ကိုယ်ခံပညာတွေကို ကျင့်ကြံထားတာလား!” အဲဒီလူဟာ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့သွားရပါတယ်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လင်းရှုက အရမ်းကို မြန်ဆန်လွန်းနေပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာတင် လင်းရှုရဲ့ လက်သီးတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိမှန်သွားခဲ့ပါပြီ!

တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်!

“ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း!”

အရင်ကတော့ လင်းရှုဟာ စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါး လေးပဲဆိုပြီး ပေါ့ဆခဲ့တာကြောင့် လင်းရှုကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မိတာပါ။ အခုတော့ သူဟာ ခုခံဖို့ပဲ ကြိုးစားနိုင်ပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ လင်းရှုရဲ့ လက်သီးတွေကို သူ ကာကွယ်ထားနိုင်ရင်တောင်မှ Rupturing Fist (အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်စေသော လက်သီး) ရဲ့အစွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပါတယ်။ ဒါဟာ ခံစစ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုနိုင်တဲ့ လက်သီးကွက်မျိုး မဟုတ်လား။

လင်းရှုကတော့ လက်သီးတွေကို တရစပ် ပစ်ထုတ်နေတုန်းပါပဲ!

အဲဒီလူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကနေ ပြင်းထန်တဲ့ အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်မှာတော့ သူဟာ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားပါတော့တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေကတော့ မတရားခံရသလိုမျိုး ပြူးကျယ်နေဆဲပါ။

အားလုံးဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ပျက်သွားတာပါ။

ကျန်နေတဲ့ စစ်သည်တော်အချို့ဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။ သူတို့ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ လင်းရှုဟာ ထန်းထျန်းကို အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင်မှ အလွန်ဆုံးရှိလှ စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါးပဲ ရှိရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီစစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါးက အဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တာလဲ!?

“သတ်ကြ!”

“ဒင်~~ပိုင်ရှင် အဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၅၀‌၀ ရရှိပါတယ်။”

လင်းရှု နောက်ဘက်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဒီအဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တွေဟာ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ လူသားတွေလို့ မမြင်တော့ဘဲ အတွေ့အကြုံမှတ် တွေအဖြစ်ပဲ မြင်နေပါတော့တယ်။ အားလုံးက အတွေ့အကြုံမှတ်တွေချည်းပါပဲ!

တခြားသူကို သတ်ရင် ကိုယ်လည်း အသတ်ခံရဖို့ ပြင်ထားရမှာပဲလေ!

စစ်သည်တော်တွေ ဒီလောက်သန်မာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက စွမ်းရည်  တစ်ခုကို အသုံးချနိုင်လို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေက လက်နက်သုံးရတာကိုပဲ ကျွမ်းကျင်ပုံရပြီး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာတော့ သိပ်မတော်ကြပါဘူး။

ဒါကြောင့် လင်းရှုအတွက်တော့ ဒီစစ်သည်တော်တွေဟာ သူနဲ့ အဆင့်တူလောက်ပါပဲ။

“ငါ့ရဲ့ ‘Rupturing Fist’ ကို မင်းတို့အားလုံး မြည်းစမ်းကြည့်စေရမယ်!” သူ့ကို သတ်ချင်နေတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ကြည့်ပြီး လင်းရှုက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

Rupturing Fist ဟာ ငွေအဆင့်စွမ်းရည်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တာကြောင့် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပါတယ်။ ဒီလူတွေဟာ လင်းရှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံးဝ မဝံ့ရဲကြတော့ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဟာ လင်းရှုရဲ့ ရင်ဘတ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့နှလုံးသားဆီကနေ စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူ သူ့နှလုံးသားဟာ ပေါက်ကွဲသွားပါတော့တယ်။

“ဖယ်ကြစမ်း၊ ဖယ်ကြ!” လင်းရှုက စစ်သည်တော် သုံးယောက်ကို ဆက်တိုက် သတ်ပစ်လိုက်တာကြောင့် ကျန်နေတဲ့ စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ဟာ ထိတ်လန့်လွန်းလို့ မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့ကုန်ပါတယ်။

သူတို့ ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်တော့မယ်!

‘ဒါတွေက အတွေ့အကြုံမှတ်တွေလေ။ ဟာ!’ လင်းရှုက သူတို့နောက်ကို လိုက်ပါတော့တယ်!

ဒီအခြေအနေက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းပါတယ်။ စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါး တစ်ယောက်က တရားဝင် စစ်သည်တော် တွေကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေတာလေ။

ဒီစစ်သည်တော် နှစ်ယောက်နောက်ကို မြို့ထဲကနေ မြို့ပြင် ဆင်ခြေဖုံးအထိ လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ လင်းရှု သူတို့ကို မဖမ်းမိခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေကို တကယ်တမ်း ဘယ်သူက စေလွှတ်လိုက်တာလဲ?

လင်းရှု သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးရှိတဲ့သူတွေထဲမှာ ထန်းမိသားစုကပဲ ဒါမျိုးလုပ်ဖို့ အဖြစ်နိုင်ဆုံးပါပဲ။ ဒီလိုတွေးမိလိုက်တာနဲ့ လင်းရှုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ရက်စက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ထန်းမိသားစုရဲ့ နေအိမ်မှာ...

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ မင်းတို့အားလုံးက အသုံးမကျဘူး!” ကျန်းချဲ့ က ဒူးထောက်နေတဲ့ စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး တုန်ရင်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ ရင်ဘတ်ဟာလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နဲ့ ခုန်လှုပ်နေပါတယ်။

သူမဟာ အသက် ၄၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ ဂရုစိုက်တာကြောင့် အခုထိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပနေဆဲပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ မျက်နှာပေးက အရမ်းကို ယုတ်မာပက်စက်နေတာကြောင့် ကြည့်ရဆိုးနေပါတယ်။

“အဆင့် (၁) စစ်သည်တော် ငါးယောက်က စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါး တစ်ယောက်ကို မနိုင်ဘူးတဲ့လား... မင်းတို့ထဲက သုံးယောက် သေသွားပြီ၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်က ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ပြန်လာရဲတာလဲ!”

မှန်ပါတယ်၊ သူမရဲ့ သားနှစ်ယောက်ဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံထားရတာဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်တောင် အရိုက်မရက်တဲ့သူပါ။ လင်းရှုက သူတို့ကို ဒီလိုလုပ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့သလို၊ လင်းရှုကိုလည်း အသည်းထဲကနေ မုန်းတီးနေတာပါ။

သူမဟာ လင်းရှုကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင့် (၁) စစ်သည်တော် ငါးယောက်ကို လျှို့ဝှက် စီစဉ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

“အဲဒီကောင်က ဒီလောက်အထိ သန်မာနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ထားခဲ့လို့ပါ...” အဲဒီစစ်သည်တော် နှစ်ယောက်က ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လင်းရှု ကျင့်ကြံထားတဲ့ လက်သီးကွက်က ကြောက်စရာကောင်းလွန်းပြီး စစ်သည်တော် သုံးယောက်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာက သူတို့ကို တကယ်ပဲ လန့်ဖျပ်သွားစေတာပါ။

“ကျွန်တော်တို့သာ လက်နက်တွေ ယူသွားနိုင်ခဲ့ရင် သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပါ!”

“မင်းတို့က မြို့လယ်ခေါင်မှာ လူသတ်ချင်နေတာလား? ငါတို့ ထန်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား?” အဲဒီအချိန်မှာတင် တံခါးပွင့်သွားပြီး အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ဝင်လာပါတယ်။

“မူ... မူပိုင်?” ထန်းမူပိုင် ဝင်လာတာကို မြင်တော့ ကျန်းချဲ့ လန့်သွားပါတယ်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ထွက်သွားကြတော့။” ထန်းမူပိုင်က စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ထန်းမူပိုင်ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ဟာ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သလိုမျိုး အမြန်ပဲ ထွက်သွားကြပါတော့တယ်။

“ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား? ဘယ်လောက်တောင် အသိနည်းလိုက်သလဲ!”

“ကျွန်မက သားတွေအတွက် ကလဲ့စားချေပေးချင်ရုံတင်ပါ!” ကျန်းချဲ့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးဟန်နဲ့ ငိုတော့မလို ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဟင်း! ဒီကိစ္စအတွက် မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ ငါ အားလုံး စီစဉ်ပြီးသားပါ။” ထန်းမူပိုင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

“အဲဒီလူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကိုသာ ငါ အစဖျောက်မပေးခဲ့ရင် ပြည်ထောင်စု စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေ စစ်ဆေးလိုက်တာနဲ့ အဲဒီလူတွေဟာ ငါတို့ ထန်းမိသားစုက လူတွေဆိုတာ ချက်ချင်း သိသွားမှာပဲ။”

အခုအချိန်မှာ လင်းရှုရဲ့ ကိစ္စက နေရာတိုင်းမှာ ပျံ့နှက်နေတာကြောင့် တစ်ခုခုဖြစ်ရင် လူတိုင်းက ထန်းမိသားစုကိုပဲ သံသယဝင်ကြမှာပါ။

တကယ်လို့ တစ်ခုခု လုပ်မယ်ဆိုရင် ဘာအစအနမှ မကျန်အောင် လုပ်ရပါလိမ့်မယ်။ ဥပမာ - သူဟာ ကွမ်မင် ခံတပ် မှာတင် သေသွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ထန်းမိသားစုကို တရားခံလို့ စွပ်စွဲနိုင်မှာလဲ?